3975 resultaten.
De overgave
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Old Bet,
met je dikke
rimpelige huid.
Een mier
bungelt ondersteboven.
Ben jij het, Granny
of is het Old Bet.
Je benen marcheren,
bewogen door
je versteende hart
dat geen krimp geeft.
Kom nou,
je stond voor heter vuren,
Zij die niets
meegemaakt hebben,
díe huilen,
maken
van een mier
een olifant.…
kom liefste
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.502 Kom liefste , laat ons baden in een woordenloze stilte
waarin we elkaar tastbaar verstaan
Laten we ons verfrissen in een alleszeggend gevoel
waarbij we onszelf hoorbaar vergeten
Laat druppels van tedere liefde over onze huid stromen
zodat die zich zichtbaar vermengen met elkaar
Kom liefste, laten we elkaar beminnen en genieten van elkaar…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
Resurrectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 De striemende wind
Splijt mijn brein
Ratio in de lucht
Gedachten op wolken
Isothermen als wichelroede
Doezelend op de thermiek
Van mijn gevoel
Regen geselt het sentiment
De huid doorweekt
Infiltratie tot het skelet
De diepste krenking
Letselschade
Afbrokkelende koraalbank
Zon aan de hemel
Aarzelende oogopslag
Stramme ledematen…
Beth
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
985 haar rauwe strot krauwt
dwars door de huid tot op het bot
barrevoets tijgert the rockbitch
als een krolse kat die heftig uithalend
lagen oud vuil wegkrabt
het rotte leven blauw vibreert
water giet over haar verhitte lijf
met sensuele dansrituelen
haar publiek bandeloos begeert
groots draagt haar stem
Bottle of Jesus
ik zuip me niet meer…
Brandt in mijn lijf
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik ben wakker
heb een vriend
hij brandt in mijn lijf
ik heb zijn sporen gekregen
hij mijn liefde verdiend
zacht zijn ontspanning
krachten gesust
rimpels rond ogen
zijn lippen geloken
heb ik zacht gekust
ik ben je lichaam
eet nu jouw smaak
val voor je handen
ze strelen mijn huid
liefkozen vaak
ze geven gevoel
dat je ogen beloven…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
Dag dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Dag dromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.
Zo dwaal ik rond en denk mijn gedachten ledig,
Morgen, nieuw en immer vredig,
Laat maar ontstaan wat onontkoombaar is.…
new age
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
575 Hij heeft huid en haard verlaten
en koerst af op een nieuw zijn
op zijn new- age fiets, een
tent achterop en twee lichten.
Wat is de nieuwe bestemming?
Een beter leven. Langs koeien
en industie rook droomt hij
over verlichting, en zet
nog een tandje bij. Klaar
om zichzelf te overwinnen
en natuurlijk de wind nog.…
Ze wacht op mij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
748 Ik heb mijn kleren uit gedaan
naakt loop ik door de kamers
nog een huid moet ik stropen
voor het licht wordt uitgedaan
En dan de vrienden die ik schikte
om 's nachts op pad te gaan
zonder vrees en zoete dromen
voor het licht wordt uitgedaan
De kelk heb ik leeggedronken
als was het het laatste avondmaal
of blijf ik nog even zwerven…
WINTERSLAAP
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
699 Ik hou niet van ijskoude dagen
Van wind die door de kieren waait
Oh was ik maar een zevenslaper
Geen hond die blaft , geen haan die kraait
Maandenlang ver weggestoken
Me hullen in mijn eigen huid
En ademen op mijn eigen ritme
Geen mens te horen, geen geluid
Laat me ontwaken in de prille zomer
Wanneer de kievit wiekt boven het land
Laat…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende huid…
GROEISPRONG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Het is nog vroeg
De merels musiceren
Bij een gapende kloof
Staar ik in de diepte
Alwaar mijn oude huid
Vanwaar dit telkens zo
Moeizaam vervellen, dit
Reïncarneren nog tijdens
Het leven
Dit schoksgewijs groeien
Naar inzicht met steeds een deel
Nooit het geheel
Het nieuwe zelf dient gekoesterd
Na al het verwoesten
De tijd…
Het opzomerend besluit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Ik kom in de verleiding mij niet te bedekken,
onbedekte koelte verlangt naar mijn huid.
Het is zaak in de bezwangerde lucht
het koren aan de molen te onttrekken
vóór de vliedende vogel opnieuw vlucht.
Het kan een omstandige kwestie worden
indien er zonder uitzicht op goed fatsoen
geen verlichting komt voor deze lastige horde.…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten oorden, ademend, vol water
op mijn huid…
Toen we nog regenboogden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Alles ging nog kleurrijk soepel
toen we nog regenboogden
boven schaduwen van alledag
maar nu de zware regen
ons landschap teistert
zit jij veilig verscholen
achter je onweerswolk
laat toch je zon weer schijnen
verwen mijn koude huid
met je warme liefdesgloed
zodat de kille winter toch
langzaam zal verdwijnen
kijk diep in mijn ogen…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 als ik je weer ontmoeten zal,
zal ik mijn naam in jouw huid kerven.
dan zal ik zingen van de zwarte dag
en van de schaduw die wij moesten delen
en van de vloek die sprong in onze kelen
en van het mes dat in jouw handen lag.
troost mij als ik zo droef moet zingen,
leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.…
Spieren in extase
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 zij serveert thee
uit het antieke servies
geen sherry of wijn
het is weer trendy
om middags nog niet
aangeschoten te zijn
voor het avondfestijn
vol rauw mannenvlees
met spieren in extase
binken die stinken
naar olie en zweet
huid licht gelooid
de blik niet gekooid
in wellustige jacht
maar ze hebben
het allemaal gehad
van plate naar…
Bosvogeltje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.383 Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
in de kou van de eenzaamheid,
in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid.
Ik zocht je
en heb je niet gevonden.…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 boven groen slechts zuiver wit
een oude vogel en een blauwe bloem
ze noemt een zucht in geel, omrand met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik schuil
tussen de gladde stenen
vergroei met het mos
en voel de regen
kletterend vallen
op mijn gedachten
die naakter zijn dan ooit
en weer zullen drogen
in de wiegende warmte
van een zomerse dag
ieder ander zou zeggen
dat ik hier niet pas:
zo seizoenen lang
tussen het ongedierte
kruipend op mijn huid
en krioelend…
'n Droë wit seisoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Samen toen met Breytenbach
op barricade
met woorden werd gestreden
tegen een zo vilein bewind
Vervolgens ver-
filmd, leerde de rest van de wereld
wat wreedheid is
als vanwege slechts een diep-donkere huid
'n beperkt aantal blanken zich ergert
zich stoort aan opkomst
van gerechtigheid voor gekleurden
vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 de zee het fletste blauw
sluierende nevel
die aan de einder
naadloos overgaat
in aarzelende lucht,
gescheiden
door een koppel meeuwen
in de verte
geen golven
zachte wind over mijn huid
de duinen in mijn rug
de dag nog voor me,
mijn hele leven nog
een heel leven
geen gedachten
geluk…
Geritsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 terwijl jouw geur waar ons thuis
op is gebouwd vervaagt en
de smaak van je hongerige
mond en gretige vingers van
mijn begerige huid worden
gewist door de lauwe lenteregens
terwijl de zachte voorjaarswind
onze kille, harde woorden, met
afschuw gevuld, voorbij de warme
veiligheid van ons paradijs verdrijven
hoor ik het verre gefluister…