17251 resultaten.
Familie-radio-zender....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.751 Als 'n familielid roept
soms schreeuwt, soms zelfs krijst:
Ik heb je toch gezegd;
ik heb je toch gewaarschuwd
of nog erger
ik ken hem of haar zo goed;
was vroeger al zo moeilijk
zo lastig, zo opstandig
Dan is er doorgaans
nooit een gesprek geweest
wezenlijk gesproken
open en respectvol
echt gepraat dan priet- of prots-praat
Geen…
Dat gevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 En soms zie je niemand, hoe je ook kijkt en spiedt,
soms zie je wel iemand,
maar die persoon ken je dan niet?
Zo verzin ik, wie je was, wat mij om deed draaien,
zal ik blijven raden wie je was of bent
waar ik je in vredesnaam van ken?…
Morgen zal er een nieuwe dag zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
540 Morgen zal er een nieuwe dag zijn
Niet voor ieder niet voor mij
Morgen zal de zon weer schijnen
Niet voor ieder niet voor mij
Je kan niet altijd geluk hebben
Soms zit het mee soms tegen
Je kan je lot niet zelf bepalen
Hoe rijk je ook bent wie je ook bent
Ik hield zoveel van het leven
Dat ik dacht dat ik nooit zou sterven
Maar op een dag…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
741 Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.
Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.…
Waar een lichtje dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
860 Dan doet soms het onrecht verdrietig
pijn; en huilt het aan de achterkant van
het gelukkig zijn.
Dan vlindert soms de vlinder door een
te korte nacht; waar een lichtje dooft
in zijn laatste kracht.…
Vlinders vangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Soms wil ik meer dan dat ik aankan
En kan ik ook meer aan dan ik wil...
Zo ver weg en toch zo dichtbij..
Ik wil dat mijn lief, mijn held een vlinder vangt voor mij...
Ik droom dat ik zo mooi ben als een vlinder
Zo mooi blauw en rood...…
Jaloersheid kan alleen maar schaden.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
558 Scheve ogen kunnen
soms verraden,
dat het gemiste in
een ander wordt benijd.
Jaloersheid om het niet
hebben. Waaronder een hart
gemoed soms zo verzuren kan.
Dat het leven stuurt langs
scheve boorders.
Dat veel van een geluk ontneemt
als men het leven zo niet
accepteren kan.…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 Poëzie is
als je het hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past
Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent
Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten…
Oneindig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij bent voor mij de zon
die eeuwig schijnt
Voor jouzelf gaat die vlieger
helaas niet op
Omarmen doe jij 't leven
zoveel mogelijk
en daar waar het kan
Mist soms in jouw hoofd
een hart vol liefde
Op mijn beurt omarm
ik dan gretig al jouw liefde
Oneindig, voor altijd
Twee zielen, één gedachte
ondanks soms die mist, schijnt
de zon…
Het eeuwige niets
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Waaruit alles is ontstaan
Verloopt volgens een kringloop
Om mettertijd weer te vergaan
Elke fase in het leven
Begint met een kleine baring
Blijft soms maar voor even
Voorziet het bestaan van een opklaring
Elke fase in het leven
Eindigt met een kleine dood
De pijn blijft soms maar voor even
Die men in laat voelen wat een geluk het bood…
De gouden balans
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 ik heb mijn huid
verschilferd in aanraking
met de maatschappij
soms is eelt
een passende remedie
tegen drukkende cohesie
vooral op je ziel wordt
vaak een beroep gedaan
ik moet dat soms laten gaan
nu ik met tweede huid
herboren ben de gevoeligheden
van mezelf eindelijk ken
vraagt het geen bewapening
wel een anders omgaan
met emotionele…
Vrienden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
Vrienden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
Mijn moeder, een vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
836 hoe ze er uitzag, soms weet ik het niet meer
ik moet er enigszins naar gissen
allicht zal ik me wat vergissen
toch probeer ik het keer op keer
mijn moeder, ik wil haar gedenken
ze verdient die plaats in mijn gedachten
en och, ze is er soms in slapeloze nachten
dan weet een herinnering mij rust te schenken
ze was zo knus, vol liefelijke zorgen…
Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Dan doet soms het onrecht verdrietig
pijn; en huilt het aan de achterkant van
het gelukkig zijn.
Dan vlindert soms de vlinder door een
te korte nacht; waar een lichtje dooft
in zijn laatste kracht.…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
De kinderen van Ruinerwold en het kind Krediet uit Rotterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 soms een beetje minder
waar je altijd rekening mee hield
omdat je zo van die Vaders hield
Het, het was allemaal veel minder erg
Het komt er echt niet bij in de buurt
Maar toch, maar toch, maar toch!…
Ziende Blind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
443 beschermende kantelen
van paleizen en sprookjeskastelen
spelen ze zich soms af
de meest tragische taferelen
we zien het meestal niet
de dreiging de stille pijn en
het verscholen verdriet…
ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 soms, zie je iemand, en kijkt je aan
het zijn mijn ogen die de blik verstaan
kan zijn dat ik word aangezogen
door de afstand die mij leert te gedogen
als mijn liefde geen weg vindt
mij eigenlijk nagelt aan de grond
mij aan het onherroepelijke bindt
wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt
het diepste ontmoet je soms plots in…
In rook opgegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de pijp rust nog op het eiken tafelblad
en kent de studeerkamer als de beste
dat ik bij het notuleren soms kletste
vond ze niet erg ik was leuk en gevat
uit haar ontsnapte het hoofdelijk denken
een mijmering voor een onbepaalde tijd
ook al raakte ik soms mijn inspiratie kwijt
ze hield van mij en zou mij niet krenken
bij haar vond ik genot…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 We weten weinig, eigenlijk soms niets
van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan.
Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?
Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 ik geloof dat ieder mens iets meedraagt
een vonk soms klein
verstopt onder stilte of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar…
een dag te vroeg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
151 soms geraak je in iets verzeild
waar je part nog deel aan hebt
wellicht wel over een daad geijld
maar de kern van de zaak blijkt verlept
.
ik strooi met raadsels, zoals je ziet
dat gaat soms met het nachtleven gepaard
vrees niet voor de ernst daarvan, die is er namelijk niet
ook bij helderzicht word ik ooit onbekwaam verklaard…
Sonn(i)et
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
65 Soms waag ik mij aan ‘t schrijven van sonnetten
maar spoedig raak ik in de strik
van rijm en metrum. Dan denk ik:
Waar moet je bij zoiets al niet op letten.
Die strakke vormen naar mijn hand te zetten
is iets waar ik zowat in stik.
Soms lukt het met een limerick,
want die kent minder van die wetten.…
Liggende boeken....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 De boeken zijn erg moe
ze staan maar in de kast
maar worden niet aangeraakt
praktisch niet gelezen
laat staan verslonden
sommige maagdelijk onaangeroerd
geen enkel ezelsoortje
ze zijn dus maar gaan liggen
dat geldt ook voor De Bijbel
het boek der boeken
dat ligt meestal, opengeslagen
stuk gelezen op onderdelen
maar niet helemaal, het geheel…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?
Misschien bewaren we geen spullen.
Misschien bewaren we
de momenten waarop we
nog iemand waren
die we missen.…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Je kijkt naar iets
dat buiten deze tekening ligt.
Daar waar het papier nog leeg is,
blijft je blik
een ogenblik rusten.
Een losse lok
valt langs je wang.
De rest is opgestoken,
zorgvuldig bijeengebracht,
alsof je straks de deur uit moet
maar nog niet weet waarheen.
Wie jou tekende,
heeft vaak haar hand
boven het papier gehouden.
Er…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Mijn vader schreit.
Tachtig jaar
na het ontbranden
van de Grote Oorlog
ziet hij twee broers
de ransels op de rug
de uniformknopen blinkend
in de augustuszon
de straat van het gehucht
uitgaan.
Kussen wordt hier niet gedaan
een handdruk is een vreemd gebaar.
Hij staat, een kind van negen,
op de opstal
bij het oude huis
en kijkt ze…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Na een bui van wind en regen,
komt een wonder ons tegemoet.
Kleuren dansen in de hemel,
als een vrolijke groet.
Rood en oranje stralen samen,
geel en groen staan zij aan zij.
Blauw en paars maken het af,
een prachtig schilderij.
Maar de regenboog blijft niet lang,
voor je het weet is hij verdwenen.
Toch laat hij een glimlach achter…