2393 resultaten.
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 vandaag en lees gespiegeld wat hier staat
een kind op een zelfgemaakte slee
op denkbeeldige sneeuw…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 Als de wind zo zul je leven
tussen komen en gaan
nemen en geven
de zon en de maan
als de bomen zo zul je bloeien
van lente tot herfst
van begin tot eind
als de schoonheid verdwijnt
als de zon zo zul je branden
van oost tot west
van warm naar koud
zo word je oud
als de sneeuw zo zul je sterven
tussen koud en warm
rijk en arm
tussen…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het sonnet in het Noorderplantsoen
Er valt een diepe sneeuw van de kastanje.
Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte.…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Ik sta hier nu de winter wel te loven
maar heus ikzelf ben zeer voor kou beducht
voor sneeuw en hagel sla ik op de vlucht
en ijzel laat ik me heel graag ontroven.
Toch is er ’s winters iets daar gaat niets boven:
die fijne oergezonde spruitjeslucht!…
De Vluchtelinge
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.084 Zij is gaan waden
Door diepe sneeuw en zich aan kuis ijs wonden.
Zij dacht rechtuit te vluchten, liep een ronde:
Des morgens aan een muur is zij gevonden,
Teruggedragen binnen mijn verblijven,
Waar maagden haar bevrozen leden wrijven,
Hervoorbereiden voor het feest der lijven.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 .
----------------------------
uit: Zon en sneeuw (1942)…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 In de sneeuw klinkt gedempt geschreeuw.
Een groepje kinderen maakt pret
en laat zich niet hinderen
door het vorstverlet.
De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten, op steeds dezelfde route
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.…
Vandaag rouw ik
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
751 Sneeuw valt nu in onze wintertuin.
Onze oude kater slaapt.
Ik zie mijn lief stil aan tafel zitten.
We vieren koffie met een stukje taart.
Zal rouw straks ons geluk komen verteren?
Beiden doen en hebben ons best gedaan.
Spijt zal ons niet kunnen berouwen.
Alles hebben we te danken aan vandaag.…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen werd ik wakker.…
Wintervriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 als dagen aan de winters
van onze oude appelbomen
een andere dag is het vuurwerk
een jaar dat is begonnen
met het knagen aan de tijd
veel vaker is het vragen
niet aan antwoorden gebonden
we raken elkaar niet kwijt
als de nacht komt met vrijheid
slaapt de dag door wild verlangen
we dragen elkaar door de nijd
in ijzel, hagel, sneeuw…
Falcon Heavy Raket..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 sterren botsen op elkaar
“rakettereket, rakettereket”
het eerste ruimte-infarct
op de snelweg naar Mars
de Tesla Roadstar sportauto
verliest snelheid, energie
de kersrode auto staat stil
de radioklanken van David
Bowies Space Oddity verstommen
Starman Elon Musk trekt uit zijn
door SpaceX ontwikkelde ruimtepak
een reep, een smaakvolle mars
en als sneeuw…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken.
Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar ik me in kan storten
Wat zou het toch een zegen zijn mijn leven in te korten.
Hoera het is weer zondag, een straf om uit te zitten,
men moest, net als de puber doet, hem helemaal verpitten.…
Korte Straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Hibbing is zo'n nergens
maandenlang begrensd
door kou die alles stillegt
en de straat aan beide kanten
laat verdwijnen in sneeuw
Het verzet en de dromen
van de tieners bevriezen
Ze houden hun kleren aan
in bed en moeten het doen
met ijsbloemen op het raam
De buren wonen te dichtbij
om vrienden te zijn
Oma houdt ze in de gaten
boodschappen…
Ode aan een bungalow in het land van Lek en IJssel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 In het land van Lek en IJssel
ligt een bungalow zich te verlekkeren
aan een groenrand met ‘n groot vergezicht
licht en lucht hebben vrij spel
spelen zowel buiten als binnen
en als de zon z’n intrede doet
straalt de rijkdom er vanaf
niet in geldelijke zin
maar in overweldigende zin
zelfs als het regent, giet, stormt, ijzelt
of sneeuw de…
Ouder worden is een kwestie van ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 beeld je in dat wat tot nu geweest is
enkel winterslaap was
winter, kou, regen
sneeuw en ijzel
roest op het raam
’s avonds vroeg donker
’s morgens laat licht
ouder worden is ontwaken uit die winterslaap
en de hese kleur van lente herkennen
ouder worden is een kwestie van ontwaken
je ademloos en begerig niet verwachten aan wat komt
brood…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 De sneeuw vertolkt de liefste rol van mist.
De winter heeft het landschap uitgewist.
Geen water dat nog levend uit kan stromen.
Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen.…
WATERSNOOD
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.332 Kippen vlogen als sneeuw de golven over.
Padvinders vonden later, vals en droog,
Katten in bomen; een portret, een brood.
---------------------------------------------
uit: Spel van de wilde jacht (1957)…
Oudjaar kroniek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 lang gesproken
in het herfstige papier
kleurde chaos en afval
hun resultanten
de ongeordendheid in
de geest van mensen
was van erg naar extreem
zonder rust voor herstel
we weten niet meer waar
en hoe dat moet de natuur
heeft ooit paden gelegd
goed en slecht in een
babylonische spraak is het
laatste woord nooit gezegd
er viel wat sneeuw…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
541 Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want ach, wat had ik het jou graag gegund
Een sneeuwlandschap met wolf en rendierrund
Elfstedentocht van stiens tot helgolund
Bij sneeuw en ijs tot Kelvins dieptepunt
Straks houdt de zon zich schuil
in 't winterpunt
Met wind en regen, vorst is ons misgund…
Storm Gerrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 Vertel het smeuïg bij de gado gado
Met ijzel, sneeuw en hagelwitte rijst
Het schijnt dat hij weer uit zijn graf herrijst
Als Hiemstra hurricane dan wel tornado
Je zusje Roosmarijn heeft de mond vol
Van vuurspuwende tongen uit
de wolken
En bliksemslingeraars met berenbolken
Ja onze waterstand eist reeds
zijn tol
Rijst straks de warme…
VLEUGJE KERSTZANG
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
451 vrek Scrooge
loopt naast de geest van het heden
op Kerstmorgen
door Londens drukke zakenbuurt
de oude gierige koopman
bewondert de blije mensen
die langs winkels lopen
waar nodende kaarsvlammen
milde gloed brengen over
rijpe vruchten plumpudding
en meer winterse lekkernij
terwijl damp uit bakkersovens
warme geur verspreidt
sneeuw…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Er lag een kaart in mijn bus
zonder naam,
sneeuw die niet valt,
een handschrift
dat mij nergens naartoe bracht.
“Warme feestdagen,”
alsof warmte iets is
dat men kan verzenden
zonder afzender,
zonder bewijs van leven.
De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.…
Wintel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Maagdelijk puur, frisse winterkou,
vlokjes poedergeluk uit de hemel
De witte deken van sneeuw,
keer op keer bruut vernederd
Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen,
gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten
Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig
Strak natuurijs, maar wakken op de…
Ik weet niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
369 "Ik weet dat ik niets weet"
Socrates
ik weet waarschijnlijk dat
ik koude voeten krijg
als ik met blote voeten
in de sneeuw loop,
dat stilte niet leeg is
alleen onbewoond lijkt
dat het water mij nat maakt
waar het licht aan gaat
dat morgen anders bedoeld kan
zijn
Ik weet dat ik liefheb
ook al woont zij niet thuis
Ik…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Het is een koude winternacht
Monsters tonen weer hun macht
Toch te warm voor zachte sneeuw
Deze nacht duurt wel een eeuw.
Ik wandel door een koude stad
En snak naar een zacht, warm bad
Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon
Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.…
hoorden stilte in geluid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.029 ik ontmoette zacht
je lach, de deur
was al ontsloten
ik kon zo naar boven
wetend dat je me verwacht
in je ogen zag ik voorjaar
de sneeuw en vorst voorbij
kou hielden we buiten
in de zon achter de ruiten
voelde de lente zo nabij
we kusten keer op keer
en juist die rust
buitten we uit door
luisteren zonder woorden
hoorden stilte in…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 Het geploegde land berust in voren,
sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top.
De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…
tekening
gedicht
3.0 met 36 stemmen
14.356 tenslotte willen wij steeds opnieuw
hetzelfde zien: een huis tussen de bomen
zoals kinderen het onvermoeibaar
tekenen: een raam, een deur, een leien dak
en achter het raam een familie en laten we
vooral de schoorsteen niet vergeten
waar rook komt uitgekringeld
op de lege plekken komen bergen
hier en daar een vogel
en sneeuw misschien waardoor…
De reutel van de mammoet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.332 IJswind joeg sneeuw over de toendra
Een gletsjer strekt zijn sluipende armen
Zwerfkeien rollen in zijn greep
De mammoet sleept zijn wollig haar
De kiezen malen groene vezels
Dan trilt de speer
Doorboort het hart
De jager klooft het vlees
Schuilt in de tent van zijn vacht
Uit ivoor snijdt hij een beeld
Het skelet wordt een gebinte…