3230 resultaten.
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
8.250 Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.
Maar de wereld die mij koesterde,
tot ik ze geworden ben,
is verdwenen.
-----------------------------------------
uit: 'De maat van de eenzaamheid', 2012.…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
Sta te blazen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Ben vergroeid
Met de natuur
En alle schoonheid
Die zij meebrengt
In het dik pak
Sneeuw ben ik
Die ene vlok
Die onzichtbaar
Met de andere
Vervlochten is
In de felle
Regenbui ben ik
Die ene druppel
Die naamloos met
De andere mengen
Zal - in de ijsvloer
Waarmee het kanaal
Voor mijn huis
Is toegedekt ben
Ik die ene ijskristal…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan je voeten
verdwijnt straks
als sneeuw…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
De kerstboom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.064 de boom hij staat verlicht
een boom te zijn
alle takken zijn behangen
met zilver rood en groen
en boven op zijn kruin
een piek tot aan het plafond
ze hebben hem bespoten
met chemische witte sneeuw
het verstikt zijn ademhaling
en naalden zitten los
je ziet hem bijna denken
was ik maar terug weer in het bos
tussen al mijn groene…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.676 Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.
Maar de wereld die mij koesterde,
tot ik ze geworden ben,
is verdwenen.
-------------------------------------------
uit: 'De maat van eenzaamheid', 2013.…
korte schittering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 haar bed de verre
planeet waarin ze met
heldere ogen de randen
van het leven registreert
in haar voltrekt zich
de trage kleine tijd
haar ogen reizen naar de
dwaze wegen die ze ging
van alle winters ter wereld
is deze dieper dan de stilte
hij vindt zijn hart
in de dood
een ijle toon van weemoed
fluistert hoe het gras
de sneeuw…
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.
Maar ik ben helaas niet bij machten,
je te vertellen hoeveel ik van je hou.…
Sprietige stelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 op rustige
korte dagen
trippelen gekleurde
kousenvoeten somber
door miezer en
stuivende sneeuw
onder een
beklemmend koud
wolkendek
dat ons niets
meer zegt in
saaie eentonigheid
nog heeft de herfst
zijn kaalheid kunnen
compenseren door wat
sprietige stelen die zich
dood staan te vervelen
in het schrale schilderij
waar zelfs…
Op zoek naar thuis Aan J. Hermsen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Ik kan door heimwee overmand Memories eren, observeren
Ook weemoed naar een andere tijd
Dan die waarin ik werd geboren
Veroorzaakt lotsverbondenheid
Kan hoog op herbeleven scoren
Een kijkje in De Gouden Eeuw
Met aan de Vecht de buitenplaatsen
Een winterlandschap, ijs en sneeuw
Met arreslee, vriesletsel, schaatsen
De stoommachien, fabriek…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
910 wie in het voorbijgaan
het lot omarmt gaat aan boord
van het Narrenschip
door stilte en sneeuw
de maat van onrust kent
krast de tijd in steen
wie door geschilderd glas
naar wolken kijkt
beschouwt de betovering van het licht
het tedere ontvouwt
geeft het sprakeloze een stem
laat de sterren helder laat zingen
wie in het voorbijgaan…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 Geen droom, geen list,
sneeuw bijt, en is.
Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige emoties
winternachtbloem jij blijft altijd
in de winternachten onder sneeuw…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…
Writers' block
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.148 Dan zou je vast wel zwichten
voor me, als sneeuw voor de zon.
Maar dichten kan ik werkelijk niet,
en het proberen hoeft niet echt.
Dus neem, mijn lief, als je me ziet,
mijn liefde gewoon aan, voor oprecht.…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…
Helden
gedicht
3.1 met 36 stemmen
9.561 Iets kan niet stiller zijn
dan sneeuw die valt
en daarin zonder vals vertoon
een vader te zien gaan,
op zoek naar zijn verloren zoon.
-----------------------------------------
uit: 'Noachs Kat', nr. 12, 2004.…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 De altviolen zijn gestemd
en ook het kwaad vermoeden,
de lawine van de nieuwsberichten,
de geuren en kleuren van de lente
onder het witte van de sneeuw die
genadeloos alles toedekt.…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij
van dit verlangen dat mij maakte
brak, maar aan mij kleeft
verscholen in het winterland
witter te zijn dan witte sneeuw…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
zware hoge berg
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.449 Zware hoge berg
Het was zo zwaar als lood
De trappen leken van ijs
De lucht van sneeuw
De mentaliteit was laag
Zelfs te laag voor mij,
Want ik leek net een oude opa
Mijn conditieniveau was sloom
Al dagen zat ik op een fiets
Waar ik werd voorgetrokken door een vriend,
Maar vandaag kon ik de hoge trede
Van het hoge gebouw
Niet beklimmen…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken
dat de zon het sterven licht
zou maken
maar toen ik je gevonden had
met sneeuw…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…