2670 resultaten.
We zeggen even dag Menno Wigman
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 We zeggen even dag
Vandaag en ook gisteren waren momenten,
delen van deze eeuw minuten of uren lang
met wat waarde heeft voor wie 't waardeerde
met voor en achternamen een 06 in je adresboek.…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Weer een dag overwonnen
Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit uren…
ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 hoe mijn huis ons laat wonen
en jouw huis de mijne is
wie o wie glazuurt de pannen
poetst de vensters babyblauw
ik leef in samen, met jouw verhaal
verlichten slechte tijden
met wat schraal gepraat, ach laat toch
de stemmen zwijgen
waar liefde lichter is als steen, zwaarder
dan welke nacht dan ook drink ik
mijn bittere uren aan het gelag…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 Als de maan en maat vol is
het seizoen gerijpt en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale…
Ik nam jouw hand, niet jouw naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wanneer de zon nog geen warmte geeft
sta ik op met het dekbed om me heen
en kijk ik half achter het gordijn
de straat in, de eerste mensen
lopen nergens heen, een blokje om
met honden die geuren volgen
Ik vind het altijd eng
of ze me willen bijten
Weer denk ik aan jou, aan de uren
dat ik tussen verwijten en verlangen
half achter het gordijn…
Wat kan ik doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 wellen uit een schaafwond
Verbijsterd ernaar kijken
Mijn waardeloze lichaam
vol vers bloed, vol kracht
Er is nog zoveel te doen
wat ik dacht te kunnen
uitstellen, tijd en aandacht
voor vrienden in de wacht-
kamers van mijn gretige leven
Kom op, ik leef, ik kan
bloeden en ziek zijn, zorgen
voor anderen, ik leef –
geen afgepaste uren…
nu zelfs de vos een mondkap draagt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 nu zelfs de vos een mondkap draagt
geen konijn zich dichterbij dan anderhalve meter waagt
reeën alleen op stille uren naast de struiken staan
vleermuizen in quarantaine zijn gegaan
vieren alleen de vogels nog feest
grote spreeuwenzwermen vallen op de struiken aan
dichtbijeen zodat de slechtvalk er geen kan slaan
lang is het buiten niet zo…
HOOP
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
571 De eik vertelt al uren zijn verhaal.
Ik luister naar zijn stille woorden
ik voel zijn treurigheid.
Ik fluister: 'heb jij ook de moed verloren?'
Waarop de boom slechts één enkel
blad beweegt.
Ik begrijp het niet en tuur tot aan
de morgenstond, de eerste zonnestraal
breekt door en streelt zachtjes zijn stam.…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kermen en zwaarden
losrukken van de lijken, natte
sandalen, rode voeten gewassen
in bloed, en dat het uren duurt
om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden…
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 nog hoort HIJ de vijanden schreeuwen in de straten
om hun zondelast heeft Hij het kruis gedragen
en wil voor de mensheid om verlossing vragen
Hij bidt en smeekt Zijn Vader in die wrede uren
dat zijn lijden en doodstrijd niet lang moge duren
Zijn stem stokt "Ik heb dorst " naar uw gerechtigheid
laat ze Vader geloven in uw liefde en barmhartigheid…
Who's afraid of red and green
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Zwaaiend met een vleermuisvleugelkwast
In tweedekker die kerosine slurpt
Zet hij miss Amy Whitehouse op en dan
Na vierentwintig uren in haar graf
Van groen en stikkedonker ziet hij vaal
Een slaapverwekkend maneschijnsel gloren
Vastgebonden, los en vrijgezonden
Broeierig in schommelende schuiten
De kapucijner mantels en kazuifels
Volumineuze…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Vandaag is voorbijgekropen
Amper kans om deze in iets moois om te dopen
Ik ben stiller dan normaal de uren voortgegaan
Al trachtte ik juist vandaag bij jaren her stil te staan.…
Afscheid van jou.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 In de uren van de nacht.
Te delen met wie dan ook.
Soms dramatisch van stof.
Kan ik alleen maar lachen.
En heb ik totaal geen spijt.
Het is nooit saai geweest.
Jij die ik vroeger kende.
En nu wil ik je bedanken.
Voor de vriendschap en de liefde.
Voor de aandacht en de lust.…
Vechtsport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Het komt nu aan op kracht en strategie
Explosie na zo vele uren trainen
Waar niemand staat te trillen op de benen
Waar offensief het wint van apathie
De bel weerklinkt, de wedstrijd gaat beginnen
De vechters in de hoek richten zich op
De vezels strak, het lichaam op-en-top
Herinneren aan goden en godinnen
Bewegingen zijn strak gecontroleerd…
Momentgenoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
633 Daar was mijn momentgenoot
onze levens in een
ongevraagde
onuitgesproken
moment-omstrengeling
Hoe
in de treinstoel
tegenover mij
kleine gebaartjes
in enkele uren
vertrouwd worden
een lach
hoe ze in haar tas rommelt
hongerig maak ik
van beperkte ingrediënten
een psychologische compositietekening
op
uit haar gebaren
de blik…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die woekert op het erf
de ochtendzon
verwelkomt geen haan
de kippen zijn geslacht
de toekomst verschuilt zich niet
waar het leven zich verborgen houdt
en de uren…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen trage tijd
geen lange starre uren…
Dichterbij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
515 alles lijkt veel dichterbij
het klinkt een beetje raar
als je de wolken wilt bezoeken
staat er een trapje klaar
voor de kinderen is het feest
zij mogen op de regenboog
ze glijden van links naar rechts
naar omlaag en weer omhoog
de mensen in de wolken
zijn niet meer vreselijk moe
ze kunnen uren lopen
de engelen kijken lachend toe
ze…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Het pamflet dat van schande spreekt
Prijkt daar ergens op het internet
Men moeten weten dat de leek
Het vuur gestolen heeft, en het doorgeeft
Het pamflet, het is de wond
Waaruit dagelijks pikt de adelaar
Voor altijd hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken maken zonder dwang
geeft na zwaar bestaan van wereld leiden
verrassende, ongebonden scheppingsdrang.…
DORST NAAR GERECHTIGHEID
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
891 "
nog hoort HIJ de vijanden schreeuwen in de straten
om hun zondelast heeft Hij het kruis gedragen
en wil voor de mensheid om verlossing vragen
Hij bidt en smeekt Zijn Vader in die wrede uren
dat zijn lijden en doodstrijd niet lang moge duren
Zijn stem stokt "Ik heb dorst" naar uw gerechtigheid
laat ze Vader geloven in uw liefde en…
Liefdeskreet van vader Jan Jacob voor zijn dochter Giulia
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
616 Vaderdag nodig
om me vader te voelen
Vader voel ik me
Vanaf je geboorte
Maandag 13 november 2006, 19.05
Natuurlijk mag men het zo (be)noemen
En voor de commercie (be)doelen
Maar voelen, dat voelt je vader vooral voor jou
Mijn dochter Giulia Eleonora Liefje
Zondag 16 juni 2024 in een liefdeskreet vastgelegd
En de liefde die kent geen 'uren…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
476 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
Wij zijn Anna!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 Uren wil ik er naar luisteren
Tieren, roepen, fluisteren:
Anna is haar naam, Anna
Anna wil ik horen, Anna!
Met toeters en met bellen
Wil ik het iedereen vertellen.
Sluit megawattversterkers aan.
Ga hard op Turkse pauken slaan.
Trek de registers allemaal open:
De geluidsmuur is er om te slopen.
Verjaag de stilte, schreeuw het uit.…
Ware weelde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
438 Geen dure spullen die je leven vullen,
maar dromen die de stille uren hullen.
Wie vrede vindt en even stil kan staan,
zonder de druk om altijd door te gaan,
die draagt de schat waarvoor geen mens kan sparen:
het simpele geluk van het gewone ervaren.
Maar de grootste weelde die een mens behoort,
is een gezond gestel dat nimmer stoort.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Geen lawaai,
geen strijd,
alleen uren die hun werk deden.
En toen zag ik het,
de manier waarop hij staat,
de glimlach die ik herken.
Een gelijkenis
die weigert te verdwijnen
tussen de schaduwen van de dag.
Ik onthoud het beeld.
Om te weten
dat dit genoeg was
om niet te springen—
vandaag.…
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
310 Wat ik leer door die verzen,
die fijn gebreide lijntjes,
wat ik ervaar bij die talige prikkels
en ingewikkelde kwatrijntjes;
wat jij dicht binnen uren,
door de bezigheden heen,
hoe delen versterkt
wat sinds mensenheugenis gewoon scheen.…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 Ik wilde ’t graag bewaren
in ’t donkerste van gebrokenheid,
luchtledigheid vergaren,
roemen in de ijdelheid
maar Hij is daar niet…
Ik wilde ’t graag besturen,
macht uit eigen kracht,
bepalend mijne uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Het vlees vertraagt, de uren wegen zwaarder,
elke beweging is een moeizame winst.
Ik heb de grens van de jaren leren groeten;
het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst.
Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten.…
De nacht die vordert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
174 De nacht vordert
Nog twee uren.
Laat thuis na een gesprek
over voelen,
of over het ontbreken ervan.
De honden kijken op.
Ze vragen niets meer.
Ze kennen de dagen waarop ik verdwijn
zonder weg te gaan.
Ergens wachten dossiers.
Oude versies van mijzelf,
opgeslagen voor een toekomst
die ze telkens opnieuw oproept.
Nieuwe halsbanden.…