3941 resultaten.
Het wonder van Tibet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Als een himaalan koude winter,
deze zedenpreken van kali yuga.
Ja, het is een vreemde soort van koude,
een levenloze slaap in een wurggreep.
Ja Tibet, zij kan ook niet raken aan...
Ik zou liever bevriezen in haar wouden.
We zijn aangeland in een spirituele winter
en ik kijk uit naar degene wie is,
Vuur!…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 Straks komen de buien, zijn er
tevéél, dat weten we nu al,
in de winter een flink pak sneeuw,
een lánge vorstperiode, een
elfstedentocht.
't Is ook altijd wat.
Lente, zomer, herfst, winter...
gezeur om elk jaargetijde, ach ja,
't is ook áltijd wat.
Maar voorlopig hebben we déze
práchtige zomer wel even mooi gehád!…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 Het werd een breekbaar valentijnsgedicht
niet te poshy, eerder ontwarend
De waterspiraal in mijn weekbad bevarend
Je leglock en adem om mijn pompende bekken
over al die extra's in mijn gezicht
die de rimpels van de winter rechttrekken
als ik jou zie opstaan in winters strijklicht
Ik schrok van het vuur
in de wending die zat in
jouw wiegende…
OUDEREN OVERWINTEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Hij verbaast zich niet over de vele oudere Nederlanders die hij in de winter ontmoet in het zuidelijkste puntje van ons Europa. Dat bedoelen we toch met één EUROPA.…
HERFST
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.688 Ter nacht lokt de Avond met haar gouden schijnen,
Ten winter Herfst met gouden kleuren-pracht.
Elk doet voor ons haar zwart een tempel schijnen,
Waarin een godheid onze aanbidding wacht.
Zó, tintend 't Voor en 't Na met wondre verven,
Wijdt Tijd geheimnisvol 't ons naadrend sterven.…
lente groet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 lente groet
bloemen bloeien overal waar je kijkt
de winter hebben we achter ons gelaten
lente brengt beloftes
geliefden met vlinders in hun buik
de natuur komt tot leven
alles draagt kleur, onder
een strakblauwe lucht worden mensen
vrolijk en blij, de winter is
eindelijk voorbij.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Sneeuwklokje in gras
een wit kopje zonder stem
wiegt in de winter
Aan de rand van de winter
staat het sneeuwklokje met haar gebogen
hals, stil maar onafgebroken aanwezig. Een wit teken
dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt.
Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs.…
de wolf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.429 ik loer naar beneden
naar de dorpelingen in de sneeuw
de sneeuw, die als een winterse streling
hun gezichten streelt
ik heb maanlicht in mijn ogen
ruw en donker is mijn vacht
als schors van de bomen
waaronder ik wacht
op de mooie herdersjongen
zo maagdelijk blank en zoet van geur
die het wit van de sneeuw zal veranderen
in een bloedrode…
wachten op voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
715 de mens die wacht
een winter lang
staar wat naar buiten
of naar het behang
de kachel staat aan
de gordijnen zijn zwaar
wat duurt het lang
voor voorjaar
de mens die speelt
een ganzenspel
of plakt de zegeltjes
van de shell
de deur blijft dicht
't is stil op straat
niets kleurt de dag
ook geen gelaat…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 De winter barst
uit krappe jas
in sneeuwvlokken.
De tijd is kil
en zielsalleen
tikken klokken.
Morgen sterft
reeds vannacht
een vroege dood.
Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…
imago
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
608 de winter was nog niet voorbij
of we zaten al weer in de lente
tijd om mijn imago op te poetsen
gelijk de vogels en de koetsen
in wat heet de poetsmaand mei
breekbaar maar wel met glans
greep ik de eerste beste kans
om het publiekelijk te testen
in scherven en gruzelementen
lig ik nu blinkend in de nesten…
Landschap der liefde
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.528 liefde vormt zich langzaam tot een open riool
waarbij de ergernissen en eigenaardigheden
vrij spel hebben
en over het opgebloeide landschap stromen
het landschap dient zich aan te passen,
te beschermen en te begrijpen
anders sterft
al het levende in de liefde en rest
een leeg oppervlak:
donker, winters, een ervaring rijker…
verlangen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
521 over het heuvelende zand
groeide weidse geurigheid
zacht paars uit dorre grond
ingetogen veluws zomerfeest
onder de verre schapenwolken
de herfst regeert nu in buiigheid
van regen en van uitbundige kleuren
bedekt de grond met ritselgoud
ademt een nevelse vergankelijkheid
tot de stille inkeer van de winter…
Little Ms. Dalloway
gedicht
2.7 met 18 stemmen
9.748 .
------------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar', 2001.…
Terug in jouw warme armen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.263 Mezelf afdrogend met
de handdoek
die eens de jouwe was
droomde ik
mezelf weer even terug
in jouw warme armen
een traan, drupte
er over mijn net gedroogde wangen
dan een zachte glimlach
heel even terug in de tijd
van toen jij
mijn winter zo verwarmde
en ik wist
dat liefde ook genieten was…
Paarse zee
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
513 De winter keert weer op zijn natte schreden
Ik had flink met mijn laarzen moeten wroeten
Toen plots een paarse zee lag
aan mijn voeten
Na één dag zon...zo lang lijkt
het geleden
Mijn kap en poncho kwamen goed van pas
Geen sneeuw, maar regenruis
in 't struikgewas…
Lange geeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
526 Zomer duurt een maand,
herfst kent vele jaren,
een winter duurt een eeuw,
sleur vertokkelt zich in schijn,
onderdrukking van een geeuw
na het strelen van de snaren
gaat het seizoen weer verharen,
refrijn laat zich niet bezingen
in de roerige staart van Maart,
is de toekomst niet te ringen.…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 In agenda
dag verloren,
niet bekoren
want de winter heeft de liefste al tot buit gemaakt.
Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.…
Een nobel bruin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Nog staat zij daar
haast ongedeerd
loodrecht
haast ongestoord
haar kolf
een nobel bruin
de grote lisdodde
in de sloot
de lente komt
de winter gaat
vergaan
staande sterven
schadeloos en schoon
onschuldig en rechtop
eenvoud is haar kroon
de grote lisdodde
stijlvol
in de sloot…
zomertijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Nu de winter weer is ondergedoken
De zomertijd zo meteen weer aangebroken
Moet de klok straks weer vooruit met de geit
En ben je weer een uur op een dag kwijt
Dat is al een hele poos een sigaar uit eigen doos
Een zomer lang,terwijl men het donker zo nodig is
Omdat men anders slecht slapen kan…
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
halverwege
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 nu lente winter ademt
de nacht verbergt in kou, waar ongewild
haar macht rond tere bloemen buigt
buig ik ook en kleed de vorst
in witte zomerwindsels
geen afgesproken tijd
of lange eindgesprekken
slechts het strekken der herinnering
en eindeloos
het lekken van mijn eindeloze
spijt…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
Zee zonder einde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 Heb het land inmiddels wel gezien,
Alle continenten zoetjes aan
Achter mij gelaten -
Ben eigenlijk wel uitgekeken
Op die eindeloze wisseling
Van zomer en winter,
Lente en herfst,
Ben de zee nu ingelopen,
Drink me laveloos aan water
En ga met volle tevredenheid
De oneindigheid in, in deze
Zee zonder einde…
Maria Lichtmis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.955 De winter gaat al henen
want ’t licht is reeds verschenen
zoals de oude Simeon
het in de tempel zag.
Wij zijn nog in het duister,
maar straks komt toch de luister
van ’t licht dat eeuwig schijnt.
Vertrouw nu maar de zangen
die in de stilte hangen
tot droefenis verdwijnt.…
Huis met zoveel deuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
777 nog kiert alles in het
huis met zoveel deuren
kamers hebben geuren
de ramen kleuren in
een zon die is geweest
je drempelt nog
na vele levens
gooi met mij
de ramen open van ons
huis in veel beloven
kom maar thuis
de tocht is weg
je stappen in de kelder
hebben wij na winter weer
in lentes bloeien omgezet…
..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 'Des winters trek ik naar het zuiden,'
sprak in Stonehenge een oude druide'.
'Mij zul je dan niet rond zien struinen
bij deze winderige ruine.
Ik zit, als het hier sneeuwt en vriest,
mooi in Venetie of in Triest,
en, wat ook aardig is, daarginter
komen wél trema's uit de printer.
(uit: Goed voor hart en bloedvaten)…
Dat geluk zal ontkiemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
888 we ontdekten
de klavers telden
de bladeren ieder apart
we kwamen tot vier
zagen ze bloeien
zomerden samen
in groeien en herfst
oogstte de knolletjes fier
het winters verval
gaf rust en verademing
maar weten dat geluk zal
ontkiemen brengt lente al hier…