2136 resultaten.
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
waar jij stond
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
695 - zie de zeven berken
er groeien zwarte tongen
de dood sprak zijn verleiding uit
’t was alles wat jou overbleef -
de dagen veranderen
ik stap naar buiten
kijk terug en naar de verte
stilte opent
vogels tegen de achtergrond van poëzie
en ik geef me over
aan dat wat niet vervuld werd
aanvaard woorden
die hun plekje nooit vonden…
O liefde!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
682 Daarom lees ik ook veel boeken uit die tijd
vooral romantische en hartbrekende poëzie,
en denk ik aan een onbereikbare liefde, een
meisje uit de straat die ik zou willen schaken.…
Jotie hield van jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 (voor Ingrid Weverbergh)
Je vader hield niet alleen van jou,
maar ook van Jotie, wiens poëzie hij
maar wat graag uitgaf. Zelf was hij ook
een serieus schrijver, maar nooit zo goed
als jouw man, dus was hij snel overstag.
Je bent nu ver in de vijftig, verdwenen
in volstrekte anonimiteit, wieweet wat je
uitvreet, ik niet.…
pin-up-woman
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 ben je een
vreemde eend in de bijt, maar wel uniek
vooral, en daar ga ik weer, op de foto's
waar je zo mooi ontdaan van kleren deze
zakelijke tijden opnieuw betovert met de
hoogstmogelijke poëzie van jouw lichaam
waar geen andere vrouw aan kan tippen, al
zeg ik niet wie de ware koningin is, want
dat is iemand anders en dat zeg ik ook om…
Regenlucht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.016 En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien
die staande en stille stroom in klare poëzie
op 't blad, dat 'k o! zoo graag met tranen zou besproeien,
in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie;
en boordevol is 't herte en niets en kan het boeien,
- geen levensdroom, waarin 'k een wens weerspiegeld zie!…
Omarmd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 door de zon
reden we je tegemoet
gewapend met zonnebloemen
drie soorten maar liefst
liepen we naar daar
waar gisteren de kist
nog open was
om je te zien
met een vredig gelaat
je colbert aan, met daarin
je visite kaartje van
' Poëzie gaat door '
vandaag de uitvaart
aan de Wetering
prachtige wolken
omlijsten de horizon
je…
Wie legt de loper uit ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 Zwijgen legt het hart van het leven bloot
onder de purperen zon die werd aangeboord
emoties van rivieren stromen door ons heen
het kneedt en polijst de kiezels van gedachten
daarin te krimpen of te worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in teksten waarvoor we tol betalen
in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft…
Visioen van een natie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.668 wij die gestrand zijn tegen dit rijke continent
zonder ooit onloochenbaar in Afrika te landen
wij in huizen in Amerikaans-koloniale stijl
die wij omringen met parken en tuinen
om aan de aanspraak van het landschap te ontsnappen
die op kelims lopen, in Nederlands dialect praten
naar Duitse liederen luisteren en Engelse poëzie lezen
die 's ochtends…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 vanuit de achterstegen
ik lag in letters te geelogen
laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte tegenstelling
de zweem van harmonie
en
de horizon valt in mijn huid
barst open in de vlakte
poezie…
Filomijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Nee filomuze
filozie
ach filomuzi-
kaal kwatrijn
al was die Plato
filosoof
hij wilde vroeger
dichter zijn
hij wist van grot
noch republiek:
hij kende
Socrates nog niet
Homerus wel
de Ilias
de Odyssee
en Lysias
in dialoogvorm
kreeg hij les
van wijsgeer
meester Socrates
weg filomuze
filozie
geen muze meer
en poëzie…
Koffietijd met Alberto
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
771 Hij zet de tijd stil in een hoek
bij 't raam
Bestijgt de helicon met filozie
Een weldoordacht patroon van poëzie
Vermengd met wijsheid en filosofie
Weldra zet koffie zijn geheugen aan
Laat dan Idee met klanken associëren:
Patience voor mannen evengoed voor meiden
Die hij als rederijker wil verleiden
Tot inzicht door met kennis te jongleren…
Mijn eigen werk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 ik heb ooit
met schroom
het net betreden
vanaf de eerste letter
tot heden en met
argusogen anderen
gelezen die schijnbaar
om kritiek weinig geven
zij die onverstoorbaar
hun leven leiden
de pijn verbijten van
geraakt te zijn in
het diepst van het hart
vrijheid in de poëzie
in mijn hoogste goed
gebleven geen regels
en tal van andere…
aanstoots der verstening
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
424 Poëzie is het betwijfelde irreële,
als schil om onze misverstanden:
hoe ondichterlijker, des te weeër.
Ons versmalde pad kan stoppen,
nóg krapper doodlopen op hoop,
wat onze slimme koppen willen.
Wij vinden het raar
weg te kijken
van dat wat vermijdelijk is.…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zijn vluchtige gedachten, vol pure poëzie,
stuiten op een wereld die hem niet verstaat.
Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.
Het is voorbij, het werkzame leven —
te moe om nog extra energie te geven.…
jouw verjaardag Wil
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
240 jouw bonte woorden streelden
als wijzers het ankeren van tijd
vriend, de dood is een hutsel
van leven, vriendelijkheid, ontnemen
verdwijnen en herinneren - het sterven
is de versmelting die ons evenbeeld
naar het kind genoegzaam herkent
in de ogen die nu het eeuwige licht
ergens anders gaan dragen
jouw poëzie droeg deze wegen die
naar…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Op dagen van tristesse,
en nachten zonder naam,
op stranden waar de stilte
geen begin of einde heeft,
dan zoek ik jou,
de man met de trage stem,
de poëzie in stem en schaduw —
Leonard, mijn begeleider van verdriet.…
DE WANDEL-KROEGEN GROEP 'ANALOOG'
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
383 Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog'
nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten
wat was dat leuk die spontane groep
lief, loom en lekker gebekt
zeker lekker smullend van de patatjes
OP z'n Belgisch geserveerd
Amsterdamse vrouwen en mannen
analoog op pad dus zonder smartphones
op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan
dat is wel zwoegen…
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
176 De gekooide zong, als het nodig was,
Lange nachten door het koude verdriet,
Dat fijnzinnig dicht om oud lood en glas;
Wrange krachten die hij verlaat verliet,
Het gevlogen jong met zijn noorderzon.
Korte nachten en gedeeld genieten,
De bloedmooie maan waar hij naartoe klom.
Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs
een stromend beekje leidt tot een grotesk slot;
het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten
aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht.
Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…
Literaire emulsie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Doch ploegt hij in wankel evenwicht,
zwoegt voort als gulzig dromer, die spoort
tussen de leugen en de eigenwaarde, gericht
op de carrousel van de realiteit en waarin
de poëzie het best gedijt en hij alleen
met z’n eigen waarheid achterblijft.…
Verzinnen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
920 Ik weet nog niet of zij een valstrik spannen,
misschien mij naar verlegenheid verbannen
om een gedicht dat slechts een woordensnoer
is, zonder inhoud of belang; droog voer,
terwijl in fijner schotels, ranker kannen
de poëzie verlokt tot proeven van een
geraffineerder maal (zoals de Cour
du Nord serveert, zegt Michelin). Ach wat...…
Sylvia
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 doe niet
zo hautain, dat siert je niet, mij ook niet, laten
we samen wat gedichten schrijven in onze witte
nachten, totaal vervreemd van deze aarde, alsof we
buitenaardse wezens zijn en dat ook zeker zijn, kom,
lieveling, schenk mij je poëtische lichaam, dan mag
jij mijn poëtische lichaam, gaan we samen lekker
literair doen, samen NIEUWE POËZIE…
Voor Ingrid Jonker
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
905 Je poëzie, okay, maar je lichaam, nee!…
‘everybody is happy now’
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
636 moesten breken, dammen
vlak bij voeten
ieder moment
in een ander, onbereikbaar leven
volgestopt met graten, vage vrienden
en joints die enkel het vreten van verzen kenden
zonder kauwen, omhoog
op weg naar het onbevreesde
uitvoerig
zoals het geslachtsvolle
waarmee geparadeerd werd als troost voor parasieten
en andere tekens van poëzie…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden,
gehoon van de sater bij ironische manen
als weer geen vorm of toon gevonden is,
een nieuwe weg zal banen, ver bij hem
vandaan, komen beide seksen uit één koker,
animus en anima, dichter bij hem staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen
en is de ware poëzie weer…
Populieren
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.622 ----------------------
uit: Poëzie (1892)…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 De Poëzie de winst opeist, haar
Muze het laatste woord verbindt
in stervenszeeën van beroering,
lijst dit als een tijdloze weg in
het geweten en de richting wijst.…
- Vergeet - mij - niet -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
882 heeft het leven geannuleerd, omzeild,
verlengde hartslag, met eigen werkelijkheid
altijd winterhard,
bitter en nog bitterer in gedachten
betreurde een pijnlijke essentiële
het niet bepaald vergeten wachten
wel fascinerend
verloren allerlei omstandigheden
ervaring werd der eigen waarde aarde
definitief verheven tot witachtige poëzie…
Hartegrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.425 .
-----------------------------------------------
Uit: 'Raster poëzie', 2004.…