4766 resultaten.
Kerk op de terp
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Van op de terp
zie ik scherp
het beeld van Sint-Pieter
in de nis
van de muur,
de verweerde muur
van de gestuikte kerk
van Sint-Pieter en Corbie
op de terp.
Zie, de zon werpt
een lichtstraal
op de sleutel
van Sint-Pieter.
Ontsluit hij
het versteende hart?
Of schuift
met de schaduw
de grendel
voorgoed voor mijn zerk?…
Zelfverwijt
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.058 Je leeft nu in vertraagde beelden
geheel ontvlogen aan de tijd
waar eens je zachte handen streelden
ben ik gevoel voor richting kwijt
bij het begaan van alle wegen
verdwaal ik op de huid van spijt
aan elke zekerheid ontstegen
verpoteld binnen zelfverwijt
in mistflarden van minnestreken
ben ik op jou blind gevaren
wil wachten tot mijn ogen…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
Vlindermes
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.776 op de vlonder, tergend langzaam
opende jij het vlindermes
mijn ogen draaiden weg
peilden de diepte van het harde water
ik hoorde vezels schuren
de boot dreef klotsend langszij
jij lachte, je knokkelknieën bloot
maar in jouw ogen dobberde de dood
schurkend langs de kademuur
verdween het beeld, de boot en jij…
Kerstwensen
netgedicht
1.8 met 22 stemmen
3.093 Het is weer tijd om kerstwensen
te gaan versturen, als ik mijn
adreslijst bekijk komen er beelden
bij me naar binnen dringen.
Mensen waar ik lang niets van
hoorde komen nu weer tot leven.
Ik wandel door de namen van de tijd
vol liefde schrijf ik dan mijn wens.
Niet omdat het moet, maar omdat
ieder mens voor mij bijzonder is.…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
pendule
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 Wat en wie ik gaandeweg verloor
in wazige beelden en klanken
weer zie en hoor.
Een zweem van heimwee zich af
en toe nog koesteren laat.…
als ik omkijk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
817 waarom
als ik omkijk
zie ik geen open deur
of is het een spiegel
die niet is maar lijkt
op elk beeld dat jij graag ziet
jij die ik lief
mijn hart verscheurd
door een hand die alles biedt
in al het verdriet
dat jij verstoort
is dus toch die spiegel
daarnet gebroken
weer mijn hart
met ijs doorboord…
Wat als het leven.
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.376 Dan, ja dan vergrauwt het beeld,
perst het net dat beetje lucht
uit je verwarde zijn...
Ja als het leven pijn doet,
zo'n pijn...
dat je wel sterven wil,
richt dan omhoog je blik
en durf verder te gaan.
Verder, steeds verder,
tot de tijd je helpen zal
en je pijn verzacht.…
Kopstoot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 .
-----------------------------------------
Fernandez is een opgewonden standje,
Nou heeft ie weer een kopstoot uitgedeeld,
De scheids kreeg wat gebeurde niet in beeld:
“Er is hier niks bijzonders aan het handje”.
Nu wordt er eens een scheids teruggefloten,
Die heeft op zijn manier zijn kop gestoten.…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Duel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Het beeld bevalt.
Geen spanning of ingehouden adem
geen daverende zucht of noem maar op.
Mijn traagheid is een zegen.…
Alsof het gedrukt staat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 En dan ff niks, dan
Jij, je eigen boek, je eigen gedachten, je eigen wereld
En je eigen regie
En dan kom je uit je droom
Je opent je ogen, doet het boek dicht
En zie
Als je echt wil, dan kan het worden zoals het in je gedachten speelde
Jij hebt de regie, jij bepaalt je eigen beelden,…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn schoonheid,
een rimpelloos verstild beeld…
Geroezemoes boven de steden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.320 Het begint langzaam door te dringen
uitgewreven ogen in glans gevangen
diep in het hout, blijvend hard van binnen,
dat beeld zal niet meer veranderen.…
Stroomopwaarts ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Aan de buitenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is fictie zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide.
Alles uit niets, komen we en we vergaan
in fantastische dromen aan de binnenkant
komt de kern van de waarheid tot stand vanuit
het zijn, stroomopwaarts tot aan de bron.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
Zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 het einde van liefde begint
met angst voor verlies
verloren zijn de mooie dromen
verloren de herinnering
verloren zin
gewonnen zijn ware beelden
gewonnen is visie
gewonnen zijn
ben niet verloren
ben niet gewonnen
gewoon de twee verbinden
zoals een refrein
verliezen en winnen
totaal zinloos
liefde wint niet
wedijver wel…
Jouw foto
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.005 Een stilstaand beeld in de tijd.
Glimlach om je mond.
Mijn blijdschap jou te kennen wordt overstemd door het verlies.
Al staat voor mij de tijd stil.
Ik kán je niet terug halen.
Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat.
En in een dieper besef weet ik dat ook.
Soms raakt dat even uit het zicht.…
Vogels en tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.119 Hoger
de kerk
en absoluut haar toren
Genieten het
uitzicht aan de voet van de lan-
ge dijk
Het strakblauw gewelf dat op
de dijk
het water lager ook raakt
ingetekend
door tientallen enorme con-
tainers
Wij aan- en beschouwen dit
magnifieke beeld
Door vogels en tijd, minzaam
innemend plaatje
Zowel vrijheid
als kleuren…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…
een verschil van
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 een tuin vol bloemen
zonverlicht zoemt gevleugelte
en wij lachen de dag voorbij
ik zorgzaam
jij huisje, boompje, beestje
en dan verlies jij
jezelf in sekte
onzeker lever jij je over
aan een gekregen beeld
een tuin vol bloemen
gebroken lach
jij smeet mij
aan diggelen
kleurrijk, dat dan weer wel…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 Zeilschepen uit de gloriejaren van de scheepvaart
varen stapvoets langs toeschouwers op de kade
van het oude Mokum met een maritiem verleden
mensen zoeken verpozing bij deze beelden
uit een oude tijd, een weerspiegeling in het heden
terwijl mijn kleinzoon om een ijsje vraagt
overpeins ik de moderne tijd met zijn machinerie
en ik bedenk…
Nog even dwalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
447 ik heb je onverwacht
weer teruggebracht
uit de chaos van de tijd
je opende verschrikt
je ogen in een eerst paniek
herkende de omgeving niet
pas later vloeiden
beelden uit je droom
ineen tot werkelijkheid
je zag mijn lach
wilde nog even dwalen
maar ik wist je terug te halen
samen op de bank
hebben wij de tijd weer
helemaal in…
Gegeven tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gegeven tijd vergist zich vaak
in de waarde van de nacht
verkleurt beelden die ik lichter maak
verdampt tranen uit mijn lach
heeft aandeel in mijn tegenzin
voedt wat was soms eindeloos
betovert de man die ik bemin
maakt dromen schaamteloos
Sowieso vergist de tijd zich vaak
in de waarde van de nacht
hoe donkerte alles, dat het raakt,
versterkt…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
Beschouwing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Langs wanden van ’t verleden
Klim ik door ’t heden heen
Naar een toekomst van gedroomde
Beelden van hoop en bidden
Vrij van afkeer of aversie
Beklim de toren van toen
Die slechts angst en onwil kent
Legde op mijn doen geen zegen
Zie in spiegelglas van ’t heden
De breuken en barsten
Door gedachten, woorden
En daden die elkaar bestreden…
Langzaam verbinden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 mijn gedachten
drijven niet in de
chaos van mijn hoofd
lijken meer op
vogels die vliegen
alsof ze opgesloten zijn
voor ik het weet
zwermen ze met velen
vleugelen samen beelden
die kleur en
vorm ontdekken in
een langzaam verbinden
de juiste contouren
vinden om in zinnen
het sprekend bewijs te zijn
van een mooie vlucht
dat het…
Sjaal van Henriette Roland Holst
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.277 Beeld: Aart van Dobbenburgh, 1949…