3969 resultaten.
Tweeluik: Ik zag twee beren...
snelsonnet
3.7 met 17 stemmen
1.290 II
Er werd een kwekerij bewaakt door beren
Die erbij stonden en die ernaar keken
Voor de politie een waarschuwingsteken
De dienders dachten: laten we hem smeren
Zij vreesden voor een flink pak op hun donder
Maar dat vind ik geen wonder (boven wonder)…
Twee oudjes
poëzie
1.1 met 7 stemmen
2.620 Heel langzaam… Zij spraken niet veel daarbij,
Hij dacht: ’Alweer een jaartje;
Daar had ik niet op gerekend!’ – En zij:
‘Een oud maar gelukkig paartje.’…
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 Natuurlijk mis ik jou, je was de zon
je was de maan, tot zelfs de sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels…
Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
640 Nee, ik was niet zo gecharmeerd
van die dame met haar lange haren
ze was een beetje ondoorgrondelijk
achter die zogenaamde glimlach
dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij
in kleine lijst van het Louvre te Parijs
was helemaal niet ondersteboven
met die vraagtekens in haar ogen
begon te twijfelen aan Leonardo
heeft dat mens soms een geheim…
Boom zoekt boom
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
522 En hij dacht: 'Wat een takkewijf is ze.'
Toch was-ie het eens met 'r streven
hij aarzelde daarom slechts even.
Ze kreeg volgens plan
toen een boom van een man.
't Was een beuk, die aan haar werd gegeven.…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
zeven sprookjesachtige senryu's
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
555 een slapende reu(s)
moet je niet wakker maken
bezwoer klein duimpje
ze was veel te laat
naar school gegaan: doornroosje
had zich verslapen
de inquisitie
kreeg bij heksenverbranding
bijstand van grietje
aantrekkelijk is
de schoen omdat hij me past
dacht assepoester
onderzoek wees uit
dat sneeuwwitjes maagdenvlies
zeven gaatjes had…
zon op, zon af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 lang was de aarde plat
en draaide de zon, overuren
in de zomer waar de dageraad
overging in nachtelijk
buiten westen
ondergedompeld in de zee
zij verdween en dacht
ik schenk u de nacht
zodat ik u morgen weer
mag oplichten langs de grens
want, allicht ben ik uw wens
nog eenmaal steeg zij ter kimme
in vlammend betoog
maar omdat de mens…
Aan de bruid
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.918 Ik dacht ik schrijf je even
om te melden hoe het is gegaan,
maar de kaart blijft ongeschreven.
Er is geen beginnen aan.
Ik leef nog steeds - een vorig leven
dat me niet is toegestaan,
ik fiets nog steeds bij je vandaan
met alle lichten tegen.
Het wordt later en ik mis je.
Je bent inkt onder mijn huid.…
GLIMLACH VAN EEN DOCHTER
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.530 Het had haar meer geraakt
dan ze dacht
ze had ‘t niet eerder meegemaakt
maar wel verwacht
nu was ze moe en wat uitgeput
weinig verzacht
maar man en kinderen, vrienden
geven kracht
Ze weet: ik kom er overheen
eerder dan verwacht
haar overleden oude moeder
nu ’n unieke macht
ver weg maar ook heel dichtbij
dat verzacht
aan wie ze zal blijven…
Kinderwens
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
683 Ze dacht aan een seksclub in Laren
om spoedig wat kind'ren te baren,
want daar vond ze vast
een vrijwillige gast
om onvoorbehoed met 'r te paren.
Op een links stond ze zich te vervelen,
verlangend naar edele delen.
De golfstokken waren
geen seksclubs voor 't paren.
Ze wilde geboortegolf spelen.…
Weer paardenbloemen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Het wordt stil in mijn kloppende kamers
alle kaarsen zijn gedoofd
konden we samen opnieuw beginnen
paardenbloemen zijn
heuvels beklimmen als het kind dat
armen gespreid, vogel van binnen
blindelings zeilt op de wind
ooit, onder bloesembomen
bliezen we zaden als bellen omhoog
ik dacht, en denk dat nu nog soms
misschien besta je niet…
RARE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.105 ik denk aan je
ik laat je nooit meer los
althans dat dacht ik toch
o nee dat toch niet
en dan gebeurt het weer
ik verlang naar je
wil je vasthouden
van je houden tot aan de eeuwigheid
laat jij het toe
of neem je het weg
het is raar mijn liefde voor jou
ik hou van je en soms ook niet
ik wil bij je zijn en toch ook niet
wat is…
verdriet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 Nu probeer ik weer uit de put te komen Dacht dat dit me niet zou kunnen overkomen...…
Waarom? :(
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.369 De auto reed door en niemand keek naar jou om
ik dacht bij mezelf waarom.
Had hij het fatsoen niet om even te stoppen?
Een gevoel van medeleven
Zelfs dat heeft hij deze jongen niet gegeven;
je ouders zitten nu nog vol verdriet,
zelfs dat interesseert hem niet...
Je was een echte vriend!…
Ergens anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Jij leefde mijn leven op,
gaf me kracht om op te krabbelen
als ik ingestort dacht te zijn.
Jij gaf me weer leven,
als ik dood, afgestorven was.
Jij, jij was de enige
die de verborgen levenslust
in mijn ogen las.…
Vorstelijk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
750 als kleine knul wist Alex gauw
ooit zal ik koning zijn
want moeder zei: ons bloed is blauw
net als je speelgoedtrein
maar Alex vond dat mopje flauw
en zei: dat is geen gein
al was mijn bloedkleur rood-wit-blauw
ik wil geen koning zijn
en Bea dacht: wat een tiran
die uitspraak is gewaagd
wat moet ik met zo'n jongen dan
het is toch godgeklaagd…
geschiedenis van de filosofie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het regent
hoe kan dat nou
ik kijk op buienradar
en inderdaad het klopt
ik denk aan de regen
over het Ierland van Joyce
en aan zijn hoofdpersoon
die zich de regen realiseerde
toen zijn geliefde hem vertelde
hoe ze ooit echt van iemand anders hield
wat hij toen vervolgens dacht ging
over het heelal en hoe je je verliest
als een…
Waarom mama waarom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.796 Dat ik niet meer bij je kan zijn
Ik dacht echt dat je om mij gaf
Nu na bijna 4 jaar tijd...
Vraag ik me nog één ding af
Waarom mama waarom
Mama, ik hou van je!…
Mijn kerstgroep
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
887 ik had een vredige
kerstnacht verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak
we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen
heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste…
Het
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.002 De motor tikte, de regen regelmatiger
op het autodak, veel stilte veel wit
om de woorden dacht ik me al
een scène in. En zo onhoudbaar
lang keek je, leek je van vlees
geworden vraag. Wat moet ik zeggen
vluchtte ik, en overwoog op welk woord
ik de klemtoon leggen zou. Alles
was mogelijk door altijd in het moment
te blijven.…
broosheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Meedogenloos
-ook voor jezelf-
stel je een punt
achter de liefde
en krast een kerf
door de toekomst
die wij, dacht ik,
samen droomden.
Je jubelt om de sterkte
die je proeft
in nieuwontdekte
hardheid.
Harder ben je nu dan ik
blijkt uit de diepe kerven
in mijn weke kwetsbaarheid.…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 getijdenstromen mee
een parel die in het donker zinkt
naar de bodem van een gretige zee
het patroon van geheugen is fijnmazig
tot aan de zandige oevers van gemis
dan blijkt het achterland wazig
verdwijnt het tastbare in ongewis
ik zag een gezicht voor het jouwe aan
voelde weer de hemelstormen
over onze wangen, traan voor traan
ik dacht…
Met strijkers en blazers
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 wij hebben gedanst
als nooit tevoren
op vleugels van de tijd
muziek uit onze eeuwigheid
vloeren zweefden
wij werden verheven
door uithalende tonen die
sierlijke draaien bekroonden
galant zonder
pedant te zijn met hoofse ernst
naast uitbundig plezier
kostumeerden wij nostalgische zwier
wij dachten orkest met
strijkers en blazers…
´t Geeft niet lieverd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Moeder als je er nog was huilde je met mij óm mij,
mijn lasten zou jij mede dragen,
terugdenkende aan hoe ik als kind in je armen lag,
zou je de zware last willen verlichten,
kan ik je helpen, zou je vragen.
’t Geeft niet lieverd het is niet meer jouw last,
ook al dacht je dat ooit..misschien,
want ben ik méér dan die Éne,
die ik eigenlijk…
Mia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 kleindochter
van mij
je bent 6 maanden
ik doe alleen iets
voor jou zoals
je je voetjes opeet
en wat ligt
te lachen spartelen
maar dan zie ik de visser
die hysterisch roept als hij
een baby levend uit zee haalt
die nog net leeft op de vlucht
zo blij is hij
weet ik zeker dat is Mia
terwijl ze dat helemaal niet is
dacht…
Rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Het licht, het sprong van rood naar groen,
voor mij zat iemand van ‘t uitzicht te genieten,
en ik begon al wortel te schieten,
terwijl ik dacht, geef toch gas… oen.
Toen sprong het licht op oranje,
ik toeterde even met kracht,
daar had hij blijkbaar op gewacht,
want hij trok langzaam op… die kanjer.…
levenslijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 ik dacht een rechte levenslijn te weten
geboren, school, het huwelijk, de kinderen,
het werk, de ouderdom, de dood
zoals op school geschiedenis
van links naar rechts de data
van gebeurtenissen
waarin de hoogtepunten van de strijd
zijn aangegeven, de triomfen
van het leven, de heldhaftigheid
maar niet de begraven nachten
de weeën van het…
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 Scheen 't heiligschennis, buitenshuis-ook te gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…