28805 resultaten.
Waterman
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 De zeeman voelt op volle zee
zich eenzaam in z'n huw'lijksboot.
Hij is in seksuele nood,
want niemand wilde met 'm mee.
Z'n treurnis echter wijkt voor lol:
er zwemt een schone zeemeermin.
Daar ziet de man wel zeebeen in.
Ze brengt z'n waterhoofd op hol.
Volledig is-ie uit z'n doen.…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Cafégeroezemoes -
geluiden
die de stilte bedekken
Het hart van de stad is versluierd
Het hart
waar het grote geluk woont
dat aldoor stroomt
als de zee
Zie je de zee in je hart?
en zie je de smart
die het geluk is vergeten?
het hart met elk leven verweven!…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 en ongeschonden drong zich
een vergelijking op
toen ik jouw spiegelbeeld vergeleek
met het spookbeeld van mijn dromen
boven zee
tussen nu en het verleden
ik droomde over jouw luchtruim
en ik deed dat met een lied.…
Op weg naar de einder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Door jou heb ik het hier voorgoed bekeken;
ik zoek de zee weer op, Mijn Lieve Schat.…
Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.120 O wijde zee en wijdgestrekte stranden,
Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg
En dor als groene landen die verzandden
Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg,
Schoon rustloos als uw almaar branden branden
Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Maar even later kwam hij terug van 't strand,
Een kleine zee-ster in zijn open hand,
En lachte stil als een gelukkig kind.
---------------------------------------
uit: De Gids, jrg 90 (1926)…
Haar camera
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Nagenietend van pindakaas duin zee en zand
de sacrale geur van heilig hout
straalt de moeder Gods achter een
lichtpiramide in een zee van kleur
nog mooier dan ze ooit was
dan bestook ik haar met vragen
waarom is nu altijd maar even
gisteren legde een vriend
het allemaal zo goddelijk vast
bij alle foto, s die zij heeft genomen
dacht…
De tramontane
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.034 De reis vertelde een man liep over de berg
en het verhaal loopt dood op zee. De wind
speelt heer op zijn graf. En de duiker raakt
bekneld tussen het steen, de helpers duiken
op en de wind verplettert de deining de zee.
De duiker schildert windvlagen voor de kust.
De bergwand bloeit.…
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 was
haar zee, haar Noordzee
zij zou de pier op struinen
zou zich stevig staande houden
Zij zou zo genieten van de storm
en deze overwinnen
als zovele stormen in haar leven!…
In het waaien van de vroege kindertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 schemering donkert de lucht
sterren huivren in de wijde
rimpelige zee
als zij oma hoort roepen
in het waaien van de vroege kindertijd
de warme kamer
het bloemetjes behang
geur van hachee
dat de kamer vervult
de keurig gevouwen zakdoek
altijd op tijd om tranen te drogen…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Urkse viskotter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Je werk doen, maar
door omstandigheden
op zee gebeurt iets vreselijks,
waar je nooit op hoopt.
Een noodmelding,
dan is er echt iets aan de hand.
Het schip gezonken, opvarenden
waarschijnlijk niet meer in leven.
De zee verraderlijk,
zeker met storm
varend je werk doen en dan slaat
het noodlot toe.…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het is februari de woeste zee
spuugt in 't hoog opspattend
schuim
bleek zijn gramschap uit
In duisternis fladdert zij
als een engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…
Wereldwijde rode vlag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
433 Keer op keer verleidt de dag ons tot denken
als een rivier die als een lint door de wereld stroomt,
met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken
nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden.…
Wederomgeboren hart
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
537 Als ‘k in het bange wachten
had vertrouwd op de mens
de mens alleen
dan zou ‘k in de meedogenloze pijn
van deze dagen
in het holst van de nacht
als een boot
In nood zonder stuurman
aan boord op de zee woest en groot
zijn vergaan
de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap
zijn uitgeleverd aan
de hoge golven
de zinderende…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 in hamerslagen
de met goudstof doordrenkte dagen
een stil ongerept wachten
het wiegen van de grassen
de zee die je schoon zal wassen
de roem die rijst en valt
het hart dat krimpend samenbalt
de tranenregen op het basalt
de wilde zwanen zullen dalen
zwijgend en zonder dralen
als Charon je komt halen…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 De zwarte varkens op Atokos
scheppen hun weldadige habitat
wellustig baden ze pootjes
in de Ionische Zee.
Ooit achtergelaten door een
stelletje dronken matrozen
voor hen geen notities op
zwarte bladzijden noch
een trilogie van droefenis
zwarte varkens slaan geen
pootjes om herinneringen heen
alleen een zanderig wroeten.…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 de ogen open
drijvend op de rug naar zee
een pop van celluloid…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 Poseidon en zijn zoon Triton bekijken smalend
deze vruchteloze en hopeloze strijd tegen de zee
De kinkhoorn blijft ongehoord, ergo de golven wild
Ach zij mogen ook wel eens lachen, nietwaar?…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 Eindeloos is de zee
Van mijn herinnerende gedachten,
Die ik draag met mij mee,
Keurig in gelid liggen wachten,
Tot ik ze ophaal
Uit die eindeloze brij herinneringen.
Hoe ouder de herinneringen zijn,
Des te vager de detaillering,
Maar de essentie komt steeds aan.…
bijtijds
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 iemand blijft halverwege steken
op de maat van het verleden
om met een moment te volstaan
groener neigend naar gras dat altijd
elders naar zee hunkert zonder
bestemming indachtig of anderszins
te weten wie nog meer vertrok van
de plaats waar wij waren
ooit vraagt iemand nog waar de jas
bleef nadat het lichaam vertrok…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
Mammie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
998 In je ogen
zie ik de zee
en stil neemt
een droom me mee.
Ik voel je armen
om me heen
tot je door de
wind verdween.
Ik neem je hand in de mijne
en hoop stil dat
ze daar voor
eeuwig mag zijn.
Ik sluit mijn ogen,
sla m'n armen
om je heen,
en ik huil, stil,
schreeuwend van verdriet,
hopend dat je me,
niet ziet...…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand
met de vele verloren dromen die
al duizende jaren meezwalpen
op zoek naar hun thuisland.…
Glimmend Goud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 hij brouwt vanalles,
uit de zoute zee
hij kent de kleur
en weet de waarde
van het kleine beetje
Glimmend Goud op aarde…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 raadsels geworden, ik herinner me
de mistige gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht door de tijd
de lucht wordt weer oranje, de zee…