Alle inzendingen over de zee

28805 resultaten.

Sorteren op:

Waterman

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
De zeeman voelt op volle zee zich eenzaam in z'n huw'lijksboot. Hij is in seksuele nood, want niemand wilde met 'm mee. Z'n treurnis echter wijkt voor lol: er zwemt een schone zeemeermin. Daar ziet de man wel zeebeen in. Ze brengt z'n waterhoofd op hol. Volledig is-ie uit z'n doen.…
Aubrey20 maart 2012Lees meer >

Nachtgeluiden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
Cafégeroezemoes - geluiden die de stilte bedekken Het hart van de stad is versluierd Het hart waar het grote geluk woont dat aldoor stroomt als de zee Zie je de zee in je hart? en zie je de smart die het geluk is vergeten? het hart met elk leven verweven!…

Eilandvogel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
en ongeschonden drong zich een vergelijking op toen ik jouw spiegelbeeld vergeleek met het spookbeeld van mijn dromen boven zee tussen nu en het verleden ik droomde over jouw luchtruim en ik deed dat met een lied.…
mobar11 december 2013Lees meer >

Op weg naar de einder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 852
Door jou heb ik het hier voorgoed bekeken; ik zoek de zee weer op, Mijn Lieve Schat.…

Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.120
O wijde zee en wijdgestrekte stranden, Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg En dor als groene landen die verzandden Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg, Schoon rustloos als uw almaar branden branden Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…

De Gek

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.453
Maar even later kwam hij terug van 't strand, Een kleine zee-ster in zijn open hand, En lachte stil als een gelukkig kind. --------------------------------------- uit: De Gids, jrg 90 (1926)…

Haar camera

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Nagenietend van pindakaas duin zee en zand de sacrale geur van heilig hout straalt de moeder Gods achter een lichtpiramide in een zee van kleur nog mooier dan ze ooit was dan bestook ik haar met vragen waarom is nu altijd maar even gisteren legde een vriend het allemaal zo goddelijk vast bij alle foto, s die zij heeft genomen dacht…

De tramontane

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.034
De reis vertelde een man liep over de berg en het verhaal loopt dood op zee. De wind speelt heer op zijn graf. En de duiker raakt bekneld tussen het steen, de helpers duiken op en de wind verplettert de deining de zee. De duiker schildert windvlagen voor de kust. De bergwand bloeit.…
Erik Lindner11 december 2017Lees meer >

Storm doet moeder 'herleven'!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
was haar zee, haar Noordzee zij zou de pier op struinen zou zich stevig staande houden Zij zou zo genieten van de storm en deze overwinnen als zovele stormen in haar leven!…

In het waaien van de vroege kindertijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
schemering donkert de lucht sterren huivren in de wijde rimpelige zee als zij oma hoort roepen in het waaien van de vroege kindertijd de warme kamer het bloemetjes behang geur van hachee dat de kamer vervult de keurig gevouwen zakdoek altijd op tijd om tranen te drogen…

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
luister mijn kind je ogen zijn te mooi glanzende sterren boven een demonische zee alleen de gouden zon kan deze zee verdragen tot de dagen zullen dagen troost zich mijn ziel met jou die mij met God en mens verbindt komt kinderen, komt, en luister naar 't geluid van vogels de raaf - de mus - de merel - hoe verschillend dat…

Urkse viskotter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Je werk doen, maar door omstandigheden op zee gebeurt iets vreselijks, waar je nooit op hoopt. Een noodmelding, dan is er echt iets aan de hand. Het schip gezonken, opvarenden waarschijnlijk niet meer in leven. De zee verraderlijk, zeker met storm varend je werk doen en dan slaat het noodlot toe.…
Dick Voogd1 december 2019Lees meer >

De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Het is februari de woeste zee spuugt in 't hoog opspattend schuim bleek zijn gramschap uit In duisternis fladdert zij als een engel des doods boven donkere golven van de zee Van oost naar west de wereld rond overal schrijdt de stilte door de straten Onze handen beven beroofd van warm leven in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…

Wereldwijde rode vlag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 433
Keer op keer verleidt de dag ons tot denken als een rivier die als een lint door de wereld stroomt, met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden.…

Wederomgeboren hart

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Als ‘k in het bange wachten had vertrouwd op de mens de mens alleen dan zou ‘k in de meedogenloze pijn van deze dagen in het holst van de nacht als een boot In nood zonder stuurman aan boord op de zee woest en groot zijn vergaan de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap zijn uitgeleverd aan de hoge golven de zinderende…

door tuimelramen zweven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
in hamerslagen de met goudstof doordrenkte dagen een stil ongerept wachten het wiegen van de grassen de zee die je schoon zal wassen de roem die rijst en valt het hart dat krimpend samenbalt de tranenregen op het basalt de wilde zwanen zullen dalen zwijgend en zonder dralen als Charon je komt halen…
J.Bakx21 juli 2022Lees meer >

zonder uitstel

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 417
De zwarte varkens op Atokos scheppen hun weldadige habitat wellustig baden ze pootjes in de Ionische Zee. Ooit achtergelaten door een stelletje dronken matrozen voor hen geen notities op zwarte bladzijden noch een trilogie van droefenis zwarte varkens slaan geen pootjes om herinneringen heen alleen een zanderig wroeten.…
J.Bakx23 september 2026Lees meer >

Het vlietende leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
de ogen open drijvend op de rug naar zee een pop van celluloid…

GESTRAND !

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 768
Poseidon en zijn zoon Triton bekijken smalend deze vruchteloze en hopeloze strijd tegen de zee De kinkhoorn blijft ongehoord, ergo de golven wild Ach zij mogen ook wel eens lachen, nietwaar?…

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

Zee van herinneringen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 263
Eindeloos is de zee Van mijn herinnerende gedachten, Die ik draag met mij mee, Keurig in gelid liggen wachten, Tot ik ze ophaal Uit die eindeloze brij herinneringen. Hoe ouder de herinneringen zijn, Des te vager de detaillering, Maar de essentie komt steeds aan.…

bijtijds

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
iemand blijft halverwege steken op de maat van het verleden om met een moment te volstaan groener neigend naar gras dat altijd elders naar zee hunkert zonder bestemming indachtig of anderszins te weten wie nog meer vertrok van de plaats waar wij waren ooit vraagt iemand nog waar de jas bleef nadat het lichaam vertrok…
Iniduo28 februari 2021Lees meer >

Zoutelande

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
Branding De zoute branding komt aan land Met schuimkoppen in het volle licht De golven rollen over het strand Waarbij ze het mulle zand verdicht De waterlijn, ligt bezaait met wier en restanten van wat we hier laten De zee brengt ze met de vloed naar hier tot ze met eb ons weer gaan verlaten Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen enkele…
Leo Geluk24 februari 2019Lees meer >

Mammie

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 998
In je ogen zie ik de zee en stil neemt een droom me mee. Ik voel je armen om me heen tot je door de wind verdween. Ik neem je hand in de mijne en hoop stil dat ze daar voor eeuwig mag zijn. Ik sluit mijn ogen, sla m'n armen om je heen, en ik huil, stil, schreeuwend van verdriet, hopend dat je me, niet ziet...…
Tina1 oktober 2003Lees meer >

Kalme waters

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.394
haal de branding uit de vaart laat de golven maar stranden geef je hart niet meer uit handen laat het tij de rust weer keren laat je voeren met de stroming mee geef je over aan een kalme zee laat een schelp je innerlijk beroeren haal de echo uit je oren laat jezelf weer horen…

Wolken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand met de vele verloren dromen die al duizende jaren meezwalpen op zoek naar hun thuisland.…

Glimmend Goud

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
hij brouwt vanalles, uit de zoute zee hij kent de kleur en weet de waarde van het kleine beetje Glimmend Goud op aarde…

Rust

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Je weet dat ik ongedurig ben, de kalme golven van de zee namen ooit mijn ongeduld met zich mee. “We zien elkaar morgen, oké?” Ik leg me er bij neer, ook al doet ieder woord zeer. Er is geen windkracht die mijn onrust kan beschrijven. Dat zal dan altijd wel zo blijven.…

Onze sporen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
je sporen zijn niet meer te vinden op het schelpenstrand gebroken liggen ze op mijn hand restanten van hard leven ze kleuren droog vallen op door de vorm van hun boog het knisperen klinkt gelijk in overslaande golven de zee neem ik mee in het grijsgroen van je ogen de schelpen leg ik terug waar zij horen op het zand als onze…

Vage gedachte [2]

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
raadsels geworden, ik herinner me de mistige gedachte van vandaag al eens eerder gehad te hebben maar helderder, een openbaring die ik meteen opgeschreven heb en om haar opnieuw te vangen ben ik al uren aan het wandelen snuffelend naar een spoor loop ik langs de nissenhut van Het Noorderlicht door de tijd de lucht wordt weer oranje, de zee…
Zywa30 november 2019Lees meer >