2232 resultaten.
Da Vinci Code
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
1.816 Ik zie mijn leraar nog staan
Kauwend op zijn eigen woorden
Uitleg over het geestelijke bestaan
Met ieder woord, de zin vermoorden
Broeder tot het uiterste gedreven
Celibaat bekleed en ingericht
Zo is mijn godsdienstleraar mij bijgebleven
Ons begeleidend als een gebroken dwaallicht
Jezus is heilig en een hemelse zoon
Droeg het leed van heel…
Levenslang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 De irriterende stilte wordt gebroken met een klank,
een blijk van vertrouwen, een gevoel van dank.
Een luisterend oor waarmee ik je lieve woorden vang,
ik hou ze bij, levenslang.
Hou me vast, laat me leven,
een gloed van je schoonheid laat me zweven.…
rozige spookstoot
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.946 besloten
slank sexy chic in minimini
stuk dynamiek gaat plank gassen
steelse buste de bordeaux
rode roos 't is háár show
van stoere vrouw grote klasse
sturend loom rozig bekomen
naar A-8 een afrit genomen
splijt ze met toeter in claxon
sidder in ’t tegenliggend peloton
zinnen alom in verduistering
auto's botsen in strookstoot
gebroken…
ik roep niet meer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
960 was er eerst blinde hoop
naar glanzende verwachting
zoals bijen zoekend zoemen
onbezonnen ruikend aan
een honingzoete struikenknoop
in de waarheid echter
kwam allengs het starre beeld
van de zure aanwezige verdroging
in een verstilde waterloop
woorden tellen al lang niet meer
terwijl zij stapelen tot verre hoogte
op scherven van gebroken…
Verloren vrienden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.590 Maar jij vraagt je af wat waar of onecht is
en raakt verstrikt in het web van hun gebroken moraal.
Ineens zijn er vrienden niet meer je vrienden;
ook al wil je er nog wel van alles aan doen.
Het respect, dat ze eenmaal van je verdienden,
is verdwenen; wat rest is gemaakte fatsoen.…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 De herfstwind zingt van een verloren ding,
Bij u weent hij aan een gebroken klavier,
Uw ogen zijn goud van zijn gulden vier,
Om uw mond is een tinteling, -
De vlam die in u school
Is uit uw open hart gevaren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!
Het herfstlied beklaagt u, o sterveling!
Ach! lees niet in zijn geel geworden brevier.…
Nog meer dan ik hebben kon
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.868 jij mij gaf
bleef toch de zon in mijn leven
ik had werkelijk alles voor jou over
alles was ik had wilde ik aan jou geven
Maar ik gaf het op, het was gedaan
we waren niet voor elkaar bestemd
ik schreeuwde naar je wat ik voelde
met mijn kaken op elkaar geklemd
Als ik naast je kwam zitten
draaide jij je vlug om
mijn hart heb je vaak gebroken…
Gefaald?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.272 Verscheurd door angst, pijn en verdriet
zo ken ik mezelf niet
Voor anderen rechtop, het hoofd geheven
maar diep van binnen gebroken en vol beven
Lachend en roepend: "Alles komt wel goed"
maar innerlijk zit ik zonder moed
Ik heb gefaald en ben niet goed genoeg
ondanks mijn vechten, ondanks mijn gezwoeg
Hoe kan ik ooit zijn wat van mij wordt…
Jan Wolkers bedankt
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.567 verwonderen beleven in zinnen
Met gevoelens oprecht diep en grandioos
die tevens en vooral ook innig en bevrijdend
voor en van eenieder van alle tijden zijn
Je beeldde eerlijkheid en spontaneïteit
voor ons samenzijn met alles om ons heen
overtuigend om geen dag te kunnen missen
Dat we ons leven vanaf moeders schoot
hoe ook getekend door gebroken…
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 Zij die voor mij kwamen en dichters waren,
Zij hebben hun droefenis, in de Herfst, uitgesproken
En éénheid gevoeld tussen hun gebroken
Leven, met het vaarwel aan de drommen hunner dromen,
En het sterven der zonneblaren aan de dorre bomen.…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren van bloemen mee
Nog geven vruchten wijn
voor zwoele nachten
in heldere maan en
lachen ouders
omdat hun kinderen al sterk zijn
Nog nemen mensen
moeizaam afscheid
omdat ze mooi zijn voor elkaar
en in zichzelf al even eenzaam
Nog lacht de Mona Lisa
gebroken…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 Je schouders ingezakt en ribben gebroken.
Toen ik je vond, was je op leven na dood.
Waar anderen je liever zouden slopen,
Zag ik de schoonheid en karakter in je nokken.
Met mijn laatste centen besloot ik je te kopen
Om je waardigheid te behouden en voor je leven te knokken.…
De kracht van licht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.983 gedachten heel dicht
Bij jou mijn lieve zoon
kon ik je nu maar slechts heel even
heel dicht tegen mij aandrukken
dan zou ik nu zoveel liefde voelen stromen
krachtiger dan de ergste stormwind
maar jij bent nu ver van hier
vele mooie herinneringen kan ik koesteren
maar ik mis je meer en meer
een zee van tranen en mijn hart gebroken…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Ik kan geen tekst schrijven,
want woorden schieten mij tekort
Ik kan slechts mijmeren of haten
of depressief zijn in staten van geluk
Ik kan denken aan een spiegel in stukken
of mijn gebroken geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het…
Kerstgedachte 2003
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
4.537 zeggen
Omdat de koningin zich niet verdedigen kan
2003 was het jaar van Jan Peter
Hij won de verkiezing; onderhandelde louche
Mocht van Maxime niet meer verder met Wouter
Maar mocht wel op audiëntie bij president Bush
Raketten op Bagdad, een klappende shuttle,
Maar het beste bommetje kwam van Jongejans
De koninklijke vliezen werden gebroken…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Dan heb ik half in droom gesproken:
"Ook mij, Heer, bid ik breek mij af,
en ben ik uit Uw kroon gebroken,
snijd mij ook tot zo'n schone staf."
Doch nauwlijks had ik dit gebeden,
of plotsling merk ik aan mijn hart
het vlijmend wee van snee bij snede,
diep kervend, want dit staal trof hard.…
Aswoensdag
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.175 De bontverklede stoet is door de tijd versleten
Want het zal nooit meer worden zoals het gist’ren was
Er werd met gein gegooid en grof met geld gesmeten
Het schuim staat te verdrogen in een gebroken glas
De hupse harmonie heeft fluit en trom geborgen
De stoere schutterij schuwt eenderoer en kruit
De brave burgerij tobt weer met aardse zorgen…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 als reizen
de grens ver schemert
als in een visioen van leven
- dat het golfde over water
ruiste in de bomen
vleerde in duister
nissen van dood -
ik adem, luister hoe ik niet adem
in het netwerk van stenen ruimte
waar alle klanken afgeketst
oneindig jammerklagen
ik doe slechts mijn ogen dicht
om het doodstil kijken
naar het gebroken…
Rouwzang om Libanon
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
979 ."
(Hooglied)
Troost mijn volk, liefste,
breng troost
om de groene ceders van leven
hun kruinen gebroken,
om de rozentuinen
van toekomst,
voor altijd geknakt.
Pas nog
zongen ze bloemen hier,
de stralende kinderen
uit de stammen van Abraham,
de donkere meisjes
met de lichtende ogen
van de zee.…
- Het Lijdensverhaal -
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
724 adembenemende emoties,
smart, in de vorm van een oratorium
afgewisseld, het erbarmen op de achtergrond,
de Mattheuspassie
binnen het wereldje
van pijn, beluisteren en kunst,
de oude muziek van Bach..welke
je elke noot, elk sentiment laat voelen
gezongen teksten over de hele wereld
van de lijdensweg
het weerklinkende passieverhaal
voelt gebroken…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 ongerijmd
het hele landschap speelt
een omstuimig spel met de windewind
slagregens laten je voortdurend zuchten
het blauw is grijs
langs landwegen knotwilgen zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken vreemd gebroken…
Schip geknakt.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
666 Schip geknakt, nog niet gebroken,
oh, wat ging het net weer goed
Ook al klonk er eerst nog weerwoord
onder Lenie’s hoge hoed
Als straks alles is geborgen
gaan weer vragen naar Den Haag
Ziet nou niemand eens naar Zeeland,
’t hoeft niet eens perse vandaag!…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 zien terug op het zwoegen van de dag
Vlijtig en vol ijver
stapten ze de bedauwde morgen in
een zuidenwind bracht slepend
de dagelijkse droogte aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend en talmen
staan moeizaam op
ze scheurden de schrale akkers
bijna gebroken…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
De stichter van het Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 rechte ruggen knakt
de staar die aan Uw ogen vreet
Ik ben het kapotte oorlogskind
het wondvocht dat blijft druipen
Ik ben het zijspoor in Uw denken
Zo heb ik U als mens verwacht
Zo hebt Gij mij als een God gedacht
Ik breek ijzer met ijzer
ontvlam vuur met vuur
Ik schenk U het gif der slangen
Ik ben de roestplek op Uw ziel
de gebroken…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Mijn klodders raken je zachte huid je rilt en wuift, een decor van gebroken wit lijnt je lijf nog beter uit.
Strepen raken borsten, vlekken spatten op een warme dij.
En ik creëer als een voyeur volg je lijnen en uit mij ontspruit meer dan jij en ik samen zijn.
Een akker vol golvend graan.
Een schip vol specerijen.…
ZANDSCHIPPERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.166 En waar zij komen
werpen hun armen
met klekkende schokken
het zand omhoog:
een vel om wat benen
een maag en wat darmen
een dof, gebroken en
hooploos oog.
In 't ruimpje
als een dodenkot
daar bukken zij samen
als regen giert,
een lampje schijnt er,
de lucht is er rot
en vocht is er veel
en afzichtlijk gediert.…
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Het besef van jouw plotse, eeuwige zwijgen
heeft ons hart gebroken.
Boyke toch...
Woede.
Verdriet en woede.…
Nieuwe warme armen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
792 Jouw voorganger had zijn armen gebroken:
want hij hield teveel van mij dan hij aankon.
Bovendien was de zon uit zijn verleden!
Nee, laat me vallen om me heen: jouw armen,
ter bescherming tegen kou en wind... waarin
het kind eindelijk thuiskomen mag.
Ach, éénmaal dansen met jou,
wild vrijen in de nacht...…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen jaar
geen tak gebroken…