2906 resultaten.
ZOMERCURSUS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.708 onwennig zittend in de bus
rijden we probleemloos
naar het zuiden jij kent mij
niet noch ik jou
verblijvend in een school
druppende kraan op kamer
tien dagen vakantiecursus
wie ben jij ken ik jou
excursies bij de vleet
de ene lezing absorbeert
de andere cultuur actief
belevend ik nader jou
bewondering voor stadhuis
vesting bij M.…
berusten
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.697 uit zijn verleden
in het heden steeds verwart
houdt hij vast
aan zijn vertrouwen
dat het leven na de dood
mooier is dan
al zijn dromen
zachter dan haar warme schoot
nu de warmte
van haar lichaam
langzaam nestelt in zijn geest
en de herinnering
aan haar liefde
nog nooit zo voelbaar is geweest
vindt hij rust
in zijn gedachten
in de kamers…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
105.340 Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.
Dat is het kind van hem waarop ik eeuwen broed
en wellicht nooit zal baren.…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 Hij die, - uit vrije keus - ,
En in zijn achter kamer,
Met hoofdpijn als een hamer,
En volgestopte neus,
Met klemming op zijn water,
En lusten als een kater,
En met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen…
Decemberbrief
gedicht
3.1 met 97 stemmen
33.012 Ik loop
door 't huis, de kamers waarin jij niet bent
en die dus leeg zijn. Of ik zit maar ergens
en kijk naar buiten tot het donker is.…
In Gedachten
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.710 maar in gedachten bij me
Ik draai mijn hoofd naar je schouder
En geef je daar een zacht kusje
Alles met mijn ogen dicht
Anders besef ik dat je er niet echt bent
Alleen in het donker kan ik je zien
En mezelf garanderen dat je door mij wordt verwend
Een zoen en lieve woorden
Als mijn lippen je oor passeren
Hoewel mijn gefluister de lege kamer…
De eenzame
poëzie
3.1 met 80 stemmen
25.642 Sedert de tijd dat 'k lezen kan en schrijven
kon ik nooit rustig in een kamer blijven.
Nu ben 'k alleen maar thuis in de natuur
of in een koffiehuis. Ik kan niet leven
met vaders, moeder, zusters, nichten, neven,
soms met een vriend, en voor een enkel uur.…
ZOUT HOUDT
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.150 Als de slakke komt gekropen,
Hier en ginder, door het huis,
’t Is al met haar slijm bedropen,
Niet een kamer blijft er kuis;
Maar de middel is te vinden
Om het vuil, het lelijk ding,
Op te schorsen, in te binden,
Dat het niet te ver en ging:
Men behoeft maar zout te krijgen
Dat men op zijn leden strooit,
Straks zo zal het neder zijgen,
Als…
Weggaan
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
7.066 In huis zijn alle kamers schaamteloos
ontkleed, ontdaan van hun herinnering,
een lichte vlek waar eens wat stond of hing.
Geluiden klinken hard en grenzeloos.
En dan is het moment van gaan gekomen,
een korte burengroet, wat tranen stromen
en onze laatste wortels scheuren los.…
Opsporingsbericht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.277 spijlen van een klam bed geketend
Met doorligwonden en een verbeten grimas
Op de zeis wacht
Betrouwbare bronnen zwijgen
Er is geen speurneus die dat kan bewijzen
Maar dan staat ze daar terug
Glunderend
In een jurk met een geborduurd motief
Ontsnapt uit een kraamkliniek
Door haar zoete spinsels opgejut
Bazuint ze rond
Hoe ze in kamer…
IK zat toen heel stil te werken
poëzie
4.1 met 18 stemmen
5.104 Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer, vervelend,
met groene bladen al geelend.
Mijn oogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht, maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht oppervlak trof.…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Z'n kamer, ingericht om te vertrekken,
is niet in staat om mij, zelf, te ontvangen.
Vier schilferende muren; effen, bange
gordijnen, buitentijdse boekenrekken.
Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 op mijn kamer boven
ontsluit ik het raam
duw het in de duisternis
de wereld ligt open
en verkondig mijn lied
"ach,mensen hoor mij toch
laat u niet van de heerlijkheid
beroven"
ik zing het lied naar buiten
over het schone geluid
dat elkeen soms ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje…
dodemansduim
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
818 het ziet er niet uit
stel je ziet hem
of haar in aquaria
je schrikt je een ongeluk
vraagt wie ligt te sneven
zie dit laatste teken van leven
die vishouder ging zeker stuk
drukkend op zijn duimdiploma
neem een bundel zakken
ieder met acht kamers
die het allemaal apart doen
in en uit één eigen zakgaatje
omringd door acht tentakels
om…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.
In de hemdsmouwen wacht hij op onweer en regen.
Zo jongen, zal hij wel zeggen, dat is lang geleden.
Wat brengt je hier? Waar heb je gezeten?
Hij vraagt niet maar gebaart: hoor, het begint.
Hij loopt naar de deur, naar de stromende regen.…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 mijn kamer kent twee ramen
zover ik nu kan overzien
ik kijk thans van voren
naar buiten en zie
de staart van een gier
nog hangend in de lucht
een aanvalsplan beramend
op het stervend lijf
van een te vroege mier
gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 Groene kamers
van verdriet
het eindeloze wachten
in angst en onzekerheid
leven, hangt daar
aan draden
het eentonig piepen
machines met lichten blauw, rood
waar pijn in kreunen
de werkelijkheid benaderen
bleke gezichten, blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude nacht
De ochtend kriekt, de dag klaart weer
lichtflitsen dansen door de kamer…
hoe ik je meer en aldoor lief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.270 al in je navel
drinkt van het zoete vocht dat langzaam welt
en in je buik verliefde vlinders wonen
in schild en pantser glanzen kevertonen
bespikkelen glanzend bruin je goudhaarwoud
jouw lijf is elke millimeter warm land
dat ik bewandel met mijn liefdeszang
op zachte bank onder een vrije hemel
bemind door elke adem jij bewoon ik mij
een kamer…
Er slaapt een man in huis
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.898 Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.
Dat is het kind van hem waarop ik eeuwen broed
en wellicht nooit zal baren.…
Bromvlieg
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.030 Onrustig zoem je door de kamer,
van raam naar raam en weer terug,
boos trillen jouw fijngemaasde vleugels
tegen het harde, dubbele glas.
Nu probeer ik mijn roman te lezen,
ik wil jou niet meer horen,
maar jij vliegt onverbiddelijk
van raam naar raam en weer terug.…
Dokter, help me
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 roze lappen op de grond
‘Hier’ om te beginnen en ik wrijf
Overal
Ach, dat is zo verholpen
geurt hij vertrouwd
maar dit hier is flink ontstoken
ontblote borstkas, hij rommelt wat er in
pakt met duim en wijsvinger
Een paarse spons vol ellende
Hup in de GFT
naast de natte bladeren
en een zalfje voor het onderhuids
weer aangekleed de kamer…
Geleuter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.046 De woorden zijn mijn noten
Waarmee ik varieer
De keuze ligt besloten
in de schat die ik beheer
Die kamer bij u boven
Waar elk gedicht ontluikt
U moet mij echt beloven,
voordat u hem gebruikt
Schrijf helder uw gedachten
In rijmvorm op papier
Ik zal u zéér hoog achten
Het schenkt mij méér plezier…
Rotterdams uitzicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
906 ‘melancholiek stonden haar ogen’
sprak de receptionist een groot liefhebber
van het vrouwelijk schoon
hij had haar begeleid naar de kamer
de minibar, de kaart, het uitzicht
op wat neuken
nu gaf hij mij de pass-key
bleek en bibberig dook hij
in de paperassen, held
in de gang wees een zweterig kamermeisje
mij de weg. het elektronische slot…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 Zie:
het dwalen dat de kamers met elkaar
verbindt is witgeverfd. Er is een trap,
een kapstok in een kast, wat deuren. Als
een landweg zo toevallig ligt het, doel
en startpunt bij de weg gezocht in plaats
van omgekeerd, zo lijkt het. Als je brood
haalt en weer terugkomt zul je zien dat we
een picknick kunnen houden. Snel, ga nu!…
Herbergierig
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
570 Z'n herberg deed 'm bijna armoe lijden:
hij had twee kamers en een magazijn.
Het rendement was als de herberg: klein.
Hij dacht daarom de zaak maar uit te breiden.
Hij leende geld en droomde al van goud.
Bezwaarloos kreeg hij bij z'n bank krediet.
(Een crisis was er in die tijd nog niet.)…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud in huis, nu zonder jou
Zeg uit pure armoe
Al mijn planten goeiemorgen
Omdat de stilte bij het opstaan
Zo eind'loos triest de kamer…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 langzaam ontwaak ik uit mijn slaap
herken de kamer om me heen
sluiers vervagen in 't zonlicht
wind speelt door mijn haar
en doe nog even mijn ogen dicht.…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 zo grondloos schreef zij
woorden tussen hoge, kleine kamers
en onbedwingbare hoop
om ooit haar voeten
te laten dansen
op gele sterren
die voor het doden door
treinen werden gereden
naar de laatste tocht…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat
om een seconde later
door de andere weer binnen te komen,
dan heet dat: een wonder.
Geen wonde in het hoofd.
Hij herkent zijn derde vrouw
aan de bonen die ze hem voorzet,
Steeds spuwt hij ze weer uit,
want nooit zijn ze eens niet te hard.
Deze vrouw is doorschijnend.…