3479 resultaten.
Eenzame dromer
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
898 ik duik in jou
mijn dichter
en waan me even
je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde
bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder ‘t bundelend licht
van begeren
ik murmel je ’s nachts
in de lucht van mijn longen
kruip in je woorden
om de kou te ontlopen
je bent zo mooi
in de zucht van mijn wereld
achter het…
tussen diepte en dauw
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
803 spreek zachte woorden, liefje
in het onbeslapen bed
van heimwee
laat mijn handen strelen
naar alle zijden
van je taal
in een wervelstroom
tussen dromen en ontwaken
dek me toe, mijn liefje
met de warme zucht
van je zwijgen
mijn lichaam heeft jouw lichaam lief
doorheen de diepte van het linnen
adem mij, je liefde
ik wil samen…
Want voor mij ben jij de zee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
799 zijn kronkelwegen
bewandel jij graag in je eentje
alleen wil jij de berg op klimmen
niemand mag dichtbij je komen
das je goed recht
maar blijf niet in deze schaduw wandelen
laat mij van je houden
want als ik aan jou denk, klopt mijn hart sneller
voor mij ben jij de zee waarop ik wandel
geeft mij warmte van mens tot mens
die tot mij spreek…
De gulden middenweg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
723 heb de centen
altijd omgekeerd
gespaard met stuivers
dubbeltjes en kwartjes
de gulden middenweg
is goed beheerd
de kas was
was goed gespekt
mijn varkentje
een krasse ze bloosde
bol tot de euro haar
oren heeft gewassen
moest verkassen
naar een schamel hok
europese talen spreken
haar financiële toekomst
snel vergeten ja wij
hebben…
zaterdag en de wind die ligt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 balken ezels lang gerekt
ze zijn misschien cretenzer
het is hier ochtend in november
geen haan die kraait
de wind staat stil
het licht gaat temerig aan
de zon bewolkt de lucht wordt bevlokt
stralend wit op straat gesmolten
de zwijger wordt gewekt
in stof die noopt tot spreken
reeds dagen aan een stuk
de wereld staat onder druk
de telefoon…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.973 Ik spreek je vaak dat maakt het moeilijk,
En ook makkelijk tegelijk.
Want hoe graag ik je wil vergeten,
Jouw vrienschap maakt me rijk.
Onzeker blijf ik achter,
Met gevoelens in mijn lijf.
Ik zal altijd van je houden,
Dat staat helaas buiten kijf.
Er zal ooit een moment komen,
Dat ik verder kan, alleen.…
Mijn liefste bloem
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.101 Want hoe de nacht ook eenzaam spreekt
mijn liefste, jouw woorden minnen
mijn smart en maken het bloed diep rood
naar de kleur van liefde in een eeuwig
voor jouw kloppend hart
ik spreek slechts in eenvoud doch
ook met trots wanneer jij
in mijn woorden huist
die ik met wijsheid
naar je heb verwezen
het groen zó ook pril is jouw bestaan…
De pijn die kleuren doodt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
het naakt is
tegenwoordig bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat de dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Zij die ik noem mijn Berk
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De al grijzer wordende Berk
nazomert in het frêle licht
waar de kruin tot ver over de kim
de wereld overziet en in de dagen dat ze stierf
werd tijdloosheid enkel bevrucht
door de dragende kracht van haar bast
ik omarm het kurkachtige trots
en spreek mijn leven in haar jaarringen
en ach, haar stem die ik slechts denk te horen
geeft mij de…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…
Een goed huwelijk
gedicht
2.0 met 732 stemmen
82.390 Af en toe moet je ook eens communiceren
over de dingen waar het werkelijk op aan komt in
dit bestaan: brood voor het hart, van mens tot mens
Spreken.…
naam achter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 toen het riet die zomer begon met praten
toen vleermuizen vertelden
je moet nooit meer vragen
kon alleen de waarheid wegblijven
op de rand van stad en park
sloegen wij alles van ons af
wij konden nooit meer vergeten
wat ons was aangedaan
wij bleven hangen in een synoniem
om terug te keren naar onze achternaam
om maar niet te spreken over…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 de melodie van mijn gedicht
groeit in de adem die ik voelbaar leg
tussen het spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren…
Hoop
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
490 je beweegt tegen muren van dromen
als kaars in een lege nacht
ik zwijg in de bubbel van stilte
wanneer ik je lach zacht vang
soms is er die vraag
in een gedicht of woord
dat ik spreken wil zonder geklaag
in een rond geslagen akkoord
hoe wij dode dagen kunnen ontlopen
en met de zon de sterren zullen belichten
want ik vang de wind met boerinnenknopen…
Oneindig misbruikt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Ze zit alleen, zelfs tussen velen
zo heel alleen met haar verdriet
Pijn, die zij met geen kan delen
Erover spreken gelukt haar niet
Ze lacht wel eens wat vluchtig
edoch haar ogen doen niet mee
Die haar nam bleek zelfzuchtig
Hij brak haar geestelijk in twee
Ze weent, edoch zonder tranen
want dòòr duurt maar haar pijn
Ongeschonden..geen…
Schrijven!
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
858 Van alles gaat er door m'n hoofd,
een boek dat ik te leen heb beloofd,
de boodschappen, van alles is op,
cursus inplannen, schiet het door m'n kop,
vriendinnen nog bellen om concreet
iets af te spreken voor volgende week,
de printer die steeds de melding geeft
dat hij dringend nieuwe inkt nodig heeft
Het is zo'n dag dat die "moeten-dingen"…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 Ik zwijmel gezever ik kijk om me heen
De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen
maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door…
Zwijgzaam
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
591 Ik word zwijgzaam
in het voelen,
zwijgzaam in het bedoelen,
in het niet meer weten
wanneer ik wel of niet mag spreken,
wanneer ik wel of niet mag benoemen.…
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Als warme tranen vloeien langs
mijn koude wangen waar ik word
overmand door mijn emotie
die me beletten om de woorden te
spreken die ik nog had willen zeggen.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij
met het huisje rondom zijn voeten
waarin tevreden glanzende ramen
spreken…
Stem
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
623 In Markelo stond Bleker voor een zaal
Zijn afkeer van Geert Wilders uit te spreken
Nu zegt hij, op het allereerste teken,
Dat het niet zo bedoeld was allemaal
Hij dééd alleen maar dapper, voor uw stem,
Dus walgen we nu eigenlijk van hém.
----
DEN HAAG - CDA-staatssecretaris Henk Bleker heeft vandaag PVV-leider Geert…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende leegte schept
De landman is gereed
om weg te scheren, maar wacht
op het wegzweven van jong gevogelte
Ik groet hem zonder te spreken…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de adem van de nacht,
Het spreken…
Zomer Blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 hoofd maar ter zijde
weet niet of ik nog slapen wil
er zijn geruchten aan het verspreiden
is dat soms een modegril
er zou een zomer zegevieren
maar het blijkt hier nogal nat
ontspannend gaan tuinieren
alles vochtig ik heb 't gehad
ga nu echt emigreren
naar 'n heerlijk warm land
waar je 't lazarus moet smeren
van talen geen verstand
spreek…
Vreemde stilte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
582 Het argument van stilte
geef ik terug aan de mist
en eenzame beeldkunstenaars
reik ik een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist
en vertel hem plots in fluister
dat niemand zich…
WATERKRAKEEL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Enige kleuters verdringen elkaar
voor het grote aquarium
waar gejaagde bellen en kolken
spreken van de plotselinge oorlog
binnen de kleine vissengemeenschap
de weetgierige kijkers zien
tussen al die ronddraaiende lijfjes
een bijna roerloze sierbaars
welke afwachtend de strijd aanschouwt
soms traag met zijn staart slaat
herkennen
blij verrast…
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 nacht ontsteekt de sterren
zachte broeierige wind steekt op
bij stemmig licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland
zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die wij spreken…
FLAPPER-GIRL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Bij mijn tante kon ik schuilen
Onder elke omslagdoek
Lezen uit een prentenboek
Om kapotte knieën huilen
Ik mocht lopen op haar muiltjes
In haar rokken op verzoek
Was prinses met thee en koek
Ach, haar geur, haar kleine kuiltjes
Plooien, haren, zachte huid
Graag zou ik haar willen spreken
Nu ik zelf wat ouder word
Over tranen die ik…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 heb je gezien
over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester…