3340 resultaten.
vervreemding en eenwording
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.978 als ik oude spullen zie
en mijn babyfoto's
mijn vader en moeder
lijkt de tijd zo vreemd
en toch zo dichtbij
ik weet: ik ben veranderd
toch is de basis al gelegd
en heb ik een stille kracht gevonden
mijn eenwording nadert
tussen gevoel en verstand
ik ben kwetsbaar maar toch weet ik
ik ben veilig en goed genoeg
na deze levensles,
na uit…
Lieve God
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
1.065 Op je allerlaatste bed - de witte
hyacinten bloeiden - vroeg je mij
waarom ik uit betraande wimpers
keek naar vroege en vreemde verten.
God, ik weet dat u veel dichter bent,
ik voel u op mijn bleke en broze huid
alsof u naast mij staat in deze nacht
wanneer de herten springen in het
jonge kruid der lente.…
NON-VERBAAL
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
870 Met dierlijk krijsen, schoppen, bijten, slaan
Proberen we tot een begrip te komen
Het hulpeloze uiten van een klank
Wanneer het woord van je is afgenomen
Is geen instinct, maar een manier van spreken
Eerst had het me nog vreemd geleken
Maar nu praat ik met dieren en met bomen
En buig het hoofd in een gebaar van dank…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 Om zijn eigen gezicht te wissen
roert een ernstig kijkend jochie
met een grote stok in een plas
vol halfvreemde spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 Zelfs de grijze, kale lucht
Die altijd Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt…
zij komt niet dichterbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
703 een fee in blauw gehuld
kom, lijken haar lippen te zeggen
ik, ja ik, ben met jou verguld
hoezeer ik ook mijn passen
wil versnellen
en mijn armen nog verder
doe strekken
zij komt niet dichterbij
ik schijn aan de grond genageld
alsof het ongekende mij wil kwellen
een teloorgang van zwijgend verlangen
een mens, dus ook mij niet vreemd…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Angst is hem vreemd:
hij ziet de rode daken.…
geflipte partners blijken webrobots
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
908 wraakzuchtig ingestelde ex-partners zijn gelocaliseerd
Afdeling Webbeheer heeft ze electronisch in de peiling
lichtjes branden alsnog bij blind stemmen zonder lezing
deze reacties zijn als van webrobots gediskwalificeerd
vreemd die ex-'en met reacties als door wespen gestoken
voor de Redactie is nu een nieuw tijdperk aangebroken
er is geen…
over benen en zo
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.298 laat me van je benen houden
ze aanbidden, zoenoffers brengen
tot mijn hoogste goed beschouwen
na die zwaai, waarmee je zei
dag vreemde, heb je ze gezien?…
ergens tegen gekant?
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
570 de kronkels van een kant
mochten ze nog gerechtigd zijn
helpen niet iedere mens
uit zijn kleine vreemde wereld…
Vijf december
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.386 Zodra de Sint in Holland arriveerde,
bespeurde hij tot zijn verbazing, dat
z'n knecht een vreemde taakopvatting had:
de splinternieuwe Piet discrimineerde!
Hij scheidde zoete kindjes van de stoute.
De meeste waren zoet. Die mocht-ie niet.
De and're vond-ie echter schattebouten.
'Hij vindt het raar; het is voor mij normaal.…
Het laatste maal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 De smerige vlekken deren niemand
soms is het wel een beetje kleurloos
maar het dikke bruin gespannen touw
dat vreemd gedraaid, oerkracht verbergt
slijpt de messen voor het avondmaal
haar luidruchtig zuchten begeleidt
nieuwe adem en breekt stevige vliezen
in nachtelijke uren waar terug naar
de natuur door flikkerende kaarsen verlicht…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 Als je er voor kiest om anders te zijn
lekker vreemd buiten alle normen om
verblowend de verantwoording en gezag
een geest vol verwarring mistig en krom
In de roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert…
Eros op zondag
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.103 ja ik neem je mee op een zondag
ergens naar een plekje onder de
donkere sparren onzichtbaar
voor de buitenwereld bestaand
uit vreemden vrienden ouders
God niet te vergeten ons kleed
spreiden we en we rollen al snel
bloot in het jambrood van onze
picknick op jouw borst zie ik
ze lurken aan het sap rode mieren
verstieren jouw zwangerschap…
Soevereine gangen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 ofschoon mijn lippen zwijgen
poort een vreemde lijn
zijn soevereine gangen
mijn hart, mijn denken aanéén
is warm genesteld
in de stilte van mijn kamer
aanstroomt het hart dat blijft slaan
nauwer ingeweven
de sneeuw spiegelt verdiept
over het weideland vergezichten
en ogen dromen droomstil
al wat je zag
laat mij in deze stilte maar…
boer zoekt verstand.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 Ik denk dat ze hun pet zullen
afnemen en zich op het hoofd
zullen krabben en dan het te
kwaad zullen krijgen, zoveel
raars en vreemds en zoveel..
Ikzelf denk dat ze een borrel
zullen nemen in het eerste het
beste rustcafé, maar hoe kan
ik dat weten?…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf blijven
ongevoelig voor metaforen
en dat melkwegen enkel druppelen
uit een oogopslag van de nacht
maagdelijk geamputeerd
terwijl je lichaam
zich radeloos vouwt, zo vreemd…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 uit
ik sta in het duister en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
Voorjaarslommer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
686 Soms bespringen je vreemde dagen
van sombere wolken, prille voorjaarszon
je blijft dan zitten met vele levensvragen
en ziet de papegaaien op het droombalkon
dommer dan de nacht zal ik nooit worden
wanneer jij mij aanzet tot de liefdesdaad
zal ik niet in prille onbekommerdheid zwijgen
maar houdt ik mijn kartonnen zwaard paraat
doch de voorjaarslommer…
Zuiders temperament
hartenkreet
2.1 met 24 stemmen
5.473 Langzaam maar zeker stijgt de spanning ten top
Iets wat ons vreemd is, een flop.
Als een vulkaan die losbreekt, hels, intens en ongetemd
Barst vol vuur en vlam, ons Zuiders temperament!…
Kerkhof
gedicht
2.7 met 62 stemmen
27.756 En half beschaamd en half bewogen
- je ziet jezelf een beetje staan -
heb ik verwonderd overwogen
hoe vreemd de dingen altijd gaan,
hoe onverbiddelijk de liefde
verband houdt met verdriet en rouw,
en of ik als zij nu nog leefde
nog zoveel om haar geven zou.…
Anno 1946
gedicht
3.1 met 50 stemmen
27.218 Uit huizen waar nu vreemden wonen,
Zie je vrienden naar buiten komen,
Je loopt in drukke winkelstraten
Nog binnendsmonds met ze te praten.
Je hoort, maar ijler dan tevoren,
Steeds weer hun laatste afscheidswoorden;
Ze zitten thuis je op te wachten
Als de eigen binnengedachten.…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
Zoals regen...
gedicht
2.9 met 9 stemmen
6.467 en groeit nu dit bitter stromen rustiger, zijns ondanks, en
opgesierd met vreemde dingen van het maanspel -
het blijft mijn grondwater van dagelijks versterven
en jij en ik is dood en verder machteloos.
--------------------------------
uit: 'Koude gedichten', 1956.…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 De eenhoorn huilt om zoveel
eenzaamheid, midden in het bos,
verdwaald tussen onbegrip en
bijgeloof, lijdt hij zichtbaar aan
de vreemde ziekte van de mensen.…
11=12
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
771 voelen
alsof
als tijd verstilt
en jij en ik
vervreemd
in elkaars ogen
zien
alsof
het onmogelijke
echt bestaat
beslaat
onze blik
zoemen de
rozen
rode
in ons hoofd
alsof
tijd
tussen ons
niet was
en wij alleen
maar zijn
omdat
ik denk
dat ik
bij jou ben
en jij
bij mij
als wij
eigenlijk
als vreemden
bij elkaar zijn…
Het linnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
974 Je denkt weemoedig aan liefde
zoals die er was in ’t begin
onmiddellijk in de kustplaats
van heimwee, eb en vloed
je woont daar
in het droomhotel van verlangen
naast de brief van een vreemde
uit een ongelukkig huwelijk geboren
alle waangedachten laten je los
omdat je het kind bent van een droom
in onverteerbare herinneringen
begin je…
ode aan piet paaltjens en slauerhof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Na jarenlang in het duffe ruim te hebben gezeten
Met Maleizen, Tamils en Chinezen, een vreemde mix
Deed, eenmaal weer op het dek gelaten
De zilte zeelucht mij vrijwel niks,
Met de terugkeer naar het vaderland
Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij
Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen
Dat ik slechts bitter…