2426 resultaten.
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 , waar ik tot
in het laatste hoofdstuk hebt geloofd,
flakkert de wakkere vlam als laatste
groet van kaarsen die in eigen schaduw
in druipend vet opnieuw werden geboren
vanaf de jeugd te overleven om weer los te laten
waarin ik achterliep, maar nu sta ik vooraan,
deugd in een bestendig voortbestaan te leven
misschien was het te weinig…
Heb ook jij die levensvragen sommige dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Nu heerst corona als afkoelend deel voor leven
hebben wij allen de aarde te weinig respect gegeven?
De aarde kent nog steeds honger of discriminatie
het onvrij zijn in spreken in menig ons bekend land,
leven voelt soms even als die lege vogelschaal
hebben we dat te danken aan gedrag van ons allemaal?…
Dag voor de dieren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Franciscus van Assisi
is mijn naam
O Minderbroeders,
Zusters van Clarisse
Is men zo weinig
met het dier begaan?…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 zich al ontworsteld
aan de winterslaap met vaak
onverwachte kwade dromen
waarin wij toch meestal met ons
ons internet- en schoolwerk
gedisciplineerd klaar moesten komen
en soms op de stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen,
weinigen…
Windekind in 't grotemensenbos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
262 vlinder boven 't water
van hemelhoge wolken; toen haar kater
erg stout geweest was, bad zij noster pater
en zei hem 'was het maar gaan regenen
zie wat uw commentaar heeft losgemaakt
een domme gans die gakt, een eend die kwaakt
een struisvogel die rare kreten slaakt
doordat hij iets met vogelgriep uitbraakt
helaas voor hem, 't heeft weinig…
Breekbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Zo leer ik
hoe weinig er nodig is
om iemand te missen
die nooit echt bleef.
Het raakt me,
het vermoeit me,
hoe voorspelbaar
verlies is geworden.…
Wat zondagse overdenkingen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
81 Dankbaar zijn om duizend dingen
waar we soms te weinig bij stilstaan
en alles te gewoon vinden.
Zingen en blij zijn om de wind en de zon,
om het dagelijks brood en de vrede hier,
terwijl er nog op zoveel plaatsen oorlog is.
Liefde geven en krijgen, zomaar,
van God en vele lieve mensen;
wat kunnen we nog beter wensen?…
De niet gemaakte foto's
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Er zullen weinig kinderen zijn die later net als ik zeggen:
meer dan de helft van mijn album is leeg,
want er zijn geen foto centen meer.
Dan sla ik mijn halve album dicht,
want al kijk ik twee keer, het worden er toch nooit meer…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 En laat ik nu niet of te weinig beschikken over goede luim, en de zoete kers van de pruim is niet in mij of te bitter.
En laat ik nu te weinig in Pinksteren zijn.
Verdeeld is mijn ziel,in conflict ben ik met mij.
En laat ik de ziekenzuster sering zo nodig hebben.
Ik ben zwaar en leed is zo diep.
De zwarte pruimen vallen over mij.…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 waar zoekend
de wereld roept
om vrijheid
gelijkheid ook
en broederschap
schallen luid
ons slogans toe
hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden…
Belangenafweging
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
621 De huur is weldra niet meer te betalen,
want Mona heeft de kolder in haar kop:
straks mag er nóg een schepje bovenop
na trieste huisjesmelkersklaagverhalen.
Bizar beleid, want voor zover bekend
Was VOLKSHUISVESTING haar departement.…
Motie Kati Piri
snelsonnet
1.2 met 20 stemmen
569 De tegenmotie werd niet aangenomen
“We zijn geen gekkies” zei Frans Timmermans
Want zonder Iron Dome is er meer kans
Dat heel die Joodse kliek daar om gaat komen
Op links wordt men behoorlijk radicaal
En in de kern ook nog genocidaal?…
Ik heb niets meer te geven
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.144 Ik heb niets meer te geven
Want alles wat ik gaf
Was voor jou te weinig
Niet compleet en ook niet af
Ik heb niets meer te vragen
Wil ook geen antwoord meer
Want ik wil niet meer geloven
In de leugens van weleer
Ik was een meester in vergeten
De waarheid werd vrolijk ingekleurd
Ik heb mezelf steeds bedrogen
Mijn geweten voorgelogen…
glazen huis van zelfvertrouwen
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.788 Mooi maar breekbaar is je glazen huis van zelfvertrouwen
Jammer dat maar weinig mensen het kunnen aanschouwen
Wees gerust, ik zal er niet tegenaan stoten
Daarvoor is het veel te waardevol
Zal het van een afstand bewonderen
Een hand toereiken lijkt al te risicovol
Mag ik er toch een beetje bijbouwen
Iets kleins, jij mag kiezen
En als je het…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen nog leeft
wonderlijk zelfs in zijn eigen verleden ziet hij
zichzelf weinig…
Op zoek naar de illusie...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.055 zoet
Je zoenen intens
Vertrouwen en moed
Een bijzonder mooi mens
Je liefde zo puur
Je emoties vol kracht
Verlangens van vuur
Sterk en toch zacht
Grensverleggend
Een toekomst, een doel
Zwijgend veelzeggend
Je volgt je gevoel
Slim en sociaal
Filosofisch en vrij
Creatief, muzikaal
En 100% jij
Een open boek
Met weinig…
Tsunami
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.288 De tollende aardkloot schuift baanvast
Een maagdelijk jaar binnen
Het lijkt wel een milde verkrachting
De feestroes gedempt door de schok
Een ruwe schatting van vermisten
Lijken met een uitgewist gelaat
De vloedgolf
Zoog ze bulderend mee
Spoog ze sissend terug
De pers knaagt aan de kluif
Het dodental verraadt zo weinig mogelijk
Van de…
vissen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.578 wensen over
De aanbeet liet verstek
En alle stoere verhalen
Gingen hiermede op hun bek
De voorraad aas slinkt gestaag
Slijm der pieren druipt omlaag
Langs met brood gevulde handen
Verhalen gaan over zagers met tanden
De humor is bij slechte vangst
Het huwelijk dat duurde het langst
En zij heeft het op haar geweten
Slechte vangst en weinig…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 vandaag zou
eigenlijk morgen zijn
moeite kost gewone dingen extra kleur
grauwigheid dwaalt als bewoner door
het huis waar ik geboren ben
het is vreemd te voelen
de daagse zaken in een oud
soms tweede perspectief
te zien veranderen
het schemert mijn gedachten
verlicht mijn dromen
maar waarheen
mijn leven stelt teleurgesteld
te weinig…
De dichte slagboom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.129 Wat is dit vreemd en pijnlijk
En wat zegt het veel
Over te weinig
De inhoud in je houden
En je beheersen
Hart’s hard gelag daar voor die boom
Een hart wil vechten
Niet beheersen
De slagboom houdt
Dit hart nog net in toom.…
Passion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.103 Willen droge feiten over
dit leven: stelt in feite weinig voor, maar
wel genoeg.
Hij zwijgt nog steeds.
Over het puin golft zijn echoënde lichaam,
geen zonnewijzer meer. Vanaf nu
tijd zat. De klok viel
stil en alles
stopte inderdaad
en was van toen af aan
goed en wel vertrokken.…
Aan een vriend
netgedicht
3.1 met 26 stemmen
3.519 Zo graag zou ik een antwoord krijgen
waarin je even warmte legt,
maar jij hult je zo graag in zwijgen
of in een woord dat weinig zegt,
maar ik heb het daar moeilijk mee,
dat zou je toch wel moeten weten -
zo lang bevaren we de zee
dat ik je nooit meer kan vergeten;
de zee van leven en vertrouwen,
de zee van vriendschap en geduld;
we leerden…
LIMERICK
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.516 Die deed dit of dat,
het maakt weinig uit wát
want de clou is toch vaak nogal flauw.
. . . . . . . .
Een dichter uit oer-Zeeuwse klei
zei over zijn rijmelarij:
“Zoals ik het nu zie
is dit mijn conclusie:
een limerick, da’s niks voor mij”.…
Nieuwe deur
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.002 Bijna had ik mijn ziel aan de duivel verkocht,
Maar die wou me er te weinig voor geven.
En nu ben ik hier bij jou,
M’n grote liefde, m’n vrouw.
Jij gaf mijn leven weer kleur,
Je opende een nieuwe deur.…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Wanneer met wensen en wetten, tuttel en juk,
beroepen vele maar roepingen weinig, de grote wereld
aan jouw raam komt kloppen, bedenk, mijn zoon, bedenk dit dan.
-------------------------------------------
uit: 'De tafel van wind', 2001.…
Traan op de dansvloer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 rennen, ze wil vluchten, wil alleen nog maar verdwijnen
Ze hoopt dat iemand haar straks wegduwt en ruw van de dansvloer veegt
Ze wil zich snel verstoppen en kijkt hoopvol naar de gordijnen
Maar de mensen vinden haar prachtig
Haar lichaam is mooi, haar beweging elegant
Haar uitstraling is juist sterk, haar breekbaarheid juist krachtig
Te weinig…
de bronsttijd is aan de vrouwtjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.225 ziet de mens
kort van stof
met weinig aan
verhit gelijk de bonomo
juli is zijn paarmaand
ziet de fuut merel meerkoet
door hitte bevangen
paren een tweede keer
de hormonen werken weer
ze hadden het al gehad
bij vogels en burgers
kiezen de vrouwtjes
baltsen kaakslagen
man tegen man
het helpt geen zier
mannetjes zat
in groten getale…
Paus heeft beet
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
2.306 Overal de pil met hormonen
waardoor geen kindertjes komen
vrouwen die ze weer uitplassen
de man hem er steeds minder in krijgt
te weinig vruchtbaar zaad uitstoot
allemaal al roomse uitwassen
De paus die plots licht zag
riep Pater Medicijnman ik zie nood
het wonder wordt dubbel bedreigd
breng ze milieutechnisch tot elkaar
link man komt…
ik las ik lees jouw ogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.483 maar kom er toch niet uit
want het zijn jouw ogen
jouwe wonderlijke ogen,
in jouw fonkelende ogen
zie ik de wereld weerspie-
geld en de wereld-zeeën
in jouw ogen dooft alle
ellende en stopt de tijd
even, ja, jij bent het,
bent een raadsel en, god,
jouw ogen jouw prachtige
ogen tot besluit,
ik begrijp er weinig van.-…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 Een woud van zwijgen,
rijgt zich in de twijfel
tot een mythisch toverbos,
onder kalend dak, waarin
de bladeren zich herkenen,
iets geleerd , zeker weinig
verteerd, pompt leven door
de nerven, te denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen…