Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Stenen die ik keerde

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
langs vele einders vleugjes van een vale geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde eindelijk hun schaduwzijde bloot het vage leven vegeteerde toen ik het felle zonlicht bood ze wroeten liever in het duister…
wil melker10 oktober 2006Lees meer >

Zo Zacht

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.766
In het duister van mijn kast. Te wachten op jouw hand. Mijn wit zacht stukje pijn.…
Lennart5 oktober 2008Lees meer >

Plantte bloemen in het zand

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
einders de vleugjes van hun vage geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde hun schaduwzijde bloot het vage leven vegeteerde toen ik het felle zonlicht bood ze wroeten liever in het duister…

Nachtelijke overval

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.321
Toen zijt gij verraderlijk zacht In ’t duister naar binnen geslopen, Gelijk een dief in de nacht! Ik sliep; en toen ik ontwaakte, Hoe breng ik mijn hart weer tot rust! Toen hadden die stoute gedachten Mijn liefde wakker gekust.…

Grind

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
Het duister kent dit broze huilen om struikelstenen, hobbels, kuilen en sust me tot ik in mijn dromen geen lanen afgezoomd met bomen, geen knusse, kronkelige stegen, maar 't gaan beschouw en niet de wegen. Uit mijn bundel "Verzinnen", informatie op Unibook.com.…

Als late liefde

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
maar het steeds meer wordt dat het mijn huid naar binnentrekt bloed doet branden gevangen in een vreemd verlangen als een bij rond honingraad en is het zo dat er geen feitelijke reden is waarom jij mijn adem beneemt en in alle onbekendheid zo bekend in mijn gedachten ligt de kuil in de matras met warmte vult ook al tast ik in het duister…
Chloë29 maart 2010Lees meer >

nietszeggend

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.798
donkere ogen kijken in het duister van het bestaan omringd door lijnen in een gezicht gezwicht door onvoorstelbare pijn gemarteld door een leven zoals het niet mag zijn bang te eindigen wanhopig vechtend in een levende hel zien ze haar een glimlach breekt het verdriet een traan glijdt over een gezicht die donkere ogen heel even…
i11 augustus 2010Lees meer >

Herfstnacht in de Tuilerieën

gedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.078
Soms een roep door 't woud van een duif en het onhoorbaar klieven van het duister, dat zich slapend houdt om de laatste liefde te gerieven. Verder niets. De nacht en ik alleen, eenzaam wandelend aan de rand der tijden, zó verheugd en zó bedroefd meteen om mijn voeten die een afscheid schrijden...…

Eenvoudig wonderen

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Zie tussen witte wolken stralend blauw op aarde tussen schaduw de zon avondschemer in duister overgaan ’s morgens de kim vol vlammen heel de wereld is nog steeds één wonder.…

Sterke wijn

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
De wijn smaakt te sterk en is niet soepel, het leven is een fles met duistere inhoud en je drinkt hem leeg tot op de bodem. Het graf wacht daar, ja, tijd genoeg om uit te rusten, bij te komen van de ratrace, de klappen en de kleerscheuren die je op- liep kunnen nu ook gaan helen en daarom is de dood je soms verontrustend aangenaam.…
c. paris8 januari 2011Lees meer >

Hellepoort & Paradijsdeur

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Twee massieve, zwarte deuren Duister. Donker. Raadselachtig Elk met meer dan tweehonderd Kronkelende figuren. Krioelend Eeuwigdurende foltering Een marteling. Oneindig Heldhaftig.…

GOD ONTMOETEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Als het eindelijk stil is en duister voel ik het lief tot in mijn voeten Hoor ik in donker iets? Ik luister wie zal ik in de stilte ontmoeten?…
Ton Rijkers18 januari 2011Lees meer >

Angst

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 978
Terwijl het duister alles vervaagt en je alsmaar struikelend door het wrede woud verdwaald verdwaast. Je vlucht in een waas vol paniek als je door een slingerende tentakel omlaag wordt getrokken In de stank. De aarde proeft tegelijkertijd slikt klauwt en verdrinkt je in verdriet Zwart.…
car19 februari 2011Lees meer >

De maat van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Verzuurde woorden stijgen uit hun duistere graven die zich aan het gemoed van de ochtenden laven.…
pama13 maart 2011Lees meer >

Camera Obscura

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Hier verberg ik mijn overpeinzingen duistere gedachten en herinneringen die zich kleden met schemer geheime bewaarplaats van verregende strelingen Ik woon er tussen onleesbare bundels vol hoekige en hermetische woorden testamenten van dode dichters die spelen met wanhoop en liefde en drentelen achter schuifdeuren In deze verborgen camera…

Broze schaal?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
De zon bebroedt de klei en aarde, stileert de broze schaal van eigenwaarde, op haar wolk speelt een ongedwongen kind, wordt geraakt door het gevederd licht, als duizend lampionnen in het duister.…
pama5 mei 2011Lees meer >

Schemerkrabbel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Schemer valt Als lood op een suikerspin Asfalt vloeit In dikke druppels Stijf staat m’n lijf Van staal en glaswol Ooit rolde hier water M’n knieën knikken Mijn enkels verweken Paars schijnt mij de hemel Toe en helblauw de vloer ’t Godsbeeld kruisigt Zichzelf en ’t dak wankelt Want geen muur torst voor eeuwig Duister kietelt Prikkelt…
Siqwit15 juni 2011Lees meer >

kinderhandjes

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 643
In duistere tijden, doet de angst je lichaam beven. Op welke schouder mag je huilen, al is het maar voor even Je kleine korte beentjes, rennen terug naar toen Die warmte, die liefde, die omhelzing en die zoen…

Verdwalen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
zie de bomen in het bos allemaal hetzelfde maar toch uniek als je de wegen en de pijlen ziet kijk dan, kijk dan elk takje en elk wormpje verdwalen als duistere demonen en jij ziet de pijlen als één van de goede welke richting ga je op?…

Berk

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.350
Die blank en slank van stam en fijn van blâren door ieder windje uw zekerheid voelt mindren, gij zijt de teerste van de grote kindren, die duistere aarde aan 't lokkend licht kon baren.…

ZOEKTOCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Kan de weg niet vinden in deze steenhoop van de stad Kille druppels, koele monden kussen trachten steun te geven Ik wil de weg die ik ooit vond maar die weg lijkt afgedreven Harteloze winden, kille stenen geen die door dit somber gaat Ik moet door, volg mijn benen geen die ooit die weg verraadt Koude nachten, alleen duister zelfs de…

DE WERELD

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Hij hield de handen voor 't gezicht, Hij dacht door tranen te verstaan, En in dit duister, diep en dicht, Zag hij de bonte wereld aan; Hoe blonk het goud, hoe rees de stad Gehorend opwaarts voor het blauw; Wie ooit gezocht had en bezat, Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…

ICOON

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De mens weet als hij wil een kathedraal Van goud en licht en glas in zich te bouwen Verdient dan als hij sterft een hevig rouwen En nagedachtenis in elke taal Hij schreef geschiedenis op grote schaal Kreeg tegenslag en duister te verstouwen Liet anderen gerechtigheid aanschouwen Was voorvechter van menig ideaal Mandela, Gandhi, Marten Luther…

Maart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Het was hartverscheurend bij vlagen en flarden, alsof er gemoord werd door duister gespuis. De slaap was gevlogen de rust brak aan stukken, het jankende grauwen ging dwars door het bot. De oren met luchtige kussens toedrukken bood ook geen soelaas, nee mijn nacht was kapot.…

Sprookje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
er was eens een prinsesje dat heette ZONNEKLAAR zij bracht vreugde in het paleis tot een kwade dag de koning en de koningin zochten een man voor haar zijn hart was slecht en duister dat was ZONNEKLAAR zijn naam was IJZERHARD hij wilde macht en praal op de huwelijksdag was de prinses gevlucht een fee vermomde haar in een witte reiger…

Bevlogen (deel 2)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Haar wonder van de nacht sluiert door duisterheid overheerst met ondeugende sprankelende woorden wat zij als een toonladder voor de dageraad voorleest. Klokslag middernacht omhelst door verheven klanken bevlogen om haar opzwepende beleving te ervaren fluistert zij vanuit het universum haar getekend beeld.…

Het vileine geel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
in jouw bloedrood zullen hanen kraaien het vileine geel waarmee je stilte schijnt is voor even verleden tijd ik voelde je krachten zag hoe licht verschoof van geel naar rood zich spreidde en jou oplichtte in duister blauw jij kon niet meer de spiegel zijn van het nachtelijk vergeten waarop jij eonen lang in koele rust hebt neergekeken…
wil melker28 september 2015Lees meer >

Heimwee naar moeders woordenschat

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.390
Ach moeder, ik weet zoveel woorden meer en van de muzen honderd lepe wetten om ze verbluffend naast elkaar te zetten tot schone larie over duister zeer. Maar als ik op een avond bij ruig weer de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten, de troost schud uit de kuil van mijn sonnetten, vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.…

Mobiliteit?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
In een dorstig land tasten reizigers in het duister, ze wassen de handen van de zorgeloze zon en dekken hun vermoeide sporen toe, papieren grenzen rotten in het raamwerk van tevredenheid in het transparante venster van overvloed tastbare stromen worden een taboe ontneemt de vrijheid van gedachten en het recht op mobiliteit…
Pama22 november 2016Lees meer >

De geur van hel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
ik speelde met schaduw om de zon te ontlopen het rechtstreeks contact was mij voor even verboden zag licht in vele stralen traag neerdalen in het schimmig koel bos ik zocht het donkere op verbaasd over de vele verschillen in flora en fauna waande ik mij al gauw in een totaal andere wereld waar duister zonlicht als standaard verving…