4227 resultaten.
Lucifer
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
716 met ogen
gericht op het kerkhof
schoof je de rode gloed
dichterbij
dunne wind legde
een geur van benzine
op polsen en muren
toen je, in en uit
van mond naar mond,
dreigde met beloftes
van ons afscheid
lege ramen braakten
nacht, handen vol
zwavel achtergelaten
in het geschreeuw
je sprak van doden
en morgen lachte je weer
om…
Zweetsteen
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
3.050 de zweetsteen heeft het weer voorspeld
en gaf daarmee de tijd om nog beschut te vinden
tegen het natuurgeweld dat viel van grote hoogte
verdrink nu langzaam in de geur van
regen na een lange tijd van droogte
nu staan we hier en zingen
vanuit de waterwilg lekken de laatste druppels kringen
in de rivier flitst opnieuw de vissenhuid in opperste…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 de dood lag voor mij, haast om op te rapen
maar ik was een kind, licht en onschuldig
herkende het geschuifel niet
van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Liefdesspel
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.564 De zoete zucht van je woorden
Zacht zingend langs bleke maankoralen
Van liefde zwangere fluistertalen
Ademkristallen die zich boorden
Als nectar in de lotus van mijn hart
Deed sneeuwrozen in mij ontluiken
Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken
Het licht van minne in een nacht zo zwart
Aan de blauwe einder van je warme ogen
Wenkt de hartstocht…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
5.656 Langzaam, zwijgend lopen ze in gedachten
Hand-in-hand naast elkaar
De zon is al achter de horizon verdwenen
De schemering valt in
Het is een bijzondere avond
Zo'n avond waarbij de zintuigen extra scherp lijken te reageren op de ijle geluiden, de onbekende geuren, de aanrakingen
Bij vlagen zien ze elkaar
De blikken in hun ogen vertellen meer…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
Pizza
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.248 De gast, hij wacht en nipt zijn wijn,
alvast genietend van de geur.…
Liefdelijk
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.456 De vale ochtendschemer
De warmte van je lijf
Jouw armen om me heen
In ons knusse slaapverblijf
Het bonzen van jouw hart
Mijn vingers door je haar
De kleding die je draagt
Als ik stiekum naar je staar
De geur van verse koffie
Het ritselen van de krant
Gezamenlijk ontbijt
De poesjes in de mand
Het ochtendritueel
Onze lichaamstaal
De schone…
Echt waar gelogen
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.979 Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid op blote huid
in onweerstaanbare geuren.
snuivend omhoog, omhoog
vederlicht, de hemel wacht.…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 De zoete geur
Van onbegrensde liefde,
In jouw ziltsmakende huid geboren.…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen
terwijl haar zacht gezonken geur
al slaapt in 't gele glooien van een herfst
verloren rimpels in de huid van hoge bomen.
Ze is er niet. Ik zie haar wel.
Ik luister diep en hoor ze praten.
Zonder ogen. Zonder oren.
Zij danst roerloos door mijn leven.
In de stilte van de dagen.…
prelude
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.576 Avond
En eind april
Met de geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver en lang geleden
Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef me de uren, geef me de avond
Geef me jouw verhaal
Voor het mijne
Onze lippen hebben al te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als toen
Als in jouw herinnering
Zo zei je later…
zoete bloemen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.908 in zoete geuren en
ontmaskerde gezichten?
in vrije geluiden en
geopende armen?
laten we dan niet verhullen
wat die ene ons eens ingaf.
samen…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
Moederland
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.401 Ik sluit mijn ogen
snuif de geur
van wilde bloemen
en voel de zon op mijn gelaat
even voel ik mij terug
in Afrika
ver weg van hier
was ik maar daar
hoor ik het gebrul
van leeuwen in verte
voel ik het hete zand
onder blote voeten
even visualiseer ik
de lange tocht in de woestijn
rituelen en gebruiken
beleef ik weer de meisjespijn…
Gezicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
749 Jouw helderblauwe ogen
lijken nooit iemand te hebben bedrogen
- zuiver Russisch goud,
het aardse zout -
door een fijne geur beneveld.
Uit jouw roze krullende mond
komen de woorden afgerond
met soms een wilde bries,
een verhaal uit een duister verleden,
dat een schaduw werpt op het heden.…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.575 Ik ging op het terras uitzien op de wouden,
Trachtte mij te troosten met de allerteerste
Bloemen en de allerbedwelmendste geur.
Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
987 Als 's morgens in de vroegte
de nevel nog boven de landerijen ligt
en ik mijn eigen adem zie
m'n warme handen tegen mijn gezicht
dan voel ik weer het leven stromen
begint het warm in mij te gloeien
de frisse geuren van het buiten
doen mij als mens steeds meer groeien
zo'n dag vol frisheid, winterweer
dat kan en mag een mens bekoren
walmende…
In gedachten
hartenkreet
2.7 met 33 stemmen
3.395 Ik denk aan jou
En aan geen ander
Dat maakt gelukkig
Voelt heel fijn
Aan jou en mij
En dingen samen
Onze momenten
Groot en klein
Ik denk aan jou
In mooie kleuren
In zacht pastel
En hemelsblauw
Ik herken je zelfs
In frisse geuren
In alles zit
Wel iets van jou
Ik denk aan jou
Gelijk geen ander
Ieder moment
Telkens…
Ja, mijn blik versmalt
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
557 drie
van de schakelaar
en werk de lijst
steeds meer af
eer ik de naam
van het kind noem
mijn aarde krimpt
alsof mijn glazen
beslagen raken
het gevoel
onderscheidt zich niet meer
van de smaak van wortelen
slechts een verschil
in lengte neem ik waar
zo wacht ik op dat
wat komt
of zo gezegd
wegblijft
*
geuren…
Het leven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 koester de zachtheid mijn klein kind
zoals de lentewind
de kersenbloesem streelt
de roos zachtmoedig
geur afgeeft en teer
zich steeds laat plukken
de broze bloemen fijn en zoet
zich ruiken laten
en voorzichtig tasten
zoals voor jou mijn huid en haar
opnieuw ontdekking zijn
als het aaien van de poes
het volgen van de vogel
naar waar…
ik heb het gemist
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.447 voel eens hoe de wind waait
als lange tijd geleden
hoe zacht hij spreekt
en aait langs je haar
hij draagt de geuren
voorbij mijn inademende neus
ik heb het gemist,
zoveel jaren;
de lach van de lucht
het zicht op licht
zomaar, zonder
op enige bedoeling te varen
neen, ik heb mij niet vergist
het raakt even
aan geluk en zo intens…
Man van mijn dromen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
4.238 Als ik mijn ogen sluit 's avonds
Ben ik diegene die droomt van jou
Die er naar verlangt om jouw lippen te kussen
Om jou vast te houden
Die er naar verlangt om met jou in slaap te vallen
Om naast jou wakker te worden
Die verlangt naar die heerlijke geur van jou
En diegene die jou zielsgelukkig wil maken
Mijn gevoel groeit almaar voor…
Magisch bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
542 Niets bijzonders toch
na het eten
een boswandeling
halfuurtje opgelegde
therapeutische
bewegende handeling
maar terwijl het zonlicht
tussen boomkruinen stroomt
lijk ik alles te vergeten
levendiger zijn de kleuren
bomen en struiken
zijn bloeiend aanwezig
geluiden en geuren
maken mij even los
dit is zo mooi en fijn
ik heb het nooit…
vergeten kamer
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
655 kom, lief, kom in mijn zolderkamer
daar waar de geur
van onze liefde hangt
het zorgeloze zonlicht
door de schuine ramen
sprakeloos de kroongetuige was
waar stil de stoel wacht op jouw kleren
het bed op onze nacht
en ik bij jou gerust kon dromen
kom, vlei je hoofd tussen mijn handen
je dij tegen mijn vochtig haar
zoek met je mond mijn…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
746 ik heb dit jaar van
het versgemaaide gras
de geur nog maar
één keer opgesnoven
zeker,
de zon heeft het groen
wel degelijk verwend
en spattend nat
heb ik ook wel herkend
toen regenbuien
zonnestralen
van licht en warmte
wilden beroven
*
thans kleurt de hemel
anders blauw
en sloten lijken geulen
zelfs de wilg weigert zijn…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 Het vers gemaaide gras
smeult als zijnde het laatste leven
dat ik benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn…