3244 resultaten.
Geweld op zee
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
893 De golven slaan genadeloos neer.
Hun stemmen gedragen door de wind,
die zijn bestemming niet vind.
Verbroken is het radiocontakt,
de mast gebroken en geknakt.
Geweld op zee,een scheepje in nood,
zij vechten voor hun dagelijks brood.
Mannen die over boord zijn geslagen,
vrouwen die zich afvragen,
komen ze veilig weer thuis?…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen…
Zeeland
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.634 Huizenhoge golven kwamen
Zij namen namen mee
Soms hele gezinnen samen
Zeeland in de zee
Mensen, koeien en honden
Zij verdronken op het land
Zoveel doden en gewonden
In zee, in Zeeland
Ook echte helden gingen
Zij namen namen mee
Zoveel afgrijselijke dingen
Zeeland, land van zee
Op het verloren land
Bij dreigende westenwind
Op een…
Jager en Prooi
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.833 Ik wil je laten deinen
op de golven der lust.
Als je me liefdevol omarmt,
en hartstochtelijk kust.
Jij en ik,
geboren om te beminnen.
Samen zullen we,
deze storm overwinnen.…
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie kon dat evenaren
ik heb je teruggeschonken
aan de zee en deinde
in de golven…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit haar.…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 pijnlijk om te lezen
de stilte van: het weten
scherven in het gras
vuistjes, die nooit vergeten
hij groet : Gluckauf
menige kool gedolven
zijn treffende zondagspraatjes
als woordenschat op golven
een enkeling verward
twijfelend aan eigen geest
pakkend ook de zinnen
over Advent en Het Feest
anderen glijden af
verliezen hun evenwicht…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen ik de weg overstak
reed een bus voorbij
het kind vooraan, omsloten
door golven…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
Dichten verbeeld
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
939 Kippen zonder koppen
Narazend kallend
Verstoren de ritmiek
Van de grijze massa
Wegdobberend op lauwe golven
Met hersens besmeurd
Wordt de grijze massa
Geelgroen in ontbinding
Bloederig fladderend
Breken vervallen woorden
Een stabiele geest
Ooit gelukkig geweest
Koppen zoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen…
Wenend landschap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
818 Mijn hersengolven patronen
geweven door het geweten
ze dansen als doffe geluiden
die breken op eenzame boeien
drijvend naar de uitgestrektheid
de kust ver achter zich verlaten
enkel het wegsterven van vuurtorens
nog net in zicht maar onbereikbaar
patronen golven in mijn hoofd
kom nader tot het baken
droog de tranenvloed van wanhoop
zet…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.
Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
Vrouw van mijn dromen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.472 Kalm en diep als de oceaan
lacht zij in de golven,
waar schoonheid geboren wordt
in de ruisende klanken
van haar gelaat.
O vrouw van mijn dromen,
zo wondermooi gemarmerd
Geef me de zachte huid van je vingers,
de dans van je magische leden.
Zwerf eeuwig met mij
door droefheidsloze landen
onder een gulden zon…
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 Mijn vingers sluiten zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet…
Vonkjes op mijn huid
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.968 voor wat komen gaat
Maar ik vlei me naast je neer
Je handen toveren vonkjes op mijn huid
Ik sta volledig onder stroom
Je voel me trillen als een blad
M`n verlangen wordt steeds meer
Ik fluister zachtjes
Maak me nu de jouwe
Laat ons samen komen
Laat ons samen één lichaam zijn
Ik voel je kussen op mijn mond
Je laat me bijna zweven
Golven…
Twee lichamen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.773 Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee golven
En de nacht is de oceaan
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee stenen
En de nacht een woestenij
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms wortels
In de nacht vastgebonden
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms zakmessen
En de nacht een bliksemflits
Twee lichamen tegenover…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
Op vleugels van de zee
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.053 Ik stuur duizend schepen naar de zee,
klievend door hoge golven,
tegen de sterke stroming in,
zoekend naar gevleugelde wolken.
Ik stuur duizend brieven met ze mee,
biddend om een verloren liefde,
tussen alle tranen door,
hopend op een verlossend woord.…
ik heb je lief
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.453 zelfs na duizend jaar liefde
voel ik me bij jou
schuchter en verlegen
ik heb alle stranden gezien
in alle brandingen gezwommen
maar telkens zijn jouw golven
nieuw voor mij
elke nacht is duizend nachten
en na elke nacht komt de zon
nieuwsgierig en verbaasd
hoe ineengestrengeld
man en vrouw kunnen zijn
onze afgekoelde huid
warmt hij vol…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 De golven van het water
zij kwamen dichterbij
overspoelden onze voeten
van jou en ook van mij.
De wind wordt sterker
wakkert langzaam aan,
we kunnen niet meer verder
en blijven even staan.
De tranen in je ogen
vallen langzaam langs je wang
druppelen je kleren binnen
want jij, jij bent zo bang.…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 Dagen zullen nooit sterren strooien
vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en in de golven…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.085 blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar stromen
door de aderen van jouw land
en daarom stuur ik nieuwe golven…
De Dijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Met grijs en grauw gelaat
Die eeuwenoude eenling
Die kromme reuzenrug
Hij gebaart de golven
Vlug te keren terug
Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water…
Exodus
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.212 namen opsomt
en de haar eigen ezelsbruggetjes
om te onthouden in het Nederlands
zelfs als ik haar lippen bedek
Met kussen en strelen van haar G-spot
zij als een raket omhoog schiet
uiteenspat tot de verste einders
verlegen in mijn armen schuilt
Excuses zoekt in zweet en tranen
vanwege het zoutgehalte van de zee
Vervolgens horde over de golven…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 het hoge woord is er uit maar ik schrijf haar niet
mijn verzen staan volgevreten als een dikke buik
dichtgeslibd als een vijver met eendekroos
ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
601 drenkeling
navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in deze zelfgekozen binnenzee
wijl hij drijft op golven…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
verandering
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
960 vandaag sta ik aan zee
en zie hoe golven doen
alsof de wereld niet veranderd is
nu ik door mij en jou verlaten ben
blijf toch... smeek ik de zee
die zachtjes uitwaaiert
over het strand waar
krullend schuim gelaarsde voeten streelt
naar terugtrekkend water
strek ik mijn handen uit
tot de verbinding is verbroken
en voetsporen zijn uitgewist…