4214 resultaten.
Zuster Dood
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.766 Leg mij nu naakt op deze naakte grond,
besprenkel mij met stof en as en merk
mij met de Tau van Israëls verbond.
Hier, waar de levensdeur geopend werd,
waar alles ooit begon en wij als broeders
in liefde leefden, wil ik overgaan in Hem.
'En met mijn stem heb ik de Heer geroepen,
ik heb tot Hem gebeden met mijn stem.'…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 op de vlakte lokken
een helder oog op hoe de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al het water blijft gelijk
het totaal van leven is er aan gebonden
Ook al barst de grond…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 Mijn zwijgende woorden,
dwarrelen langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,…
Zachte blaadjes
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.499 Alleen wij
In de nacht
Donker
Harde grond
Zachte blaadjes
Jouw lijf
Op het mijne
Jouw gezicht
Boven het mijne
Zwevend
Je ogen
Samengeknepen
Je mond
In die lieve
Glimlach
Je hand
Die een haarlok
Van mijn gezicht
Wegstrijkt
En mijn wang
Streelt
Aait
Zachtjes
Lief
Je bent lief
Fluister ik
De lieve glimlach
Wordt breder
De ogen…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…
Waternoodsamp 1953
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.331 Naar de grond gebogen gezichten
En trieste gedichten
Nederland heeft nu maatregelen genomen
Zo kunnen ze het voorkomen!…
En opnieuw
hartenkreet
1.3 met 11 stemmen
1.506 maar ergens windt zich weer op
de herhaling van de wijzers
die opnieuw hun ronde draaien
en opnieuw hun slag slaan
langzaam hun routine afgaan
niet het kleinste detail wordt
overgeslagen, niet het verse
wat uit de grond zal komen
langzaamaan ontstaat het
uit oud gesneden stukken
jong met bestemming
oprechte waarheidsliefde
hoor je…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 In de verte
schijnt een licht
hoog boven
waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
904 Wat kan ik nu nog verzwijgen
over de diepte die me stilde
die onder zins-en-delen rilde
om rusten aan elkaar te rijgen
`t Heerst om jou zo ongekend
als een collier uit één geheel
puur mineraal minstreel gespeel
waarin jij bindend schakel bent
Krekel, kikker, brulkonijn
mistlichten die kring vervoeren
zelfs in wortels onder de grond…
Echte liefde
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.146 De rest stop ik in zakken,
een paar meter onder de grond.…
Een handvol schaduw
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
926 mag ik in
nazomerdromen nog
even komen in je zon
met een handvol schaduw
en wat koele dronken
ik zag je ogen op het strand
luister naar wat zand
en stenen je vertellen
als je op excursie gaat
tijdens je vervellen
voel dan even aan de grond
waar je op staat en gaat
na al die eeuwen strijd
kwam jij zomaar langs wandelen
jouw…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Het ruikt naar suikerspinnenbos
fluweelwolken schaduwen
over de gelokte haren van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één…
Het droommeisje
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.712 Weldra tol je
als een op de grond geslagen vlieg
en je bedenkt: dit speelt zich af
als iets wat zij heeft vastgelegd,
maar het voltrekt zich onbepaald.
Pas later lijkt je oog vertrouwd
met deze buitenissigheid
wanneer de kamer zich herstelt.
Zelfs van het meisje is geen spoor.…
mijn nachtland
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
962 hoor de stilte van de nacht
mijn stem laat u zweven
op een kussen van satijn
zacht spreek ik woorden
waarin u even mag zijn
luister naar mij
ik spreek over weinig
slechts letters
met klanken
daartussen het lied
van zingende
elfenbanken
zij staan,
zomaar gewoon
dicht bij de grond
hebben geen weet
van mensendromen
zij kijken niet…
Laatste bewoners
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
767 Varens wuiven, grond gevonden in
wat was. Toen kroop een kind,
nu kruipt er gras.…
Het mannenblad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
654 Een kleuter vond in de la
De literaire werken van zijn pa
Een dame zonder broekje aan
Bleek in het mannenblad te staan
Een aantal blote dames verder en met open mond
Viel het blad uit zijn vingers op de grond
Verward las hij nogmaals de titel die voorop stond
Hij herinnerde zich wat zijn moeder hem vertelde in het bad
Dat een jongetje…
Vocht niet vergeefs
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
662 tranen verdring ik niet meer
als verloren takken prikken
ik laat nu vrijelijk komen
louter mijn geharde aard
verzacht de geblakerde bomen
tot groen herlevende gaarden
waar duister zonder dreigen
vocht en verkoeling brengt
vallende druppels ruisen
blaren en dorre korsten mos
drenken de verdroogde gronden
van mijn lege sprokkelbos
op…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 het regent weer pijpenstelen
ik zit me knap te vervelen
het weent in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke…
diepte
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
4.165 Maar je durft de vaste grond niet aan,
Een verloren strijd,
Maar ik zal je nooit laten gaan.…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 Het knielt en daalt tot het dal der horizon
en bundelt samen met de grond.
Op het land lekt de verterende massa
uit de donder
en rekt zich uit
met barsten en bevingen.…
Serena
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.224 De voeten
stevig op de grond
wacht zij gebogen
de billen
gespannen in het oranje broekje
heen en weer wiegend.
Tegen 200
de bal geretourneerd
het rokje opslaand.
De benen
schuift ze alreeds uiteen
over het gravel
eindeloos
een gave driehoek vormend.
Ze rept zich naar de andere zijde
helaas tevergeefs
het game verloren.…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.
Zintuigen gericht op ’t kleinste teken
reageert hij als het water zich plooit.
Waar wordt wat stil is zo bekeken?…
depressie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
728 in een land van groot verdriet
regent het meer dan goed voor je is
chagrijn gedijt op drassige grond
geluk daarentegen is gebaat bij warmte
'de regering treedt af na een motie
van wantrouwen over het weer'
met de moed der wanhoop zoeken mensen
naar een streepje blauwe lucht
een straaltje zon en iets
dat in de verte op geluk lijkt..…
Polemiek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.332 Hangend in mijn luchtkasteel
waar ik met kleine stipjes mee
hoog vanuit mijn wolkenzee
zie `k herhalingen van te veel
Aan gronden neem ik geen deel
want ik waan mij een goede fee
Verwerp de schaduw van elk idee
waar ik van droom en of mee speel
Ik heb het land aan zeeën tijd
en overdrijf uw stranden graag
Die grenzen loos ik…
Droom
gedicht
2.9 met 482 stemmen
118.094 De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.…
Mijn Vecht ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.622 Gracieus slingerend
langs statige gebouwen
door mijn geboortegrond
geflankeerd door wijze heren
stroomt zij water
Mijn Vecht
gevangen in vocht
haar grillige oevers
zacht kreunend
van vurig verlangen
Konden zij verhalen over het laven
der zinne op gries groene grond
waar toekomstige herinneringen
werden ervaren
zij vonden de woorden…