2413 resultaten.
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren,
Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg -
Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen
Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 binnensloop
het lichaam zich klaarmaakte
voor de reis van eeuwig zijn
er kroop angst in hun gemoed
nu ze de verduistering zagen
(dit was anders dan de andere dagen)
en wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden zwarte uren met veel pijn
de lange gang duurde eindeloos
niemand stond hen op te wachten
alleen de laatste kamer gaf een teken
haast…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Het maakt me haast gek
dat ik ben blijven proberen
in m'n "rol" te blijven :
"glimlachen en gevoel negeren" .
Het doet zó'n pijn
om daar "plaats te maken"
en daardoor afwezig te zijn
bij allerlei belangrijke zaken .
Het is ook apart
haar partner intiem te kennen,
maar ik dacht heel lang
misschien is dat wennen.…
- De ijskoning -
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
600 De ijszee bevriest haast door illusie,
onder zijn doorzichtige oude handen.…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 blind de vogels
in een blauwe lucht
wil haar door engelen laten begeleiden
lang sluikhaar valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren momenten
te kunnen baden
een doorschijnend kleed
bedekt haar benen
levenloos verzwaard,
haast…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 luisteren
naar een ziel op zoek naar de weg
van een ongekend bomenland
naar klanken van muziek
opgeborgen in mijn hoofd
van verwachting
die nog bedolven is onder
een drukkende hemel
met schuivend zand onder de voeten
kan ik de deur weer open laten staan
en het huis met frisse wind vullen
kamers wil ik voeden met nieuw zweet
uit haast…
Overvloed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 .
-------
'Ach mama uil hoef ik niet meer te eten
Ik zit zo vol, ik kan geen muis meer zien
Ik at er voor de lunch al minstens tien
En ik heb 'n beetje buikpijn, moet je weten
En 't is net of ik al haast een kilo weeg
Nee lieve schat, je eet gewoon je nestje leeg!…
Jantje met de klompen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
799 Het heeft het leven gezocht
vaak met haast, in schroom
in al wat hij beleven mocht
in een ooit nog te schrijven
droom, door anderen weer verkocht,
beleefde het als gisteren wat
hij altijd wist, onbetwist de
afhankelijkheid door tijd beroerd
als rimpels door het leven en
als huivering over het water voer
werden beelden geleidelijk gewist…
Vlinders
hartenkreet
1.4 met 8 stemmen
1.458 dat zij heimelijk, zo beminde
Hij was jong en ook inventief
met een passie die verblindde
Vlinders minden elke nacht;
lieten haar naar hem dromen
Ze had haar plannetje bedacht
om snel in zijn hart te komen
Vlinders, zou ze hem sturen,
om zijn kop op hol te maken
Daarna zou ’t kort nog duren
tot de liefde moest ontwaken
Vlinders, haast…
Nachtmerrie van een polemist
gedicht
2.8 met 12 stemmen
3.994 Radeloos ben ik naar mijn huisdokter gegaan
En ik bekende hem al mijn zonden:
Hoe ik de ene man had geholpen,
Hoe ik de andere misschien had vermoord,
Hoe ik hem haast je rep je had verbonden
Dat ik de twee einden van de ader
Niet meer op elkaar aan kon sluiten.
Hoe moest nu die man zijn bloedsomloop gebruiken ?
De dokter vroeg: Bloed ?…
Eurocrisis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Men mag het haast niet zeggen.
Want:`Welvaart is de bron van vrijheid
die in het Westen is bevochten’.
Een straffe Europese krapte,
waar schuldenlast wordt opgeëist
van hen die lang en moeizaam spaarden,
totdat het Rijk hun trots aftapte.
Veel klein bezit wordt afgeprijsd
tot inhoudsloze waarden.…
Voor de nacht uit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Haar levensvreugde staat nog slechts op ~spaar~
Ze schuifelt wat en maakt haast geen geluid.
Geen echte soep meer, slechts een Unox cup
en daarmee houdt ze ’t dan weer voor gezien.…
Bocht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
486 Wel haast vrolijk, heel niet zuur
hees hij zich in zijn bonkertje, we liepen naar de schuur,
de trekker werd gestart en na verloop van nog geen uur
zat ik weer als een ~Stirling Moss~ behendig aan het stuur.
Als dank bracht ik hem gisteren een mooie Chardonnay,
in alle rust gerijpt op ‘t vat vanaf tweeduizend twee.…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 zij heeft binding met de herinnering
daar zij als vrouw is geboren
zij alleen draagt een kind naar het licht
een mens die bij ons mag horen
daardoor toont liefde een gezicht
doorheen de stuipen vóór de eerste dag
start er een verbond, toekomstgericht,
opgesteld door een haast natuurlijk gezag
geen ander geraakt zo gehecht
een leven…
UITHONGEREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Honger voelde ze al lang niet meer
ofschoon..soms toch wel heel even
Bij vreetbuien ja dan ging zij tekeer
om hierna alles weer over te geven
Vermageren ‘t kon haast niet meer
stukken bot restten van haar benen
‘t Ging al lang niet meer om de eer
meer echter om lichamelijk wenen
Energie, bezat zij al lang niet meer;
toch kon ze haar strijd…
Zwartgroene populier.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
780 Wat is er dan met haast
Zo dievelings vergaderd?
En rept en roert en raast
In 't ronkende gebladert?
Daar woelt en walewiept
Een wereld kleine gekjes;
En piepe-tjiepe-kriept
Met schrille snebberbekjes.
Meteen een dof gezoef,
Bijwijlen aan 't versterken
Door hier en daar een roef
Van openslaande vlerken.…
Wie verwacht dit nou? MH17
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.207 Wat is haast?
Wat is nog logisch?
Wat is onvoorstelbaar?
Hij was op tijd, met de paspoorten,
maar zit nu met een pakket schuld!
Had ik maar niet, had ik maar had ik maar,
oh had ik maar, dan waren we nu nog bij elkaar!…
50 jaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 treinen, bus en autowegen
maar troost of geluk heeft hij er nooit gekregen
omdat hij te vlug reizen wou
hij plukte zaden, bladen voor thee
bracht verhalen maar ook de weemoed mee
waarvoor hij net vluchten wou
hij leerde talen, vertelde verhalen
maar elk woord bleef de leegte herhalen
die hij zo nodig vullen wou
hij dwaalde en zocht haast…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 wist van wat en wie
Puntjes van een tekening
verbonden met lijntjes
jij liet zien welke
verbindingen kleefden
perspectief lieten zien
Schaduwen dansten
vier, zes armen voor je
om een onzichtbaar lichaam
maar ik kon de naam
niet onderscheiden
Even stond er Maude,
Charlotte op zijn Frans
uitgesproken, donkerbuine
ogen in woede haast…
Sprookje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Dit leven is een sprookje
Van goed
En te veel slecht
Van mooie zachte tonen
En van gebroken recht
Van huizenhoge golven
Onmetelijk verdriet
Ik voel me haast bedolven
In wat dit leven biedt
De wanhoop in Parijs
In Syrië de pijn
Dit hele wrange leven
Het hartverscheurend schrijn
De stemmen van zo velen
Zij, die vergeten zijn
De doden…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de onzin stapelt zich op,
mijn ooglid trilt bij het lezen ervan,
ik val haast ten prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen nog altijd anders
dan hoe ik ze eerder opzette
Nostalgie en melancholie zijn slavenmeesters
ze likken, bewieroken…
Raketten.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.781 Kijk, 't verschilt haast niemendal,
Dat is het kunstigst nog van al.
'k Zal mij bij dit aardig spel
Nooit vervelen.
'k Wil 't zo spelen,
Dat ik, aan één stuk nog wel,
Ver tot over de honderd tel.
Op volant, omhoog, omhoog!
Vlug naar boven
Heengestoven.
Op volant, omhoog, omhoog,
Vlug naar boven en uit mijn oog.…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 De vogels die vliegen om de wolkenkrabbers
kunnen zich haast geen grotere vrijheid
wensen. Een veelheid van lichamen vliegt
straks uit; onwetend van het dierenleed
dat straks in de confrontatie met stalen
vogels zijn laatste levenskreten uit.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn mestvaalt en zijn mensen.…
Op de rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
745 staat
Meditatie is iets dat de stress versterkt
Je gelooft niet dat het ooit stopt in het heden
Daar het is aangevreten door dingen eens geleden
Drang naar verdoving brengt je drank
Zo niet meer vertier
Nachten lijken korter als dank
Maar je raakt met de dag uit het vizier
Gezelligheid kent een tijd
Die tekent in het gelaat
Je durft haast…
Kwan Yin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Hier heb jij gezeten, rug geleund
tegen de oude tempelboom
van zo'n duizend jaren oud
Je ogen waren gesloten
keken in de verre diepten
van een uitdijend heelal
Spinrag verbond jouw gedachten
handpalmen opengevouwen naar boven
hemel en aarde verbonden door jou
Het lichaam zat verborgen
in het donkerblauw, haast zwart
aan jouw gezicht viel…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 schaduw grenst
zilveren in duizendtal
vlinders moeder natuur
zijdezacht getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn
daar en dan wens ik
bevrijdt als die vlinders
van haast…
december kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 in december lopen de dagen
bij donker binnen met de
lampen in het klaslokaal
een bord staat open het
donker heelal met tekens
tijd is het krassen van krijt
we zijn begonnen zonder
haast bekend met het verhaal
van de grote schoolplaat
achter heeft de kachel
een oud geduld met zacht
gloeiende briketten gevuld
we blijven nog een paar…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Ik loop rustig want ik heb geen haast.
Het hart klopt door, ook zonder elkaar.
Volwassen kinderen van het leven.
Niets kan eeuwig duren.
Ook deze rivier ontkomt er niet aan.
Ik maak mijn handen los,
Ook al kost het mij moeite.
Het is beter om de stilte te laten stromen.
Zonder onrust.…
majorettes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 de majorettes zijn voorbijgekomen
de knieën werden hoog geheven
de witte laarsjes waren gepoetst en aangeregen
een paar dapperen hadden zelfs hun nylons thuisgelaten
hoe moedig repten de allerjongsten
hun magere beentjes
om in de maat te blijven
en scheurden haast hun liezen
om de grote passen van de ouderen
bij te houden
de majorettes…
Gebrij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 even kan dichten
Als ware ik een mens in de vrije natuur
En de eenvoud beheers openlijk
In aanschouw van u mijn hemd te lichten
En zowaar thans ergens binnen in mij
Een vuurtje wordt opgestookt
(Ik sta bekend als ene mens, zo warm)
Daar, ja aldaar, groeit een waanzinnig poezie-gebrij
Vormloos doch opstijgend
Blazen luchtbellen zich op
Haast…