2935 resultaten.
Oktober
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
1.002 De maand oktober laat zich niet bedwingen
De herfstdjinn schettert luid op zijn bazuin
Het loof kleurt geel oranje rood en bruin
Haast alles gaat een toontje lager zingen
De geest der politiek lijkt niet te temmen
Die denkt alleen aan maart, aan ’t aantal stemmen –…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
de paddenstoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 ze zeggen dat je ze zo kan eten
de zachte zwammen uit het bos
ik geef toe, ik zou ’t niet weten
pluk je verkeerd, ben je de klos
wat zijn ze mooi van vorm en kleur
in miljoenen variaties
en dan die toch aparte geur
in ontelbare gradaties
onzichtbaar trekken ze in ’t bos
geruisloos en doordacht hun sporen
slim verscholen onder blad en…
Herfstmuziek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
753 wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend,
wervelend, hopend
uitbundig klinkt in
muziek van de herfst…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
Het einde van de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Vallende bladeren
Verkleurde bomen
De zon blijft langer weg
En de regen blijft maar komen
De zomer zwaait vaarwel
Er komen talloze bladeren voor terug
En met een adem, een zucht
Verwelkom ik de donkere, grauwe lucht…
Rukwinden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 eerst verander je van kleur
dan van structuur
maar soms ook niet
als de rukwinden komen
en ze komen altijd
dan gaan we allemaal
zeggen de goden
het angstige kind
klampt zich vast
aan zijn stam
en schreeuwt
om zijn moeder…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 de kerk luidt mijn ontwaken
in met klok-geschrei, hoe luider
de klanken de toren verlaten huist
den angst in ogen die zoekend hun god
nimmer zullen vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn…
Een lieve lust
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 zij spande haar web
laag bij de grond
waar het krioelde
van ambulant leven
neuzelde en peuzelde
flikte en vlooide
een lieve lust in
bedenkelijk emplooi
maar prooide
in ongeremd gaan
een kwaliteit die
zij liever liet staan
zij koos voor
meer stijl in
hogere regionen
een flamboyante stek
het web werd kleiner
luxueuzer gesponnen…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het zonlicht
speelt z'n spel
met wolken
Wolken
hun spel
met zonlicht
Is het verstoppertje?
krijgertje?
is het...
m'n gebrek aan inzicht?
Het zicht
erop is
in een woord: schitterend.…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.
moge ons hart eenvoudig als dit tuiltje…
Herhaling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Bomen blijven
bijna eeuwig vruchtbaar
ze baren bladeren
telkens opnieuw
tot ze moe zijn
vallen en wegwaaien
gekleurd
door vermoeidheid
door zwieren en zwaaien
aan takken
totdat die kaal zijn
en weer opnieuw baren.…
Late Herfstrozen (triolet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
Grote principes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 Hoogmoedige bomen
zijn van hun grote principes genezen
en fluisteren nog slechts
hun strijdliederen in wintersereniteit.
Alsof in deze troosteloze ravage
levensvaardigheden hen onbekend zijn en
ze krampachtig wortelen
in de onzekerheid van het leven.
Een ondergronds vlechtwerk in angstgreep,
stijve grimassen in de nerf gezet
en hun basthuid…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Bladgoud op het ochtendsplijten,
het voorschrift van de schepping
wappert als ‘n verscheurd kasboek
haveloos in de schrikdraad.
Bomen stil als marmerbeelden
trekken theatraal de wangen strak,
aan hun enkels gevallen seizoenspruiken
en boomvruchten als oudejassenknopen.
Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal…
Weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 De donkerste duisternis
omringt het ruige land
het is een herfstige dag
zoals het vroeger wel vaker was
het zonlicht lijkt opgezogen
door wilde wolken met berenklauwen
een hagelbui maakt de wereld even wit
het landschap trekt dan een andere jas aan
mensen en dieren houden zich schuil
voor wolken en buien
binnen klinkt het gehuil
van…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
791 En dan is er mist
je ziet
nog net een hand
voor ogen
Mist kent
geen mededogen
het komt plots
je mist zicht
Duur komt
het je te staan
als 'witte wieven'
je de weg versperren
Geen enkel gedicht
mantra noch wachtwoord
doet hen wijken
ze blijven-hologig-naar je kijken
Gesluierd, gehuld
in witte gewaden
ze wenken, reiken
naar…
Vogelschrik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Heetbloedige lentejeugd afgestroopt
tot tandeloze zang,
levenssiddering van glazuur ontdaan.
Geritsel als een meisjeslach
in een bladerdek van onrust,
paddenstoelen steken hoofs de hoed op.
In de vereenzaming van vlakke akkers
handhaaft de vogelschrik moedig
zijn spottend narrenbestaan.
Met wijd geopende armen
duldt hij schalks de ijzige…
Sluitingstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Het zonneseizoen is voetje gelicht
en tussen plons en rimpeling
in de lotusvijver verdwenen,
ondergedoken in het broedwater
van de jaarwentelingen.
Wolken als kantwerk zijn het
epicentrum van zomerwellust
reeds voorbij gespoord,
wildzang en krekellied
tot zwakstroom gereduceerd.
De subtiele uurwerkmechaniek
van insectenpootjes valt stil…
In het herfstbos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 in het herfstbos
losse noten
en bladmuziek…
elegie voor de elzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 Hoor de wind die jaagt over de vaart
en vogels, struiken noch bomen spaart.
De elzen houden zich nog kras
en vechten om hun bladerjas.
En zittend voor het beslagen raam,
op schoot twee warme katten,
kan ik, beroesd door jouw parfum,
de winter nog niet vatten.…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 Vroeg in de herfst kwam hij weder
in ‘t schemerlicht zag ze zijn schaduw staan
zij liet juist de stores neder
zag hem over ‘t grindpad gaan.
een zware deur ging open…
traag trad ze hem tegemoet
en nu was ‘t voor beiden hopen
dat alles weer kwam goed.…
Teken van hoop?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 Ondanks dat het in mijn binnenkamer diepe herfst is, gaat de duif tegen alles in aan nieuw leven beginnen.
Het sleept met takken en bouwt een nest.
Is dat niet het teken van hoop waar mijn hart zo naar uitziet?…
In lange stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 in je voetstap
op het pad
klinken alle kleuren
zingt wind al
zijn weemoedig
afscheidslied
fluisteren
lange stralen de
laatste zonverhalen
breng jij
de volle oogst
van dit seizoen nabij
het jaar is goed geweest
volle wasdom voor allebei
dat stemt mij warm en blij…
Regenverdriet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
731 De regen blijft al dagen droevig hangen
en zonlicht zien we haast zo zelden weer.
De wind en ook de wolken doen zo zeer
en doen ons naar de lente al verlangen.
Maar plots is er de glimlach van een kind
dat zorgt dat ik mijn vreugde toch hervind.
Snelsonnet…
Spinnenwebben
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 De spinnenwebben zijn er weer; ze zijn
zo mooi maar ook bedrieglijk. Ze laten zien hoe
schoonheid kan vangen, listig ons kan vertellen
dat draden niet binden, maar wijzen weten wel beter.
Leven is nooit alleen maar mooi; er zijn geen primaire
kleuren, alles is gemengd; van blauw en geel maak
je groen, maar dat schept toekomst en vernieuwing…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 nevel hindert het ochtendgloren
er is geen sprake van klare taal
of hoop op heldere gedachten
de dag blijft hangen tussen oeroude
stenen in geur van bladerrot
en sfeer van schoonheid en verval
bij het veen waar zij gevonden is rijzen
angstige gedachten, stijgen vragen op:
hoe kon het gebeuren, was ze alleen?
cirkels omarmen de verstilde…
Apotheose
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Als dwarrelend blad
fladderend zoals vlinders
deelt zij euforie
als gekleurde dahlia
in een bosrijk omgeving.…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 We zien alweer de bladeren dwarrelen
en weten dat de herfst er dus weer is,
maar treurnis om de zomer die er was
en die in geur van sterven overal verschijnt,
neen, die vecht wel om de overhand en
gaat met kleuren ons bedriegen maar wint
het niet van ’t vaag vermoeden dat dit niet
het einde is, maar even rust en stilte vraagt.…