8109 resultaten.
Populierenbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 warrelend
waaien populieren
bladeren om mij heen
nat geel
met zwarte stippen
landen ze achteloos
in goten en op paden
wachtend op verrotting
niet meer
is het betoverende
bladgeruis
te horen
dat mijn geest
zo zalfde
een zomer lang
nu, met de kale
winterwind
om de oren
groeit mijn
innerlijke onrust
ben ik bang…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De appels blozen, vader. Het graan torent huizenhoog.
Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 De zon brandt de wolken stuk
de blauwe hemel kraakt het wit
de lucht strekt zich lui uit
de horizon valt uit het aardse bed.
Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot zonnestralen ongehinderd
door mijn huid dringen
het hart raken…
Dans der geesten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wanneer de nacht valt
schitteren ontelbare
sterren aan een immens
blauwe hemel
is het wachten
op de lichtshow
van oogstrelende
kleuren die uren
dansen zonder
akkoorden
toch bollen
hun rokken op
en gaan deze
feilloos over in elkaar
tot de Dagvorstin
het stokje overneemt…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Onvergelijkelijk panorama
kust bij ochtenddauw
half doorzichtig door het ijs,
breekt zon als diamanten
nevelsluiers dringen door,
vroeg de morgen aanschouwd,
schel verlicht door de opgaande zon
komt stil de winter op
als een waakzaam schildwacht.
Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen…
meeuwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
516 het is niet echt koud
maar de meeuwen zijn er
in het midden van stad
aan de randen van de grachten
zitten ze te kijken of wat
maar als er een paar stukjes brood
door de lucht vliegen van een man
vliegen ze overal en overal krijsen
je zou een meeuw bij de keel
willen pakken maar lukt je niet
de trams, de auto's, de fietsers
de…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
Korte ode aan de fjord (Noorwegen 2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
744 Dat daar gewoon gewoond wordt aan de fjord!
Dat daar kostbare schoonheid kosteloos
fonkelt, schittert, tintelt, trilt,
verzilvert, vermat, vergrijst, verzwart,
en van blik tot blik, in schijn van roerloosheid,
de wereld vertraagt en vernieuwt!…
dit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 in een vroege
koude zon zie ik
een paar meeuwen
langs de waterkant
wie zijn jullie
vraag ik me af
maar ik fiets verder…
Zonnestraal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Eerste zonnestraal
Na de koude wintersneeuw
Warmte vanbinnen…
- Bedwelmende Magnolia geur -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Een allerlaatste noot
grande flora
bedwelmend van nature
verdampt als
broze lentegeur
in volle fleur
tussen tulpenbomen
onderscheidbaar
en toch geheel
zuidoostelijk eenzelfde
naar de natuur getekend
met vreugdevol gevoel
staat een magnoliaboom
contrasterend
en alles beheersend
eeuwigdurend
kraken zijn twijgen
bedekt
statig…
- Zwevend lijk een adelaar -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Luid slaat lucht een kreet
vermakelijk de
achterliggende wereldbeschouwing
ontgocheling
de lokroep van....
een adelaar
begrijpt er niets meer van,
van hangende avonturen
onverbiddelijk de scherpe blik
ziet hij de aarde in het geheel
mijn adelaar, hij zweeft
herleefd
besneeuwd over droge vlakten
opgeschmukt representant
op…
Maart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
644 De lente begint vandaag,
De wind voel je in je kraag
Een kleurrijk palet
Heeft zich in de tuin gezet
Ook de struiken en de heggen
beginnen het allen te zeggen:
‘De lente is in het land’
Het wordt zo plezant,
Om buiten te vertoeven
Om de frisse geur te snoeven
Het groenste groen van de bomen
Is nu ook aangekomen
Op elke wandelweg
Hoor je…
impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
621 grisgrassend
schieten sloten
door het weiland
spetterend
goudgeel speenkruid
siert de walkant
als een volleerd mannequin
toont de treurwilg
een gewaad in filigrain…
verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 wachtend op een kans
die voor de meesten nooit komt
het bestaat dan slechts in hun hoofd
maar gaat het los, dan zijn zij de eersten
om te bevestigen dat ze altijd
al moorddadig waren van zichzelf
er was hoogstens nog iets sociaals
Ongekend veel zijn het er toch
die tot moorden in staat zijn, maar
ook zo normaal eigenlijk, hun oude natuur…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.
Als de laatste vogelzang
de stilte van een slaapplaats
heeft gevonden
schittert de vroege Arcturus
als vaste berenhoeder…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
spons
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
604 ik heb je gedronken als een spons,
je opgeslorpt
tot al mijn poriën
van je
verzadigd waren
en koester je nu teder
in de knusse
geborgenheid
van mijn cellen
je leeft in mij
onlosmakelijk
als een koningin
op een troon van koralen
heers je
over het paradijselijk rif
in mijn droomwereld…
zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 zo vaak zie je
een man en een vrouw
zwijgen en ook nog eens
aan een restauranttafel
met uitzicht
over onrustig water
en aalscholvers
die voorbijvliegen
je kon ze horen
en zien vlak over het water
maar ze zagen het niet
ze waren in gedachten
ze dachten aan
dat niets weten te zeggen
de man en de vrouw
en de aalscholvers…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 helemaal alleen, de perfecte stilte,
of toch niet? Hier voel ik de kilte.
oneindig landschap, eenzame toren
verstild ochtend- of avondgloren?
de sneeuw heeft het landschap bedekt
met witte massa’s bevreemdend bevlekt
het zien maakt mij droef te moede
alsof het wit het kwade behoedde.
de kleuren van de lucht, zacht en pastelgetint
begeleiden…
zonder twijfel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 beter dit of dat
had je kunnen doen
dat is zeker
aan je twijfel
nooit meer
twijfelen
is waar je
naar streeft
maar pas op
wie nooit meer
twijfelt
is bijna dood
toch strijdt
elke religie
tegen de twijfel
de filosofie niet, of toch
ik hou van de wind
die over het riet waait
en over het water
waar die ook naar toe…
Muisstil
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 zaten ze ineengedoken
bewegingsloos leek het,
toch balanceerden ze op hun vriend, de wind,
met wie ze zo heerlijk konden spelen
als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks
daar regen neer kletterde, bladeren beschermden
hen al even niet meer, daar de winter
zijn entree al had gemaakt
gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
DOODLOPEND..?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Ik zie je
kijken
in verten
kijken
Het zicht
door ochtendzon
in deze winterdag
gebrand
Op deze weg
zijn wij
-tenslotte-
aangeland
Wij wijken
af van
de kaart,kompas
gebaande wegen
Verlegen
vroeg jij:
'loopt dit pad
niet dood?'…
zeedieren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 net overgestoken
over het zebrapad
troffen mij en
mijn zwarte paraplu
keiharde windstoten
paraplu binnenste buiten
een merkwaardig staketsel
van verwrongen aluminium
tegen het zwart van het doek
wapperend in regen en hagel
betrapte mij er op dat ik dacht:
zeedieren zien er zo uit eigenlijk
getroffen door een zware storm
leven…
Ingenieus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 gelijk golven van de zee
die geen choreograaf behoeft
noch woorden of overleg
schitteren zij in een kleurrijke hemel
waarin ze steeds weer opnieuw
fabelachtige figuren creëren
deze ingenieuze dans
gaat als vanzelf
en zal duren tot in de eeuwigheid…
De vallei van de Hoëgne
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Het wilde water
raast door de nauwe geulen
van de rotsen.
Hagel slaat in ons gezicht.
Toch vermoeden van lente:
soms de roep van de tjiftjaf.…
Jij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 De regen drupt
Een warme gloed vervult mijn dagen
Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd
Dat ik je liefheb
In de lengte van alle jaren
Dichterlijk geluid
Is ver weg van de huizen
Het leven gloeit voorbij
Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent
Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen
Diep van binnen weet…
Een drama
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 De vlaggenmast, dat was haar vaste stekje.
Ze zat parmantig boven op de kloot
en koerde menig muzikale noot
als ster-soliste op dat hoge plekje.
Ik honoreerde haar met stukjes brood,
die strooide ik dan net achter het hekje.
Daar vulde ze na elk concert haar bekje
waarvan ze zo te zien intens genoot.
Vanmorgen, lieve god, ik schrok me dood…
NAAR BUITEN.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.197 ... in uw zoete broederarmen,
Natuur, Gods uitgedrukte beeld!
Een frisse levensstroom zal hem de ziel verwarmen,
Die, kind, aan uwe boezem speelt!
Gij sterkt de kracht der ziel - de toekomst en de mensen
Voert ge ons gelovig, liefdrijk toe....
Tot U! nog vaak tot U! - de heemlen zijn uw grenzen,
Gij, als zij-zelf, nooit gevens moe!…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had
kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven…