Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

de schaduw van een mens

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 767
van de waanzin in het verleden, het slaan op ziel en huid, onherstelbaar zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg wanneer ik het licht uitdeed om woorden met dezelfde adem te laten sterven nog droom ik, de ogen op mij gericht midden in het huis dat het water op de ramen kringen maakt van moeheid schreit in een aanhoudende duisternis…

Monogram

netgedicht
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 822
Als seizoenen vernauwen tot een trechter met kille duisternis moeten wij nog hechter slapen gaan en het licht laten schijnen over dromen die ons benauwen, zelf zijn we de armen die ons weren tegen gestapeld grauw en tegen de ondeelbare wereld die buiten ligt te wachten en getekend in de nerven van doorschijnende gedachten.…
pama1 november 2010Lees meer >

een partita vol van liefde

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.673
handjes vouwt maar vertrouwd zijn droom kan sluiten een leven die deze eeuw zal kennen in rampen die nooit gezegd de bezemwagen is van het leed dat ons aller moeder aarde draagt doch waar klaaggezang de monden snoert in een hiërarchie van aanbod en bederf is elke nieuwe geest een Messias die het licht behoedt voor een eeuwenlange duisternis…
elze21 november 2010Lees meer >

Stap voor stap

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Die kant op, waar het lichter is, ontsnappen aan de duisternis, zo snel als kan het dal weer uit. Vergeten wat ons vast wil houden, niet denken aan de eenzaamheid. Ogen dicht, geen angst, geen spijt, geen twijfel aan wie we vertrouwden. De weg is steil, het pad vol stenen. Waar ben je? Hoor je me niet klagen?…

Soms kan het...

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 591
Soms kan het zijn dat mensen weer gaan dromen, al is er duisternis en dood en worden zelfs de kinderen niet meer geloofd. Maar er is liefde en vergeving, licht en dag. Soms kan het zijn dat ook dit schamel hart opnieuw wil gaan beminnen, tegen alle beter weten in, want enkel liefde telt en doet de aarde weer een huis zijn om te wonen.…
Adeleyd26 juli 2011Lees meer >

Marcels lach

hartenkreet
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.612
lach, Als perfecte maquillage voor jouw daadwerkelijke zijn Jouw lach Als afleiding voor jouw innerlijke pijn Jouw lach Waarmee je ons om de tuin dacht te leiden Jouw lach Bedoeld om anderen te verblijden Maar jezelf Kon je niet bevrijden Want jouw eigen pijn Mocht er van jou niet zijn En toen de dagen nachten bleven Jouw lach op duisternis…
willeke2 september 2011Lees meer >

Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Licht overwint duisternis als een kans, ik haal opgelucht adem. Ontsprongen aan die dans, eeuwig leven glanst. Tijdloos ben je, eeuwig is je bestaan. Je hele gezicht die lacht, de tijd is in jou hand.…
Gerjo Gerrits26 december 2011Lees meer >

de armen van de dood

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Als je wandelt in de schaduw van je eigen radeloze gedachten, de zinloze cirkels van steeds overdenken en niet meer bij machte om een licht te creëren, de duisternis, de wanhoop je onrustige verbeelding te keren.…

Dit zijn beslissende dagen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Dit zijn beslissende dagen: groeien naar licht, al is dit nog verborgen of toch de duisternis omarmen, alsof die heil brengt. Je hebt steeds weer de keuze. Loslaten is zo gauw gezegd, maar kijk nu naar de bomen die kaal worden en toch niet treuren, die zaaien voor weer een nieuwe lente.…
Adeleyd6 november 2012Lees meer >

Als de zon opkomt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Als ik opsta, in duisternis, weet ik, dat ik in de donkerte een lichtbundel aftast. Ik zal de aarde bestralen, tussen goed en kwaad. Met mijn idealisme, geest der gerechtigheid, voor liefde en vriendschap, begrip, warmte en hoop. Vrienden zijn niet te koop. Zij zorgen, dat de zon elke dag opkomt: de mooie momenten van de dag opsomt.…

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
vele vervagende jaren raakte ik je kwijt in een duistere uithoek van mijn lichaam klonteren weggeëbde opeengehoopte herinneringen samen tot een amorfe massa zoals vergeelde foto's in een kille kelder gepropt in uiteengevallen vergeten kartonnen dozen zich gekruld en gescheurd een weg naar buiten wurmen waar de hongerige duisternis…
J.Bakx23 januari 2014Lees meer >

Eens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 652
Zonder haar woord, zonder haar licht, wandelen we in duisternis. Met haar in ons binnenste zijn we Vlam, Vuur en Licht! Liefde laat zich niet verklaren. Liefde gebeurt aan ons. Voor haar is niets onmogelijk. Haar glimlach, Haar zwijgen, Haar zachte hand. Haar onuitputtelijk beminnen. Eens, ja eens, zal alles liefde zijn!…

Liefde

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
zonneschijn Het kan je laten stralen in het leven Het kan je heel veel warmte geven Liefde is als de wolken Je voelt je lichtjes zweven Je bent door een roze wolk omgeven Liefde is als regen Het kan je heel veel tranen geven Tranen lopen uit je ogen, die over je wangen stromen, als het einde van de liefde is aangekomen Liefde is als duisternis…

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
de kastanjeboom temidden van dezelfde grijze flats zingt een man met gebroken stem traag als kruiend ijs liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en duisternis…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

Waar een lichtje dooft

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
Als het licht het leven dooft van het ooit zo waarachtig hopen op dat sprankje eeuwig licht, dat de duisternis voor geluk moest kopen. Dan doet soms het onrecht verdrietig pijn; en huilt het aan de achterkant van het gelukkig zijn. Dan vlindert soms de vlinder door een te korte nacht; waar een lichtje dooft in zijn laatste kracht.…

Iedere morgen bij het ochtendgloren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
In zijn duisternis voor het komend daglicht op de vlucht. Ben ik een liefhebber van de morgen? Kies ik met eigen reden matineus? Ben ik pas weer gelukkig, wanneer ik onbezorgd het daglicht zie gloren? Is de ochtendstond mijn beste keus?…

Voltooid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
Ach, help mij toch voordat ik breek Hij noemt mijn zorgen hersenspinsels Mijn duisternis en angst verzinsels Hij maakt me met zijn taal van streek Hij hekelt woorden, pleit voor daden Zegt tot een hinkepoot, kom, ren Ik ben een vleesgeworden pen Gevuld met bloed en vloei balladen Ik hoor hem aan, maar kan niet meer De zieke, diep in mij…

nachtelijke reis naar Emily (4)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
in het onzichtbare valies draagt hij gehavend mens geheimen mee een masker bedekt in het licht van de dagen de ruïnes de duisternis vindt in het verborgene de doos van Pandora hermetisch gesloten in de doorwaakte nacht reist hij naar Emily vandaag las hij haar: 'Hoop' is het gevederd iets- Dat neerstrijkt in de ziel-…
J.Bakx15 april 2017Lees meer >

IK BEN DE HAZEL-NOOT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade. En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt. 'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade. Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring, van ene domme, duldeloze, ondankb're made. Maar raak' de vinger van een kind me, dat me rade: hij hoort mijn holte; ik luid; ik zing.…

Bij daglicht

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
In de nacht dan ziet mijn geest gemakkelijk haar verschijning, haar wezen een licht, een baken, uit donkerte verrezen, bij daglicht mis ik haar het meest Niettemin blijf ik dan onbevreesd, want zij heeft vele malen bewezen, -en wordt daarom door mij geprezen- op haar best in de duisternis te zijn geweest Elke nacht brengt weer een nieuwe…

Lieve dingen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Liefde is aan haar denken Nog meer wanneer ze er niet is Een lichtje aan doen, laten ontbranden Voor haar, in tijd van duisternis Vast geloven in haar dromen Al zijn de jouwe allang weg Onvoorwaardelijk de deur uit gaan Als zij weer ergens staat met pech Liefde is ook kunnen luisteren Als zij te lang tegen je praat Herinneren waar ze was gebleven…
Hookie15 maart 2018Lees meer >

vrees

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
wat ik vrees is de waarheid van mijn gedachten, ze struinen onbeholpen op zoek naar die ene nacht waar ik niet zal spreken tegen de duisternis met zijn verlaten paden telkens is er die ene til, het honk dat me het uitvliegen belemmert, mij herinnert aan een metgezel die als verstekeling in me huist te graag breng ik mijn waarden ter…
elze6 april 2018Lees meer >

Nog glooi je heuvelend

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
waar donker net het eerste rood gaat raken weet ik dat jij zo zal ontwaken nog glooi je heuvelend naast me in de warmte die de nacht ons heeft gebracht je was zo zacht in samen zoeken naar ons ideaal meegaand met alle voelhorens paraat omsloten door een duisternis die alles wist van privacy gingen wij voor volmaakt een rode…
wil melker20 januari 2019Lees meer >

Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Als het licht het leven dooft van het ooit zo waarachtig hopen op dat sprankje eeuwig licht, dat de duisternis voor geluk moest kopen. Dan doet soms het onrecht verdrietig pijn; en huilt het aan de achterkant van het gelukkig zijn. Dan vlindert soms de vlinder door een te korte nacht; waar een lichtje dooft in zijn laatste kracht.…

Zegeningen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
zaad gaat groeien: weet dat op de armste grond de rijkste bloemen bloeien Vrees niet... dat het bitter wordt als de roos gaat zwenken: weet dat straks een najaarsbloem ook nectar weet te schenken Vrees niet... dat het donker blijft als de dag zich opricht: weet dat in de duisternis…

Moordaanslag op Peter de Vries

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 417
Verwarring heerst alom in de straat giert de angst voor mensen die de duisternis naar binnen zuigen en drinken als melk rondom de liefde voor jouw naam temidden van bloemen en gedichten de hoop spanning en plotseling de dood een verloren strijd in een bloeddorstige aarde maar liefdevol en krachtig is de hand die het hart…

haar kamer heeft luiken

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 599
gaat angst om onder het vernis te komen en een eenpersoonsbed zij weet dat er niet één waarheid is dat ze niet anders is dan ze gisteren was de blauweregen bloeit niet altijd één waarheid soms schrijft zij haar met de moed van de maat zonder hoofdletter zwaluwen scheren door de lucht licht en schoonheid schijnen door de duisternis…

Waar licht fluistert zacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
voor het wandelen stil, door het fluisterlicht, Om hartjes te verwarmen ...tot in duisternis!…

Leven als Kees

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 248
Het is waar dat hij soms de duisternis der duisternissen inkeek ondanks vrienden en haar liefde hing hij daar bij tijd en wijle aan die uitstekende bergrand van alomvattendheid het blijft raar als je bedenkt hoe dichtbij die stinkende goot gebrand liggen bleef.…

Alles lijkt gewoon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 20
In mij niets dan diepe duisternis, Alle licht verdween, Lief, hoe verschrikkelijk ik jou mis. Het zonnetje schijnt als voorheen, Terrassen zijn overvol, Alles nog zoals vóór jij verdween.…