5774 resultaten.
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen
kringen maakt
van moeheid schreit
in een aanhoudende duisternis…
Monogram
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
822 Als seizoenen vernauwen
tot een trechter met kille
duisternis moeten wij nog
hechter slapen gaan en het
licht laten schijnen over
dromen die ons benauwen,
zelf zijn we de armen die
ons weren tegen gestapeld
grauw en tegen de ondeelbare
wereld die buiten ligt te
wachten en getekend in de
nerven van doorschijnende
gedachten.…
een partita vol van liefde
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.673 handjes vouwt
maar vertrouwd zijn droom kan sluiten
een leven die deze eeuw zal kennen
in rampen die nooit gezegd de bezemwagen
is van het leed dat
ons aller moeder aarde draagt
doch waar klaaggezang de monden snoert
in een hiërarchie van aanbod en bederf
is elke nieuwe geest een Messias die het licht
behoedt voor een eeuwenlange duisternis…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Die kant op, waar het lichter is,
ontsnappen aan de duisternis,
zo snel als kan het dal weer uit.
Vergeten wat ons vast wil houden,
niet denken aan de eenzaamheid.
Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?…
Soms kan het...
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
591 Soms kan het zijn dat mensen weer gaan dromen,
al is er duisternis en dood en worden
zelfs de kinderen niet meer geloofd.
Maar er is liefde en vergeving, licht en dag.
Soms kan het zijn dat ook dit schamel hart
opnieuw wil gaan beminnen, tegen alle beter
weten in, want enkel liefde telt en doet
de aarde weer een huis zijn om te wonen.…
Marcels lach
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.612 lach,
Als perfecte maquillage voor jouw daadwerkelijke zijn
Jouw lach
Als afleiding voor jouw innerlijke pijn
Jouw lach
Waarmee je ons om de tuin dacht te leiden
Jouw lach
Bedoeld om anderen te verblijden
Maar jezelf
Kon je niet bevrijden
Want jouw eigen pijn
Mocht er van jou niet zijn
En toen de dagen nachten bleven
Jouw lach op duisternis…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.
Ontsprongen aan die dans,
eeuwig leven glanst.
Tijdloos ben je,
eeuwig is je bestaan.
Je hele gezicht die lacht,
de tijd is in jou hand.…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je wandelt in de schaduw
van je eigen radeloze gedachten,
de zinloze cirkels van steeds overdenken
en niet meer bij machte
om een licht te creëren,
de duisternis, de wanhoop
je onrustige verbeelding te keren.…
Dit zijn beslissende dagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Dit zijn beslissende dagen: groeien naar
licht, al is dit nog verborgen of toch
de duisternis omarmen, alsof die heil brengt.
Je hebt steeds weer de keuze.
Loslaten is zo gauw gezegd, maar kijk
nu naar de bomen die kaal worden
en toch niet treuren, die zaaien voor
weer een nieuwe lente.…
Als de zon opkomt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.948 Als ik opsta, in duisternis,
weet ik, dat ik in de donkerte een lichtbundel aftast.
Ik zal de aarde bestralen, tussen goed en kwaad.
Met mijn idealisme, geest der gerechtigheid,
voor liefde en vriendschap,
begrip, warmte en hoop.
Vrienden zijn niet te koop.
Zij zorgen, dat de zon elke dag opkomt:
de mooie momenten van de dag opsomt.…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
733 vele
vervagende jaren
raakte ik je kwijt
in een duistere uithoek
van mijn lichaam
klonteren weggeëbde
opeengehoopte herinneringen
samen tot een amorfe massa
zoals vergeelde foto's
in een kille kelder gepropt
in uiteengevallen vergeten
kartonnen dozen zich gekruld
en gescheurd een weg
naar buiten wurmen
waar de hongerige duisternis…
Eens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Zonder haar woord,
zonder haar licht,
wandelen we in duisternis.
Met haar in ons binnenste zijn we
Vlam, Vuur en Licht!
Liefde laat zich niet verklaren.
Liefde gebeurt aan ons.
Voor haar is niets onmogelijk.
Haar glimlach,
Haar zwijgen,
Haar zachte hand.
Haar onuitputtelijk beminnen.
Eens,
ja eens,
zal alles liefde zijn!…
Liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
759 zonneschijn
Het kan je laten stralen in het leven
Het kan je heel veel warmte geven
Liefde is als de wolken
Je voelt je lichtjes zweven
Je bent door een roze wolk omgeven
Liefde is als regen
Het kan je heel veel tranen geven
Tranen lopen uit je ogen, die over je wangen stromen,
als het einde van de liefde is aangekomen
Liefde is als duisternis…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en duisternis…
Waar een lichtje dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
860 Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.
Dan doet soms het onrecht verdrietig
pijn; en huilt het aan de achterkant van
het gelukkig zijn.
Dan vlindert soms de vlinder door een
te korte nacht; waar een lichtje dooft
in zijn laatste kracht.…
Iedere morgen bij het ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 In zijn duisternis voor het
komend daglicht op de vlucht.
Ben ik een liefhebber van de morgen?
Kies ik met eigen reden matineus?
Ben ik pas weer gelukkig, wanneer ik
onbezorgd het daglicht zie gloren?
Is de ochtendstond mijn beste keus?…
Voltooid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
745 Ach, help mij toch voordat ik breek
Hij noemt mijn zorgen hersenspinsels
Mijn duisternis en angst verzinsels
Hij maakt me met zijn taal van streek
Hij hekelt woorden, pleit voor daden
Zegt tot een hinkepoot, kom, ren
Ik ben een vleesgeworden pen
Gevuld met bloed en vloei balladen
Ik hoor hem aan, maar kan niet meer
De zieke, diep in mij…
nachtelijke reis naar Emily (4)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 in het onzichtbare
valies draagt hij
gehavend mens
geheimen mee
een masker bedekt
in het licht van de
dagen de ruïnes
de duisternis vindt in
het verborgene de
doos van Pandora
hermetisch gesloten
in de doorwaakte nacht
reist hij naar Emily
vandaag las hij haar:
'Hoop' is het gevederd iets-
Dat neerstrijkt in de ziel-…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade.
En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt.
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade.
Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring,
van ene domme, duldeloze, ondankb're made.
Maar raak' de vinger van een kind me, dat me rade:
hij hoort mijn holte; ik luid; ik zing.…
Bij daglicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
673 In de nacht dan ziet mijn geest
gemakkelijk haar verschijning, haar wezen
een licht, een baken, uit donkerte verrezen,
bij daglicht mis ik haar het meest
Niettemin blijf ik dan onbevreesd,
want zij heeft vele malen bewezen,
-en wordt daarom door mij geprezen-
op haar best in de duisternis te zijn geweest
Elke nacht brengt weer een nieuwe…
Lieve dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Liefde is aan haar denken
Nog meer wanneer ze er niet is
Een lichtje aan doen, laten ontbranden
Voor haar, in tijd van duisternis
Vast geloven in haar dromen
Al zijn de jouwe allang weg
Onvoorwaardelijk de deur uit gaan
Als zij weer ergens staat met pech
Liefde is ook kunnen luisteren
Als zij te lang tegen je praat
Herinneren waar ze was gebleven…
vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 wat ik vrees is de waarheid van
mijn gedachten, ze struinen
onbeholpen op zoek naar
die ene nacht
waar ik niet zal spreken tegen de
duisternis met zijn verlaten paden
telkens is er die ene til, het honk dat
me het uitvliegen belemmert, mij
herinnert aan een metgezel
die als verstekeling in me huist
te graag breng ik mijn waarden
ter…
Nog glooi je heuvelend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 waar donker net
het eerste rood
gaat raken weet ik
dat jij zo zal ontwaken
nog glooi je
heuvelend naast me
in de warmte die de
nacht ons heeft gebracht
je was zo zacht
in samen zoeken naar
ons ideaal meegaand met
alle voelhorens paraat
omsloten door
een duisternis die
alles wist van privacy
gingen wij voor volmaakt
een rode…
Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.
Dan doet soms het onrecht verdrietig
pijn; en huilt het aan de achterkant van
het gelukkig zijn.
Dan vlindert soms de vlinder door een
te korte nacht; waar een lichtje dooft
in zijn laatste kracht.…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 zaad gaat groeien:
weet dat op de armste grond
de rijkste bloemen bloeien
Vrees niet... dat het bitter wordt
als de roos gaat zwenken:
weet dat straks een najaarsbloem
ook nectar weet te schenken
Vrees niet... dat het donker blijft
als de dag zich opricht:
weet dat in de duisternis…
Moordaanslag op Peter de Vries
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
417 Verwarring heerst alom
in de straat giert de angst voor
mensen
die de duisternis naar binnen zuigen
en drinken als melk
rondom de liefde voor jouw naam
temidden van bloemen
en gedichten de hoop
spanning en plotseling de dood
een verloren strijd
in een bloeddorstige aarde
maar liefdevol en krachtig
is de hand die het hart…
haar kamer heeft luiken
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
599 gaat
angst om onder het
vernis te komen
en een eenpersoonsbed
zij weet dat er niet
één waarheid is
dat ze niet anders is
dan ze gisteren was
de blauweregen bloeit
niet altijd één waarheid
soms schrijft zij haar
met de moed van de maat
zonder hoofdletter
zwaluwen scheren door de lucht
licht en schoonheid schijnen
door de duisternis…
Waar licht fluistert zacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
425 voor het wandelen stil, door het fluisterlicht,
Om hartjes te verwarmen ...tot in duisternis!…
Leven als Kees
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
248 Het is waar
dat hij soms de duisternis der duisternissen inkeek
ondanks vrienden en haar liefde
hing hij daar
bij tijd en wijle
aan die uitstekende bergrand van alomvattendheid
het blijft raar
als je bedenkt
hoe dichtbij die stinkende goot gebrand liggen bleef.…
Alles lijkt gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 In mij niets dan diepe duisternis,
Alle licht verdween,
Lief, hoe verschrikkelijk ik jou mis.
Het zonnetje schijnt als voorheen,
Terrassen zijn overvol,
Alles nog zoals vóór jij verdween.…