Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

4 mei

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
de weg naar het Stijkelmonument wordt nu alleen bewandeld ik gedenk jou, en alle zinloze oorlogen de driekleur, danst deinend in de wind fluiten vogels door de stilte kwetsbaar en ontkleed staat hij daar armen gespreid, handen opengevouwen het gelaat gebogen dankzij jullie lef, sta ik hier…

achterblijven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
in het open luchtruim dansen vogels zich bijeen cirkelend boven het standvastige gebouw van koper en graniet boven de ingang prijkt Mozes in steen gebeiteld samen met de tafelen der Wet in een gesloten ruimte op de bovenste verdieping wachtte de galg niemand keerde terug…
J.Bakx13 augustus 2022Lees meer >

Loskomen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
Misschien worden we onsterfelijke vogels die door de ruimte zweven en komen we los van ons vleselijke lijf. We houden ook niet rafelige randjes en van kwetsbaarheid…
J.Bakx23 oktober 2022Lees meer >

tranteldans

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
het tekenschrift van vogel en vlinder een eindeloze tranteldans geen pen die het beschrijven kan het lichte schrift zwevend opgelicht aan nest en cocon ontstegen als een rozenblad in vertraagde val vederlicht opgepikt stukgehamerde woorden leggen mijn taal in de schaal een starend stom verlangen van een dolend dichtershart…

Verjaren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Het morgenlicht, de daagse dingen, de bloemen en de lieve groet; de zon, de wolken en de vogels, de avondlucht en 't blije lied; de vriendschap en Gods trouwe liefde, vergeving steeds en nieuwe kansen. Verjaren is het warme weten dat alles ons gegeven is.…
Adeleyd16 augustus 2024Lees meer >

Tussen Donker en Vlucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
En dan: een ruk aan het seizoen, lucht die openspringt in nerven van geluid, druppelend ritme, als vogels die weten wanneer ze moeten gaan. Tussen het zware en het vliedende hangt een stilte die niet weet of ze moet vallen of vliegen. —…

Niet meer spreken

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 460
Dat we niet meer konden spreken schreef je toen jullie naar de blauwe hemel keken naar de kleine schitterende druppeltjes aan de takken van de kale kastanjeboom naar de meeuwen en de andere vogels die in hun scheervlucht wel van zilver leken.…

Ouder kind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.073
Op gezette tijden heb jij slechts tijd voor mij! Door jouw leven te leiden onbekommerd en vrij Reken er dan ook op dat ik dat zo doe Want alleen op je wachten daarvan word ik zo moe Gewoon een beetje aandacht voor elkaar Ja natuurlijk dat weet je als het moet sta ik voor je klaar!…

Aalscholvers in Guilin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Vissers zingen op de Li Rivier ze heten hetzelfde allemaal seizoenen spreken eenzelfde taal voor Chinezen met aangelijnd schollevaar om te laten schieten alzeker duizend jaar Vogels met om hun keel een ring zoals men ook met slaven omging in werktijd wordt niet gegeten vast ligt dat waarin bij de jacht in eendracht tot overgave is gebeten…

Een laatste vaarwel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
De vogels vliegen verder ze nemen mijn zomer mee ik zie ze in de verte verdwijnen vervagen over de zee ik zwaai ze na en zucht heel diep ze komen vast wel weerom tot het einde van mijn winter zijn hun stemmen hier nu stom De wolken drijven verder met hun donkergrijze last ik duik dieper weg in mijn jas en hou je stevig vast de schelpen…

de bronsttijd is aan de vrouwtjes

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.225
los te vinden in het bos ------------------------------------------------ toelichting: Stadsecoloog Remco Daalder merkt bij zijn observaties in het Amsterdamse bos qua partnerkeuze geen verschil tussen mensen en de vogels die door de hittegolf aan de tweede leg gaan.…

Zonnegloed

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Kinderen onder de zonnegloed geboren horen vrije vogels in de lucht; één en ongewond is onze ruimte, wij verstrooien de beweging die ons lichaam is. Open ons gekleurde licht, zonder oever en gewicht.…
Gerjo Gerrits19 december 2011Lees meer >

Dichterlijk ademen

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.976
Voor Hilly Nicolay Lyrisch en bondig slingeren de woorden over het witte vlak Als het regent, als het stormt mijn geest beelden schept om luwte roept de vogels schuw in oude bomen schuilen Als het huilen van de wind de vlam doet flikkeren en ik mijn wonden lik Plastisch of koddig verknip ik verloren eindjes in een reeks…

Ik kan je beter laten gaan

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Hoor de vogels, ze fluiten, het leven gaat wel door. En de merel fluit nog steeds z’n hoogste lied. Dus ik ga, met een traan, ik kan je beter laten gaan. Jij, waar ik zoveel van hield. Hoor de vogels, ze fluiten, het leven gaat wel door. En de merel fluit nog steeds z’n hoogste lied. Dus ik ga, met een traan, ik kan je beter laten gaan.…

De spotvogel.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
spotte niet meer, hij vroeg iets, hij bad maar de kat die aantrad op zijn trotse weg door de eeuwen wou niet luisteren ik zag hem wegkruipen onder een gele auto met de vogel om die ergens heen te rommelen.…

Eerste hulp bij twijfel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
Durven ze nog gelukkig om zich heen te kijken, te luisteren naar vogels zonder van hun zij te wijken.…

Vogelaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
in de morgenstond Een paradijs waar George ooit Mary vond En Majka, alweer ruim een jaar geleden Son et lumière kan niet lang meer duren Voor vroege vogels in de burchtwalmuren Voor M.W.…
Maxim7 juli 2024Lees meer >

Ik noem het daglicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 412
Ik noem het daglicht Omdat ik weet van het donker Ik moet op de tast gaan Ik sta op de uitkijk Ik staar naar de horizon Ik lees de krant Over het aardse, het gerommel Gebarentaal van dieren in nood Over vogels die op de vlucht slaan Het heeft geen naam Ik noem het droogte, ik noem het hitte Ik noem het tijd op mijn horloge Ik noem het…

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 109
Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad. De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat. De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.…
mobar19 oktober 2026Lees meer >

Zinvol Natuurgeweld

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
kwetterende vogels spelende kinderen ontluikend groen brengen de lente tot leven de sneeuw is verdwenen; heeft zich aan de warmte overgegeven, de natuur staat paraat voor een nieuw seizoen. ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt dat mijn moeder zojuist heeft gebeld… zou ze aangifte hebben willen doen van Zinvol Natuurgeweld?…

weemoed

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.293
misschien is dít het wel, heimelijk nog hechten aan wat ooit verloren ging aan vage schaduwen in de schemering, een zacht geruis een verre roep, een geur een oude afdruk in het zand iets van droeve leegte voelen in een stille polder terwijl er een zwalkende dierbare vogel vluchtig in het niets verdwijnt…

in de wolken

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.275
een hemelbed met open dak bevrijde vogels zweven op zachte wind van zomerzee mijn adem om te leven een carillon het hart een bron het ruisen van de halmen compleet geheel het links en rechts van handen in mijn palmen waar liefde daalt de duif verdwaalt daar tortelt thuis voor eeuwig…
klaasje15 juli 2005Lees meer >

Jaloers

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 966
Vogel op het land Mag ik je aanraken Mag ik jouw zachtheid voelen En je mijn gelijke maken?…

zonder titel

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Straaljagers schrijven een omgekeerde v-formatie tegen de trek van vogels in: ik vrees dat er een grote leegte in de lucht komt hangen. Jij die de lieve zomer lang voor mij de wonderlijkste geuren weefde, luister: sluip als de kou neerdaalt maar even binnen in de mouwen van mijn winterjas. Het is altijd de samenwarmte die geneest.…

Hier en daar

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 936
Vogels verdwalen in het wakkere licht. Wakend zoek ik mijn gedicht. De stilte zal me volgen met elke gedachte die ik wens. Gezichten zwijgen en zoeken een ontmoeting zonder een vreemdeling. Ik ben op weg naar het einde. Ik begin met het einde.…
victor5 maart 2003Lees meer >

de vlucht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.059
vogels spreiden vleugels blazen krachtig wind voortstuwend uiteen warme luchtstromen strelen woelige vrijheid in snelle ogenblikken wolken groeten ogen waarin rust weerspiegelt in diepte van hun kleuren zo schrijdt de vlucht vol passie en harmonie naar ondergaande zon…
brigitta29 maart 2003Lees meer >

De Natuur

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
In een prachtig bos geniet ik van de natuur liggend op het zachte mos kom ik tot rust, hier is het puur Ik hoor de vogels fluiten neem de geluiden in me op de bladeren die zachtjes ruisen hiervan geniet ik volop De natuur het mooiste wat er is om eindeloos in te dwalen voor mij van grote betekenis ik voel hier positieve signalen…
Rosie14 mei 2003Lees meer >

Mama

hartenkreet
4.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.931
Vogels vliegen door de late avondzon Ze lijken mij te bedriegen ik bedacht dat het niet kon Want ik ben niet meer hier ben weg van iedereen Ik had nooit plezier wist niet waarheen Nu heb ik er spijt van dat ik niet meer leef Want wat ik nu niet meer zeggen kan is hoeveel ik om mijn moeder geef Vroeger kon ik het nog niet echt weten…
Gerben Bekema5 september 2002Lees meer >

de waterval

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.657
Blauwe vogels zweven in de wind als jouw mond de mijne vindt. De wind ruist door de bomen als onze gedichten bij elkaar komen.…
audrey meijer31 augustus 2001Lees meer >

Ik was een jongen, een meisje, een struik

gedicht
2.3 met 189 stemmen aantal keer bekeken 58.581
Ik was een jongen, een meisje, een struik, een vogel daarna een sprakeloze vis die opspringt uit zee. Weldra ben ik de vlinder die op de Etna sterft, doch onder al deze gestalten sterf ik slechts voor haar.…