4766 resultaten.
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven
in het koude stille zand.…
Ik wacht bij haar
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.676 Ik ontzeg mij elke scharnier,
ik leg vertraagd mijn wanten af
en schik gevallen beelden
tot de droogte van haar slaap
mij weer in hoeken zet
en zij van ver haar lenden draait
en schaduw maakt uit draad die gloeit.
--------------------------------------------------
uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2005.…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
de ijzeren trap
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
724 ik zie het licht worden
zonder zonnestralen
in het grijs van de ochtend
terwijl de slaap nog vecht
tegen de nieuwe orde
onder de indruk
van gedichten
die over de ziel verhalen
de ijzeren trap
leidt mij omhoog
naar de zolder,
van de avond ervoor,
met licht in glas
met geluid zo zacht als was
waar het gezochte woord
in beelden schiet…
kunstmest
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
921 gegoocheld en er wordt geklunsd
vanachter opgeblazen rookkolommen
een eenoog weet het beter dan een stomme
de manke valt bij doven in de gunst
de luchtballonnen zijn er op hun dunst
het onderkruipsel is tot baas geklommen
en iemand die dit leest denkt ‘wat merkwaardig
waarschijnlijk gaat het over zijn gevoel
ik snap het niet, al zijn de beelden…
kunstmest
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.059 gegoocheld en er wordt geklunsd
vanachter opgeblazen rookkolommen
een eenoog weet het beter dan een stomme
de manke valt bij doven in de gunst
de luchtballonnen zijn er op hun dunst
het onderkruipsel is tot baas geklommen
en iemand die dit leest denkt ‘wat merkwaardig
waarschijnlijk gaat het over zijn gevoel
ik snap het niet, al zijn de beelden…
de schoonheid zelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
967 niet meer naar je zou mogen kijken
het zicht hol en grauw
Als ik niet meer naar je zou mogen kijken
elk creatuur vergelijken met jou
Als ik niet meer naar je zou mogen kijken
de wereld verdoemen om wat ik niet meer mag
Als ik niet meer naar je zou mogen kijken
koesteren wat ik ooit zag
Als ik niet meer naar je zou mogen kijken
het beeld…
Gif(t) van de lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
707 Spreek ik nog jouw taal
waar zwijgen geen beeld
meer geeft en loslaten
steeds pijn verpakt
zal het weten ooit
vergeten boeien
of begraaft de dood
ditmaal het leven zelf
wanneer dromen nachten
verlichten en dagen
fluisteren naar een
snel naderende lente
weiger ik dit geschenk
laat de strik maar zitten
ongeopend blijft onwetend ..…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Een vogel zwevend op de luchten
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
983 Een beeld van wat het leven
tot hiertoe voor me bracht:
soms krijgen, onverdiend
en onverwacht
en dan weer zelf wat gevend.
Zo leven mogen tussen
de miljarden mensen
die voor en na ons zullen komen,
en even hier zijn, even maar
en toch geroepen zijn tot méér
dan enkel krijgen, zweven, dromen...…
spiegeldans
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
876 dans nog even in mijn ogen
op deze bladzijde van
vochtig hout
weerspiegel mijn stilte
in een enkel beeld, blauwgestraald
boven dromen en dood
blijf nog even
waar ik wil wonen; van wind en zon
tussen papieren bomen
bewaar mij dicht
vòòr het vergeten
wanneer
de nacht met lucifers
raast
rond het oktoberkruis in
mijn…
Afschrift
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
698 leven blies de schrijver
in een vergankelijk relaas
met taal als goddelijk instrument
beeldde uit in enkel woorden
de werkelijke mens – al schrijvend
ingekleurd en verkend
met de sentimenten van die tijd
kleine eigenaardigheden
innerlijke en fysieke strijd
typische geuren kleuren klanken
miskenden uit een triest verleden
danken…
Op de grens van diepte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
604 kijk terug naar jouw woorden
die geen weg meer vinden bij mij
je aangesneden zinnen worden afgedaan
en als je duizendmaal blijft zwijgen
verstijf je door kilte
op de grens van diepte
in een soort ruimteloosheid, zinloze stilte
het zet mij aan het denken
lopen er rillingen over mijn rug
word ik teruggegrepen naar oude beelden
breek, sluiten…
Mannen die ik heb gescoord
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
704 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
ik hak nog wel
eens op ze in
ik kijk ze aan
en voel
wat mij is
aangedaan
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid kan ik…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 Beelden zijn een inspiratie
te overpeinzen, te bedenken
wat er is dat je ziet
en wat het met je doet.
Trillend met mijn handen
duw ik mijn pen op wit papier
kan ik wel omschrijven
dat, wat er nu in mij omgaat?
De zee aan het strand
waarop een uitkijkpost staat
het lijkt zo verlaten
maar ik voel me er zo thuis.…
Achter de woorden...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 Niet alleen de woorden
die gelezen worden,
raken diepste zijn
Aaneengeregen zinnen
verhalend
vertalend
worden uiterlijk
onbewogen gelezen
tot de kern is
doorgedrongen
ziel wordt geraakt
lucht ontsnapt aan longen
zucht wordt geslaakt
Een lint van emoties,
waardoor ongeschreven
woorden worden doorvoeld,
zetten onzichtbare beelden…
Buiten de proporties
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
527 Buiten de proporties
is de nacht mijn minnaar
aan wie ‘k dacht en desnoods
mij gaf in alle beelden
die verwoord konden worden
ik kende geen andere duister
dan die ene met dat zwaard
en felle ogen zonder wit
bebaard en toch vrouw
zij was een ruiter zonder paard
doch koetsierde
zij in alle wrangheden
van haar te kort bestaan
waar ze…
Ontwikkelboom
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
604 In het donker onder de grond nestelt zich een droom
Een licht beeld wil met wortels dwarrelen
In de nog kleine kruin koekeloeren daden die
Vrijuit met groene blaadjes scharrelen
Een fijn vertakte doelstelling laat haar visie vloeien
En haar missie stoeien in weer en wind
De boom vraagt zich voorzichtig af
Of ik er iets van vind
Terloops…
verzadigd is de dag
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
497 De dag gesmoord in eigen stilte
verkwanselt haar vertrouwde beelden,
het onbereikbare komt dichterbij..
Deugdzaam draagt een schamel kleed
zacht neuriënd, om meer te verdragen
gaat 't door merg en been.
Half verzonken de maan,
zij levert haar schijnaandeel.…
- Kind van de toekomst -
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
1.932 Kind van de toekomst,
gefascineerd en bijzonder,
levendig in beeld en succsesvol geplaatst.
Kind op eigen benen,
met persoonlijke toekomstplanning
je denken eenvoudig, zonder aansprakelijkheid.
Kind geconfronteerd,
hanteert een universele taal,
zeer persoonlijke interpretatie..
een herkenningsmelodie met gesloten ogen.…
zoek dan
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 mijn vlinder
vindt
de beelden
die wij samen deelden
vindt
wie ik was
voor ik onze gedachten las
vindt
de glinster in onze ogen
de lach om onze mond
die sterren naar de hemel zond
vindt
het besef van waarheid
van echt
onderscheid
tussen goed en slecht
zoek mijn vlinder
en vindt
ons gevoel
het is weg
verloren
ergens
onderweg…
Dit einde
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
661 Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
DE BEJAARDE
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.528 je vormt een beeld
artist, cabaretier
fotograaf
en dan opeens
de voordeurbel
daar staat hij
't is half negen
en zegt:
ik heb vrij vandaag
schikt mijn bezoek u wel?…
Wat mij ten diepste
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
644 Wie vindt de klanken, de geuren, de beelden
die oproepen tot dieper verstaan, tot
herkenning en warme herinnering,
tot de hergeboorte van het kind in ons?…
rudiment
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Een ufo aan mijn zolderraam
zijn krans kleurt in neon blauw
mijn dagen
zwarte stralen omringen
beep beep signalen
bespringen mijn wangen,
betasten mijn oren
en maken mij tot was
Mijn slaap willen ze wissen
en alle beelden in mijn hoofd
gedaantes uit het verleden
en het reeds gekiemde zaad
maar vooral mijn zondes
en de afdruk van jouw…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
RELIGIEUS HUMANISME
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
979 Een religieus
humanisme geeft een beeld
van soort paradijs.
Van overgave
aan leven en aan sterven,
kortom aan liefde.
Aan de geliefde
van het moment en ieder,
en zalig sterven.…