4995 resultaten.
dronken van liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 dronken van verliefdheid
wil ik wakker worden
aan de verkeerde kant
van een vreemd bed
weer en opnieuw
wil ik ze weten en voelen
van passie van de vlinders
in hoofd hart en lendenen
naakt en onopgemaakt
de vlam van de drift
die nuchter het verstand
met het hart verslaat
weer wil ik het zijn
zo dronken en smoor
weer de liefde voelen…
Oude boeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Vogelvrij?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
448 Lente opent zich,
droomgebied ligt stroomopwaarts,
maakt naakt en verlegen.
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
taal vervangt het evenwicht
Door gemorst bloed,
rivieren uit hun bedding treden
bloeit op in een woestijn.…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ga binnenkort
de ultieme duik
in je ogen maken
om jou op de bodem
van je ziel te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me naakt…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
LAIS CCXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar
waar handen ijlen naar zijn handen maar
het komt niet aan. Een hese klacht vertakt
zich in de snedigheid van zijn gebaar.
Bliksemschicht. Weelde. De angst blijft intact.…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen in nieuwe horizonnen
een herfstmaan schijnt over de bossen
daar in de struiken van haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen
over het feit dat hij naakt…
Mijn levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Een heuveltje in het landschap
deze leistenen daken van de boerderij
onder de hoge rug en de ronde bil
langs de Oude Landweg
Moet je een stedeling zijn zoals ik
om de schoorsteen te laten roken
en de beelden in elkaar te schuiven
tot mijn eigen naakte lichaam
op een schapenvacht voor de open haard
wachtend op liefkozingen van mijn man…
Lieveling
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
511 Mag ik je naakt schilderen
met die gelukkige glimlach
onder de halfduistere maan
in het holst van de nacht
Kan ik je fluisterend voorlezen
uit het boek met duizenden
bijzondere sprookjes
terwijl je luistert
Zal ik mijn adem zuiveren
met de zuurstof uit het duister
terwijl jij verder vertelt
wil je nog een keer
mijn naam fluisteren…
Terug naar de natuur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
307 De sterrenhemel vertoonde zich naakt aan hem
Elke avond weer
De nachten waren zoel of stervenskoud
Het deerde hem niet
Zo leefde de gesjeesde architect
In een lege regenton
Hij at het water dat neerdaalde als het regende
En dronk het eekhoorntjesbrood dat aankoekte
Aan de zijkanten van zijn ton
Zo was zijn leven fel en grof gekarteld
Iets…
sprekend; in ongedichte zinnen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
342 als de realiteit binnentreedt
ongekleed
maar nooit werkelijk naakt
op dat onbewaakt moment
zich uit
de poëtische klem worstelt
als de ontbolsterde jongere
sprekend
in ongenuanceerde tongen
door levenskracht gedreven
voortdurend
zijn hart harder oppompen zal
en die schoonste begiftigd
raakt
door zijn helblauwste ogen
waaruit…
Geen intieme respons
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
258 vraagt ze
en ik blijf haar een antwoord schuldig
mijn onwetendheid spreekt boekdelen
zij tilt mijn naakt gebleven lichaam op
nauwelijks weeg ik meer dan gisteren
ik ben nu veel lichter dan voorheen
zij brengt mij zoetjes nergens heen.…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind
de laatste warmte vangt
van al het naakte…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang
brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.…
NOU JA !?
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
756 Licht blozend
lees je de teksten
waar haar hart
ligt uitgestald
veilig tussen de zinnen
glimlachend proef je ze
als snoepjes
Het medeweten
van vermoeide levensvragen
laat zowel waarheid
als illusie dromen
woorden, zinnen, lust
verzen smaken
als een kus…
Een laatste zucht
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
987 Huiverend opkijkend
Dicht bij de dood
Snakkend naar een laatste woord
Zachtjes stervend
Verloren als mens
Delvend naar een laatste wens
Stokkend ademend
Gevangen in een gedicht
Raspend naar een laatste evenwicht
Angstig zwijgend
Vergeten in de tijd
Vergruisd naar een laatste waarheid…
Twijfels
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.525 Spanning die rond raast in mijn hoofd
Legt een band van ongeloof rond mijn hart
De waarheid loop ik achterna
Waar de werkelijkheid een vaag gegeven blijft
Zie ik haar staan in de grijsheid van twijfel
Bibberend kijk ik in mijn hart
Is er nog iets weg gelegd
Voor een nieuw bestaan…
Niets
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.723 meeloop
Al die twijfels of ze wil
Gaan haar dromen over mij
Ziet ze een toekomst
In mij
En haar
Al die nachtmerries over haar
Kijkt ze naar mij als ik roep
Starende ogen
Door mij
Of het verleden
Al die ruzies om mij
Zou ze blijven
Als ik het vraag
Of harder wegrennen
Van het bekende
Al die angsten om ons
Zegt ze de waarheid…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.914 Zij kent zo haar dagen
haar woorden en haar zinnen
Ze kent haar eerste liefde
van buiten en van binnen
Hij kent zo zijn verschiet
gekozen en gezocht
Zijn eeuwig aller eerste
verraden en bekocht
De waarheid is gegaan
in de leegte van de vragen
waar slechts pijn is te verdragen
die de boete heeft gedaan.…
Dronken van verlangen
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.802 Dronken van verlangen
Tollend op mijn benen
Nuchter in een klap
Nu je bent verdwenen
De vraag is of je terug komt
Het antwoord ken ik niet
De toekomst brengt de waarheid
Het heden alleen verdriet
Ik zoek alleen de warmte
En jouw armen om me heen
Dan pas kan ik zeggen
Ik ben niet meer alleen…
Binnen gesloten bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.484 De gouden cirkel
glanzend op het witte vel
zijn ongrijpbare waarheid
in wankele letters
Ogen zuigen het landschap
rond gesloten bomen
wringende handen
kneden gebalde vuisten
Staal op staal
rolt de afstand op
duistert leven
in opstropende vlakken…
Lente.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
865 Zou het meer de waarheid spiegelen?
Zij in wording?
Geheime woorden klonken op
in de maan van het spiegelende meer.
Inwijding in het maanlicht.
De naaktheid van haar ziel brak open
in de stralende grassen en bladeren met broze aderen.
Verbinding.…
Houvast-laatlos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
939 wat je ziet
is niet alles, wat ik ben
en niet alles is wat het lijkt
jij wikt en weegt woorden
met één ademzucht, één polsslag
maar bij alles weet ik
als jij naar mij lacht
schijnt waarheid in mijn ogen
want jij bent zo dichtbij
open je ogen en oren maar
houvast-laatlos
ik geef jouw groen licht...…
Gekleurde vitrage
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.220 geef het maar een naam
desnoods een gezicht
noem het alles
behalve gegrond
en droog je ‘was’
in jouw heden
zodat ‘is geweest’
van kleur verschiet
strijk valse vouwen
in het plooibare goed
drapeer je ramen
met schone schijn
noem het jouw waarheid
maar laat het vooral
mijn verleden zijn…
Op scherp
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
719 Zwarte krassen luid kermend
getekend door genagelde klauwen
welke de huid in het duister
machteloos de volle laag geeft
smeken sereen glimlachend
doch inwendig woedend
om waanzinnig tedere handen die
gebroken lijnen verbinden
eer zij haar waarheid vermoordt…
Jouw Ogen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.803 Jouw ogen
Zijn als de zee
Ik kan er in verdrinken
Ze voeren me mee
Door jouw ogen
Doorzichtig als de pest
Zie ik niet alleen je lichaam
Maar ook nog de rest
Door jouw ogen
Eerlijk als maar kan
Zie ik de waarheid
Van deze man
Jouw ogen
Laten stiekem zien
Dat je innerlijk
Nog mooier is misschien…
Nachtroep (duogedicht)
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
987 wieg mij
in één zachte adem, verbind
waarheid met wonden
klevend aan het nachtlicht
van stilte
verschuif mijn verlangen naar
het schitterend oog, in pauwenveren
gestileerd
het zal mijn traan dragen, teder
door de wuivende wind
opgerekt
tot een zoet vlies van troost
duogedicht met: kerima ellouise…
Schone schijn
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.233 Alleen hij voelt de waarheid achter jouw lach.…
In onschuldig wit
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
561 de zwarte
knoppen leven
in rood lijnt nog
hun felle pijn
het prille groen
gestorven omdat
de jeugd er
niet mocht zijn
toch groeien ze
naar licht en openen
hun waarheid in
onschuldig wit
dat in de warme zomers
bloeit tot in het hart
het zwart vergeet en in
oranjegeel weer toekomst weet…
Eeuwenoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Het water van de zee is altijd zout,
hoe men de politiek ook vertrouwt,
of het nu dames zijn of heren,
die met de waarheid gaan jongleren.
Hoe zij de strooppot ook hanteren
't eigen gelijk zal prevaleren,
't spel, het is al eeuwenoud,
het gaat om macht en om behoud.
Te vaak te veel ging het al fout,
het water van de zee is altijd zout.…