6043 resultaten.
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 Ik weet dat ik niet goed genoeg
mijn best doe, om hier uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 het was niet het onbekende
uit jonge of oude schaduwen, ook niet hoe het licht
lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw
in regelmaat
het was het verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 Ik lees op jouw vel
het verschijnen
van een schittering
als een pleister
op het drama dat de man heet
altijd al waarde het schuw rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen…
Een niet gemaakte keus
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.212 Was het niet veel makkelijker een keus te laten gaan?
Dromen van beslissing maar toch stil te blijven staan?
Jaren huppelen zacht voorbij om het leven laten lijken
als dat van een vallend blad, bestemming niet voor ogen
maar langzaam vallend naar benee en daar een plaats bereiken.…
Tweede kans 1975
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 Ik kom tegen middernacht uit
‘n bespreking die lastig verloopt
en rij in gedachten verzonken
de weg die ik dagelijks rij
maar zie de bocht over ‘t hoofd
M’n auto die in de slip beland
komt in ‘t kanaal tot stilstand
het water spuit naar binnen
de deur aan mijn kant zit vast
en met ’n lijf vol adrenaline
duw ik de andere deur open
en…
Ja
gedicht
2.5 met 70 stemmen
17.737 Niets te maken met wie ik tien jaar
geleden was, ik heb me nu. 'Toen, toen',
sinds die tijd ben ik mijzelf zoveel een ander
dat ik misschien leef voor Judith. Ja.
Een dichter die gekkenhuizen kent, de bajes,
handboeien, isoleer; ik lijk wel een verdoemde
dichter. Had een vak geleerd. 'Had, had',
sinds die tijd is mijzelf zoveel een ander…
onder steen en as
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 was me
was de herinnering van mijn huid
de keuze tot vechten
bracht niets dan vocht en kwaad
de illusie van verbondenheid
de strijd verloren
in alle dwaasheid
was me
was de herinnering van mijn huid
te lang leef jij in mij voort
te lang leef ik in rouw en spijt
laat me ontwaken
tussen de golven van liefde
tussen de sporen van…
Gij dichter...
poëzie
2.2 met 4 stemmen
2.157 Gij dichter, die uw gangen gaat
langs 't druk gewoel des levens
als u de smaad in 't aanzicht slaat
van vriend en vijand tevens,
leg nooit de fiere vrije kop
en laat u nooit verlammen,
al dagen zij zo talrijk op
met honende epigrammen.
Want wie u tergend smaadt en slaat,
omwroetend in uw wonden,
werd vaak vol valsheid en verraad…
Zelfontwikkeling
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
834 als groei een aanpassing is
ben ik straks een ander wezen
klim ik sterker uit mijn pop
is mijn licht ten top gerezen
heb ik mijzelf de wil bewezen…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
zeekind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
506 zij is open
als de zee
ze haalt het
uit het blauw
van mijn ogen
zoals het zilt
door haar navel stroomt
en vissen
in haar benen zwemmen
ze zal nog moeten leren
te zijn zoals ik haar zie…
Vol kinderlijk vertrouwen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
640 "alles is liefde"
ergens onderweg was het
dat zij verdwaalde
ze zocht een rustplaats
vond die onder de brug
waar het verkoelend aanvoelde
het was zo warm
dat er paardenbloemen
tussen de stenen
groeiden
stil zat ze daar zo maar
op de grond
en dacht aan pluizenbollen
die ze in haar jeugd
met bolle wangen
vol kinderlijk vertrouwen…
decor van verschijnende dingen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
571 Het moest nog eens gezegd worden
ik dacht dat borsten van chocola waren
je ademtocht puur uit je gouden hoofd
ik kwam van tussen mijn ideaal decor
gekropen waar ik rijpenderwijs zat te
spelen met abstracte woorden waar
het leven soms geen raad mee weet
ik moest nog leren over het vergaan
der dingen en het relativeren dat op
de achterkant…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 Er hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar…
Einde van de Einder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.142 Kocht mijn kaartje
wat verlegen
vond mijn koffer
terug in regen
vol met ongeschreven brieven
die wij schreven aan elkaar
Zocht er mijn plaats
langs muizenissen
vocht de slaap
het ongewisse
zong mijn hart verweesde nacht door
in een wezenloos gestaar
Gleed langs sporen
die er lagen
meed de mensen
en hun vragen
deed mijn jas aan -…
Lammert P
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
632 Lammert ’n altijd blije jongen
met Downsyndroom heeft
‘n engel die z’n jeugd bewaart
hij denkt dat hij eeuwig leeft
Sterven voelt als ziek zijn
als dat eens eindigt in de dood
maakt hij dat niet bewust mee
Hij is wat hij voelt en denkt
de dood verandert er niets aan
zijn geboorte en dood vormen
slechts de kaft van z’n bestaan…
roerloos wacht de schaamte
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
715 net toen het licht
een lichaam kreeg, mij streelde
barstte het kind terug in de muur
en tekende marmeren pijnbomen, als herhaling
van losgehaakte dromen
ik zal je blijven zoeken
zei het licht
met bloemen en tederheid
in ieder verlangend hart, in iedere vrouw
die jou met druppels bloed ontvangt
waar schaduwen bewegen
weer dichter…
ik zou je willen houden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 nu ik het dromen heb opgegeven
lijkt de wereld
eens zo luid
ik trek me terug
schik het huis naar het noorden
genoeg tot alles
en tot waanzin naast geraamtes;
het lege staren, de weg terug
het verwensen van herkenning
en de diepte binnenin
mensenvreemd
en daarna verdwenen
draag ik het gevloek op heupen
of waarin ik ga geloven…
Drijfveer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
599 stroomopwaarts zwemmen zalmen
hun ondergang tegemoet
levensdrang geldt het nageslacht
te ankeren in het zoet
stroomafwaarts drijft mijn boot
de ondergang tegemoet
erfgoed geldt het nageslacht
verankerd in het bloed…
torenzand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
572 het is daar
dat ik mezelf verlies
uit liefde voor de meeuwen
en op hen wacht
zoals de kerktoren
die de eenzaamheid wegslingert
op mijn mond
en me terug bindt aan
hallucinerende seconden
het is daar
dat ik stemmen hoor die schelpen ruw
wegdrukken naar nevel
uit nachten
en naar lichamen
waaruit schaduwen van water
lopen…
Geluk
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
518 Slechts
een gevoel
voelen we het
dan zijn we het
Geluk
Het
is een
keuze en dat
beseffen we te laat
Geluk
Niet
te verdienen
maar te verwerven
het is ware kunst
Geluk…
Wanen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 In de dierentuin sta ik uren
voor het mensapen-verblijf
en bestudeer de grote apen;
ik leef me in hun wereld in
die wenkt en ik zie wie ik ben
zou m’n beschaving afzakken
Iemand tikt op m’n schouder
ik ontbloot met ‘n apengrijns
m’n tanden en bijt in 'n hand
Volgens mijn vrouw ben ik
te gek om los te lopen en
niet toerekeningsvatbaar…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 laatste woorden scharrelen zich
rond weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong…
Maakbaar geluk 1
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
581 Ik leer mezelf kennen door
te luisteren naar gevoelens,
pas mijn levenstijl aan en
woon nu in m’n ziel, waar
ik mijzelf ben, me thuis voel,
het beste in mij oproept
Geluk is slechts een gevoel,
voel ik me gelukkig, ben ik het,
altijd gelukkig kan niet,
aanhoudend verdriet blokkeer ik
door rationeel relativeren
dat een bodem legt…
Jantje lacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 als meisje, late puber, keek ik
verbaasd naar tante Antje
die zo tot tranen toe bedroefd
maar plotseling als na een tel
weer schaterlachte
alsof ze met een schakelaar
dat aan en uit kon zetten
en nee, het ging niet over
koetjes, kalfjes
't was dan bittere ernst
zo ook mijn tante Janny
wiens tranen even snel
weer komen konden en dan gaan…
Tijd
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.005 Televisie, nieuws, niks is meer echt
Er is niemand die echt meent wat hij zegt
Op een CV wat mensen beweren
Er is toch niemand die dat zal controleren
Een goed cijfer voor Frans zal dat dan wat zeggen?
In ’t land zelf zullen ze nog steeds in het Engels uit moeten leggen
De wetenschap, alles gebaseerd op pure theorie
En ik? Is het dan wel echt…
In iemand anders
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
493 Zo-even ontwaakte ik zo zacht,
ik dacht dat ik kon zweven, waar
eindigt de dag en begint de nacht
tot hoever reikt mijn macht van leven?
Kan ik nog de sterren raken, het hart
te groot, zodat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in een wijde atmosfeer, aan de
overzijde lonkt de altijd groene weide,
beweeg ik het aangeboren lot heen en
weer…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 zou ik daar
de stilte kunnen tekenen of erin verdwijnen
met meer dan mijn ogen alleen
zal ik mezelf aan de grens herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid,…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.
Vandaag wordt je gezicht
in een gedicht opgenomen, gelijk
de gedachte aan…