2616 resultaten.
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een
seringen bad, balsem van geurend
duizendschoon die mijn dogma’s
heeft ontward, empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze die haar draagt, het
troost, modelleert de tijd, laat sporen…
Boldakijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 Een geel gevaarte monstert even aan
vlak langs spoor zeven van Utrecht Centraal
zie ze dringen tussen het metaal
men perst zich tegen hen die naast hem staan
op weg naar hun klimaatmanifestatie
honderden studenten en scholieren
in Noach's ark, symbool voor mens en dieren
strijdend tegen zondvloed onzer natie
deuren schuiven terug,…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 de wereld legt ons geen strobreed
in de weg breekt gesloten grenzen
open, verwijst naar collectieve sporen
die ons dolend verder leiden.…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Trek sporen in het natte zand,
die de zee onherroepelijk doet verdwijnen,
als levenszorgen, de jouwe en ook de mijne.
Vloedlijn, levenslijn, volgen wij hand in hand.
Was het onrust die mij hierheen dreef,
waar strand en zee versmelten, daar waar de einder is?
Is het die perfectie die ik mis,
of juist een hoger doel waarnaar ik streef?…
MIDDENSTATIE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Antwerpens spoor geniet de wijdste faam.…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Ze volgt het spoor terug
waarlangs ze ooit is gekomen.
Haar stem verstilt.
Haar woorden doven
alleen nog een mijmering
aan herfstgeluk
schijnend in haar ogen.…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 als schutkleur
hun bestaan vonden
in een licht loos milieu
waar mijn streepjes
licht de portalen
aangaven waar dood
en verderf energie
produceerden uit
lichtgevende symbiose
van ongehoord en
nooit geweten die
daar hun supers voor
voeding vonden die
wij uit onze overvloed
aan naam en daklozen
hebben gegeven om
echt leven op te sporen…
Een herschepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ruimte laat
om zich daar na
fantastisch gaaf
te etaleren dat
het resultaat een
herschepping naar
volmaakt gaat sauveren
ogen kijken
donkerder en
intenser in hun
vele schakeringen
wenkbrauwen volgen
de natuurlijk welving
lippen zijn uitnodigend
gevormde raakvlakken
waar het fantastisch
toeven is en monumenten
zorg geen enkel spoor…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Een vrije dans, rustig en trouw,
die in de lucht zijn sporen spreidt.
De mist zakt langzaam in het dal,
het water behoudt een zachte gloed.
Vermoeide takken buigen bij avondval,
en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
Vrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Vanmorgen op straat, verborgen onder het vuil
ligt een vrouw, geen spoor van gehuil
Rode wangen, blonde haren, een sjaal tegen de kou
zo zag ze eruit als alledaagse vrouw
‘O, het verscheen in de krant,’ zei pap bij het ontbijt
een sappige titel erbij, gekozen door een journalist zonder spijt
Uit de straat gegrepen, verdwenen in een steeg…
Spenenpeuters
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
313 Uw tengels raken willekeurig knoppen
houd nou eens op met ons als spenenpeuters
of als volslagen randdebiele kleuters
op een dood spoor te zetten met dat foppen!
De lezer heeft in wezen 't laatste woord
zolang hij niet 'van boven' wordt gestoord!…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 seizoenen het kader niet raken
de herfst mag vallen en de winter mag komen
maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de wereld haar haastige sporen…
Voelwassen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
84 voelen
dat het leven goed is
We zijn voelwassen nu
kennen de hemel van de huid
de tintelende sterren
de zon waarin we smelten
en nieuw wakker worden
Schoonheid omringt ons
bed in het spiegelpaleis
Met woorden en tastend
volgt mijn tong de toppen
van mijn vingers over jou
ogen lippen borst en buik
borst en buik
en het warme spoor…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 moment, zelfs als wonderen
spijbelen en herstwinden aan
je adem rukken, iets boven-
natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren
ook stil jij de sporen…
REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.946 doden
dealen met de nabestaanden
dealen met de teksten
dealen met de muziek
dealen met de dans
dealen met de
onderlinge samenz(h)ang
en dat is
dealen met het leven
dat laat sporen na
dat is niet mis
een dodenmis
voor deze of gene
TRACES…
VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.910 en ’t diep dal
Eeuwig en altijd maar voor elkander open staan
altijd en eeuwig het geluk van de ander op ’t oog
Ons bootje dobberde onder de romantische maan
en bij dag doorgaans onder de mooie regenboog
Zware, woeste zeeën, we voeren evenwel door
tezamen strijdend door zo vele donkere nachten
Nooit opgevend, altijd varend in het juiste spoor…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 en mens
werd afstand overbruggen een te vervullen wens
‘k verdwaalde in dit ingewikkelde gebeuren
‘k wilde heel snel uit dit donk’re doolhof rennen
een bos dat heeft bepaald geen buitendeuren
wel dicht struikgewas en honderdduizend dennen
de bomenrand brengt mij straks het late licht
dat alles hier in tijd zeer groots deed groeien
het spoor…
Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
790 Tussen botsplinters en rotsscherven
Over een luw slagveld
-Koolzwart met rode spatten-
Wil de dwerg zijn naam kerven
Een speerpunt in de aardkorst
Hij jut zijn veulen op
Het gulden spoor schendt de flank
Een hittegolf breekt in de kop
Mat hem af zonder klank
Achtergelaten in een ruim vlak
De winter wacht.…
Ik weet niet waar ik ga
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.103 Mijn ziel is moe en krank
en hoort geen stemmenklank,
en vindt geen vaste baan
in 't ijlend ommegaan,
en wentelt buiten 't spoor,
door 's Eeuwgen hand geleid,
gelijk een dwaalster door
de onpeilbare eeuwigheid.
Mijn God! erbarmen! God,
met dit ellendig lot,
en blus die stage brand
van 't schroeiend ingewand.…
Dolly
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 voeten in de grond , kil verdronken of dor gestraald
woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde
niets te doen dan staan en ondergaan
De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud
verlangen naar de maan en sterven op het strand
kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier
fluim vol bacterie , ingeklapte long
Ik zoek een spoor…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Een spoor
van stof, ongeremd,
’t lijkt wel of ze dit kennen,
overal paniek;
’t komt van een gehuil door het ganse bos,
’t wordt luider, ’t overstemd,
’t komt van een gehuil,
en al die dramatiek.…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
de trein
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.906 Het is nu of nooit
Mijn leven raast voorbij in 1 seconde
ik twijfel
de trein raast door
Ik volg mijn spoor
met MS toch heel waardevol…
Tuinpad
gedicht
2.4 met 103 stemmen
42.229 Een achtertuin van zes bij acht, een spoor
van slakken, minder dan een blokje om.
Jij zegt: ‘Dit is het binnenpad.’ Volstaat
het schijnbaar vierkant van een streepje grond
of zoek je van de cirkel het kwadraat?
Eens ging de ondergang met paard en kar
de wereld rond; dat hebben we gehad
Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.…
Drie dagen zonder jou..
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
828 De strijd tegen mijn gevoelens heb ik verloren,
de tranen achtervolgen mij als sporen.
Ik probeer de dag te doden met mooie muziek,
maar in elke toon ontdek ik bepaalde symboliek.
Het lukt niet, alles wat ik doe gaat fout,
het is niet anders, jouw gemis slaat mij knock-out.…
Filmvrouw
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
3.761 Totdat je langskwam, me kuste, vertelde
dat j'op me gewacht had, mijn spoor had gezocht
en toen je vertrok en m'al op de hoek belde
en mij met die meisjesstem opgewekt meldde
dat je bij me wou blijven, zei ik dat dat mocht
En nu slaap je hier, 'k wou dat ik kon geloven
dat jij er nog steeds bent als ik straks ontwaak
Ik hoor het je gisteren…
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.220 Wil zij het jongst geslacht bekoren,
Zij tovere met elektrisch licht,
Ze omvliege ’t Aardvlak langs zijn sporen,
En hou de telescoop gericht;
Zij zing’ de Geest, die dagelijks wijzer,
Zijn kracht ontleent en geeft aan ’t ijzer,
Tot scheppend monster toebereid; -
In ’t wed van heden moet zij baden,
Bazuinen langs metalen draden
De nieuwe lof…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 Op verre reizen begint mijn hoofd
arm aan prikkels te knikkebollen
Ik raak vaak nog juist
wakker versuft en verdoofd
in mijn bedrijvige delen
Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein
dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd
tot hij precies daar waar het spoor zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek…
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.381 Ga mee met de wind
diep in de woestijn
en bekijk daar tienduizenden sporen;
stappen van hen die verdwenen zijn
of als vluchteling alles verloren.
Drijf dan weg op de zee
hoor hoe eb en vloed gaan,
en de golven maar eindeloos spoelen
als de kinderen die, gewond of verdrukt,
levenslang doodsangst zullen voelen.…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 De top is ver, het zand is los,
slechts voetstappen
zijn lokkende sporen,
die de weg wijzen
naar opwindend lawaai:
spelende kind'ren
die vrijheid doen horen.
Achter het duin,
steeds weer die vraag:
Wat doen water en wind vandaag?
Behulpzame bries,
uitdagende zee?…