2490 resultaten.
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Doornroosjes ballet
klinkt door het huis: ik krijg trek
in sterke koffie.
Staan daar in het gras
bleekgele paddenstoelen?
Ach... 't Is bol papier.
Het gevallen blad
bedekt een teer kiempje:
vergane eikel.
't Is zacht winterweer;
dat veld heeft witte vlokken.
Kijk, madeliefjes!…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 Een woud van zwijgen,
rijgt zich in de twijfel
tot een mythisch toverbos,
onder kalend dak, waarin
de bladeren zich herkenen,
iets geleerd , zeker weinig
verteerd, pompt leven door
de nerven, te denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen…
hortensia
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
652 Nu gaat ze een tweede leven beginnen
Schalen en potten trekken haar aan
Zij en haar vrienden staan keuvelend naast elkaar
Zonder het minste gebaar
En toch is ze trots
Misschien binnen een jaar
Staat ze nog altijd op dat plekje daar!
Claire Vanfleteren…
Mannen aan de top
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Ze trekken aan touwtjes, spelen met geld,
en krijgen hun zin, al is 't met geweld.
Mannen aan de top kennen geen zorgen,
of houden ze al hun angsten verborgen?
Hou ze klein, die miljoenen kleine mensen,
want straks breken ze door de grenzen.
Mannen aan de top krijgen wat ze willen,
want hun honger, het valt niet te stillen.…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 nu ik zojuist mijn geest heb weggegeven
doch de inhoud nog niet leeg is
geniet ik nietszeggend in de tuinstoel
met half gesloten ogen
alleen mijn geest spreekt spontaan
naar hen die mij het liefst zagen gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen…
Te strak bit?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
542 Uit het duister van de
nacht draven kudde
vermetele veulens, ze
slaan helse vonken uit
de met leer beslagen
edelstenen, hoeven
trekken strepen vuur
over dat vermaledijde
uur, drijven massa’s
wolken terug achter de
streep van mijn horizon.…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 trek ik, al dat goed verstopt moest blijven
toch open in geweten der ziel.
Of het ze nou wel of niet beviel.
Het is lastig, als ik aanwezig ben
terwijl de afwezigheid van het slachtoffer zijn
zó had moeten bestaan!
Het is vreugdevol, wanneer de ander
in een laat stadium toe zal geven ...
dat de pijnlijke momenten juist verbreden.…
MIJN DROOMPLEK
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 gedachten
ik paste me aan, schaafde me bij om wat anderen verwachten
mijn eigen persoonlijkheid kon ik verliezen
het is een kwestie van idealen kiezen
nu ben ik gevormd door het leven
ik weet, minder ontvangen dan geven
ik kan, het spel nu leiden en spelen
ik voel me thuis ook onder velen
mijn droomplek is toch mijn hart geworden
daar trek…
Alle touwtjes in handen... .
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 Vroeger, toen ik jong was, mocht ik
op de kermis aan touwtjes trekken.
Ik kreeg altijd een teleurstelling!
Het was van plastic en ik had niks met dit
soort prullaria. Als kind "trekt het je".
Ik ontving een prijsje tegenover een té hoge prijs!
Nu betáál ik míjn prijs van offer en offers
der schaamte, schande en straf los te laten.…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 wijdlopig tussen de winterdijken
in een zondvloedige era
zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen
wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van de bakermat
hagen en hekken trekken…
Badwater
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
562 Maar als ik kort daarop het sop ben uit gekomen,
trek ik de stop er uit, daar gaat mijn oceaan
dan is het afgelopen met die heldendromen,
en blijft er slechts een ouwe blote kerel staan.…
De Schotse Kilt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De mannen rok
Ontdaan van onzedelijke trekken
Zal de drager tot net iets boven
De knie bedekken.
Vanuit de Schotse Hooglanden tot
Ver daar buiten identificeert de
Kilt drager zich met zijn ruiten.
De stof die de doedelzakspeler
Draagt, kenmerkt een culturele
Waarde die om bewondering vraagt.…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 In dromen, de dag die maar niet wil komen
in dromen, de dag die kruipt als een slang
terwijl die echt nog moet beginnen
de rots legt schaduw
over een gesmolten oceaan
die natuur voor de toekomst heeft
hier een ruwe rots met robben
daar vele sternen af en aan
diepzeeduikende zeezwaluw
die tijd volledig aan zichzelf heeft
krijgt trek en…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ik trek het veilige deken naar me toe.
Zet mijn geheugen op een mooie symfonie,
Ik kan dan ontzettend vlug indutten.
Al is er turbulentie van mijn partner naast mij.
Het lichte gewoel in bed, doet me denken
aan de rups op de kermis.
Net zakjes gevuld met warme lucht.
ik slaak van genoegen een diepe zucht.…
Raven kondigen een doodse stilte aan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Een luguber pact van de opruimers
na de dood, na het wolvenwerk is
de trek van de raven immer groot.
De zwarte aasgieren van het koudere
Noorden; krassen mysterieus over
de vlakten voorbij de stadse boorden.…
bingo verslaafd
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
618 .
******
de avond valt snel,
je maag krijgt wel trek
maar je geldbeugel leeg
en de bingo die lacht,
want zijn buik overvol
dat snap je toch wel!
*******…
Wat deed ik fout?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
686 in een donker dal
en wil het in mijn schoenen schuiven
achter iedere uitgesproken zin
schuilt een onuitgesproken gedachte
zo komen we er niet uit
ik deed het volgens jou dus fout
en nu ben ik het helemaal zat
bekijk het maar, zet het maar op papier
dan ben jij het kwijt en ik zit er mee
eindelijk zullen we weten waar het over gaat
trek…
Geschreven vraag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 Zolang zon, maan en sterren aan de hemelboog
Hun banen trekken in vaste lijnen en vorm
Dan houdt natuur zijn beeldend scheppend betoog
Dat wat de mens nooit bereikt in een woordenstorm
Waarom zou ik de vraag naar ’t waarom nog stellen
Als ik met schrijven het doel niet kan vertellen.…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 De boort vaart
komt aan
het dek loopt
leeg
er is veel zon
gedempt door
groene bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen…
Constitutionele heropstartprocedure
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 vooraleerst nog met ferme tred
doch alras naarstig een spurtje getrokken
en route du tranquil kabbelend loo
oh het porseleinen pretcloset
waar ruig de huig nog vernacheld
langs rancuneuze regurgitatis
dwarreldampende bonificaties
en andere helse overpeinzingen
smeuïg de boventoon voeren
vermits dewelke, dat had u krek gevat
een verrekte trek…
Afscheidsvisite
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
664 De flodderige urbaniteit achter de rug
Trekken ze arcadisch aan ons netvlies voorbij
Papyrusmoerassen, vulkanische rotslandschappen
En theeplantages om en om als een Hof van Eden
Twee Neushoornvogels klapwiekend in de verte
Zes drommels op een hommelende brommer
Wat lodderig wit vlindergedwarrel
Over het deinende wegdek
En mijmerend in…
Zang (Rozemond, hoor je spelen noch zingen?)
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.319 Al haar gezicht, haar gebaar en haar spreken,
Lopen in ‘t end van de minnelijke treken.
Op, op, op, eer de zon in de dauw schijn’.
Laat ons alle gedierte te gauw zijn.…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 De meridianen trekken banen
waarin de multiculturele
overleveringen zijn ingedaald,
elk mens naar eigen boodschap
van de huid vertaald, vertrokken
in alle richtingen, wisselt elke
stap naar willekeur, vult het
doek met ieders verhaal de
originele kleur te vinden of reikt
het naar elkaar of hemelwaarts
neigt naar een specifieke tint…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik trek me terug, achter de meidoornhaag
vanwege het ‘Feest der Goede Vuren’;
mijn oeroud heidens ritueel
zal de hele middag duren.
Ik ben geheel gekleed in lucht
en roep zo de goden aan,
de elementen, planten, dieren,
dank de geesten dat ik hier mag staan.…
Prostitueren en masturberen voor het open raam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 raam het liefst open
En als dat niet kan op een kier
Mijn longen zoeken frisse lucht
Mijn zijn zoekt de elementen
De elementen van het buitenleven
Overstemmen mijn gevoel van binnen
M’n stemming hapt de toon op
Van de klank die de muziek maakt
Van wat zich in de open lucht afspeelt
Ik laat me veelal helemaal gaan
Dirigeer, beweeg, trek…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Neonlichten vloeien uit zonder enige regelmaat,
trekken gekleurde sporen in de nacht,
steken over terwijl je naar mij lacht
en omkransen jouw lief gelaat.
Het gangpad laat geen ruimte en slaat geen brug.
Geen kruising van twee wegen, onze richting is tegengesteld.
Te plotseling, te onvoorbereid elkaar voorbijgesneld.…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
466 Ben je het niet eens, dan trekken ze een mes of krijg je een kogel.
Je denkt best twee keer na, voor je reageert.
Het geloof in de realiteit is verdwenen.
Verliezen we ooit de rechte weg?
Gaan we later een film maken
met hoofdacteurs uit de onderwereld?…
De Correcten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 'Trek onze perfecte tunieken maar aan.
Het onderscheid gaat onderuit!
Het moet weer richting gelijkvormigheid,
er deugt te weinig in Nederland.'
'Hoho,' roept Kafka.
'Ik ben uw geweten, weet u nog?
Hebben wij de Dwangideeën
niet afgezworen? U doet zo vreemd:
belachelijk gezochte zaken
promoten voor ons wel en wee.…
Wisteria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Ze trekken zich niets aan,
van die vreemde vrouw
die daar stilletjes voor het venster staat.
’t Is maar een mens, daarvan zijn er zovelen.
Misschien dat ze wat te eten strooien gaat.…