9786 resultaten.
Nog een keer
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.787 Dichters, ingenieurs
met manieren
heren en beren
boeren en matrozen
met chocolaatjes of
rozen en soesjes
uiteindelijk
komt het er op neer
en nog een keer
telkens weer
met tussenposen smullen
van onze poesjes
de kunst echter,
ligt niet
in de openingszin
maar weggaan zonder
goedkope smoesjes.…
Ik weet van wonen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.840 Wonen van vroeger
weten ervan
achter de warmte van
roze vulva’s
rechtlijnig baksteen
en muizenvallen.…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
suites voor annemieke VIII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 ach kleine hemdjes
en haar grootse roze pak
hoe komt ze daar in?
details maken haar
februari bloesemkleuren
de paarse vogel
wat hebben ze nu
weer voor mij uitgestald
in het vogelnest?
je kan niet praten
communicatiekaartje
als paniek toeslaat
ik heb een tumor
snel gesteld snel aan het werk
met vermoeide tong…
ik mag
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.578 ik mag door alle blaadjes strelen
een vingerpuntje aan elk haar
en waar ’t zo-even groen nog was
begint haar lijf volop te leven
het roze wil zich vrij mij tonen
een zachte glans op malse vrucht
mijn mond ligt waar ik wil bewonen
en lippen openen zich.…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 Aan rozen of zo.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
Onwetend zijn we allen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
987 Wat noemt mijn mond mij
aan woorden die bestraffend
zijn en rozen laten sterven
en jij, niet weet waar de
zomer nog voor dient
geknakt en overvleugeld
zijn je schreden
de weg staat haaks op
de regenboog en in haar
ontelbaarheid van kleuren
spreekt ze boekdelen
ze begrijpt de mensen
niet met hun
ontelbare redenen…
Wachten op een engel
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
728 de rozen moeten gesnoeid, de heg geknipt
de houten schutting mist zes planken
het hoenderhok schrankt, naast verstokte druivenranken
bij de vijver waaruit het water ontglipt
ik zal de hemel op mijn schrale knieën danken
wanneer Azraël mijn naam aanstipt…
Zong in donkerrood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
587 zij zong
in donkerrood
het stromend bloed
van warm verlangen
de hoogste tonen
bleven ijl
dichtbij de blauwe
hemel hangen
keerden
roze terug
weer opgeladen
in hun hoge vlucht
wij zijn decor gebleven
maar deelden
in haar liefde
voor het leven…
Lentezon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
885 Voor mij mag de zon altijd schijnen
hij laat mijn klachten soms verdwijnen
het is z'n heerlijke warmtebron
ook al mag ik niet in de volle zon
maar het maakt mij vrolijk en blij
ik geniet van dit jaargetij
de donkere wolk wordt langzaam roze
ik krijg via natuurlijke weg een metamorfose!…
Flamingo's
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.813 Met hun poten als met een dun pincet
pikken ze preuts hun tenen
uit het water op, o, ze
zijn zo roze
als de gedachten van een maniërist.
Ze zijn vraagtekens achter al ons weten
en zo fraai dat we even
niet meer om een antwoord geven.…
JUNI-OCHTEND
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.598 Ik sta voor de open deur,
Nauwelijks bewust, in stil verpozen,
en mijmerend drinkt mijn blik de kleur
Van anjers, leliën en rozen.
Dan, vredig, fluistert hart naar geest
(Zo leest een vrome zijn getijden):
'Alles is rein, en alles feest,-
Het wenkt ook ons nog tot verblijden.'…
VOORUITGANG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.172 Daar is geen vooruitgang, dan nevens de Heer:
Zijn spoor uit, dat is steeds naar achter;
Maar mèt Hem, dan strekt immer voorwaarts de loop,
En 't drukken der moeheid wordt zachter;
Dan groeien al voller de rozen om 't kruis, -
En schoon klinkt het lied van de Wachter:
"Vooruit is: naar God en naar huis."…
Wens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 ik hang mijn wil
aan groene bomen
kleur de lucht roze rood
als in mijn dromen
verf mijn haren
in de westen wind
bol de rokken
van 't spelend kind
zoek 'n lieveheersbeestje
al in 't verse gras
kon 't maar voor altijd
zo blijven, zo vredig als 't nu was…
Seringensong
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 sering o seringen
ik wil je bezingen
of je roze bent
of paars bent
of wit
jouw naam wil ik noemen
jouw trossende bloemen
het aroma
het zoetste
bezit
sering o seringen
van jou wil ik zingen
in je geur
in je kleur
klinkt een hit…
wolkbreuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 de hemel brak
en huilde als een kind
een lange stoet vloeide
richting jouw laatste rustplaats
toen hebben ze jou bedolven
onder honderden rozen
door jou gekozen
wij zagen ze komen en gaan
moesten daar staan
om toe te kijken
hoe je langzaam verdween…
hooglied van verlangen (voor Milou de Moor)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
827 bevrijd me
uit de verstikkende armen
van de pijn
verlos me
van de ondraaglijkheid
van het lijden
ontketen me
uit de verstikking
van de ademnood
til me op
uit de bitterheid
van mijn meedogenloze bestaan
laat me
lopen onder de roze bloesem
van de boomgaard
volg me
niet naar de bongerd
mijn geitjes lopen mee
ik raak
onder…
door haar ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 in het donkere mengsel van
herinnering en verbeelding
ziet ze de vochtige lucht
in volkomen onverwachte
spetters uiteen vallen
roze donkerblauw okergeel
ook de kleuren van de lucht
en het licht waaieren door de ruimte
het lantaarnlicht als reddingsboei
een reddingsboei in
het donkere mengsel van
herinnering en verbeelding…
Angstdroom
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
751 Gekleed in roze broek met wat bretels
zit ik voor ’t eerst te paard in volle draf
Er komt een briesend busje op mij af…
De afgelopen nacht was meer dan hels
’t Komt door de wrede vraag die mij verscheurt:
Is óns land nú… of mórgen aan de beurt?…
Maan met ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Barbara en Lo houden mij wakker
ze slapen zo roze
op de bank
hun woorden van vanavond stromen nog
ik zie mijn gezicht
in het raam als een maan
met ogen
de nacht is helder
bevroren tijd
een droom
van slapende vriendschap
en een volle maan
met ogen
boven de ijsrivier…
Getuige van pracht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
596 Een prachtig geheel met
een lichtelijk roze kleur
aan de horizon.
De waarde voor de
natuur
is en blijft belangrijk.
Het blauw was
overtuigend aanwezig,
bijzonder mooi om er
getuige van te zijn.
Foto Dick Voogd…
Reiskompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Tussen rode zon
en roze maan
liggen brieven
ter getuigenis
van de geschiedenis
van jouw land
maar de maanbrieven
zijn bijzonder
ze laten een leven zien
achter groene heuvels
en brengen dromen
stil in herleven
als een reiskompas
rondom het verdriet.…
Paasei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 Een flinke buil op mijn voorhoofd,
voor mijn ogen een roze waas.
Gelukkig was ik door de klap verdoofd,
want even dacht ik iets te zien huppelen dat leek op een paashaas.…
Water
netgedicht
3.1 met 356 stemmen
48.689 Ik zie de zee en begin te dromen.
Alsof een droom uit zal komen.
Ik zwem in het water omhoog en omlaag,
maar wat ik zie is nogal vaag.
Plotseling doe ik mijn ogen open
en zwem niet meer in de zee.
Ik lig terug op mijn handdoek,
maar ken nog steeds de droom.…
verlaten
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
732 op de grens van zee en land
kust de zachtheid
van het zand haar voeten
die, waar golven naderen,
ijlings vluchten
verlangen doet haar wanhoop
naar vervlogen dagen
dat hij vochtige ogen kuste
die de zilte zee
steeds zullen voeden
uit “Amor”…
laat mij mijzelf verhalen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.154 laat mij
in tinten van aarde en zee
voorbij de honderd kleuren
rusten in het grijs van de avondschemer
en in het zwart van de nacht
laat mij
vanuit het tepelvormige midden
draaiend en cirkelend
in eenvoud
mijzelf verhalen
de zee is mijn oor
en het zand - mijn zinnen
al het andere
gaat mij niet aan…
De velden, bossen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.351 De velden, bossen, dorp en stad
Zijn achter mij: de zee
Is voor me en lokt en troost mij wat
Van wat mij 't land misdeê.
Zij ruist, zij lokt ; zij trekt, zij deint,
Zij murmelt: mee, kom mee,
En als uw voet op 't land u pijnt
Wees dan een golf in zee.…
Laat in de middag aan zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 ziekte, rouw, de strijd om het bestaan
hadden mij geraakt, maar niet getekend
nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht
alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon
die mij heel even liet geloven
in een wereld zonder managers
de zee blijft ruisen in mijn oren…
Hondsster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 De zee, de zee
wie gaat er mee
naar het land van de grijnzende zon?
Ronden we de Kaap
of varen we blind
totdat we de Sirenen horen?
Laten we koersen op de sterren
Sirius lonkt
8,6 lichtjaren ver.…