2581 resultaten.
Na Jaren
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.516 En ogen spiedden, vragend,
En schuw, door 't vensterglas;
't Leek alles hem zo vreemd nu
Wat eens zo innig was.
De gele linde glimlachte
In 't avondrood zo moe,
En stak de vriend van vroeger
Trouwhartig de armen toe.
En zij sprak nog haar tale
Met de eigen innigheid,
En neurde op de oude wijze
Een lied uit vroeger tijd.…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 Emoties glijden door sloten de
akkers in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden en werden zij
intieme vrienden in de woelige
wateren van de nood, een reis op
beider deugd waarop zij roeiden,
voor jeugd en waterland.…
EEN MEISJE OM TE STELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Het meisje liep niet, doch zij schreed
gracieuze pasjes met prachtige benen
Die geweldige fee, als mens verkleed
was buitengewoon van top tot teen en
ze blijft mijn lief als je dàt maar weet
Het meisje praatte niet, zij reciteerde
simpele zinnen leken geloften te zijn
Schoonheid, die welhaast drogeerde,
maakte van water overheerlijke wijn…
Aangestoken door eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
804 Voor mijn oudste zus Hennie
Toen jij de liefde
Van je leven verloor
En voor het eerst
In je leven alleen
Kwam te staan gingen
De jaren niet meer als
Vanzelf voorbij, viel jij
In het ravijn van de
Eenzaamheid, voor jou een
Onbekend begrip - de jaren
Leken dubbel zo lang te
Duren en heel je menszijn
Deed pijn, aangestoken…
Dwars door het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Alles en altijd werden onbelangrijk,
en wat onwaar scheen, leek zich
sterker te presenteren, te willen gaan manifesteren.
De werking van de sferen: om nooit te vergeten,
kwam door mij heen
via nieuwe dromen
in mijn levend gegeven.
Een compleet bizarre combinatie!…
Als het goud is verwond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 wind verheugde
De ontbering van warmte,
bij nachtelijke koude zeeën
Marteling van geloof in alle,
grijpt elk contact buiten leven
Herkenning van oude magie,
als verwarring van de grens
Dromen lijkt een pijnlijk fobie,
eeuwig zwart blijkt een wens
Sprankeling in heldere klank,
een leraar volgens velen
Bij een sluipende mistbank,
leek…
De ogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
727 Hij leek me daardoor sterker geworden, man
in de juiste familie,
al ging hij naar die andere wereld.…
DE DRIE WIJZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 Hun woord leek bijna hoogverraad.
Want wie geleerd heeft om te praten
En zeker in de politiek,
Verpakt alles in een mooi papiertje
En misleidt daarmee dus het publiek.
Maar wie even na wil denken
En de zaak intens beschouwt,
Voelt zich vaak door hen genomen,
Want hun redenatie snijdt geen hout.…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
mijn vader ik mis hem steeds meer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
663 Nog met moeder, Gerard en Grietje koffie drinken alles leek nog zo gewoon,
maar tien minuten later hing u daar in een boom.
Achter laten drie kinderen en een vrouw,
waarom mijn lieve vader waarom moest dit nou.
Wat er allemaal is gebeurd dat zal ik nooit komen te weten,
maar mijn onbekende vader ik zal u nooit vergeten.…
Lente
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.442 Een lekke voetbal tegen het muurtje
van de schuur. Twee glazen limonade
op een uitklaptafeltje. Alles
is heel gewoon.
Windkracht drie beweegt het riet en twee
huishoge populieren. Zij eet
een broodje kaas, en morst een beetje.
Een dood hondje tussen het wier
verderop. Twee koppen melk
in het gras. Alles
is heel gewoon.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 kaart zien waar hij overal was
dat hij dan blij is met jouw
drankje uit je termosfles
met jouw boterham met kaas
op de pont gaan naar zijn huis
en hij een zware rugzak
en boven op zijn hoofd als een Balinese vrouw
zijn duikersuitrusting
in regen en wind,
maar dat deert niet
zijn fiets voor zijn flat te zien
waar hij blij mee is
twee lekke…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 gedichten zomaar verdwenen
waar is nog een plek
die veilig, niet lek
die altijd goed en eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan…
Vrij toegankelijk?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 al een doel is op zichzelf
ze staren naar mij
met lege ogen, van
ver gekomen, plat gewalst
in een papieren maalstroom
vanzelfsprekendheid
te mogen overleven aan
rafels van een Fata Morgana
die wazig wordt aan de horizon
contouren zijn onduidelijk
als de belofte van een
opgedroogde bron
die slechts voor enkele
bereikbaar leek…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 stappen
klinken helemaal
verkeerd alsof
de muren hun echo’s
hadden afgeleerd
waar driftig en
kordaat kaatsen in
een temperamentvol lied
verwelkomend de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar leken…
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Waardoor het leek alsof
ik in mijn droom gevangen was.
Bijen werkten hun weg van bloem
tot bloem. En stemden mij gelukkig
met hun bijengezoem. De zomer was als
honing voor mij. Het zwoele leven ging
als een droom aan mij voorbij.
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
gaf mij onverdacht nieuwe levenskracht.…
Hoogmoedig om te overleven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
466 Hoogmoedig leek zij alsof verkerend in hogere sferen.
Op de juiste tijd werd haar brood toegeworpen.
Van haar bewonderaars uit omliggende dorpen.
Zij zochten plaats tussen haar andere getrouwen.
om haar sierlijkheid beter te kunnen aanschouwen.…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Wij telden de tijdspassen
in elkaars hand om naar
de verre horizon te kijken,
er bleven waterstromen
achter op het strand
het waren onze gedachten
die het watervlak raakten,
samen met de rimpeling
van de oostenwind in elke
plas zagen we ons evenbeeld
vertragend in het schuim
van golven, in een uurwerk
die ons oneindig leek.…
Al-ster een hemel is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het leken wel zegeltjes voor in een der zegelboeken
uren plukte zij die uit alle denkbare hoeken.
Ja tijd is lang genoeg gespaard dat was haar aard.
Ook dat wat de tijd wellicht zelfs stil kan zetten
waarmee je juist ‘men’ met het overleven kon besmetten.…
Geboortekaartjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een blik in broze dozen
Bewaard voor tijd van leven
Wel gekregen
Nooit bekeken noch gelezen
Geboortekaart
Een zoon een broer
Gekozen oude namen
Dankbaar van God ontvangen
Bevestiging na groot verlangen
De laatste dag van t jaar geboren
Leek een oudjaarsavondfeest
Echter op de nieuwe morgen
Gaf je reeds de geest
Wederom een kaart
Dezelfde…
Andere verkenning?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
745 We trekken oude
jassen uit, lange tijd
leken die ongeschonden
de nieuwste zijn
nog niet uitgevonden.…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Terwijl de mist leek op te
klaren,
kwam onverwachts een
lichte zonnestraal over
mij heen.
Het was alsof zij mij de
kracht gaf
om fier en blij over
mezelf te blijven.
Met mijn hart vol van
liefde en warmte, pinkte
ik toch een traantje weg
van die woorden waar ik
over gedacht had.…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Er blijft slechts de nachtelijke glans
van ontelbare hemelse sterren
en mijn verlangen van voor jouw sterven
toen je mij in jouw passie had gevangen
toen alles nog verlangen naar de toekomst leek.…
viertalig testament
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 in de sobere kamer
kwam uit een laatje
een papieren testament
opgesteld in vier talen
de vragen leken
gedestilleerd uit een
test over wie ik was of
zou kunnen zijn was ik
gelukkig of treurende
zachtmoedig misschien
had ik honger was ik dorstig
barmhartig bovendien?…
Kiplekker kakelvers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 .
________________________________
KAKELVERS IN 't SCHARRELVELD
Vervloekt zij weer die eierkwaal
En dat nog wel voor 't avondmaal
Het laatste in de goede week
Waar alles koek en ei nog leek
Voor wie méér wil dan spel en passie
In 't Scharrelveldse Knollenland...…
NACHTMERRIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Die nachtmerrie van zo rond een uur of tien
hij had haar misbruikt .. ook al gilde ze luid
Protesteren hielp haar beslist helemaal niet
buitendien bezat hij ook veel te veel kracht
Haar ogen huilden om haar intense verdriet
in aanvang erg hard daarna enkel nog zacht
Ruwe stompen hadden haar murw gemaakt
enkel haar zachte snikken leken…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna,
Zei je
Maar op die dag
zag ik damp
vortexen draaien
op het warme water
Druppels sterren
in het zoutbad schijnen
Voelde ik je lijf,
mijn verlangen naar eeuwigs
in dit warme water
Wij leken…
In mijn geboortedorp
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
621 kassa hoorde ik
de taal van mijn dorp,
keek naar de vrouw die ze uitte:
mooi welkom in deze nieuw
verbouwde supermarkt
en meteen voelde ‘k me thuis
Was verbaasd, hoe groot en luxe
zocht naar vers geperst sap,
vroeg het een medewerker
half Amerikaans sprak hij
ik kon het toch niet vinden,
keek naar ander personeel,
die afvulden, ze leken…
Een ooit beleefd festijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 Het zou
het feest van
herkenning
kunnen zijn
of worden
als de glimp van
haar vurig oplicht
in warme omhelzing
of wordt het
een uiterst snel
verdwijnen uit een
ooit beleefd festijn
waarbij ondeugd
meekeek en deelde
omdat vergeten
in samen beleven
een goed excuus leek
daar waar
zachte avonden
spiegelend drijven
op het…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 [Op een pluisje licht, zo leek het, dwarrelde zij,
zij die onbenoemd zal blijven,
niet onbemind,
haar schoonheid is zelfs bij de mensen bekend.]
To-To begon te groeien en op te bloeien, maar
hij verloor ook twee poten, had er nog vier over,
en werd nog groter, en hij sliep nog altijd door.…