3138 resultaten.
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.
Mijn opstand van woorden
In het verkeerde plot.
De mond moet spreken
Over wat verborgen wordt.…
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond
je fonkelt in tal
van momenten door
het breken van licht
maar je bestaan zal
weer doven als ook
je takken worden gebroken…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten
dwalende grijze schermen
sluiten aan op een droom,
nooit helemaal ontnuchterd
door de gebroken vogelvluchten.…
Dansen op de draad van Ariadne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Maar de deuren van dit bastion
van gebroken geesten, deze deuren
binnengaan, de plek betreden
waar je uit alle macht weg probeert
te komen als je er bent,
waar gestoordheid en gezondheid
om voorrang vechten, waar je
overgeleverd bent aan de goede
bedoelingen van vreemde verplegers
en artsen in opleiding, daar, waar ik
zo gek was dat ik geen…
Kop of munt?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon in een gebroken
zitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgt een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder jou
Je was mijn meisje en mijn vrouw
Dit gebroken…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
630 denkt, dat je iets hebt bereikt
vallen zwaluwen uit lucht, doordringend gekrenkt
het ideaal blijft onbereikbaar, onhoorbaar lied
het is de liefde die zingt, intens over verdriet
in ongeschreven boeken door essentie van leven
heb ik vandaag een nieuw couplet geschreven
over aarzelende zwanen op zoek naar een meer
weigerende soldaten met een gebroken…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 is het zo bedoeld
zoals jij stilte draagt
een nevelige jas
onverschillig en zonder rouw
die om naaktheid lacht
en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Telepathische invitatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
387 zij wist hem
een hand te geven
waar wij met bijna
gebroken botjes
pijnlijk achterbleven
niet gangbaar
was het overleg
dit was al duizend
keer gezegd zonder
enig zichtbaar resultaat
begrijpen en veranderen
leek een logisch handelen
alleen bij jou is die bug
probleemloos gepasseerd
hij heeft jou niets geleerd
de handen waren al
uitgestoken…
ode aan het licht van Vincent (3)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ogen lichten op
als sterren die
de nacht in vuur
en vlam zetten
ogen verdrinken
in het licht boven
een caféterras
op een avond in Arles
ogen turen
knijpen samen als je
onder woeste luchten
Korenveld met kraaien schildert
het doodlopende pad
de droefgeestige kraaien
de kracht van het platteland
jouw desolate hart
gebroken…
Selfie in Venetië
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Een heilige van steen
heeft zijn nek gebroken
omarmd door een jongen
Zijn hoofd ligt in het midden
van het plein, tussen de linten
rood-wit zoals de ambulance
voor de baldadige toerist
die goed voor de dag wilde komen
met een unieke achtergrond
zonder benul van kunst
of oog voor het vakmanschap
van Bernardo Falconi
laat staan enig…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen was
vonden wij in je eerste stap
het pril groen groeien tussen
gebroken…
Zelfbiologie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 Helpen wie gebroken is.…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 het oude huis trok
aan je voorbij je wilde
het tot leven wekken
je legde alles vast
de kamers muren
de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als…
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden stil
in onrustige ogen
weer lieten wij
los wat net
bijna voorgoed
was gebroken…
Nu, en dan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 dan zal ik
geen vuurlopen en vaandels
meer zien in de musea
alleen nog de rode knoppen
dan zal ik
ongenode gasten ontvangen
en alles wat ik wens
omdat ik lang geleden
nu
ben begonnen
niet meer te luisteren
naar harde woorden
nu
voorzichtig het wondvocht dep
de bloedbevlekte doeken was
en mijn wachtposten ombouw
nu
de gebroken…
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 De liefde schreeuwt zich uit een hart
een rugzak vol gebroken dromen
een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept…
verwachtingen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
392 beladen met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen
waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten
in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop
afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde…
wat een naam zegt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 als jij Tanja Afra Maria
anders zou heten
dan zouden we nog
altijd aan je denken
we zouden niet zwijgen
misschien zocht je eerst
als een hinde je schichtige
weg maar dan fiere Tanja
veroverde je de wereld
dat zou jij doen
thuis Tanja de steeds veilige
thuishaven waar je ouders
blijven wachten reikhalzend
naar je uitkijken en…
Mag ik?
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.520 En die belofte nakomen...
Zullen we samen oud worden?
Al is het alleen maar in onze dromen
Of wordt het echt werkelijkheid?
Raak ik je dan echt nooit meer kwijt?
Zal ik als ik later oud ben, zittend naast jou,
zeggen; Ik heb toch echt geen spijt...
Dat ik bij je ben gebleven...
In voor-en tegenspoed.…
Het nieuwe adresboekje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
550 in de stad zag ik het liggen
een mooie blauw adresboek
tere veldbloemen
sierden de kaft
in een opwelling
schafte ik het aan
eenmaal thuis bleef het
op tafel liggen
als ik tijd heb
klonk mijn belofte
zo lag het blauwe boekje daar
ter vervanging van dat andere
dus op een avond
de pen ter hand genomen
maar ik kon er niet toe komen
schreef…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het verleden
of in de geluidloze afstand tussen waarheid en leugen;
het graaien naar triomfen
de grenzen van het mogelijke, de korte waan
de belofte…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 Op de woeste zee van het leven
al uitkijkend en hopend zwemmen
moeizaam tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Wat eens onontbeerlijk scheen,
lost zich op als stip aan de horizon
in een panorama van een aards gevoel,
soms wild soms sereen,wat bij tijde
snel verdween, gespiegeld in oplettendheid,
gevangen in een magisch licht wat scheert
over het dunne ijs van geluk en verblindt mij
door wereldse beloften als de vliezen breken.…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 mijn ontstaan:
negen maanden voor mijn geboorte
mijn zijn
mijn willen
mijn kunnen
continue afscheid nemen,
continue parkeren; 'so what'
Want straks zal ook
'mijn niet meer kunnen' betekenen:
verlies van decorum,
als mijn billen gewassen moeten worden
Geestelijk en lichamelijk
troost ik mij daarin, daarom met mijn
gedane belofte…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Fantasieën als beloften ingebed in
simpele bewoordingen als harlekijn te
figureren in een act van relativering,
in een laatste dans als slotakkoord van
slepende passen getooid met een ultieme krans.…
Geen woord
gedicht
4.8 met 6 stemmen
5.473 Geen woord
voor de te ontberen belofte
dat er een eeuwig zal zijn. Dat jij
de enige zal zijn, dat ik een woord
vind waarin liefde past als mijn koude
lichaam in jouw winterjas.…
Gouden tijdperk?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 De natuur raakt geladen, vol verwachting en sterkte,
belofte van koelte, eigen aan duinen met zeezicht.
Op dezelfde wijze houdt moeder Aarde de adem in.
De mensheid houdt nog hardnekkig vast aan hebzucht,
honger, angst en onrecht. Oorlog dient nog als uitvlucht.
Toch zal de omslag komen, glorievoller als een godin.…