Netgedichten

netgedicht (nr. 88.640):

verwachtingen

beladen met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen

waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten

in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop

afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde bom voor het einde

waar geen donkerte ontbreken kon
nadat het stof vervlogen was
als herstelde ademtocht

als de ijzingwekkende windstilte
in constructieve volledigheid
in onwaarachtige vertwijfeling