4653 resultaten.
Weer valt het duister
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.954 Weer valt het duister tussen de huizen,
hier en daar brandt al wel licht
maar velen zitten nog even te mijmeren en
voelen de hunkering naar warmte en zin.
Waar bleven de uren van vandaag,
de gesprekken, de aankopen, het eten,
de drank en de dorst, de zoektocht naar
begrip en aandacht, naar vervulling?…
Een heel klassiek gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
795 Toch niet getreurd, de woorden niet gevonden,
maar er blijft zin en zoeken altijd voort
en er is balsem voor de diepste wonden.
Al wordt mijn lied ook niet zo graag gehoord,
misschien reikt het toch verder dan mijn zonden
en heeft het ook nog wel jouw hart bekoord?…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een meester in het mengen
niet ik
ik snijd het schelpmotief uit haar oren
en schuur de polychroom
van haar gelaat
noli me tangere fluistert ze
maar ik ben geen priant
die zwijgzaam aan de kant blijft staan
mijn moeder stierf op een dinsdag
ik denk dat ze goed was
(*) eerste zin…
Draai op pleinen cirkeltjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik drink je woorden
uit de beker van vandaag
we smelten zonnig
want de vorst bedaart
ik winter nog wat
in jouw lente door
jij waait al zwoeler
fluistert zomer in mijn oor
licht is zichtbaar krom omdat
de zin het woord vermomt
spiegelt andere betekenissen
maar lach en laat emoties gissen
want ik wil spelen in je hoofd
niet alleen…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Na veel vijven en zessen
schijnbaar zonder zin
komt het moment - hij
stuurt het de wereld in
Een ander leest het en
geeft meteen een vier,
al na het eerste couplet - de
dichter vindt hij een klier
In het labyrint waar
de geesten wonen
slaat Poëtica met een deur
Zij roept met rode konen:
‘dit is vloeken in de kerk,…
Kleinkind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.077 Dit leven is de zin van ’t leven
en kan de ouwe jongen
die ik toch stilaan word,
als ik alleen ben, stil doen beven.
En toch is het van mij, van mij alleen
en kan het niemand anders overkomen:
Dit kind is echt en beter dan in dromen.…
De herfst kruipt door de kieren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
532 De herfst doet weer de zin verstaan.…
De basis van het spel
gedicht
2.2 met 239 stemmen
32.614 Onze spelen zijn ons leven en
iedere wedloop is een levensloop;
een koers, een match die moet volbracht
een wedren van de ochtend tot de nacht
een strijd tussen twee gaten en wat lijnen
met een eind dat aansluit op de start
waarbinnen men in scherpe zin de tijd,
de punten telt en met een laatste bel-
of fluitsignaal het oordeel velt.…
Wanneer de mist.....
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.803 Wanneer de mist is opgetrokken
zie ik de contouren van jouw gezicht
dan lijk je steeds wat dichterbij
en leef ik weer in helder licht
Wanneer de mist is opgetrokken
en ik mijn eenzaamheid weer overwin
dan leef ik naar het daglicht toe en
daar geef jij mijn leven nieuwe zin
Wanneer de mist is opgetrokken
dan voel ik mij zo dicht bij jou…
Hun
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
605 .
----
NIJMEGEN/UTRECHT - Volgens Nijmeegse taalwetenschappers is het gebruik van 'hun' als onderwerp van een zin niet meer uit te roeien. Hoewel het gebruik van het voornaamwoord als onderwerp volgens de regels van de Algemene Nederlandse Spraakkunst echt fout is, is het steeds vaker te horen.…
Labyrint
hartenkreet
3.1 met 36 stemmen
1.777 Interessant blijft echter,
als nooit tevoren,
de zoektocht naar zin
die het hart zal bekoren.
Pas wanneer het maagdelijke
is opgemaakt in taal
waarin weer ruimte ontstaat
en de liefde ontluikt
heeft het woord weer gebaat.…
Tijd (én wat ze meevoert)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Het heeft geen zin!
Het is slechts de herinnering aan
tijd die vervliegt.
Wijnand G.J.
2010…
Ongevraagd bestaan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
552 Geboren worden, ongevraagd bestaan
maar met een oproep om te leven;
soms vol verrukking, ooit van pijn vergaan,
de zin begrijpen, zien – soms even.
Vol aarzeling en vragen, levenslang
’t geheim vermoeden, zingend zoeken
en voor de avond en de nacht weer bang.
Is er dan wijsheid in de boeken?…
Harmonie
gedicht
3.8 met 19 stemmen
13.642 Vaak ben je voor dat groeien zonder zin,
En toch zo grondig, na de dag te moe.
Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood.
Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven.
Zo ben je vaak in niets een lotgenoot.
Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven.
Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren.
Jij waakt en fragmenteert.…
CONSTANCE MIJN DUIF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.563 Ze was er toch weer
mijn overleden vriendin
ook zij had weer zin
in een ander weer
Ze kon nu steeds gaan
waar ze maar wilde
alles oneindig milder
na heftig levensbestaan
Ze was dapper en apart
haar leven een hele kluif
maar nu als trotse duif
besloten in mijn hart…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 wat onmerkbaar de vervelling
van natuur en de verveling van de
mensen tegenhoudt, compositie uit
de achterkant van mijn repertoire,
noten van melancholie, ontsproten uit
de couleur locale, een roes waaruit
het onmogelijke mogelijk lijkt om
vrede te sluiten met het bestaan, wat
recht geeft aan volstrekte zinloosheid
en daaruit haar zin…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 ik vul de geboden tijd
veel minder in dan
het denken zou willen
ontleen de huidige zin
aan het heden
dat mijn gevoel alleen
met de thans aanwezige
ervaring kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven…
liefdesbrief
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.690 jij voert mij tot de hoogste top
en geeft mijn leven zin.
mijn hebben en mijn houen
mijn spijs en ook mijn drank
zijt gij van alle vrouwen:
de beste, waarvoor: dank!
mijn steunpilaar en klankbord
mijn zon en maneschijn.
mijn wijn die aldoor beter wordt,
van 't liefdeslied 't refrein.…
Verdane jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
712 Stof begrijpen had totaal geen zin:
je scoorde pas wanneer je alles pikte,
jointjes rookte en de pillen slikte.
Kritisch denken was een slecht begin.
Hij die nadacht raakte uit de pas
en kwam in aanzien onderaan te staan
terwijl een nul de lage lat passeerde.
Er zaten studiehoofden in mijn klas.…
in het honderd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
736 Mijn hart en ziel zijn niet meer te bedaren,
geen zin meer om nog kracht te geven.
Zo lijkt de tijd een weerzinwekkend secondelang gevecht,
de dagen een urenlange strijd.
Na al die jaren niet meer samen onze rug gerecht
en jij die met een ander vrijdt.
Na al het knokken heb je mij bedonderd.
Na alles samen ligt nu alles in het honderd...…
Calimero
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
671 Als beroemde eend naast Donald Duck
sprak hij de legendarische, poëtische
zin 'Ik ben klein en zij zijn groot en
dat is niet eerlijk!'. Ik keek als kind
vol genoegen naar zijn avonturen en ik
weet dat Alfred Jodokus Kwak een grote
opvolger van hem is, maar desondanks
blijft Calimero mijn grootste held.…
Ons bestaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Een zin wordt zinnig en reizen niet minder opdat wij leven of bestaan.…
Lachspiegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
853 Nek met rimpels, overlopend met onderkin,
nog steeds heb ik een verdraaid goede zin!
Billen en dijen waar een kind vanaf kan glijden
voeten als stampers die een auto kunnen rijden.
Ik trek een grijns ik trek wat scheef,
gelukkig dat ik in een lachspiegel keek!…
Uitgekookt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
892 van zijn beminde op zou springen
l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang
och,
was ik een dichter die zijn zinnen weven kon
haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss
of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis
en een tongstreling benoemen tot venusbonbon
och,
dan zou ik niet zwijgen maar vertelde je gezwind
dat de zin…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Wachten heeft geen zin. Dapper heengesneld!
Ruige bergen tegemoet. Vind het daar!
Het moede dier staat stil in een spookdal;
goede schimmen willen hem toebehoren,
verzadigen zijn wezen geheel en al.
Hier wordt gestalteloze kunst geboren,
die zich, altijd veranderend, geven zal
aan denkende handen, wijze oren.…
De wieken van 't leven...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
818 Stormen vanuit alle windrichtingen,
voerde mij radeloos heen en weer,
geen zin aan al die verplichtingen,
"is dit 't leven ?" of is er meer ?
Ik trok mij terug, windstil bezonnen,
van alles en iedereen, gewoon alleen,
onverwachts draaide weer mijn wieken,
'n zachte bries als nooit voorheen.…
papa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.538 en mij nabij
Maar overduidelijk diep in mij
Jouw einde dat geen einde is
maar slechts een nieuw begin
jouw passie die vermogend is
die geeft me levenszin
maar papa, mocht je stiekem toch
mij vinden in mijn droom
dat wij dan kunnen praten nog
wij beiden zonder schroom
de taal die onze harten kent
die zonder rem de liefde zendt
die zin…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Ik draai mij nog eens om
geen zin om op te staan.
Maar plotseling is het stil,
De bui is zeker weggetrokken.
Ik trek de deken op, tot aan mijn kin.
't Wordt vandaag weer, "weer" voor warme sokken.…
OP DE TROON
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Door 't blijmoedig wakende Amsterdam
begeeft een trotse vrouw zich met haar gezin,
man en dochters, vol opgewekte zin,
naar het wachtende paleis aan de Dam.
Een goddelijke, wereldbeluste vlam
brandt in de nieuwe, geliefde vorstin,
Nederlands hooggeëerde koningin,
die eens uit het Argentijnse rijk hier kwam.…
de landmeter
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.542 Het is niet alleen onverschilligheid, in zekere zin
is het misschien zelfs wel liefde die hem dwingt,
er is geen paradijs zonder rentmeester.
Hij is gelukkig met het landschap, maar gelukkig
met het zoeken, coördinaten wijzen hem zijn onzichtbare
plek, zijn utopie is de kaart, niet de wereld.…