3346 resultaten.
Kerstvaart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.156 naast me komt zitten
vragend ogen openslaat om
grootse dingen te verrichten
Ik schud wat spijtig neen, zeg
dat je te veel op mijn liefste lijkt
en dat ik liever niet bezwijk
maar dat we kunnen zingen
kerstliedjes tot Centraal
Daar stap je van de trein
duik je als een duveltje
weer op van het perron
in de lucht teken je een zon
glimlach…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Vaak lijkt de ganse wereld mij
Eén glimlach van genot,
Waarin ik glanzende verglij,
Alleen bewust van God.…
Wacht .....
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.152 Dansend in woeste golven
trek je mij zachtjes aan
het voelt weer als een tweede huid
ik wil me laten gaan
droomloos drijven zonder pijn
blikken verzand in niet meer weten
hoe koud en kil kan leven zijn
hoe langzaam het vergeten
mijn glimlach omhelst jouw zijn
verwarmt de naakte sporen
weer doen zeearmen pijn
ik voel mij verzopen verloren…
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 verborgen
langzaam verzachtende vader
wel eens tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde
voor mij steeds aandoenlijker
voor mij alleen
zit je eeuwig glimlachend…
Val en tijn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
922 maandenlang
Val houdt van muziek
daar kunnen wij
intens van genieten
samen stijldansen
zo klassiek
Tijn spreekt een andere taal
die van de blues en rock
in rokerige zaaltjes achteraf
brengt hij me
thuis op de kreidler
tot voor de deur pontificaal
De enveloppen al geschreven
de postzegels zijn geplakt
wachtend tot de dertiende
glimlachend…
Lieve mama en papa
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.151 Ik kon je met een glimlach vaak verblijden,
al moest ik soms ook vechten voor m'n leven.
Wat is me toch een fijn geschenk gegeven:
't is heerlijk, dat ik niet meer hoef te strijden.
Geen treurmuziek: vakantie heb ik hier!
Wees blij voor mij, omdat ik vreugde ken.
In vrijheid kan ik dansen van plezier.
- Nog mooier dan de Centerparks!…
Een vrolijke noot...
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.740 Een vrolijke noot na dagenlang wroeten,
na zeuren en zagen, na kommer en moeten,
een glimlach naar sommigen die me wel kennen
en die deksels goed weten hoe me te mennen...…
samen blijven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 regende
die dag en nog dagen daarna, en jij
spatte door de plassen op de straat
het leek nooit anders te zijn geweest
op de glanzende keien trok je sporen
in het patroon van je schoenzolen
zodat ik je altijd wel herkennen zou
zelfs als de maan haar stralen brak
op het randje van je linkervoet
je sierde alle ramen met de afdruk
van je glimlach…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk blijven
verklaar mij niet uit meer
dan dat wat waar is
en voldoende
beweeg me in je pupil
tast mijn lijnen af
de contouren van taal
het is genoeg als de ogen glanzen op mijn ritme
glimlach…
Het verkeert-Sonnet
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.860 's Namiddags komt ze in uitgaanskledij
rolt hem in zijn rolstoel voor het venster
fluistert glimlachend 'wacht op mij vannacht'.…
Verloren leven
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.393 dichtbij zou zijn
Een hel licht, een glas, zijn lief
als een flits doorkliefde het zijn gezicht
en verblinde zijn ogen
Een pijnlijk weten dat hij dit nooit meer zou zien
zijn leven, in stukken gescheurd
om anderen te laten leven
Nog eenmaal opende hij langzaam zijn ogen
maar hij zag niets
hoorde niets
en hoopte niets
Enkel een donkere glimlach…
september blues
hartenkreet
3.4 met 57 stemmen
5.425 je drinkt je koffie
kijkt naar buiten het koffiehuis
een mooie vrouw komt voorbij
en de regen valt uit grijze lucht
druppels op de ruit dansen
naar beneden
op de schuine vensterbank
ze opent de deur, schudt haar paraplu
onder de overkapping uit
even glijdt haar blik over me heen
ze bestelt een thee bij het meisje
aan de toog, ik glimlach…
even zeven
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.421 En rennen door de plassen
Die de regen achterliet
Vandaag wil ik
Samen met jou
Springen en dansen
Tot onze schoenen
Net zo doorweekt zijn
Als wij
Vandaag wil ik
Samen met jou
Op zoek naar het goud
Dat aan het eind van de regenboog
Verborgen ligt
En als morgen
Onze kleren weer droog zijn
Dan kijken we naar elkaar
En we glimlachen…
Vrouw van mijn dromen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.472 Reizend door vreemde zeeën
van gedachten, alleen…
Op zoek naar haar
in wier ogen
ik vrede zal vinden
Over vergrendelde diepten
dwaalt haar glimlach,
zet de stilte van de wereld
in vuur en vlam.
Kalm en diep als de oceaan
lacht zij in de golven,
waar schoonheid geboren wordt
in de ruisende klanken
van haar gelaat.…
Yan Sung
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
817 Yan Sung heet je, zegt het persbericht,
je bent van diep onder het puin gehaald,
moedig glimlach je naar de camera,
terwijl wij, westerse tv-kijkers
je linkerarm zien, in bebloed verband
geen idee hoe het jou daarna is vergaan,
na die beelden op televisie, iemand
zei me: 'Goh, ze lijkt best wel veel
op de soldaten uit het Terra Cotta leger…
bezinning
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.160 verlangt
zo nu en dan
naar bezinning en rust
in de hecktiek
van het bestaan
ons vaak niet
van stilte bewust
doe dan de ogen dicht
laat alles gaan
laat alles los
wat wit is en zwart
en daal eens diep in je hart
loop in gedachten
door een sprookjesachtig bos
ga met jezelf in dialoog
ontdek de kleuren van je
eigen regenboog
die een glimlach…
bach in orval
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
610 in dit groengouden dal
heerst een milde stilte
in bomen en gebouwen
de mens spreekt met ‘t hart
in gewijde momenten
voor het dagelijks brood
hier speelt bach klavicimbel
de stilte hemels verbreidend
in onze verwarde gedachten
de geruisloze dienende monnik
toont een muzikale glimlach
loopt even in de brandenburgse pas
de solist…
Afasie!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.652 Ik glimlach ook, ja we hebben fijn gesproken!
Cor van Vliet…
Wit wordt weer de wereld
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
960 Wit wordt weer de wereld,
stil en zacht het licht,
glimlach die de wolken
schrijft tot een gedicht.
Wit wordt weer de wereld,
dekt geluiden toe,
zacht worden de harten
van het zoeken moe.
Wit wordt weer de wereld,
alle hardheid wijkt,
kinderogen glanzen,
niets is wat het lijkt.…
Haar tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 Soms denkt ze
aan vroeger, verdwijnt
in zichzelf
op haar lippen verschijnt
een glimp
van een glimlach,
dan trekt het weer weg
en lijkt ze verstard
als iemand zegt:
“mevrouw, wilt u thee?”
Ze denkt slechts
in koffie, thee of etenstijd,
dan staat ze op,
was het geen bedtijd?…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,
onderworpen aan de glimlach…
wachten op reactie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.998 komen en gaan
Gerinkel van mijn gsm
stijlvol kijkend en wachtend
tot het verlossend gesprek
Minuten op de klok
lijken wel uren te zijn
toch spreekt ze de waarheid
Stil komt de dag
waarop de beslissing
bekend zal worden
Tot dan is het wachten
het is erop of eronder
maar ik zal sterk zijn
Tranen laat ik niet zien
staan met een glimlach…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Kan ik eenzaam, lange uren staren
naar jouw glimlach in mijn glas.
Je ogen, je mond, hoe mooi je was.
Maar de dood speelde al door je haren.
Een kam met veel te scherpe tanden
op een hoofd waarin de waanzin laait,
als de wind die stro aanzet tot branden.…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 alleenrecht te verliezen
Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken
En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met gefronste wenkbrauwen door menigeen
Zodat het verplichte theater glimlachen…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de tijd van toen
vroegere onzekerheid
houdt haar nu
met beide benen
stevig op de grond
je kunt trots op me zijn
klinkt haar fluister
tussen ijzel en sneeuwvlokken door
een glimlach…
Sneeuwvlokken fluisteren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
731 een wondere witte wereld
er dwarrelt geluk
in het rond
vanuit de hemel
schudt men kleine witte veertjes
die als donzige sneeuwvlokken
ons begroeten
op onze snoet
een blije glimlach
in de brievenbus
papieren bezoekjes
een groet een wens
met de post gebracht
wat kun je je dan blij voelen
er is aan je gedacht
ook in je mailbox
zo veel…
BEDE
poëzie
2.2 met 9 stemmen
1.884 Zo klinkt mijn lied wederom gedempt,
Gelijk een zachte zang van rouw
En weder is de glimlach flauw,
Terwijl het bloed thans schijnt gestremd.
Helaas, helaas, moet ik U derven,
Zijt Gij een beeld, een hersenschim
En moet ik eenzaam verder zwerven?…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht is
herinneringen van vergeefse dromen
zullen zich herschikken in wakkere gedachten
de verinnerlijkte bestemming voor ogen
die de aarde laten glimlachen…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 Met mijn glimlach
vier ik de regendruppels
als cadeautjes uit de hemel
die me blij maken
als een kind
dat speelt in de regen.
Mijn hart is geopend door
een vredige stroom
regendruppels
uit mijn hart.…
Zinloze ironie
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
835 Je verminkt jezelf met dubbelzinnigheid
vermengt betekenis met prooi
omhelst je in de slachtofferrol
het schip is al dertig jaar aan het zinken
met medicijnen en alcohol aan boord
de zee blijft vrijwillig in het verdrinken
jouw wanhoopstem wordt niet gehoord
jouw glimlach speelt de clown
met zinloze ironie, onvermoeibaar sarcasme…