Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Extase

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.894
Vannacht kon ik weer niet de slaap vatten 'k lag als een kind te woelen die de weg naar huis niet vond of zou het komen dat jij mij zo in extase hebt gebracht dat mijn hart nog steeds niet zijn eigen ritme heeft teruggevonden maar jij zette mij wel weer met beide benen op de grond waar ik thuis hoor ik ben weer gaan leven…

Verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Koren spiegelt zich brandend in de junizon zaad knettert metaalachtig tegen omgewoelde grond grijsblauw zwelt de rivier zou dit alles zomer zijn klepperend geluid van kinderen aan gindse straat of zou het ophouden voorbij glijden langs de vroege ochtend zou dit alles zomer zijn of is het de nasmaak van troebele zaken diepe droom…

luchtig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
vanuit een zelfgesponnen buitenkant zweef ik als de jonge zomers en ik laat dit leven aarden, in de grond van mijn bestaan er vliegen vogels mee hun zachte vleugels zingen van de zwaluw in een ranke luchtbeschrijving lijkt hun dans de ondertoon van gaan ooit, als de seizoenen kruisen trekt mijn lijf haar sporen mee maar haar frêle…
switi lobi12 augustus 2011Lees meer >

Regen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik hoor de regen uit mijn jeugd de bomen gaan in bad druppels vallen van het groen op de zinken teil het klinkt en klettert nu nog steeds als toen een bries roert door het natte loof blaast spetters in het rond langzaam rollen ze over de ruiten het ruikt buiten naar natte grond het dondert donker in de verte de bliksem flitst…
Frans Schuit26 augustus 2011Lees meer >

NATUURHERVORMING

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
heeft ons land karig bedeeld met weinig bos en eentonige weiden wij hebben het voorrecht een groot rentmeesterschap te volvoeren men verzorgt klein bosleven beschermt teer moeras graaft reine poelen kraamkamer voor dieren die water én land beminnen verblijd ziet de Schepper neer op Zijn mensenmedewerkers hoe ze Neerlands lage grond…
Han Messie25 januari 2012Lees meer >

Eiland*

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.358
Zij valt uit een boek ineens op de grond: een foto van een blakend Noordzeestrand, een blond meisje dat met wenkende hand uitdagend op de duinovergang stond. Met Azimut op haar rug, zonnebrand op haar huid, liep zij, twintig jaren rond, met de verliefdheid die ons toen verbond in de volle zon over het eiland.…

Europese lente

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
ik grijp deze wereld niet bij de knoppenloze stengel die als gebeente zonder merg schokschoudert na de eerste oohs en aahs van mooie tulpen uit Amsterdam, mevrouwtje en lekkere asperges uit volle Vlaamse grond en toch wel een rare gast die Breivik -waar ging deze winter ook weer overheen?…

Ijzer en oud lood*

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.306
De diepe gronden van onze liefde verbonden haar en mij tot in de dood, dacht ik, tot zij mij plots overbriefde geraakt te zijn door ijzer en oud lood. Opnieuw beginnen als het haar bliefte, was wat mij in wanhoop te binnenschoot. want de pijl die mijn hart zo doorkliefde, deed mij haar zien als kostbaarste kleinood.…

Uit grijze hemel

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.695
De grond is arm, als menig hart, En zo gebaat bij malse regen, En ginder, achter wolken, mart De goede zon met al haar zegen. O somber, toch zinrijk verleden, Dat immer ver en verder wijkt, Gezegend is het zonnig heden, Waarover nooit een schaduw strijkt.…

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De natuur weet het niet zeker Blaadjes verkleuren wat Het is nog steeds zomer Maar het weer verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht…

Ooit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Je moest mij soms temperen en zette mij telkens weer met beide voeten op de grond. Maar nu help je mij omhoog, wanneer ik bukkend tracht op te rapen wat jij liet vallen. Er is nu niets meer over van de fysieke kracht waarmee wij eens elkaar behaagden.…
Günter Schulz30 september 2012Lees meer >

Een uiterwaard van kwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
In gewijde grond van onbedijkte welen blijven mijn herinneringen stokstijf staan. Mocht het verstotene in thuiskomst helen, dan laat ik mijn krankheid vliedend gaan.…
Iniduo23 december 2012Lees meer >

BEIDEN

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Het denkerswerk vol zoeklust der bewonderde wijsgeren schrijvers en hen die met getallen hun kunst tonen geniet dikwijls meer achting dan het nuchtere spreken en handelen dat men ziet bij arbeidende mensen of zwoegers die de grond bewerken God verspreidt zijn zegenbrengende geest over veel verschillende bezigheden geboren uit noeste handen…
Han Messie5 januari 2013Lees meer >

Bevriende idioot

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
Ooit vloog jij zo hoog bezag jij werelden en wonderen bomen groeiend tot de hemel en je viel niet, je viel nooit over mijn woorden moest je denken de vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad…
mobar20 februari 2013Lees meer >

De Vreter en het Beestje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Enkel denkt het daar te kunnen zijn Wat de vreter doet Alles wat de vreter doet Tot zich neemt Kan enkel nog tegen stribbelen Tegen meedogenloze controle Echter weet het beestje Te zijn buiten te doen Verlaat de omgeving Overstijgt de vreter Te zijn verliet verlangen Geeft te eten aan de bangeriken En toch met beide voeten aan de grond…

Met de ragebol

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
" Mijn voetstappen dolen in het rond op onvruchtbare grond en de zon houdt zich schuil achter donkere wolken. Alles ontstaat uit zichzelf wanneer wij zingen van liefde en bloemen Stem vol melancholie Hij haalt de ragebol door spinnenwebben van de taal.…

Nachtvlucht naar jouw woord

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Ooit vloog jij zo hoog bezag jij werelden en wonderen bomen groeiend tot de hemel en je viel niet, je viel nooit over mijn woorden moest je denken de vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad je pakte…
mobar14 oktober 2013Lees meer >

Hoe depressie eruit ziet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Met vlijmscherpe blik Fileer je mijn Aanwezigheid in die Uiterst steriele Apotheek van jou - Wegkijken lukt nog Net niet, maar wat Had je het graag Gewild - Mijn smoezelige jas, Ongeschoren kop, Mijn tandenloze mond - Je walgt en kijkt Uit verlegenheid naar De grond, je schaamt Je dat je zoiets goors Moet aanschouwen…

AAN DE POEZY.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst, terwijl ik naar de dauwdrop dorst, die, waar gij treedt, de dorre grond beperelt! Keer weder, en begeef mij niet, maar onderhoud dat hemels leven, dat zich ontwikkelt uit het lied.…

Jong geleerd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 737
Morgen terugkomen en kijken of gisteren veranderd is, achteraf een treurwilg wiegt met de wind Een engel gemaakt in de sneeuw een sneeuwman met steenkolen ogen versleten muts op en sjaal Zelf geschapen met koude handen rondgelopen met tenen, stampend koud naar de melkman gezwaaid Een poging tot vliegen gedaan een meter van de grond gekomen…

De golfslag sterft

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is wanneer ik op het strand loop - daar waar zand en water elkaar raken = en de golfslag rond mijn voeten sterft dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta de grond die mij eerst stevig droeg lijkt verdronken te verspoelen en aan draagkracht te verliezen onder mijn aarzelende stap maar dan zie ik de lijnen voor me…leidend naar de einder…
sacrajewa13 december 2014Lees meer >

Je pluisde nog even

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag het grijs van de zee boven land vlokkig ontladen in dwarrelend wit dat stilte danste op een onzichtbare wind ik zwaaide en ving jou op de mouw van mijn jas je pluisde nog even toen je huisde in de holte van mijn hand schitterde kristal tot je structuren kraakten en een voor een braken jij als druppel de koude grond…
wil melker28 december 2014Lees meer >

Verstopt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
En als de herfstbladeren de koude grond versieren,dek ik je toe met zachte mos. Ik zwaai nog even voordat ik wegfiets. En wacht geduldig.... Op de volgende zomer.…
Betty Veerman24 februari 2015Lees meer >

Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
Steunende handen onder zijn hoofd ogen die branden verward en verdoofd Verbeten mond heeft Hem gekust voelt nu geen grond en ook geen rust Dienend het beest schijnheilig geweest en vastberaden de Liefde verraden Schuldig branden dertig in getal in zijn handen 't werd zijn val Berouw gekomen 't zilver gegooid zijn leven ontnomen…

Hem ontgaat niets

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
Zij zullen vooralsnog de grond beslaan maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ja, er is nog ruimte tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

Dit ingenieuze spel

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 427
verwoestend slaat de wind het rijpend koren neer als dank voor deze zomerdag of zien wij dat verkeerd waar in de hitte ongezien het vocht is verdampt gewas door zonnebrand al geel en slapjes hangt bedekt zij nu de aarde laat water mondjesmaat de grond indringen beschermt zo wortels en wat andere zaken die de bodem vruchtbaar maken…

Druppel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
En aan het einde van de tunnel; water, grond, een hand? Ogen wijd open, gespitste oren, lippen aan elkaar geplakt. Mompel, glimlach, schreeuw en een halve traan.…

Uitgerust met veren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
aan de grond stijgt weinig meer dan een sterk gesmoorde opwinding, trillen vleugels na..…

Het is weer stil aan zee

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Alleen de schittering drijft nog op het water en zo af en toe dan gaat er in de verte nog een schip voorbij dit voortvarend leven is het beeld voor mij gisteren scheen zo fel de zon dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon nu valt de regen mij niet tegen zie ik de grond al ademend bewegen hier leer ik in alle overgave heel bewust mijn…