3970 resultaten.
Astrant sonnet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Velen zijn met stilheid geslagen
behalve dan hun vingervlugheid
indringend beeld van deze tijd
geen gezeur zonder vele vragen
niet opzien zonder sociaal gedrag
een kind omgekomen op het zebrapad
vorige week lag er een bejaarde plat
gedood van de ene op de andere dag
het is sowieso een ellendig geheel
vingers krommen pijnlijk in de kramp…
Terrorisme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Zomaar van hun aardse bestaan geplukt,
door soortgenoten met een steen
in hun borst in plaats van een hart.
Zonder scrupules zorgen ze voor smart.
Het is nog niet gedaan,
het is het begin van de orkaan.
We moeten toegeven, dat wij
met terrorisme moeten leren leven.…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre schemerstand
liefde in volle afdronk, beschonken
van overvloed, in nog fragiele staat,
vermoedelijk als plaats…
Materialisme
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Daar, waar leven dan eindelijk weer
op zijn plaats leek te zijn.
Met een bank, televisie en eettafel.
Gelukkig met oneindig materialisme.…
Mijn moeder, een vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
836 hoe ze er uitzag, soms weet ik het niet meer
ik moet er enigszins naar gissen
allicht zal ik me wat vergissen
toch probeer ik het keer op keer
mijn moeder, ik wil haar gedenken
ze verdient die plaats in mijn gedachten
en och, ze is er soms in slapeloze nachten
dan weet een herinnering mij rust te schenken
ze was zo knus, vol liefelijke zorgen…
Omfloerste ogen
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
454 omfloerste ogen
in een ijdel pogen
thuis te komen
het mocht niet
baten in de duik
bleef ik haken
aan een fel
dispuut om
meteen danig van
de wijs te raken
juist het
bekende voelde
als gewenst
drempelloos pakte
ik onschuld in
natuur gekleed met
licht eigen gewin
heb mijn rug
gerecht ben niet
afgedropen
jij hebt mij op
de plaats…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Onvoorstelbaar
Nooit gedacht dat
een virus de ronde wereld
zo plat zou leggen.
Eenzaam lenteland
Het is nog april
vogels zingen uitzinnig
desolate stad.
Dagen achter glas
Het luchtruim dijt uit
de wereld krimpt we leren
afstand te nemen.
Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.…
Als wonder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 ik kom ze
steeds vaker tegen
de pluizen als
dragers van leven
staar ze na
gedragen door
de wind die vast
een goed stekje vindt
wij adopteren
plaats en tijd voor
directe streaming
van wat er blijft
toeval en chaos
hebben ons nooit achter
de vodden gezeten want
wij willen alles weten
het is geen opzet
je intens te volgen
maar…
Steeds hoekiger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 de breekbaarheid
van leven waarin
alleen discipline telt
consequent zijn
als basis om voort te
bestaan laat de kleuren
van liefde al snel vergaan
impulsiviteit die
altijd leidt tot eindeloos
intieme sessies is zijn
creativiteit volledig kwijt
gewoon is nog
lang niet ingedaald
met de schrik om het hart
gaat de wereld weer plat…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 nog iets onbekends vergeten
voor het te laat is
en het beton reeds gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan…
Verandering ?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 Een beetje meer liefde en respect, dat
zou wel op zijn plaats geweest zijn in het
bijzondere leven van de coronacrisis…
Veertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
467 jij hebt in
een vorig leven
ooit voor engel
gestudeerd toen het
vliegen verleerd
bent op zeker
cum laude
gepromoveerd
in het aanschijn
van de heilige heer
niet dat ik
daarop lijk maar
ben wel geschapen
naar zijn schitterend
beeld en vergelijk
mijn rechter schouder
is jouw vaste plaats
omdat alles wat links
is ook altijd…
Vliegende consumptie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Een jaar van verdriet, overal
Doden te betreuren
want tijd doet geenszins pas op de plaats
Gelijk aan alle vleermuizen
>>>
Het verdriet dat overheerst, overal
Daar waar (jonge) levens zijn gestopt
Wij kunnen niet meer dan afvragen:
WAAROM?…
Waterval
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Dansen tot de naald een nieuwe plaat kust.
Soms moet ik zo hard huilen
wanneer wij denken dat dit het beste is.
De wereld begraven in geld, religie en macht.
De dwazen blind.
Ik wou dat ze zagen hoe hard ik huilen kon.…
DE DAKLOZE
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
588 Er is geen plaats voor mij
ook niet op de achterste rij
alleen een afgrond die zich aan mij opdringt
of een vuilnisbelt waar ik mijn restjes vind.
Geen hand die me aanreikt
geen euro die valt en me verrijkt.
- Wie kan mijn eenzaamheid begrijpen
en zal mijn kerst ook zo verglijden?…
Karma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 je einddoel haalt
Hoe mooi als paden elkaar overlappen
Beide levens worden uitgedaagd
Hoe jammer als je daaraan wilt ontsnappen
Je geluk samen dan vervaagt
Mooi dat al ons samen in de sterren staat
De touwtjes heb je niet in de hand
Grip hebben op wat zo zijn gangetje gaat
Laat het zijn, gedachten zijn niet relevant
Plaats…
Help!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Maar op een hele andere plaats.
Had het daar altijd al gelegen?
Het lijkt zo vreemd,
en geeft mij vrees, die ik liever niet wil voelen.
Alles zich afspelend in mijn geest,
met vreemde grijze doelen.
Dus schrijf ik alles op,
omdat ik graag wil weten.
Maar lees ik het dan weer,
dan ben ik ook dat vergeten.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven gaan zoals ze gaan
geen enkele afdruk is gelijk in het zand
geen enkele korrel valt op dezelfde plaats.
Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.…
Geur van eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
460 met mijn lange
haren terug naar
de plek waar wij
als kind altijd waren
het stenen muurtje
de kapotte bank
zonder leuning
altijd kletsen vaak
met stem verhef over
de voor ons belangrijke
dingen van de dag
wie met wie was
en hoever of
haar ouders dat
al wisten en zoals
wij ook naar alle
andere zaken
zaten te gissen
kende de plaats…
Non Ego
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 Met dank aan Bontje voor zijn snelsonnet
Hij heeft noch Poetin noch zijn mensenbroeder
Baudet ditmaal in 't zonnetje gezet
Terecht, het is de dag van onze Moeder
Het leed van dit gemis laat hij verzachten
In plaats van mij heeft hij Mei
in gedachten
________________________________
EGOLOOS
Al zijn we 't "Ik"-tijdperk allang voorbij…
BEWAARPLAATS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Het is een plaats
om te bewaren,
op te slaan, niet weg
te gooien, nog niet
definitief afscheid van
te nemen, een locatie
van uitstel tot ooit,
een keuze voor her-
overweging, een gelegen-
heid om te kunnen
terugkomen op de aan-
zet tot nooit meer
kunnen bezitten of een
nooit meer terug, een
overbrugging naar
een einde,
wellicht voorlopig…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen die ik nog kan horen
in vage dromen van weleer
uit tijden die mij sterk bekoren
maar antwoord geven zij niet meer…
Veerkracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Zeer verleidelijk trekt zij mannen aan
Terwijl Poetin wil dat iedereen angst heeft
Is 't tegendeel het geval voor wie het langst leeft
Niet ten onder gaat, maar danst en blijft staan
Een mooie, jonge dame geeft gehoor
Verleidt de camera en gaat ervoor
Snelsonnet n.a.v. een gevoelige plaat van fotojournalist Eddy van Wessel in Dagblad TROUW…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…
Nu En Later
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
487 als hij in het nu leeft
en het zit hem tegen
dan kijkt hij naar later
in de hoop dat het grauw
plaats maakt voor
het hemelse blauw
als hij nu leeft en
hij kijkt niet vooruit
dan ziet hij hagel regen
en natte sneeuw
kletteren tegen zijn ruit
als hij in het nu leeft
met z’n vele zorgen
denkt hij maar aan later
aan die zeker ooit
opdagende…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Dan, in de ochtend ben ik eindelijk alleen
Een zachte wind suist langs mijn oren
Mist nevelt op mijn gezicht
Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten…
net niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
456 had net niet genoeg zelf vertrouwen
Ik had net niet genoeg open gestaan
Ik had net niet genoeg kansen gegrepen
Ik had net niet genoeg aandacht gegeven
Ik had niet de juiste vrienden gemaakt
Ik had het niet zien staan op de kaart
Mijn aandeel bleef maar verder zakken
Het had de verkeerde lucht gebakken
Ik zet de oven op vol gas
In de plaats…
Op weg naar Allerzielen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 De vrede die op zoveel plaatsen is bedreigd
maar hier nog wel een plaats heeft om te wonen.
Laat ons maar eerbied voor een ander tonen
en dat ons hart tot geven wordt geneigd.…
Voor lach en ogen
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
436 de melodie
die het huis
liet horen als je
het bewonderend
aandacht gaf in
samenhang met
kleine rotspartijen
en de rijke natuur
bijzonder de
veelkleurige
bossages op
de eigen fijn
gestyleerde hoogte
het azuren blauw
licht toucherend
weer en wind hadden
zo hun eigen penselen
en kleuren gebruikt
om de invloed van tijd en
en plaats…
Dat lokje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
368 altijd was er
dat wispelturige lokje
springerig midden
op je voorhoofd
wilde nooit op haar
plaats blijven zitten
bij iedere staccato
sprong zij uit de band
moest dan met een
correctieve veeg
weer terug naar
haar geboorteplaats
als jij je betrapt voelde
was er altijd dat
bijna schuldige lachje
over een gewoonte
waar jouw muziiek…