3361 resultaten.
Julen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Julen raakte in een diepe put,
het zoeken duurde te lang.
In eenzaamheid ben je daar
overleden.
Hoe erg moet dat zijn voor beide ouders.
Nu ben je samen met je broertje.
De ouders hebben het van afstand mee moeten maken.
Een tragisch einde is er aan gekomen.…
Nachtdier Ryanne van Dorst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Ryanne van Rotterdam
ja zij van de televisie
een nachtdier met allure
met pit, durf en vooral
belangstellend en invoelend
laat degelijk ook haar zachte kant zien
en ‘en profil’, wat een lief gezicht
ze heeft het Rotterdamse lef
‘ech wel’, ‘ja toch’, ‘pleurt op’
raakt veelal de kern van de zaak
slaat nachtvissen aan de haak
in haar nachten…
kunst en vliegwerk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
636 Er is een web geweven
hier aan het raamkozijn
ingenieus als kantwerk zo fijn
in één nacht kwam het tot leven
daar middenin zat de spin
met geduld te wachten op haar prooi
een vlieg raakte er in verstrikt
spin pikte en weg was de vlieg
’n kraai kwam een kijkje nemen
bezag met interesse de delicatesse
vogel pikte en weg was de spin…
Het doet er altijd weer toe.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
371 Het raakt het hart van
de innerlijke wetenschap
zonder dat je dat wordt
verweten, beheersing van
geweld en twijfel, wat niet
lijkt te zijn, toch tastbaar is
gebleken als de overstijgende trap
en alles er nog steeds toe doet,
wel onmeetbaar,
in voor - en tegen spoed
op het resultaat
raak je nooit uitgekeken.…
(On) volmaakt?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
572 Het wordt weer lente
kennelijk te vroeg,
wanneer we ons houden
aan aantoonbare geluiden
zijn de vogels gelijk gestemd
of het prilste groen,
uit grond of aarde,
zuigt zich vol muziek
in een gezamenlijke
ouverture te ontkiemen,
opmaat naar het licht,
ongeremd ervaren, sprekend
in een gedicht, het is maar
wat je het meeste raakt?…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 Onze wereld uitgesneden
langs de sjablonen van het
het onzekere, fantomen opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw…
Als een vlinder ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
462 Zij raakt verstrikt in liefde en berouw,
voelt onzekerheid in het glorieuze licht,
een vrije doortocht verleent als onderpand,
als een vlinder uit een meisjeshand.…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 jij kon niemand
tegen de haren instrijken
het voelde altijd
als een verrijken van
de persoonlijke kant
waar stekeligheden
opdoken kon jij hun
scherpe kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden…
Senior...en wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 In onze openbare bibliotheken
Wordt tegenwoordig landelijk verspreid
Een gratis blad voor als u teveel tijd
En geld heeft zonder last van hypotheken
Ook voor degeen die niet heeft gestudeerd,
Het naadje van de kous zou willen weten
Van de processierups en muggenbeten
Raakt met dit magazine nooit uitgeleerd
Waar kunt u heen met al uw…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Carel Godin de Beaufort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 verplicht,
de jonkheer is een aardig zwaargewicht
die graag zijn viercilinderbeest laat klinken
We schrijven vierenzestig, Nürburgring,
de Flugplatz en het Schwedenkreuz genomen,
na Breitscheid bij het steile stuk gekomen,
zijn zwakte: voorsprong komt in het geding
En dan slaakt zeven-achttien nog een kreet,
de Porsche trekt naar links en raakt…
Smering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
527 Ik constateer: men schrijft meer dan men leest
Men deelt het navelstaren met collega's
Als waren 't zijn, c.q. haar, alter eega's
Men raakt schrijvenderwijs steeds meer verweesd
Somtijds een metafoortje hier
en daar
Een vergelijking in je lexicon
Ik wou dat ik het minder cryptisch kon
Mijn hersenpan is onberekenbaar
Gegroet, o wees,…
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 een straffe storm of bedreigende waterval
ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval
al wat tijdelijk is raakt uit het zicht
men hoede zich, derhalve, voor het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek
dagen dragen…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
Papa
hartenkreet
5.0 met 26 stemmen
1.247 Het maakt je bang en heel onzeker,
niet snappend hoe dit jou nu raakt.
Nooit meer nieuwe herinneringen maken,
niet meer weten hoe iets smaakt.
Staren naar een lege toekomst,
bang voor wat nog komen gaat.
Steeds meer wordt jou afgenomen,
het voelt te vroeg maar is al laat.
Ooit zo sterk en zo aanwezig,
nu door alles zo gekweld.…
gebutst en bebloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 hij gooide stenen
schreeuwde
onverstaanbare
kreten wierp zich
onbeheerst in een
strijd waarvan
hij dacht dat het
de zijne was
nog had de tijger
zijn klauwen
gespreid maar de
ongelimiteerde
drift raakte er uit
geschrokken en
getroffen door
verdwaalde brokken
de stoet begon
gezicht te krijgen
gebutst en bebloed
probeerden zij…
Mentaal manipuleren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij was een man van fifty schades of grey
Zo had ze tot haar spijt moeten ontdekken
Hij raakte haar op zeer kwetsbare plekken
Hij was een gaslighter, zij prooi in spe
Hij was een man van vijftig tinten grijs
Zo had ze spijtig moeten concluderen
En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren
In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs
Zijn…
Hide and seek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Je raakte mij in jouw cocon
als vlinder aan, zonder touché
Bedwelmde en betoverde
mij op je eiland, nimf Circe
En hield mij als de zwervende Odysseus in je macht
Eénmaal vloog je naar hem toe
en even vaak kwam hij bij jou
Maar beide keren bleef je schuil
verschanste je in je cocon
Ik waande mij die grote zwerver
opende zacht jouw…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.
de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Niets raakt mij meer.
Ik ben voorbij huid,
voorbij adem.
Een gestolde blik
in de ruggengraat van de lucht.
Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.
Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.…
Vredesdroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 Altijd wil ik de dromer blijven
De dromer die ik altijd was
Over dromen van vree wil ik schrijven
En over de droom die genas
Het was een droom van rust
Die de mens aansprak en raakte
Na ontspannende slaap wakker gekust
Door geest van liefde die over mij waakte
Het was een droom voor alle mensen
Van elke kleur en elk ras
Dat elk voor ieder…
Hoop in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
497 In duisternis ... waar sterren zachtjes stralen,
en een sprankje licht dat onze harten raakt.
De hoop die ons door donkere tijden haalt,
als een zonnestraal die in de nacht ontwaakt.
Een nieuwe morgen vol beloftes en dromen,
waarin we samen onze toekomst bouwen.…
Bob
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
407 De woonkamer spic & span, niemand lacht
Tot een monumentaal ding opgemaakt
Iets dat paspopperig kant nog wal raakt
Somber in zijn grafkist binnengebracht
Tijdens de avondwake tranen grienend
Om de verloren vriend denk ik verslagen
Snikkend aan onze verdane dagen
En aan de dood op zijn wenken bedient
Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…
Oud stof, nieuw licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
95 Wat raakt mij nog het geruis van een nieuwe lente?
Ik heb mijn hoofd op kussens gelegd
waar ver vergeten dromen stierven,
en voelde hoe oude liefdes als scherpe doornen
langs de huid van het geheugen sneden.
En toch.
Er is een stille, bijna vreemde rust.…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Het gisteren raakt langzaam kwijt,
hoezeer een herinnering ook verwarmt.
Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.…
De Auditie
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.313 Ik ga naar mijn plaats, en start nu mijn zwaai
mijn arm raakt mijn buurman gericht op zijn oog
toch nog gelukt om er ééntje te temmen,
anders was het voor niets, al dit rare gedraai....…
Jij bent mijn zon
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
4.704 Soms weet ik het even niet meer
Hoe ik de dagen moet overleven
Dan ben jij er gelukkig voor mij
En weet mij dan warmte te geven
Jij bent voor mij zo waardevol
Zo open en me altijd weer trouw
Vrolijk en belangstellend tegelijk
Dat raakt me telkens weer in jou
Je luistert naar al mijn verhalen
En bent behept met engelengeduld
Mijn tranen…
Zwembad in de zomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.610 Ik voel hoe lekker zacht het water
mijn lichaam raakt en dan, wat later
zwem ik me lekker licht en vrij.…
gedachten vol met stilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn…
doof en blinder dan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 stemmen zeggen niets
spreken zonder zin
naar smeken hoef
ik niet te luisteren
onderhuids het fluisteren
het raakt me niet
de vragen in een stem
breken kan ik
met een glimlach
weer vergeten
dans de stilte
van ieder uur muziek
minutenlang tot solo
ogen strijken langs
ik ken geen blikken
van nog weten
ben ze snel vergeten
ze…