3008 resultaten.
Het theater
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
148 af, en liet buiten de muren
een podium bouwen
Voor de wetenschap die niet helpt
.....om de problemen op te lossen, maar
.....de wereld ingewikkelder maakt
Voor de geleerde rector uit Praag
Voor een zomervuur voor de burgers
.....en de vrouwen die zich aan ons lenen
want politiek bedrijven is theater
in de zalen en de kerken van de stad…
Droomstad
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.720 - De starren straalden
Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.…
bestijgt de kansel en heiligt je woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 ik zag je dwalen
in een stad vol met glas
niemand wist echt wie je was
je kende geen mensen
las wel hun wensen
lachte een spiegelend wat
hoorde hun stemmen
in een sfeer van vaag kennen
maar de zon nam je mee
jouw hart gaat naar zee
niet naar dat tijdloos gekeuvel
ik duid verder niemand dat euvel
jij bestijgt de kansel
heiligt…
Londen, 7 juli 2005
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.080 Zijn onmacht is verpakt in ferme woorden
Maar gaandeweg vindt hij de juiste toon
De media die zijn massaal gekomen
Emotie klinkt door elke microfoon…
Hij heeft zich na de eerste schok hervonden
Het komt nu aan op visie en beleid
En morgen rijdt de metro weer door Londen
Want “doorgaan” is een wapen in de strijd…
De stad treurt om haar doden…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 hypermuzikaal
over de sprekende watervlakken en
vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen in
je handen te verzamelen voor mij
ongesproken stad…
Drukte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.945 In de stad is het vreselijk druk
daar moet je manoeuvreren
Tussen de mensen op het trottoir
blijf je aan het laveren
Ga je er een hoek om
dan is de kans heel groot
dat je tegen iemand botst
en je belandt samen in de goot
Kom je in een groep terecht
dan trapt men je blauwe schenen
En kom je daar dan uitgerold
knal je vloekend op de stenen…
Volle zomer,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Nu heeft de natuur haar droom van
licht gebouwd, Van lust en liefde:
Gezonde blijheid; En wie slechts
eenmaal 't wonder heeft aanschouwd,
Voelt zich voor altijd een vreemdeling
in eigen stad, En treurt om die lieve
en onbeperkte vrijheid, En heeft,
Voor eeuwig heimwee naar dien schat.…
Morgenster
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
918 Verlicht je elke stad en akker?
Wanneer moet je slapen gaan?
Slaap je wanneer de zon gaat schijnen?
Of wanneer het haantje kraait?
Doe je je licht uit, of ga je verdwijnen?
Voel je hoe hard de wind nu waait?
Ken je de zon? Ken je de maan?
Zijn het je vriendjes, al ben je veel kleiner?
Wanneer moet je nou slapen gaan?…
Jaar
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.559 Natte muren
Modder in het gras
Koude handen
Dikke das
De bomen kaal
De mensen vaal
Maar zachtjes kleurt vanalles groen
De natuur heeft ineens veel te doen
Slapen met de ramen open
Te warm om door de stad te lopen
Op het strand liggen
zij aan zij
En bij de kassa van het pretpark
wachten in de rij
langzaam stroomt een jaar voorbij
Bladeren…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 duin, de zon
een zwarte bui verdronken
in de geur van hennahaar
onder het hemeldak
een bank met uitzicht op de
rand van regen, de zee blauwt
branding aan de koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een vloed die reikte
naar de stad…
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 wat zocht je in de stad
jij die alles was en had
het zachte groene land
een hand boven je oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur…
De leerstellingen van een arrivist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
916 Wie lichtte de kandelaar dat het vuur startte,
brandde beneden de versterkte stad, de troon?
Wie kon alle vluchtelingen behuizen in een enkele hut
of een bescheiden bungalow?
Wie leeft in een andere dimensie, vrij van
de zorgen die wij kennen?…
Je hebt me alleen gelaten...
poëzie
3.7 met 339 stemmen
62.775 je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je al vergeven
want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas
van een badkamer
en gisteren hoorde ik je in het bos lachen
zie je, ik weet dat je er nog bent
laatst reed je me voorbij met vier
andere mensen in een oude auto…
De zanger op de hoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 Maar de bewoners van de stad
hebben hier genoeg van gehad.
ze horen niet, blijven niet staan,
ik zie ze doelloos verder gaan.
Want ze worden hoe dan ook bedrogen,
zoals dat al tientallen jaren gebeurt.
Ze komen de realiteit niet onder ogen,
ook al zijn de straten bloedrood gekleurd.…
Multatuli
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
3.434 van buiten
ik roep haar minnaar aan onder de eglantier
4 vwo slaat melig aan het muiten
vergalt al twee rapporten lang mijn lesplezier
ik ben het lijdend voorwerp van mijn lessen
maar ook het onderwerp van veel geklaag
cynisch ontleed ik soul met scherpe messen
kritisch wijst ook mijn vinger naar den haag
bijna ben ik voorbij de laatste stad…
natuurlijk
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.276 natuurlijk was hij elke avond zat
in drank verzonk het opgelegde leven
de linkervuist was steevast hooggeheven
hij schoor zich niet, verweekte niet in bad
natuurlijk ging hij wonen in die stad
waar strijd met kapitalen werd geschreven
er werd in open wonden zout gewreven
hij was te slim voor galg, te snel voor rad
natuurlijk kwam hij op…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.940 Zolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.…
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht haar volle intree
Park en pleinen baadden in gastvrijheid
maakten van de stad…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Ik strandde in een dode stad,
Bewandel een eenzaam pad,
Vertrouwd met vergeten graven,
Omspeeld door zieltogende blaren.…
stemmen
gedicht
3.1 met 86 stemmen
27.727 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…
Spreuken van de donder
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.817 Wie de stad met list bouwt, de burcht met onrecht,
die zal vallen. Wie raaskalt zal verdwalen,
hartenscheurders worden zure regen.
Wie vervoering dooft, van tombe naar tombe
tolt hij. Die 't water teert, zoet DDT
kust vroeger dan hij de engelenveer.
Nog niet eerder snelwandelden veenlijken.…
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 meanderende lokroep van rode aarde
ontsproten uit jouw schoot
land van wanhoop en van hoop
onder medogenloze zon
ben ik de mankepoot
die struikelend en dansend
naar ebbenhouten heupvleiende geoliede vrouwen
haar melkwitte stijfgeslagen lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme…
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 Uit de bergen ijlen ruiters in verrukking
naar de fiësta in de stad
aan de oevers van de bruisende rivier.
Daar zijn de señorita’s!
Rode castagnetten klepperen verleidelijk
onder hun wervelende rokken.
De nacht geeft de dag een afscheidskus,
de vrouwen slingeren
hun laarzen om de mannen.…
De kortste dag - Deel 2
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.012 De drukke stad
stopt met bruisen
terwijl het leven binnenin me
explosief begint te sprankelen
We lopen samen langs terrassen
waarachter de Bodensee over de nacht waakt
naast me loopt de vrouw
die me stilaan verliefd maakt
Met begerende blik
in haar aanbiddende ogen
leest ze mijn lippen
waaruit klanken vanuit mijn hart
vol genegenheid ontglippen…
zittend naakt
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
825 ik ben naakt geraakt
een blakend wonder
weliswaar gelaakt
met veel gedonder
maar teneinde mijn uiterlijk
geenszins verzaakt
het was ook niet erop
of eronder
ontkleed liep
ik door de stad
de ogen omhoog
het regende niet, gelukkig,
ik werd dan niet nat
alhoewel
wat zouden de druppels doen
hun weg zoekend langs het behaarde…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 Hoe leven
vermalen wordt
door het wentelende wiel
dat zoekend en zuchtend
zoals ook liefde zich herhaalt
en ik herhaal
schreeuw jouw naam
over de eindeloze verzameling
aan grafstenen
tot wij, elkander kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in…
De Lente
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 Dan zullen Bloem- en bloesemgeuren,
zich spreiden over stad en land,
de tuinen staan in vele kleuren,
de dotters aan de vijverkant.
De vogels vlechten weer hun nesten,
de lammeren zullen vrolijk zijn,
en de mens volop genieten
wanneer ik met mijn staf verschijn.…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 hoe een groot schrijver
zo klein worden kan
de kist, eenvoudig strak
op sokkel met witte roosjes
overal zijn ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes…
TAAL
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.525 Toen deed de stad van leed
voor mij haar poorten open;
ze leerde mij ‘t geheim
van wanhoop en van hopen;
daar hing te spreken veel
aan ogen en aan monden
waarvoor men hier beneên
geen taal heeft uitgevonden.…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 Hij spreekt de taal van stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom…