Alle inzendingen over taal

5649 resultaten.

Sorteren op:

Rijpen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 469
Als ik gaandeweg anders dicht is dat verwijtbare onschuld, wachtend op het licht vol ongeduld wat mij vervuld. Ik stel mij geen vragen meer, aan de rusteloze muzen die ik dien, ik denk niet dat ze mooi of aardig zijn als ze niets meer in mij zien en weet ik ook niet wat zij willen, - trouweloze makkers, om mij in hun val te lokken…
pama19 februari 2009Lees meer >

Ontgoocheling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
Te twisten als zwermen bijen, vol ijver met de taal hun raten te vullen, om tot een lyrische hymne te breien.…
pama21 februari 2009Lees meer >

Zoethout

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Doorluchtig door de regen getemd, ben ik gelaten, maar vooral alleen, misschien wil ik het zo laten, mijn kijk geremd, door met waas beslagen ramen, zie de lege straten, scheen licht uit met kaars verlichte huizen in schemer, het donkert om mij heen met het potlood, waarmee ik schrijf, kauw ik me naar het einde, herken de smaak van zoethout…
pama26 februari 2009Lees meer >

De macht van metaforen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Vreemd toch, die taal, die spraak, Zo vaak zo boeiend in beelden. Ik voel m’n ogen gloeien, zien, Span m’n hartspier, m’n borstspier. Maar ik weet diep in m’n hersens: M’n hart zit in m’n hoofd… M’n hoofd dat bonst door jou – ‘k Heb toch gevoel in m’n kop. En ik weet ik denk en denk en denk Tot het klopt.…
jabshuis27 februari 2009Lees meer >

Schrijven

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 810
schrijven, dat is wat ik wil misschien wel over heksen of toverkollen, aardknollen en trollen, over bezemstelen vliegende schotels en kopjes zonder oor blauw gras en groene jongens inktappels in een mand blauwe tanden van de wolf die kwijlend mekkerende geiten bestempelt tot avondmaal zeven kippen en een kokhalzende haan…
Hanny3 maart 2009Lees meer >

INSPIRATIEBRON

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
met de kim in mijn gedachten denk ik aan een verhaal in horizontaal…

alaam

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
op tafel ligt ze inktloos, leeggeschreven haar vertrouwde vorm mijn reddingsboei wanneer in dreigende stormnacht ik vertwijfeld en stuurloos het noorden zocht gaf zij weer regel richting aan mijn hand stolde verwarde flarden tot woord afbakening brengt rust paniek op papier is overzichtelijk…
rietvr6 april 2009Lees meer >

Coq sur Mer v/h De Haan

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Normaal echt allesbehalve tettezot stond ik nevens een kloeke porre die in Geel haar kiekens zichtbaar gelijk konijnen door den draod appetètlijk rond liet zingen met heel veel volk in de statie spek veur den bek op de boulevard steeds roerend naar ander plaatsie Ik in de hoedanigheid uit te wringen was die jenoffel nie te porren happig…

Dat ik een wild genieter ben geweest

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.408
Dat ik een wild genieter ben geweest, Wiens vreugde wrang was en wiens wroeging wranger, Men zal 't weten, zolang men Hollands leest, Maar ook niet langer.…

Tegeltaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gebakken taal heeft soms een snoet als hoofdletters een rok dragen en lange lussen veters rijgen in op maat gemaakte korsetten dansen volgzinnen ademloos verliezen af en toe grip bij het walsen en keren geven platweg smoel aan lachende letters tussen soms verwrongen woorden wanneer zij zich spontaan verhangen aan een wit gekalkte…
metha15 april 2009Lees meer >

gekleurd

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 584
en wit is de basis van het gedicht dat veel gebazel doorstaat maar vaak de voorliefde geeft aan het rood in adem van verlangen dansend in het driftige geel van de zon een kleurenleer ten beste een encyclopedie van grote woorden waarin het zwart de harde taal van stilte weergeeft…
klaes23 april 2009Lees meer >

LIED VAN GROOT-NEDERLAND

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.829
Waar een Volk leeft, leeft een recht, een plicht tot eigenwaarde. Ons volk heeft in zijn hart gezegd: maak schoon uw deel der aarde. Maak schoon, maak sterk uw deel, dat gij met trots kunt tonen de kleinste plek in 't groot geheel waar Nederlanders wonen. Wat een Volk kan, voelen wij; wij leerden het drievuldig. Een groter Neerland is nabij…

Ontvangenis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Schatje, wat schat je - dat Maria onbevlekt ontvangen is of zou haar hoofd toen ze ging solliciteren weer besmeurd zijn met duivenpoep?…

Een waarlijk gedicht

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 739
vandaag doe ik mijn best oprechte poëzie te schrijven het ligt niet echt in mijn handen slechts goden bepalen of mijn verzen ten einde in lyrische zin aan uw superbe ziel zullen beklijven die zo met waarden en normen van de letterorde is begaan en zij, strofisch als gezegd, in uw edele gemoed wensen te landen ik spreek thans…

VERLOREN

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 655
je danst langs nachtkoel ijs, in wervelende pirouettes, mijn donkere, verlangende ogen begeren je te volgen, dat stil smeulend, vurig, krachtig idioom, vol passie, die soepele, krachtige spieren die zich tekenen vlak onder blanke huid, onder blauwgeaderd vel, ik voel me schuldig en betrapt op schoonheid, intense schoonheid van huid, lichaam,…
Tjoke28 mei 2009Lees meer >

de oude schrijver

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 638
de oude schrijver heeft niet gefaald een mensenleven schreef hij zo levendig in zijn taalgebruik zodat hij altijd zijn woorden kwijt kon de voorwerpen op zijn schrijftafel zijn de zijne geworden wat geweest is, heeft hij voortgebracht hij heeft het schrijven genomen in de lichtval van zijn moedertaal de tijd heeft zich kenbaar gemaakt…
klaes21 juni 2009Lees meer >

Ode aan de dichter

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 645
je laat mij wonen in je woorden als ik ontheemd mijn plek niet vind me thuisloos waan en in de wereld sta als vreemdeling de ochtend neem als sprakeloos de avond als voorgoed verdaan als blinde in het licht moet kijken dan geef je rust met al je zinnen beland ik in een veilig nest de duivel en mijn zieledeuk voor even weg…
annabel25 juni 2009Lees meer >

men zegt

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 710
men zegt dat poëzie oogverblindend is kristal van schoonheid toegankelijk is spiegelt in het water vloeiend in woorden in overbrugging naar dichtwerk maar soms trekt het als een labyrint door het leven vol vraagtekens bouwt een doolhof van mysteries in de taal en legt een hypotheek van onwetendheid…
klaes30 juni 2009Lees meer >

de stoel en het gedicht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Iets is een stoel of een gedicht. Op een stoel kan je zitten. Op een gedicht ook mits het gedicht op een stoel ligt. Een stoel is dus belangrijker, maar wat zou een stoel zijn zonder gedicht? Je gaat wel zitten en je kunt iets zien evengoed: een plant op tafel, een opwaaiend gordijn op een zomeravond, en je kunt iets horen…

Woordgebaar

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 830
Alles wat zo jong als het gevoel kan zijn alles wat zo nieuw en steeds verbaasd kan zijn wordt steeds kleiner in mijn woordgebaar waarmee ik in de leegte woon bevreemd de snaren van mijn luchtcello ook al droeviger van toon alles wat zo oud als het verstand kan zijn alles wat zo doorleefd en steeds geweest kan zijn wordt steeds…
mobar14 juli 2009Lees meer >

tussen het toetje en de vaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
mijn toekomstige gedichten zijn nu nog ongeschreven maar ik voel ze in me leven als volhardende intentie met het hevige verlangen op te lichten tot presentie tussen het toetje en de vaat is bijvoorbeeld zo’n moment waarop het woordenloze woord ineens precies zijn letters kent de deur naar het onzegbare staat dan even op een kier en leegte…

ik wandel door de stad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
en kijk om me heen de mensen, de huizen, de straten als vanzelf ik schud woorden uit m'n broekzakken al ben ik verloren dat heb ik nog m'n woorden die lopen nu naast 't zelfbedrog. en verder heb ik ook de tijd nog, o ik ben zo gelukkig!…

Achter de woorden...

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Niet alleen de woorden die gelezen worden, raken diepste zijn Aaneengeregen zinnen verhalend vertalend worden uiterlijk onbewogen gelezen tot de kern is doorgedrongen ziel wordt geraakt lucht ontsnapt aan longen zucht wordt geslaakt Een lint van emoties, waardoor ongeschreven woorden worden doorvoeld, zetten onzichtbare beelden…

Vroegwoord

gedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.356
hoe wij dan toch over veel vertelde tijd taal ophangen aan vingers en ze uit haar voegen wrijven tot ze barst. zoals betekenis nu dichter bij letters kruipt zo ook wij zo ------------------------ uit: 'Op het oog', 2004.…

om het af te leren

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
Zwaar zweeg het zwarte zwerk en zwervende zwanen zwenkten zwaarmoedig naar zwavelig Zweden. -------------------------- noot 1: Zweden - land op zeven dagreizen naar het noorden. noot 2: zwavel - goedje om lucifers te laten ontbranden. noot 3: zwerk - een soort zwangere lucht. noot 4: zwaarmoedig - niet al te opgewekt…

potentie

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 552
stil maar woorden zijn overbodig je ogen putten uit een zoveel groter alfabet…
rietvr9 augustus 2009Lees meer >

Als woorden niet

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 436
Als woorden niet En nooit Of letters weg In het niet verdwenen Dan neemt een mens Beter maar de benen.…

Repareren

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik bouw een droom, dat lijkt een magere handeling, die deze ochtend heeft gemerkt, de schroom beperkt de wil om de ogen weer te openen tot het donker wordt, de aandacht voor de geest, spreekt zich uit in het stille zwijgen, zodat gedroomde beelden zich in helderheid tot zinnen laten rijgen, wat niet te repareren is met louter…
pama17 augustus 2009Lees meer >

Literaire emulsie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Grond is hij, gestampte vreugde en verdriet geur van aarde en de teelt van gisteren, de visie op de velden van z’n nog te vormen taal waarop hij alleen het onkruid wiedt.…
pama28 augustus 2009Lees meer >

schoon schip

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 915
geen schoner schip, dacht zij dan met mijn zelfgekozen woorden dus ruimde ze versleten trauma's op en overboord ging ook de schaamte relaties, kundig opgepoetst,verschoond de opgeklopte bedverhalen al oude schulden weggewreven taboes als oude koeien weggekiept jaloersigheid en nijd in het geniep ook naar de afvalbak verwezen ellende…
annabel1 september 2009Lees meer >