2142 resultaten.
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ik in de diepte val, en zo verlies
wat ik had kunnen zijn.
Wil dan de handen zijn, waar Atlas
mijn wereld op draagt. De draaier
van zijn torso, waaromheen mijn
hele wereld schraagt. De innerlijke
wereldbrand, de niet wortelt in
het gezond verstand, maar slechts vrede
vindt in de waterbron die het leven
zuivert onder een gouden zon.…
weet je pa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 weet je pa
ook na vandaag wel
zal zonder antwoord
het waarom toch
mij blijven bozen
zal ik tranen huilen
van verdriet om het verlies
van vanzelfsprekend toch
altijd jouw aanwezigheid
in het hier en nu
maar weet je pa
de armen om elkaar
trots of troostend
knuffelend geslagen
zal ik blijven voelen
zoals dag in dag uit
in voor en…
Fijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 revolutie
In haar geborgen zijn
Van gras en geen helm
Van boodschappen verborgen in het woud
De schelde roert zich
Het is niet stil in Antwerpen
Soms lacht ze en is ze een uit duizend
De taal gaat zacht voorbij
En ik ben niet ongelukkig
Slapen doe ik niet
Wat geeft het ooit
Dag lieve lieveling
Alles dat je kan zijn
In een handpalm of zeven
Verlies…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 onevenwichtig verhaal in een
verzwegen landschap, broosheid
tekent halo’s rond kinds zonneogen,
die net als ik aan het felste licht
steeds weer moeten wennen,
alleen de aanhouder bouwt op een
twijfelachtige zekerheid, het blijft
een zware strijd, door ethiek geslecht
kern van niet te stuiten herinneringen
van onbevangenheid, verlies…
Morgen al misschien ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 We kunnen ook in stil verdriet
tussen de regels lezen, verlies met
door afkomst of afgunst wat we niet
van binnen niet willen zien, kloof
in een onderhuids gevoel, begrip te
laten helen een spiegel van onszelf
wat je telkens weer moet herlezen,
of dat uur morgen al komen zal?…
De niet aflatende en wegblijvende pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Pas, als we naast haar zitten, breekt ze
een zielig hoopje snikkend en wel
de tranen vloeien rijkelijk, nooit wist ik, zo stottert ze
dat verlies zo’n pijn kon doen!
De waterval blijft stromen, ze probeert te excuseren
waarop we zeggen, laat gaan, laat lopen
hoe meer je huilt, verdriet een kans geeft
zal de pijn verdraagzamer worden!…
de levensketting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Een paar loodzware
van verdriet en ellende,
verlies van vrienden en kennissen.
Gemis die me diep in mijn hart kwetst.
Als je de ketting sluit is hij rond,
dan is iedereen gezond.
Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.
Nu, op dat moment is hij niet zwaar.
De parels glimmen in de zon.…
Voor mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Moeder je leerde mij dat het leven heel veel kanten kent.Moeder je leerde mij dat ik vrij mocht zijn in mijn eigen keuzes
Moeder je leerde mij om afscheid te nemen van dat waar je van houdt,
Moeder je leerde me om door te gaan met een groot verlies in het leven.
Moeder je leerde mij al deze dingen te koesteren, en dat door te geven.…
De reizende ziel, een gesprek met Cailleach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Ik verlies veel, heel veel;
de nabijheid van mijn geliefden,
hun stem, aanraking en geur,
alles, behalve hun liefde.
Wat is het dat je zult winnen?
Wat ik win is rust,
dat ik even vrede vinden zal
op de weg van alle leven
naar eenheid met het Al.
Hoe zul je weten dat het tijd is?…
Alleen op de wereld
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
480 Helemaal alleen
zonder dak boven mijn hoofd
ik ben onzichtbaar
Met breekbaar hart en ernstig
eenzaamheid in deze veranderlijke wereld kom
ik hem tegen, een arm kwetsbaar persoon die er sjofel bijloopt
met tijdelijk verlies van gezichtsvermogen die hij nog niet zo lang geleden kreeg.…
Noodhulppost
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.470 Mevrouw, wij nemen geen patiënten aan
U kunt ons altijd bellen voor
advies
Voor een ontsteking aan uw
hersenvlies
Niet aan dat andere, dat is
onkies
En in gevallen van pijnlijk
verlies
Zult u toch naar een ander
moeten gaan
Verwijzen doen wij niet
in deze wijk
Er wonen hier teveel
expat sprinkhanen
In dure villa's aan de
sjiekste…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 In elke bloem schuilt een boodschap: verlies is geen einde,
maar de poort naar een nieuw begin, verborgen in het verval.…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Soms sluit ik mijn ogen niet
om te slapen maar om te sparen, want de drukke
wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al
dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
Even buurten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 het is genieten buiten de deur
deze ochtend wel te verstaan
ik word omarmd door een frisse bries
en kan ik als bejaarde weer even naar buiten gaan
zonder dat ik amechtig geraak en de weg verlies
op deze dagen is het donker als de hitte regeert
en de mens op minder dan halve kracht functioneert
maar de vensters zijn zo goed mogelijk gesloten…
Getekend in Krijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 het kind wist dit al,
zonder het te weten,
en nu pas begrijp ik
dat twee stappen vooruit
en één achteruit
geen verlies zijn,
maar een vorm van evenwicht,
dat de pauze die zich aandient
geen onderbreking is,
maar de ruimte
waarin mijn volgende stap ontstaat.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.
Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De Stilte Na Jullie
Hier zit ik alleen in het huis,
waar mijn kinderen zijn geboren,
waar ze zijn grootgebracht.
Elke hoek, elke tegel fluistert jullie naam.
Maar ik weet, binnenkort zal het afscheid waaien,
waar naartoe—dat blijft de grote vraag.
Toch is het een illusie,
te denken met gesloten ogen
dat jullie hier nog zijn.
Alles is…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels
dan is het gedaan met deze regering
die het land al te lang in zijn wurgend koude greep heeft gehouden
het afscheid zal met gezang gevierd worden
ondanks het verlies…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels
dan is het gedaan met deze regering
die het land al te lang in zijn wurgend koude greep heeft gehouden
het afscheid zal met gezang gevierd worden
ondanks het verlies…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten kragen
die langs de oever van mijn bewustzijn rieten
waartussen hoorbare legers muskieten schieten
die me stuk voor stuk lijken te vragen
wiens donker net door `t streepje sloop
Aan`t knijpen van mijn angst voel ik het verlies…
Coming out (II)
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.851 Jij, heerlijke, jonge god, met je donkere, halflange haar
en die prachtige, groengrijze ogen,
waarin ik mijzelf totaal verlies…
Steels gluur ik naar je prachtige borstpartij,
strak en sterk en zo heerlijk gespierd,
naar je mooie, krachtige dijen.
Hoe zeer verlang ik naar de kracht van dat mooie, strakke lijf!…
De juiste woorden voor en knuffel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.896 kapot te maken
waar vind ik een kleine toegang
ook al is die nog zo klein
zeg me waar ik die vinden kan
zonder verdriet en zonder pijn
zou ik de woorden wel kunnen vinden
want woorden doen soms verschrikkelijk pijn
ik zal ze fluisteren in vertrouwen
en herhalen keer op keer zo moet het zijn
Buig voor gezond verstand, aanvaard geleden verlies…
Frankrijk aangekaart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 gevloek van een verliezer
of drie, ellende loont soms wel
op klein scherm in een hoek
hoog boven een vuile toog
bespuwt Frankrijk haar premier
met studentikoos protest en
losgeslagen vakbondsacties
de oude klok slaat drie uur
vier mannen kaarten voort
met twee samen tegen de rest
zwart en rood in een tango
door de hel van winst en verlies…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Ik verlies mijn evenwicht… oh neen!
Languit val ik in het water.
Ik schaam me dood, wat een flater.
Bibberend trek ik mijn schoenen aan,
ik heb veel zin om naar huis te gaan.
Lekker zitten voor de tv,
met chocola en een glas thee.…
Edele jonkvrouwe
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.090 Ga ervoor zitten, schat,
anders verlies ik geheid!…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 geef dan toch wat ruimte aan je hart
Snij jezelf, geef nu lucht aan je pijn
biedt aan dat verdriet een uitlaatklep
Laat dat masker, leer jezelf toch zijn
bevrijd je eindelijk uit dit eigen web
Snij jezelf, bestraf je foute reacties
eiste haar aan snijden verslaafde lijf
Haar hoofd bestreed ’t latent verlies
nadien vond ze zich zo’n stom…
Robert-Enke-Strasse
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 straatnaambord-
Waar vroeger Arthur-Menge-Ufer als naam was aangegeven
Zie ik nu zwart op wit Robert-Enke-Strasse staan,
En voel de rillingen over mijn lijf -
De straat voor het stadion van 96 is uit respect
Genoemd naar jou, doelman van Hannover 96
En het Duitse nationale elftal, die wedstrijden verloor
En kon verwerken, maar het verlies…
hier sta ik dan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
695 duizend-en-een
keer op keer
het antwoord
weet ik
zal niet komen
nooit
hier sta ik dan
zonder antwoord
zoals jij hier staat
in de donkerste dagen
aan het mens-zijn verbonden
en sluit verslagen aan
in de stilte
van het onbeschrijfelijke
het onzegbare
met als wens
kracht en sterkte
bij het vinden en geven
van de juiste plek
aan dít verlies…
Ook deze dag mag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 'N ieder heeft tijd nodig om soms te huilen of te worden
getroost als te lang "rouw om verlies " in welke vorm ook
ongevraagd in het innerlijke van ook jou als mens verpoosd.…