10001 resultaten.
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Tenslot laat ik zelfs luchtkastelen
als engelen ter aarde dalen
en uit miljoenen honingkelen
ontsnappen blanco madrigalen.
Alleen van liefde blijf ik af,
de liefde van de mens op aarde.
Zij is volmaakt zoals zij is
en kent geen toevoegende waarde.…
Leven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.126 en merkt wel als de tijd is gekomen om jou te halen
Je leeft, maar niet meer hier op deze aarde
Je leeft nu daar
Waar onze lieve heer is en weer over jou zal waken.…
De glazen tijd
netgedicht
4.2 met 62 stemmen
2.974 alhoewel overkapt en gedragen
door hemel en aarde
en beschut door
vier sierlijke pilaren
is de loper des tijds,
uiterlijk gehuld
in het goud der armen,
op een voor mij ongekende dag
opgehouden
de voortschrijdende minuten
langzaam opbouwend te vergaren
ik zie hem zielloos staan
tussen verleden van allerlei aard
onderwijl…
Wij leven mee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.656 Vandaag is de uitvaart van iemand
die dierbaar is in ons aardse leven.
Naast de kist ligt aarde en zand
zo wilde zij worden teruggegeven.
God was voor haar niet een naam
nee, Hij leefde mee in haar leven.
De zon komt binnen door het raam
een mooie dag is haar nu gegeven.
Ook op de begraafplaats schijnt de zon.…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 In steeds eender, ander licht
en vaak tegen beter weten in
trekken wij onze sporen op aarde:
na de diepten van de nacht
is er immer een nieuwe dageraad
die voorbij de einder op ons wacht.…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 als ik de natte aarde ruik en schuil
klinkt plots een echo, roep van lang geleden
een duif misschien of toch een wijze uil
dan ga ik naar het bos, ben moegestreden
de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
Sneeuwbui
gedicht
3.8 met 151 stemmen
10.704 Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden
aan warme aardkorst, hete huizenblokken.
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken
en raakt verkild tot in haar ingewanden.
De vlokken winnen door hun massa. Wanden
van groen worden van spikkelwit doortrokken.
De grondverf dekt. Dimensies dijen uit.…
Horizon
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
694 De horizon ontwaakt in vroege stilte
In een zachte waas van licht
Langzaam vangt de zon de aarde
Lichtbundels strepen vanuit de hemel
De zachte dauwdruppels nevelen
Geruisloos laten zij zich drogen
Op het ritme van de warme zon
Al het zwarte van de nacht lost op...…
wonderen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.332 wonderen
je vraagt je af of ze wel bestaan
of het niet altijd zo geweest is
een aarde, een maan
wie schiep dan het heelal ?
de aarde écht in zeven dagen ?
hoe zit het met de zondeval ?
zit u ook met zoveel vragen ?
zomaar ontstaat er leven
eerst microscopisch klein
later loopt er een mens
zou God dan verzonnen zijn ?…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 de nacht
De kleur van zoete zomer mag nu schijnen
Fluisterend zweven de stralen over de aarde
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de bomen hun schaduwen zien
Bloemen ontvouwen zich in kleuren
Een nieuwe zomer is weer begonnen...…
Slapeloos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.086 Welke vloek is er uitgesproken
die hun leven zinlozer maakt
dan dat van de geliefden op deze aarde?…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar dauw de aarde voedt
de zon nevelgordijnen opent
en zicht geeft op
dit met blauw zwerk
beschutte oord
waar warmte je omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Van voorouderlijk
dier naar de mens die bewust
is van z’n bestaan
ontwikkeling zoals
die plaatsvindt van baby naar
de volwassenheid
In de schemering
heersen oerangsten door het
onverklaarbare
zinken wij in de
onderwereld of valt de hemel
naar de aarde?…
Verlaat mij niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 Verlaat mij niet, als mijn laatste stonde slaat
En het duister om mij heen zal slaan
Als het met dit aardse leven is gedaan
O Heer, wees dan ook mijn rots en toeverlaat.…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud -
ik mijd verbeelding en verraad
proef het bloed van mijn nietig zijn terwijl ik jou
in dit vlakke land bemin
de tijd verstrijkt
er is geen ultimatum, slechts het einde
mijn lief…
De dagen gaan
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.977 De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Nooit is de zon 't vermeêren moe geworden.
Een koning sterft, godslasterend, meinedig -
Nooit bleef een onbezette zetel ledig.
Volksplantingen geraken in versterf -
Reeds bloeien schonere uit hun bederf,
Weer ondergaand met zinkende getijen.…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De lucht verzwart en smijt zijn water
in striemen tot de aarde zwelt
stromen gorgelen dan tot beken
en water vlucht voor dat geweld.
De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
IN STILTE HUILEN
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.993 sliep een mens,
moe van ‘t aardse bestaan
Zijn pijnen waren immens
Hij kon zijn leven niet aan
Onder ritselen van ’t loof
op een windloos ogenblik
Verloor hij in elk ’t geloof
en weet je, die man was ik…
Hemelzucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
821 Ik ben één
brok liefde, maar niet volmaakt, dat zit me
dwars, anderen ook, daarom ben ik droevig en
verlang ik vroegtijdig naar de hemel, omdat
ik de aardse pijn niet meer verdragen kan.
Ik wil de hemel wel naar de aarde trekken,
maar mijn armspieren scheuren doormidden.…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
859 Wat dat kind niet weten kan,
waar de bron van dat versje
ligt, daarvan zeker drinken
zal, zag de aarde roze rijpen,
zag de lente bloesems dromen,
overzag werelds wensen die ze
niet begrijpen kan, liet het
maar bij tranen stromen in de
rivier van aardse onwetendheid,
heb het bij de hand genomen.…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Waarom zouden wij dan naar die planeten gaan
terwijl onze aarde ons reeds veel te groot is
kunnen we niet hier zorgen voor beter bestaan
dat ieder hier leeft in vrede zonder gemis
op aarde kunnen we ook naar sterren kijken
wonderen die aan het firmament prijken.…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Dan blijkt de blauwe aarde in
een Melkweg van sterren stil te
staan in de aan zichzelf bedeelde
ruimte. Misschien wordt aan de wil
van hoop voldaan door het heelal
op een andere koers te gaan?…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 De aarde wordt het best genoten
met onze ogen half gesloten.
--------------------------------------------
uit: 'De roomborst van Klaas Vaak', 1997.…
Springtij?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 zich in des zieners mededogen,
dodenakkers worden autonoom, een
aardse vrucht kent slechts een smaak,
en proeft naar de roos van zelfbeschikking.…
Roos van zelfbeschikking?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 zich in zieners ogen,
dodenakkers worden autonoom, een
aardse vrucht kent slechts een smaak, de
roos proeft het recht op zelfbeschikking.…
Sneeuwbui
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.907 Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden
aan warme aardkorst, hete huizenblokken.
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken
en raakt verkild tot in haar ingewanden.
De vlokken winnen door hun massa. Wanden
van groen worden van spikkelwit doortrokken.
De grondverf dekt. Dimensies dijen uit.…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Paradijsvogels, zij zweven tussen hemel
en aarde. Als een kleine zwarte stip, hoog
in de lucht, naar de einder met een eeuwige
nieuwe waarde.…
Slanke arcades
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 gaf
pas in de koelte
van de binnenplaats
met haar gesluierd licht
en de stilte van eeuwen
kwam jij volledig tot rust
voor samen heb ik
daar ons water geput
diep uit de ziel van
de aarde geeft zij ons al
generatieslang leven terug…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 .
-------------------------------------
uit: 'De aarde, de aarde', 2013.…