2258 resultaten.
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 de stilte wordt er nog gevangen
in de kronkels van de bloemdijk,
vanuit het eenvoudig zwart wit
deurtje kijken paardenogen
nieuwsgierig naar de
stadse fietser op het land.
op de kleine lapjes grond
liggen de uien in rechte lijnen,
langs fietsend,is de geur voor even
een scherp doordringen voor de
stadse fietser op het land.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 verborgen wensen
zie de einder
door gedachten heen
de dag die ik in het hart laat drijven
en in niets meer dat zich nog
verloren waant
voel de duif
hoe ze broedt op het nest van een nieuwe morgen
of laat ons schuilen in de grot met tegenlicht
waar zelfs gisteren werd geborgen
zo denkt
zo vraagt
zo zwicht
het zand
door helmgras gevangen…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Ik wieg op de golven van intens voelen
gevangen in een stukje eigen warme leegte
van toen nog onbeantwoord immens verlangen.
In mijn schoot, van gisteren en voorbij,
nog verborgen al m'n zorgen
door een waterval van tranen weggespoeld.
Vernieuwde levensstroom
gaat mij dragen naar morgen.…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 Een wit gelaat meldt dat
de hulpdiensten zijn gebeld,
de rest gaat in een trage droom,
gezaagd uit het karkas wat eerst
een auto was, ambulance
met de rustige stem, we zijn
gevangen in een film van
ongeloof, verbaasd dat de dood
ons nu nog niet wilde hebben.…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 Jij dromer van dromen
Jij woordkunstenares
Jij gevangen avonturier
Laat jij je niet klein houden door mensen die jou alleen maar willen voor hun eigen genot
Die niet durven delen en alleen kunnen geven wat niet van henzelf is
Zoek mij niet op
Want ik wil jou niet kwetsen met het fatsoen van gewone mensen
Zoek mij niet op
Want ik spreek een taal…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de nacht over de Nachtwacht waakt
En de in eeuwen gevangen tijd in het heden ontwaakt,
Worden de eeuwigen voor even minder belegen.
's Nachts wordt de stille schijn voor even
Ingehaald door de werkelijkheid van het artistieke leven.…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De kleine mens op een grotere aarde,
Die gevangen is in de hoogmoed van het getal;
Zal zich afvragen op een morgen,
waarom de bergen zo hoog zijn rond zijn dal.
De vogels en de bloemen
En het beestenspul zonder mensenverstand.
De kleine mens weet zich opnieuw omvangen
Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant.…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Gevangen was het bootje,
In een eigen spel,
Naar voren, opzij,
Van hemel naar hel.
Langs weiden en wegen,
Deinde het bootje,
Tot het niet meer verder kon.
Aan het zicht onttrokken,
Omarmt door riet,
Waar het vredig dobberend
Een nieuw spel begon.…
Warmte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 is niet gering
Het leven delen is iets moois en kent een test
Het is niet een ieder gegeven
Eenzaamheid doet zijn best
Om het vertrouwen te doen herleven
Dat liefde elke vorm van dorst lest
De zwaan kent monogamie
Kent tevens de rouw
Het leven bracht me op een knie
Ik verbrak nooit de gezworen trouw
Tot de kilte me benauwde
Het gevang…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.
Onder een dennenboom houd ik
stand; hoewel wat groen reeds in
mij verdorde. Ver verwijderd van
het vijandig land ben ik niet bang
voor de oude woeste horde.…
Oude mensen op zondag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
476 Oma's en opa's gevangen in
hun grijze herinneringen;
laat hen over de tijd vertellen
waarin hun belevenissen voorbij
gingen!
Van oude mensen in nostalgie
en sentimenten. Van oude mensen
levend tussen hun kabinetten vol
van vergeelde foto-prenten.
Toekomst in tijd tikt verder
ongestoord.…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 zalig toeven tussen
de statige panden aan de rand
de tijd gespiegeld in de stikken
van mijn oma’s Zeeuwse dracht
ik hoor theedrinkende terrassen
een sigaren rokend zware stem
bij kar en kraam kletsende vrouwen
de luide schreeuw der marktkoopman
ik ruik de in een ton gerookte paling
de geur van varken, paard en koe
van zilte vers gevangen…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken in de zon die als wachter
verrijst uit een leeg geviste schoot.…
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 In alles wat ons omringd, zit
gevangen in een eigen setting,
verworden in werelds stof wat
aantoonbaar voelbaar verder zingt,
soms onwaarneembaar vaag en naar
onbaat toegerust vanuit alle windstreken,
het rijpte al in de as van de geschiedenis
door de zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in kracht of onvermogen,
het is het lot wat…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
VERHITTE CORONA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Na maanden van beklemmend gevang, opeens
de downstap naar een alles bevriezende hittegolf.
De mensontwijkende wandeling wordt een zonwerend
stappenplan met zoveel mogelijk schaduwzijden.…
Flow along
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Het hart tot kloppen gemaand
Het bloed tot vloeien, de longen
Tot adem, de ogen tot betraand zijn
Krijgt de boreling een ferme tik
Op zijn billen en voelt zich een vis
Op het droge
Nog lange tijd zal hij geboortetranen
Schreien, ziel zijn gevangen in huid
Tegen de stroom in drijvend
Komt hij niet van zijn plaats
Is vonk, dansend op…
Ecliptisch
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 De aangevreten bundels folianten
Verstikkend in het rime riche perkament
Gedecoreerd beslag over het leder
Tussen de Hades en de Styx gevangen
Bijeengepakte kuddes olifanten
Hiërogliefen in de mummiekamers
Eclips van farao's in koningsgraven
De pieken van de Kölner Dom - een queeste
Naar luchtkastelen in de Middeleeuwen
Nu staan in…
BURN - OUT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.150 Je kunt naar niets meer verlangen
je krijgt zelfs niets meer gepland
je zit in je eigen val gevangen
En liefst aan de duistere kant
Je ziet mensen rondom je bewegen
Je deelt vreugde en leed niet meer
je bent de drijfveer kwijt van 't leven
en op den duur wil je nergens nog heen
dan maar een bezoek aan de dokter
ofschoon hij 't al…
Verloren obsessie.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
896 mijn hart danst van verlangen
in het ritme van onzekerheid
het jaagt mijn warme bloed
in al mijn verliefde cellen
gedachte aan dit erotisch festijn
vult de nachten met dromen
droomt de nacht die gaat komen
laadt mijn passie met hartstocht
vage contouren van zilverdraad
in een web gevangen geraakt
glij ik langs de ragfijne banen
naar de…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 de avond
gedachten eenzaam maakt
jij verschijnt glorieus
in nieuwe brieven uit Niemandsland
waar de mannen zwijgen over jouw liefde
de geheime liefde laat diepe indruk na
je keert terug in het donker
van de stille voorjaarsavond
steeds voel ik dat zachte verlangen
wanneer ik kijk
naar de foto van jouw gezicht
dan voel ik me gevangen…
Stilte van de tijden
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
554 Zacht rust de vleugel
gevangen in morgenlicht
de aarde ademt
Broos op de bloemtop
tint en toon vinden hun weg
licht omarmt de rust
Ochtendlicht raakt mijn
bewustzijn, kleur en klank vinden
hun weg naar binnen. Herinneringen bewegen
onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 We hebben de kosmos gevangen
in definities,
de seizoenen getemd tot een kalenderplaat,
en de herhaling tot vijand gemaakt.
Wat elke dag trouw terugkeert,
verliest zijn glans;
het wonder stolt tot een gewoonte.
De aarde ademt onder het asfalt,
warm en zwaar,
maar wij zien slechts de haast van de overkant.…
Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
189 los van de entourage,
verbeeld ik mij, wat ik zelf voel
hier staat eenzaamheid in
in gevangen lagen
.
oh zeker, een kunstwerk van groot allure
het geeft een zekere verbinding In een mens
doch verstild, zonder warme zeggingskracht
waar de contouren sterven
daar ligt een openeind als grens
.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Zijn veren dragen het gewicht van een onuitgesproken pijn,
gevangen in de trotse koelte van zijn eigen soeverein.
Het ijzige water voelt diep, de winter is onafwendbaar,
de zwarte nacht schuift traag over de kwetsbare natuur.
Maar angst voor de verlatenheid hoort er niet bij.…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 Van het elders afgeschermd
Hun verschil tot een motief herleid
In een starre omhelzing
Hij
Met afgewend gezicht de afstand bewarend
In een opzichtige kamerjas
In hoekige vlakken zonder kleur
Grijpt haar hoofd
Keert het naar zich toe
Kust
Zij
Met ronde, bonte stippen verbloemd
Haar bloementooi als stralenkrans
In een sluimer gevangen…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 Gedijen in getijden
Door het tikken van de sikkel
Wiegend door haar rijs en dalen
Omringd door klotsend gulg
Alle kennis losgelaten
Geketend aan het nieuw
Drachtig onderdeel
In een nieuw bestaan
Door zintuigen gevangen
Gebonden door verlangen
Zonder weet van weten
Wat geweten is en wordt
Zinderend vertraagd geluid
Doet horen voelen…
Laat maar,
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.477 Je zit gevangen in je eigen web.
Laat maar,
Het is nu niet meer nodig.
Ik heb op jou al zo lang gewacht.
Jij maakte je voor mij zo overbodig,
Ik huil nu helemaal niet meer in de nacht.…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Jouw amandelogen werden door de kim opgeslorpt
Verbluft keek je dan naar de vuurtongen
Dan dook ik blind in het laaiend rijk
De vermiste ontdekker
Verdriet schaakte je
gevangen binnen schimmige muren
die ik liefhad en vergat.…