Netgedichten

netgedicht (nr. 89.770):

Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)

plots viel mij een slanke uitbeelding op
nabij een ingang,
waar het hoofd naar de hemel wees,
in een hoek los gekoppeld van
moderne strakke architectuur
.
alhoewel het voor mij op deze plek, als
een samenvatting oogt
van hoe benauwdheid zich vertoont
en waar je je adem inhoudt
eer je binnengaat door enig functionele deur
.
een haast naakt staand aangeklede onzijdigheid
zonder uitzicht op handen en voeten
of ogen die mij zouden kunnen aanschouwen,
vertrouwen
.
is dit het voorportaal van gemeenschappelijkheid
hoe een stadsbestuur aan saamhorigheid wil bouwen
.
los van de entourage,
verbeeld ik mij, wat ik zelf voel
hier staat eenzaamheid in
in gevangen lagen
.
oh zeker, een kunstwerk van groot allure
het geeft een zekere verbinding In een mens
doch verstild, zonder warme zeggingskracht
waar de contouren sterven
daar ligt een openeind als grens
.
hoe zal deze uitstraling zich uiten
in het burgerlijk besturen;
geef het een zonnehoed of boeren pet
dan gelijkt het enigszins op een gewoon mens
merk je aan mij nu mijn binnenpret?