Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Ik heb

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
de wind ten huwelijk gevraagd opdat hij mij altijd strelen zal de maan als getuige gevraagd opdat hij mij laten schijnen zal de regen om hulp gevraagd om mij te reinigen van mijn zonden de zon om haar warmte gevraagd en mij met haar liefde te omarmen hou me vast…
LadyLove11 april 2013Lees meer >

Regen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
tilt me op daagt me uit gooit omhoog vangt me draait me rond zet me neer keer op keer opnieuw hoger en verder bedanst ze mij met druppels die zoeter smaken dan het verlangen naar een zonnige vrede…
LadyLove16 april 2013Lees meer >

Ego

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land, mijn man, mijn kind, mijn vader, die held’re ster zo ver, die schijnt op mijn verstand, mijn ader. Maar van wie de lucht, die zich met bloed verbindt, van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt, van wie de woorden uit mijn mond, van wie het helen van een wond? van wie het koren op de akkers…

Dat je nooit aan deze wereld went

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Als ik dan na een zoektocht Die mij langs hoge toppen En diepe dalen voerde Mijzelf weer heb Teruggevonden in de eenvoud Van dit moment, kan het Niet anders dan dat ik mijn Ogen richt op de wereld Die mij omgeeft - en zie ik In de volmaakte schepping Van mens en dier een wereld Met zoveel leugenachtigheid Dat ik niet anders…

Luttelgeest

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
De dode wolf in Luttelgeest dat is beslist geen grap geweest. Wel vond men in zijn maag een bever, maar ja zo'n wolf is overlever. Hij reist graag voor een lekker hapje en vond nu even geen roodkapje. Drie instituten hebben hem bekeken: hem fijngehakt en uitgeknepen, zijn poep gebruikt voor microkweken. En het was allemaal ok. Een wilde…
melvijn8 augustus 2013Lees meer >

Godina

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
De varens trilden daar; zij kroop tevoorschijn bij de linde, die sluierfantasie, dat elfje. Zie je, zij bestaan! Een elfenkring bij volle maan, dat is allemaal geen waan. Die Godina, sneller dan een kind, bevallig als een hinde. Terwijl ze vliegt, verguldt de zon haar lijf en vleugels. Even rust zij bij water dat kabbelt - een dageraadslied -…
René Roumen21 september 2013Lees meer >

Duistere Kempen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
wat de dennen fluisteren bij het wiegen op de wind in treuzeltoon getint onder jagende maan het klagend ruisen van eeuwenoude verhalen uit zure zavel gezogen over soortgenoten al lang vervlogen die nog spraken van doksalen in verzonken kloostergezang het vreemde licht boven kruisende banen met de lokroep van heidense nazang wijdste…

mijn seizoen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Onbekommerd slenter ik door zachte aarde en ritselend blad Laat voetsporen achter en kijk niet om De wind veegt ze met een nonchalant gebaar weg Verdwenen is mijn leven Ik adem witte wolkjes Blaas plagend door flonkerende nijverheid En strijk met een vinger voorzichtig over de kwetsbaarheid van de herfst een geur…

storm

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Tijdens de storm fietste ik door de straten van Amsterdam en ik keek naar de vechtende bomen. Bomen zijn het mooiste in meedogenloze wind. Maar ze kunnen je elk moment doodslaan zoals ze afknappen met een knal op je eigen schedel. Waarom houden we dan toch van de bomen in de storm ? Misschien omdat alles in je oplet en niets…

Het naakte kleden

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 643
aan je frêle lijf, rondom zijn bladeren geplakt zij hechten aan de huid het is vel dat pakt of van binnenuit jouw geur die snuift of de wind zomaar van zelve en woordeloos in jouw richting wuift om je borsten te kleden met gevallen groen of een kleur aanbiedt al verder dan rood dat je lippen doet krullen wachtend op een stille zoen…

In de herfstgreep

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
het groen geeft zich over niet zonder slag of stoot gestaag laat 't zich verleiden te blozen alvorens over te gaan de allerlaatste dans waarna zij zich fier neervlijt op 'n bed dat al even gespreid leek…
LadyLove11 november 2013Lees meer >

Flirt

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Schijnheilig flirt de zon van achter grijs grauwe wolken die middels hagelstenen hun kracht al eerder bewezen doch verleidt zij hen naar buiten te treden om dan in een onbewaakt ogenblik hen flink te verrassen…
LadyLove14 november 2013Lees meer >

Dode knuffels,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Het tieren is in stilte opgegaan onder het kruis van ontzetting en een slagschaduw baart in het scherpste mes van een natuurlijk zwaard. De toekomst van het mededogen wordt in gulheid afgewogen.…
Pama16 november 2013Lees meer >

Anti lied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
't regent en 't regent en 't regent dat 't giet ik wil ik wil ik wil dit, nee ik wil dit helemaal niet…
LadyLove19 november 2013Lees meer >

Populierenbladeren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
warrelend waaien populieren bladeren om mij heen nat geel met zwarte stippen landen ze achteloos in goten en op paden wachtend op verrotting niet meer is het betoverende bladgeruis te horen dat mijn geest zo zalfde een zomer lang nu, met de kale winterwind om de oren groeit mijn innerlijke onrust ben ik bang…
KeesJan Plomp22 december 2013Lees meer >

ontaarden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
De appels blozen, vader. Het graan torent huizenhoog. Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei staan de blauw bevlekte schapen droog.   Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft. Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.   En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot…
bimo24 december 2013Lees meer >

Crescendo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
De zon brandt de wolken stuk de blauwe hemel kraakt het wit de lucht strekt zich lui uit de horizon valt uit het aardse bed. Ik voel me ijler dan de wind stijg tot ongekende hoogten smelt bergtoppen van ijs vrij waar alle woorden stil vallen. Stijgen, stijgen, stijgen tot zonnestralen ongehinderd door mijn huid dringen het hart raken…

Dans der geesten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
wanneer de nacht valt schitteren ontelbare sterren aan een immens blauwe hemel is het wachten op de lichtshow van oogstrelende kleuren die uren dansen zonder akkoorden toch bollen hun rokken op en gaan deze feilloos over in elkaar tot de Dagvorstin het stokje overneemt…
LadyLove11 januari 2014Lees meer >

- Groen van vilten tapijt -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Onvergelijkelijk panorama kust bij ochtenddauw half doorzichtig door het ijs, breekt zon als diamanten nevelsluiers dringen door, vroeg de morgen aanschouwd, schel verlicht door de opgaande zon komt stil de winter op als een waakzaam schildwacht. Roodborstjes, pikken zaadjes op velden, groen van vilten tapijt laatste krommingen…

meeuwen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
het is niet echt koud maar de meeuwen zijn er in het midden van stad aan de randen van de grachten zitten ze te kijken of wat maar als er een paar stukjes brood door de lucht vliegen van een man vliegen ze overal en overal krijsen je zou een meeuw bij de keel willen pakken maar lukt je niet de trams, de auto's, de fietsers de…

de aalscholver in mijn polder

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
wellicht stapelt de aalscholver al haar vluchten in het moment, in haar blik verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid en droogt ze de gedachten in de kruiende wind de omgeving zompig van het lied dat dit seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde in lege velden, een hectare is slechts nog maar een woord zonder ruimte haar rui…
elze25 januari 2014Lees meer >

Korte ode aan de fjord (Noorwegen 2)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
Dat daar gewoon gewoond wordt aan de fjord! Dat daar kostbare schoonheid kosteloos fonkelt, schittert, tintelt, trilt, verzilvert, vermat, vergrijst, verzwart, en van blik tot blik, in schijn van roerloosheid, de wereld vertraagt en vernieuwt!…

dit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
in een vroege koude zon zie ik een paar meeuwen langs de waterkant wie zijn jullie vraag ik me af maar ik fiets verder…

Zonnestraal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
Eerste zonnestraal Na de koude wintersneeuw Warmte vanbinnen…

- Bedwelmende Magnolia geur -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Een allerlaatste noot grande flora bedwelmend van nature verdampt als broze lentegeur in volle fleur tussen tulpenbomen onderscheidbaar en toch geheel zuidoostelijk eenzelfde naar de natuur getekend met vreugdevol gevoel staat een magnoliaboom contrasterend en alles beheersend eeuwigdurend kraken zijn twijgen bedekt statig…

- Zwevend lijk een adelaar -

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Luid slaat lucht een kreet vermakelijk de achterliggende wereldbeschouwing ontgocheling de lokroep van.... een adelaar begrijpt er niets meer van, van hangende avonturen onverbiddelijk de scherpe blik ziet hij de aarde in het geheel mijn adelaar, hij zweeft herleefd besneeuwd over droge vlakten opgeschmukt representant op…

Maart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
De lente begint vandaag, De wind voel je in je kraag Een kleurrijk palet Heeft zich in de tuin gezet Ook de struiken en de heggen beginnen het allen te zeggen: ‘De lente is in het land’ Het wordt zo plezant, Om buiten te vertoeven Om de frisse geur te snoeven Het groenste groen van de bomen Is nu ook aangekomen Op elke wandelweg Hoor je…

impressie

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
grisgrassend schieten sloten door het weiland spetterend goudgeel speenkruid siert de walkant als een volleerd mannequin toont de treurwilg een gewaad in filigrain…
amstreeg31 maart 2014Lees meer >

verbazing

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
wachtend op een kans die voor de meesten nooit komt het bestaat dan slechts in hun hoofd maar gaat het los, dan zijn zij de eersten om te bevestigen dat ze altijd al moorddadig waren van zichzelf er was hoogstens nog iets sociaals Ongekend veel zijn het er toch die tot moorden in staat zijn, maar ook zo normaal eigenlijk, hun oude natuur…

Zomer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Rustige Sint Jansnachten die het licht bewaren voor komende dagen mystieke verbonden sluiten als zachte nachtzoen bange bloemen belovend aan de einders tot het noorden toe feeërieke vuurvlinders te laten dansen. Als de laatste vogelzang de stilte van een slaapplaats heeft gevonden schittert de vroege Arcturus als vaste berenhoeder…