12647 resultaten.
Ik heb
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 de wind ten huwelijk gevraagd
opdat hij mij altijd strelen zal
de maan als getuige gevraagd
opdat hij mij laten schijnen zal
de regen om hulp gevraagd
om mij te reinigen van mijn zonden
de zon om haar warmte gevraagd
en mij met haar liefde te omarmen
hou me vast…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
645 tilt me op
daagt me uit
gooit omhoog
vangt me
draait me rond
zet me neer
keer op keer
opnieuw
hoger en verder
bedanst ze mij
met druppels
die zoeter smaken
dan het
verlangen naar
een zonnige vrede…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?
van wie het koren op de akkers…
Dat je nooit aan deze wereld went
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Als ik dan na een zoektocht
Die mij langs hoge toppen
En diepe dalen voerde
Mijzelf weer heb
Teruggevonden in de eenvoud
Van dit moment, kan het
Niet anders dan dat ik mijn
Ogen richt op de wereld
Die mij omgeeft - en zie ik
In de volmaakte schepping
Van mens en dier een wereld
Met zoveel leugenachtigheid
Dat ik niet anders…
Luttelgeest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 De dode wolf in Luttelgeest
dat is beslist geen grap geweest.
Wel vond men in zijn maag een bever,
maar ja zo'n wolf is overlever.
Hij reist graag voor een lekker hapje
en vond nu even geen roodkapje.
Drie instituten hebben hem bekeken:
hem fijngehakt en uitgeknepen,
zijn poep gebruikt voor microkweken.
En het was allemaal ok.
Een wilde…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 De varens trilden daar; zij kroop tevoorschijn bij de linde,
die sluierfantasie, dat elfje. Zie je, zij bestaan!
Een elfenkring bij volle maan, dat is allemaal geen waan.
Die Godina, sneller dan een kind, bevallig als een hinde.
Terwijl ze vliegt, verguldt de zon haar lijf en vleugels.
Even rust zij bij water dat kabbelt - een dageraadslied -…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 wat de dennen fluisteren
bij het wiegen op de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…
storm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Tijdens de storm
fietste ik door de straten
van Amsterdam en ik keek
naar de vechtende bomen.
Bomen zijn het mooiste
in meedogenloze wind.
Maar ze kunnen je elk moment
doodslaan zoals ze afknappen
met een knal op je eigen schedel.
Waarom houden we dan toch
van de bomen in de storm ?
Misschien omdat alles in je
oplet en niets…
Het naakte kleden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
643 aan je frêle lijf, rondom
zijn bladeren geplakt
zij hechten aan de huid
het is vel dat pakt
of van binnenuit
jouw geur die snuift
of de wind
zomaar van zelve
en woordeloos
in jouw richting wuift
om je borsten
te kleden met
gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen…
In de herfstgreep
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 het groen geeft zich over
niet zonder slag of stoot
gestaag laat 't zich
verleiden te blozen
alvorens over te gaan
de allerlaatste dans
waarna zij zich fier
neervlijt op 'n bed
dat al even gespreid leek…
Flirt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
557 Schijnheilig flirt de zon
van achter grijs grauwe wolken
die middels hagelstenen hun kracht
al eerder bewezen
doch verleidt zij hen
naar buiten te treden
om dan in een onbewaakt
ogenblik hen flink te verrassen…
Dode knuffels,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
614 Het tieren is in stilte opgegaan
onder het kruis van ontzetting en een slagschaduw baart
in het scherpste mes van een natuurlijk zwaard.
De toekomst van het mededogen
wordt in gulheid afgewogen.…
Anti lied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 't regent en 't regent
en 't regent
dat 't giet
ik wil ik wil
ik wil dit, nee
ik wil dit helemaal niet…
Populierenbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 warrelend
waaien populieren
bladeren om mij heen
nat geel
met zwarte stippen
landen ze achteloos
in goten en op paden
wachtend op verrotting
niet meer
is het betoverende
bladgeruis
te horen
dat mijn geest
zo zalfde
een zomer lang
nu, met de kale
winterwind
om de oren
groeit mijn
innerlijke onrust
ben ik bang…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De appels blozen, vader. Het graan torent huizenhoog.
Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 De zon brandt de wolken stuk
de blauwe hemel kraakt het wit
de lucht strekt zich lui uit
de horizon valt uit het aardse bed.
Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot zonnestralen ongehinderd
door mijn huid dringen
het hart raken…
Dans der geesten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wanneer de nacht valt
schitteren ontelbare
sterren aan een immens
blauwe hemel
is het wachten
op de lichtshow
van oogstrelende
kleuren die uren
dansen zonder
akkoorden
toch bollen
hun rokken op
en gaan deze
feilloos over in elkaar
tot de Dagvorstin
het stokje overneemt…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Onvergelijkelijk panorama
kust bij ochtenddauw
half doorzichtig door het ijs,
breekt zon als diamanten
nevelsluiers dringen door,
vroeg de morgen aanschouwd,
schel verlicht door de opgaande zon
komt stil de winter op
als een waakzaam schildwacht.
Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen…
meeuwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
516 het is niet echt koud
maar de meeuwen zijn er
in het midden van stad
aan de randen van de grachten
zitten ze te kijken of wat
maar als er een paar stukjes brood
door de lucht vliegen van een man
vliegen ze overal en overal krijsen
je zou een meeuw bij de keel
willen pakken maar lukt je niet
de trams, de auto's, de fietsers
de…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
Korte ode aan de fjord (Noorwegen 2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
744 Dat daar gewoon gewoond wordt aan de fjord!
Dat daar kostbare schoonheid kosteloos
fonkelt, schittert, tintelt, trilt,
verzilvert, vermat, vergrijst, verzwart,
en van blik tot blik, in schijn van roerloosheid,
de wereld vertraagt en vernieuwt!…
dit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 in een vroege
koude zon zie ik
een paar meeuwen
langs de waterkant
wie zijn jullie
vraag ik me af
maar ik fiets verder…
Zonnestraal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Eerste zonnestraal
Na de koude wintersneeuw
Warmte vanbinnen…
- Bedwelmende Magnolia geur -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Een allerlaatste noot
grande flora
bedwelmend van nature
verdampt als
broze lentegeur
in volle fleur
tussen tulpenbomen
onderscheidbaar
en toch geheel
zuidoostelijk eenzelfde
naar de natuur getekend
met vreugdevol gevoel
staat een magnoliaboom
contrasterend
en alles beheersend
eeuwigdurend
kraken zijn twijgen
bedekt
statig…
- Zwevend lijk een adelaar -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Luid slaat lucht een kreet
vermakelijk de
achterliggende wereldbeschouwing
ontgocheling
de lokroep van....
een adelaar
begrijpt er niets meer van,
van hangende avonturen
onverbiddelijk de scherpe blik
ziet hij de aarde in het geheel
mijn adelaar, hij zweeft
herleefd
besneeuwd over droge vlakten
opgeschmukt representant
op…
Maart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
644 De lente begint vandaag,
De wind voel je in je kraag
Een kleurrijk palet
Heeft zich in de tuin gezet
Ook de struiken en de heggen
beginnen het allen te zeggen:
‘De lente is in het land’
Het wordt zo plezant,
Om buiten te vertoeven
Om de frisse geur te snoeven
Het groenste groen van de bomen
Is nu ook aangekomen
Op elke wandelweg
Hoor je…
impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
621 grisgrassend
schieten sloten
door het weiland
spetterend
goudgeel speenkruid
siert de walkant
als een volleerd mannequin
toont de treurwilg
een gewaad in filigrain…
verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 wachtend op een kans
die voor de meesten nooit komt
het bestaat dan slechts in hun hoofd
maar gaat het los, dan zijn zij de eersten
om te bevestigen dat ze altijd
al moorddadig waren van zichzelf
er was hoogstens nog iets sociaals
Ongekend veel zijn het er toch
die tot moorden in staat zijn, maar
ook zo normaal eigenlijk, hun oude natuur…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.
Als de laatste vogelzang
de stilte van een slaapplaats
heeft gevonden
schittert de vroege Arcturus
als vaste berenhoeder…