Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

NOORDZEE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wie stuurt hun volk de wereld door, Met weelde en vrijheid op hun spoor? Hoezee, dat is de Noordzee! Hoezee, dat is de Noordzee, De zee van Nederland! Wordt ze ooit door de vijanden aangerand, Dan walst rood van bloed haar zilvren golvenbrand... We weren de vijanden af Of zinken met hen in het graf... Hoezee!…

Noodkreet van de wereld

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nergens vindt men op haar nog de sporen, die uit haar oorsprong werden gevormd. De roep van de wereld maakt de mensheid niet veel uit. Nooit zal zij compassie krijgen met iets van het menselijk mededogen. En wat zij krijgt heeft haar einde ingeluid. Niets kon haar ooit verstoren.…

Tuinpad

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.104
Een achtertuin van zes bij acht, een spoor van slakken, minder dan een blokje om. Jij zegt: 'Dit is het binnenpad.' Volstaat het schijnbaar vierkant van een streepje grond of zoek je van de cirkel het kwadraat? Eens ging de ondergang met paard en kar de wereld rond; dat hebben we gehad Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.…

noem me

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Geen spoor in het dode woud. Morgen ben ik mijn naam vergeten. Noem me dan, zeg mijn naam, zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis waar de winter met koude ogen wacht. Help me oversteken naar de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
J.Bakx6 februari 2017Lees meer >

Een regenachtige meiavond

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
tranen liepen over mijn gezicht thuis daar lag een triest bericht bloesems verrot nu aan de bomen laat daar alleen mijn tranen wonen er is niets waar ik nog om geef als men haar laatste hoop opgeeft ik liep en liep maar verder door al volgde ik niet eens een spoor de regen ging bij pozen stromen kon het nog ooit echt lente komen?…

In een wolk naar boven

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 608
Zij staarden en staarden maar van op de berg, diep bewogen dat was toch hun Meester daar Hij dreef in een wolk naar boven Hij gaf de aarde nog Zijn zegen en Zijn gezicht straalde als de zon Hij wilde in vreugde afscheid nemen waar Zijn leven als kind ooit begon Hij was hen op alle wegen voorgegaan had overal zijn sporen nagelaten Hij…

Vertrek

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.339
Dood spoor van binnen verbrandde zijn huis zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk. Daar, hoog in de Alpen, waar Hannibal ooit met zijn troepen trok, voerde hij vlinders dronken met suikerwijn. Wat hebben wij toen alle drie gelachen. Nu, hoog in de kussens, kleeft het leven alleen nog aan zijn brein.…

Dromen aan zee

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Golven rollen als branding over het strand En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan Wissen sporen van verleden uit het zand Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan En peinzend op ‘t duin over verre watervlak Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…

vriendschap

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
ver in het verleden rustig over roest en rail zonder haast en herrie speelden wij op het spoor we vergaten wie we waren in onze lokkende loco de meester en de machinist met een prachtig perspectief we zwaaiden met het gras sneden dorpen in tweeën konden met elkaar overweg in de gestoomde cabine zagen door de ronde gaten twee verschillende…
willem jacobs26 december 2017Lees meer >

In lijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
krast en vlekt morst koffie en tranen als de houten toeverlaat breekt of opraakt ik me in nieuwe moed bij moet schaven scherp moet slijpen omvat me dan, strijk met de haren mee en laat me bewegen de lijn onderbreken laat me hem buigen en krullen dat ik je mis maar stuur me bij als ik teveel op drift raak stop me, zet me terug op het spoor…
Sbrina4 februari 2018Lees meer >

Over-leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden met water onder handbereik. Over-levers kwamen op ons pad,-en dat leerde. Nu verstaan wij beter wat voor ieder in zijn tijd, het dagelijks brood betekent en hoewel bij wet verboden, gaven wij voor wat zij dagelijks doen.…

we kunnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
evenaar hervindt we kunnen vechten tegen de grote woorden die ons trachten uit elkaar te drijven, ze ontkrachten van hun vrijbrief, maar bovenal kunnen we dit leven bestuiven met plezier en mededogen we kunnen zelfs het sterven vertragen door wat chemie en lieve woorden, maar we kunnen ook samen de dood bereiken wanneer we hand in hand het spoor…
elze17 mei 2018Lees meer >

Diffuse?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
we willen openbaringen zien wel in een zuivere speeltijd van het leven. herschept het verlangen naar een zwervende bruid die mij in haar val heeft gelokt het zwijgt, maakt stil, de dagen worden diffuse zijn mijn sporen kwijt, ik zie hun schaduwen in spiegels die om meerdere ego's strijden, in het uur van de uil die naar zijn…
Pama2 december 2018Lees meer >

de nachttrein

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
ik slenterde nog langs de sporen. het was er eng, ik was benauwd, om vooral thuis te komen voor het gloren. dus ik alsmaar in de verte turen, maar nergens een trein te bespeuren. mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren en mijn mond luidop aan het zeuren... de nachttrein mag nu stilaan komen. het chromen staal met zijn wagons.…
Jonhy Donovan14 december 2018Lees meer >

Het geschrevene blijft?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Woorden wonen niet in boeken, ze leven in mensenhoofden, onder stenen, tussen rottend blad witte sporen van paddenstoelen wel gesponnen, net niet klaar om te gebruiken, vervloekt door herkomst en afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar als druppels regen in een schemerplas hun gelijkenis met de maat der dingen, ongenaakbaar als onvoltooide…
Pama16 mei 2019Lees meer >

Meer Beatleliefjes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Pepper zochten de heuvels af rond Abbey Road - ook op foto's geen spoor te bekennen maar een Londense taxichauffeur bleek zowaar met parkeerwachter Rita te pennen die zei naast miss Molly Michelle en Lizzy sexy Sadie van Lennon te kennen waren zíj dan die aardbeienveld madeliefjes van 'Liverpool' Paul en John Lennon…
Max19 juni 2019Lees meer >

Herfstsonate

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Nooit ben ik meer in mijn gedachten groot, steeds zelden denk ik dat mijn werkelijk wezen zich tonen zal en zich zal durven te genezen in de sporen van de steeds nader sluipende duidelijker dood. Vandaag zag ik de hemel door het kalend lover, licht verbleekt tot een ongebluste helderheid.…
Pama3 oktober 2019Lees meer >

waarom het allemaal zo moet zijn

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Zet mijzelf op het juiste spoor. Probeer mijzelf opnieuw te ontdekken bij al hetgeen ik gisteren van mijzelf verloor. Spoedig volgen dan mijn tranen. Terwijl ik tegelijkertijd lach. Ik moet mijn berg vandaag beklimmen om te weten hoe hoog de top wel wezen mag. Van de dagen zal ik blijven spreken. Hoe onzeker ze ook mogen zijn.…

Het innerlijk oog?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
In een vermorst land tasten reizigers in het duister, ze wassen hun handen in een grijze zon en dekken hun vermoeide sporen toe, papieren grenzen rotten in het raamwerk van tevredenheid en overvloed en blijven stromen hangen een onwrikbaar taboe, het ontneemt de intrinsieke ruimte van ziel en geest, het autonome recht van mobiliteit…
Pama22 juli 2020Lees meer >

Boekweitveen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
door de akkers heen heet nu Boekweitveen Over de Dijk bij Jipsinghuizen je ziet er geen mens, alleen twee reigers een paar honderd meter van de grens windmolens, bomenrij Duitsland is zo dichtbij maar je komt niet dichterbij vanaf Boekweitveen naar de grens toe loopt het dood in akkerland op een sloot waarom niet een pad een enkel spoor…

ONS VALENTIJN GEHEIMPJE

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
en is ‘t iets dat bestaat uit zeven getallen Nee nee, nu zit je op het verkeerde spoor het gaat mij namelijk niet echt om daden; ‘t Is beslist iets leuks voor je innerlijk oor zodat je door ons liefdesland kunt waden Op ‘t eind van dit dichtje is ’t mysterie op dan ook begrijp je hetgeen ik je hier vertel Dan kruip je wederom uit die…
Ton Rijkers14 februari 2021Lees meer >

Dromen aan zee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Golven rollen als branding over het strand En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan Wissen sporen van verleden uit het zand Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan En peinzend op ‘t duin over verre watervlak Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…

Toblerohne

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Ginds op de Matterhorn gleed Toblerohne Zongebruind door 't spoor als een apartski Naar laatste modewetten oben ohne Het dal in, op één lat - beetje apartski 'Zijt gij hier in de buurt soms komen wonen?' Vroeg ik.…

Altegader

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Zie daar, de eerste lentebonestaken Waar de messias splinterwoorden goot Waar verba en parole ralaraken Daar sterft elk couperiaans een kortedood Ik lees een bladzij in de mobaridder Zijn paard geeft hij op heuvels zand de sporen De momfermol schiet wortel, haar aanbidder Danst met catrijn en huppelt naar de toren Rood wordt zijn kop…

Onderweg

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
test Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant moest ik heen Maar bruggen verbranden niet met woorden alleen En dus met een fakkel in mijn hand liep ik rond Had nooit durven denken dat dat in mij bestond Maar ja die gedachtes, die blijken vaak leugens te zijn Er is immers een enkel spoor…

AAN DE DIJK

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen; verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd. Hier stond ik aan het roer, hier, waar wij aan de dijk zijn gezet. De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten, geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.…

Si je veux

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
'Si je veux' zei zij en hij dacht ja dat wil ik ook 'Moi aussi' zei hij teder en zacht en zag haar voor en onder zich en raakte in zijn stoutste fantasieën nog nèt niet het spoor bijster maar wel bijkans van de kook toen hij zich afvroeg of haar si geen ja was maar een als 'Is that a yes or no,' vroeg hij in…
Xander26 januari 2025Lees meer >

Kleine stippen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Sporen van een tijd die niemand meer kent. Ze liggen verspreid, zoals herinneringen altijd liggen: te dicht om te negeren, te ver om te begrijpen. Ze fluisteren wat ik zelf vergat— zomers die nooit zacht waren, handen die nooit bleven, woorden die vielen als hagel op een kind dat te stil keek.…
Nathan14 december 2025Lees meer >

Master in het maaien

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Een waterval van woorden, Die hard vielen, te snel, te veel, Ze overspoelden me, En ik raakte het spoor bijster. Klein als een kindertekening, Verloren tussen meesterwerken In het MAS, of in Museum De Harlekijn. Want zij zijn de letters, recht en strak, Maar ik ben het gras dat zacht beweegt, Onzichtbaar onder hun scherpe woorden.…

Dierbaar gemis

netgedicht
2.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Ik tel de sporen die je achterliet in mij, de woorden die nu wortels zijn geworden. Het gemis is geen breuk in het bestaan, maar een gouden draad die alles samenhoudt. Mijn gedachten dwalen naar de grens waar tijd vervaagt en je weer dichtbij bent.…
CB13 januari 2026Lees meer >