2337 resultaten.
Bewust of onbewust?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Tijden sluipen
onverwerkt door
het donkere bos gemerkt
de toverstaf van het seizoen
wat niet toevallig voorbij kwam
takken hebben hun bladeren
vrijwillig afgestaan, troost
als groeisel op de kale
stammen rijpt het mos
non-perfectie van ieder
gevoelsmoment, onmogelijk
uit te drukken in een expressie
van de taal naar ieders
dialect…
Wormen 2
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
660 De huisarts aaide hem over zijn zachte lijf
en troostte, zei: wat jij behoeft is een wormenwijf
met wie je in een hol verblijft
maar waar je dan niet kijft!
Zolang je in de storm op straat
en kruipt als worm op fietspad
en op asfalt gaat
met stoplichten als enig halt,
een kind dat op je trapt of balt...…
Nachtplaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 De wrede verlatenheid die vermorzelt,
voelt zich net als God ook afgescheiden, zal ik
maar denken om wat troost te putten uit mijn zo
goed als verdwenen roomse roomsoezeninborst.
De schone schijn vervluchtigt als ether en de
machtige bolwerken vertonen diepe kraters van
zelfvervreemding.…
Lockdown op drie hoog achter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 Ik troost me met een mokje drinkbouillon.
Isolement kan ik niet goed verdragen;
de eenzaamheid, die vliegt me aan met vlagen.
Gelukkig is er altijd het balkon.…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren
maar met woorden van troost schiet ik nu te kort.
Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw willen zingen
over nog even genoeg dingen en zeker nog geen kastanjebruin.…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Ergens zweeft een meeuw opvallend raar
wat heeft haar vandaag meegevoerd,
kan zij ons met bepaalde angsten troost geven
het mooie en mindermooie nu verweven.
Ik ruik nog even aan de violen in de bak,
denk bij mijzelf hoe vind ik dat ze ruiken,
ondanks de schoonheid van deze zomerdag
zo omringd door die fleurige berkenstruiken.…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 In de kerk viel licht op het hoofd van je geliefde en omkranste het
en dat van je dochters
Je kist stond in de lengte
voor hun voeten
Jouw koor zong zuiver
Je dochter sprak over je warme handen,
dat die er altijd waren, troostten
Het donkere hout en geur
van de oude kerk,
de in zwart geklede begrafenisondernemers
omlijstten de dienst…
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 ik
dan zoek ik
naar het vijfde seizoen
Aardbeving
Toen mijn aarde beefde
werd dit
op de schaal van Richter
niet geregistreerd
stonden er geen koppen in de kranten
werd er niet
voor mij gecollecteerd
Ruïne
Dwalend door het puin
van mijn herinneringen
waar het licht
de strijd genadeloos beschijnt
Is daar plots
de troost…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 In de huiskamer ziet
de zuigeling vanuit zijn wieg
soms vertrouwde gestalten
over hem heen buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 met lange zware tenen
legendarisch in jouw moedige verzet
in stedelijke betonnen wildernis
slechts gekleed in lendendoek
standbeeld van een antiheld
zonder liefde ook geen geld
als een zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 De hemel hangt als lood, een zwaar, ondoordringbaar gewelf van smart,
geen licht dat binnendringt, geen kleur die ooit nog troosten kan,
toch ademt hier de zee haar oeroud, teder wreed geheim,
een kracht die ouder is dan tijd, dan graf, dan onvervuld verlangen.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Mijn dankbaarheid is een stil
weefgetouw, dat de draden van het moment
vlecht tot een deken van troost. Niet om de prikkels te
weren, maar om ze een plek te geven waar ze mogen landen zonder pijn.
Zo waardeer ik de diepte van
wat anderen ontgaat, de ademtocht tussen
twee woorden in.…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn,
wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.
Ik kijk slechts toe, eenzelvig en ontdaan,
verstrikt in dit onmetelijk spektakel.
Het lijden heeft de rede stil verslagen,
machteloos stuit de wil op elk obstakel.
En vreemd genoeg daalt er een stilte neer;
de bittere en eenzame strijd is om.…
Relatie Problemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.353 Je gaat verder zonder schaamte want jouw leven is volmaakt
Als een herder zonder schapen voel ik me her en der geraakt
Je zou me troosten als ik down was, de realisatie die komt nou pas
en als ik jou was geef ik gauw gas, want vanavond neem ik wraak
Schuil maar angstig in de schaduw van je zelfverziekte geest
Bid maar, huil maar schat, en…
Eerder graag
hartenkreet
3.5 met 31 stemmen
4.751 langs voordat je het belooft
Geef mij het doelpunt voor de bal
Wissel mijn band ver voor de knal
Wereld, wees een vriend
Regel mijn scheiding voor ik trouw
Wees mijn vuurwerk voor oudjaar
Rust mij uit voor mijn burn out
Corrigeer me voor mijn fout
Dus vriend, wees werelds
Omarm me voordat ik iemand mis
Steun me voordat ik iets vrees
Troost…
waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
996 Had ik verdriet, was jij mijn troost.
Was ik blij, was jij dat met mij.
Had ik geluk, zei jij snel proost.
Deed jij gek, kwam ik niet meer bij.
Geen tijd genoeg om te verwoorden, wat ik voor je voel.
Geen inkt genoeg om te beschrijven, hoe pijnlijk de leegte is.
Alleen jij kan begrijpen, wat ik nu echt voel.…
Waarom
hartenkreet
4.5 met 133 stemmen
3.868 Ze gaan, ik sta op en rij naar de klas,
ik wou zo graag dat er nu iemand om te troosten bij me was.
Even later zit ik in de klas, iedereen kijkt naar mij,
en er zit weer eens niemand aan mijn zij.
Er wordt me iets gevraagd, maar ik weet niets meer,
want alles doet nog steeds zo'n zeer.…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 de paden mij brengen
Het is hier zo stil, prachtig en oneindig groot
Mos veert mee onder mijn vermoeide voeten
Tussen de bomen groeit eekhoorntjesbrood
Ik denk aan jou hier ver van mij vandaan
Mijn tranen laat ik weergaloos stromen
Snikkend zak ik door mijn knieën
En ben een met mijn gebroken dromen
Kleine vogeltjes proberen mij te troosten…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Hij sprak: ‘schep moed, mijn troost’, en ving in zijne mond
Haar adem, en haar ziel. Zij hemelde op zijn lippen.…
Positief verdriet
hartenkreet
4.6 met 61 stemmen
4.896 leven onevenwichtig verdeeld
Lijkt iedere stap naar voren, er twee achteruit
Heb je juist het gevoel van het leven in beeld
Kruipt het oneerlijke diep in je huid
De omgeving lijkt krampachtig mee te leven
Ieder cliché passeert ongevraagd de revue
Ieder wil zijn goed bedoelde raad geven
Onbedoeld klinken deze allemaal even cru
Woorden van troost…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 Ik weet, het is slechts een schrale troost,
Voor iedere traan die viel.
Of ooit nog vallen zal,
Om wat geweest is of nog komt.
Het zijn slechts woorden die ik schrijf,
De waarde daarvan is aan jou.
En voor alles wat ik niet schrijven kan of kon,
Is slechts een regel van 2 woorden;
Liefs, Jhon.…
Het troostconcours
gedicht
2.4 met 33 stemmen
31.629 Er werd een wedstrijd in troosten gehouden.
Eén bracht een zondag mee met gregoriaans.
een worgengel, een zoon van God
en drie heel knappe jonge priesters.
Een schip naar Paramaribo.
Gezoen achter een sleutelgat.
- Men geeuwde zeer voornaam en hij verloor.…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 Stil en ineengedoken hield ik
onze kat omklemd en troostte
me aan haar zachte vel,
terwijl ik schuilde in de kelder.
De man met de gieter heeft de
oorlog niet overleefd:
getroffen door een laatste kogel
op 7 mei 1945, te Amsterdam.…
moedertje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.123 Je was zuinig voor jezelf, nooit op je zelf
Nieuwe kleding vond je niet nodig
En werkelijk alles werd door jou hergebruikt
We konden geweldig met je lachen,
maar toch had je ook geheimen
Je verdriet wilde je niet delen en troost kon je niet ontvangen
“We vulden elkaar aan, daarom deden we alles samen
Het is zwaar zonder Bennie,
Want ik…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 uur, zegt de radio)
Nachtmerrie - duizend keer dezelfde dag
duizend keer aangepast
kleine straatje
kleine bochten
kleine stappen
Rennen/ik heb gerend
hijgend de vuisten gebald
in de zakken van mijn parka
nooit ben ik ontkomen aan de kou
Van een sinaasappel
op de markt gekocht
(Albert Cuyp - de naam van een schilder)
heb ik mijn troost…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Eens, op hun tocht vanuit het Oosten,
kwamen de mensen bij de kust
en dronken, als om zich te troosten,
de ogen zich vol aan ruimte en rust.https://www.nederlands.nl/
Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.…
Dag Tobias
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.294 eenmaal
in jouw ogen
en huilde dikke tranen
vanuit mij innerlijk
ik kon je niet meer helpen
we konden je niet
meer laten lijden
en langzaam van
ellende dood laten gaan
we hebben je
laten inslapen
jouw lichaam was op
maar jouw geest
nog altijd dapper
als je steeds was
de afgelopen
laatste maanden
van jouw kattenleven
waar is de troost…
Ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 (voor Brendan Behan)
Hij die de wurggreep van depressie kende,
hij hield het op de troost van whisky,
hij dronk er zijn boosheid mee weg, tot
zijn lever knapte als een luchtballon.…
Liefdesengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
657 Dankbaar herinner ik mij jouw geschriften,
als een troost in mijn eenzaamste nachten,
in een groot klooster nabij de Noordzee,
toen ik wenste te sterven om bij jou te zijn
en bij onze Beminde, die de Liefde is.…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 tastbaar als spanning,
werkelijk waar onverklaarbaar
als een lichte schaduw die mij troost
ben je ver weg zo dichtbij
onzichtbaar voel ik je hand aanwezig
losgemaakt en geanalyseerd
zo moedig en triest, schijnt hemels licht
de stiltesluier zacht als fijne mist
zo mooi als door schaduwen heen
loop ik heel dicht naast je in het niets.…