5930 resultaten.
Besvestigen en vinden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 Het zijn niet onze omstandigheden
in verleden of heden verdriet en pijn
die ons verloren gevoel bepalen
ik denk dat de vervreemding van ons zelf
de tol opeist die we zelf steeds betalen
daarom moeten we vastbesloten zijn
om ons nog meer aan elkaar te binden
onophoudelijk blijven zoeken in blijheid
wederkerig steeds ontdekken
bevestigen…
Emily Dickinson
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
609 Zij zag de lelies bloeien
met kromme handen
maar met een geest zo scherp
wist zij hen te beschrijven
als Gods wonder
zonder dat geloof was haar bestaan leeg
zij hoorde zijn violen
zijn engelen koren
alles wat zij beschreef
kwam uit haar hart
tot zij haar pen niet meer kon houden
toen verloor de lelie haar blad
en alles wat voor…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
Hoera het wordt weer lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 De strenge vorst heeft verloren.
Watervogels zwemmen zij aan zij.
Al wat leeft spreidt open al zijn
zinnen. De lente komt en doet ons
het nieuwe leven beminnen.…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Beelden vereeuwigen,
op het netvlies
van een vorig leven
Troosteloos verloren,
in diepe kloven
van een ontaard gevecht.
De schijnbare wrevel
is onnodig berecht.
Blijven geloven
kan niet meer.
Het is zelf verboden
één druppel herinnering
op te slorpen,
in de nederige geest.…
DE KOEKOEK ROEPT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
517 en de koekoek roept
naar een gewenste liefde
of naar eentje die hij verloor
die hem ooit geriefde
en de koekoek roept
wat wij ook zouden
durven willen
maar nee wij
wij schrijven ons lijden op
in gedichten en laten
het verstillen
wees een koekoek
lucht je hart
voor je in ongeuite gevoelens
raakt verstrikt
verward…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
het binden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de tocht langs
zwarte zeeën en
vreemde rivieren
voert niet naar de
plaats waar alles
weer goed komt
waar zwaarte in
gewicht te vangen is
een handbreed
aan dagen laat
vroeger stapvoets
over de brug verdwijnen
naar de overkant
van verloren tijd
een bittere schreeuw
vernielt de keel:
bevestig ons…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
569 Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand,
en wens mee te mogen zweven “naar mijn verloren vlinder” aan de overkant.…
Stil Donker Huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Huis
Ik denk de hele tijd
aan jou, jouw stille passen
in mijn herinneringen aan
jouw passen in dit huis
blindelings in het donker
van mijn verwardheid naar
de liefde onder mijn angst
een leegte nu, geen stem
om te roepen, geen tranen
geen lichaam meer, verloren
als ik hier weg zou gaan
of een ander leven leven
als ik dat zou willen…
Schipbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 hij zag alleen
wat hij wilde zien
haar stille verdriet
zag hij niet
hij hoorde alleen
wat hij wilde horen
haar vraag om troost
hoorde hij niet
zij zag en hoorde
en begreep hem niet
‘samen’ en ‘wij’
verlieten het
zinkende schip
ze spoelden aan
op aparte planeten
gescheiden van elkaar
contact: verloren
afstand: onoverbrugbaar…
Een kleine slis
netgedicht
4.8 met 47 stemmen
432 je was maar
een woord
toen ik
jou hoorde
verloor
jij jezelf
viel metalig
rinkelend
rollend
op de vloer
je bekende
toen al kleur
door een
kleine slis
aan het eind
van een lief
klein zinnetje
dat niet echt
meteen af
wilde zijn
dat mijn
aandacht
vast wilde
houden met
een van
ondeugd
haperende
ademhaling
voor een
ogenblik…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
overwegend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 ik denk je na
en leef door alle dromen heen
geheel in lijn
met achterstallige toekomst
gaande over een afslag
in het landschap
doorverwezen vanaf
ons punt van vertrek
zien we onszelf verloren
geografische gezien
in denkbeeldig
nagekomen bestaan
als toestand van
voornachtelijke spiegeling
louter emblematisch
vooralsnog…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
constante
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
143 verblijf nog even
verpoos met lege dozen
beidt uw tijd
tref ergens aan
een aanzet tot
de wet van eeuwige constante
te lezen wat er staat
een zwartregel
zwijgzaam
zoekend naar het gezochte
niet minder staal
dan hard
niet minder zee
dan oceaan
niet minder verloren
dan gemis
niet minder gebeurd
dan werkelijk…
Word nooit verliefd
poëzie
4.9 met 7 stemmen
5.534 Word nooit verliefd, want dan ben je verloren,
Je zeilt er in tot allebei je oren.
Word nooit verliefd, meiden, wat ik zeg is waar.
Als je verliefd wordt, dan ben je de sigaar.…
Het lied dat we waren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 Ik rij door, verder en verder,
over een weg die haar naam verloor—
een weg die ooit van ons was,
maar nu slechts leeg aanvoelt.
Ben ik verloren, of laat ik los?
Kan ik het verleden achter me laten
langs het pad bij de rivier
waar onze schaduwen elkaar ontmoetten?…
'r mosselen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.080 als zij ‘r niet meer is
zou ik me van geen raad weten
zou ik verloren zijn
maar voor ‘t zover is
zullen we mosselen eten
en zal ik ‘r troosten in ‘r pijn
voor 't onrecht dat ‘r is aangedaan
door de jongens uit ‘r klas
die ‘r aan ‘r haren trokken
die ‘r geniepig alleen lieten gaan
en zonder ‘r afspraken in ‘t gras
langs de IJssel…
Digitale oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 Verslaafd in een ‘game’ verloren,
Dwangmatig willen scoren.
Met moordende snelheid
En ‘diggende’ felheid.
Naar het volgende ‘level’ .....
Toch blijven wij geloven in dit drama
Van valse verlossing door geweld.
En de helden ten tonele dragen fier de zovele
Onderscheidingen op hun borst gespeld…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 pas hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde
het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het…
Een stukje sterven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
590 We moeten eerst een stukje sterven om uiteindelijk sterker te wezen,
We moeten eerst heel veel verliezen,
Voor dat we weten wat we echt verkiezen,
Op het moment dat we veel hebben verloren,
Op het moment dat je tot de bodem van de afgrond bent gedreven,
Op dat moment begint het echte leven,
Als je in wanhoop hebt geleefd kan het alleen…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 Maar toch, op heel stille nachten,
Wanneer de sterren flonkeren als vergulde dromen,
Voelt men de kracht van die vaste plek,
De torenklok, een baken dat ons nooit heeft verloren.
Henk Dekkers
2025…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
verliezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.011 toen de dag niet meer bestond
toekomst een verleden kreeg
stonden zij verloren
in het donker samen
bevroren in de tijd
zonder weg en zonder woorden
alleen in de verlatenheid
nu gaan zij de weg terug
niets heeft meer een vaste plek
in die eeuwigblije kamer
tussen bad en babybed
verliezen zij de tijd
tastend in het donker
raken zij zichzelf…
Heb het hart
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.205 Groots in dadendrang
Maakt iedereen elkaar bang
Gevoel schreeuwt om vergelden
Ratio hoort men nog zelden
Verloren, tegenwoordigheid van geest
Onvoltooide haat is wat men leest
Open groots het hart
Aanvaard verdrietig 's werelds smart
Besef dat alleen door vergeven
Tegenstellingen zullen sneven…
nauwelijk verhuld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 schalen bloemen
bloeien zomer
manden fruit
verrijpen geel
maar ik ben kil
bevroren
door de winter
ijskoud stil
de rode morgen
parelt dauw
hitte trillend
op het lijf van jou
je verdween
in stormen schuld
je naaktheid
nauwelijks verhuld
ik schreeuwde
je nog terug
de hemel was verloren
je had me op mijn rug…
Zandhappen in de Sahara
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
1.016 Eenzaam dwaalt een zielige vent
door de verdroogde woestijnen
niemand die hem nog kent
hier komt hij dus wegkwijnen
Het is zijn eigen domme fout
Dat hij de liefde van zijn leven verloor
Hij was immers ontzettend stout
En wat hij deed was vreselijk goor
Nu heeft hij toch zo’n hartenzeer
Terwijl hij denkt aan zijn vrouwtje Clara
Er rest…