4425 resultaten.
Niets bijzonders
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
577 Het is een gewone dag vandaag
Maar waarom is het zo lekker
Wanneer voeten de grond raken?…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…
Envoi
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.382 Ik wil u aan mijn voeten leggen.
Knielende kameel
met zachte mond uw droefenis
besnuffelend -
kom berg u in mijn zand.
Des wereld wildernis wil ik
verzoenen, lippen drenkende
kameel vol bulten zijn,
wonden en builen dragend
van de reis door brem en kuilen.
Reikt het tot zwerk, dit zachte oog
dat sap weent van dorst?…
In vleugjes tocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 het raam is donker
maar de deur staat aan
in vleugjes tocht laat
het huis zijn adem gaan
vertelt in geur
de kleur van bewoners
in een subtiel onderscheid
geeft zij hun geheimen prijs
het ongewassen raam
oogt weinig openheid en orde
de deurmat is versleten
door generaties voeten vegen
toch bel ik aan
laat het verleden staan
het zo…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
Electriciteit
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.744 Laatst kreeg ik zo'n kreng op mijn voet:
hij snorde en dronk van mijn bloed.
-------------------
uit: Tirade, 1974.…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De golven rolden heen
en weer tussen mijn blote
voeten en mijn opgerolde
broek bovenaan mijn kuiten.
De zee nam mijn gedachten
mee naar onbekende landen.
De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.…
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
begrepen zij beiden
dat ieder anders was
speelde…
Ze is hier geboren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Ze heeft haar natte voeten en slippers
al weer jaren achtergelaten.
De vrouwen die hier nog wonen
hebben haar toen ze klein was
zien glimlachen om haar vrolijke grapjes.…
De vieze man
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Leven doet hij zo
nog wel, maar wie zal voor
hem zijn voeten vegen?…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 we komen in onze toekomst aan
treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten…
Als aan het zand genageld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 (Voor Martine)
Terwijl ik hier sta zee
als aan zand genageld
trek ik dan naar jou
of neem jij me mee
nu de schelpen kraken
wij elkaar naderen
weet ik van vaste grond
onder mijn voeten
voel me intens rijk
waarom toch verder
willen kijken
achter me de plek
die zo meebepalend was
voor me het nog in damp
gehulde wat toekomt
wat…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.029 nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een glas rood in
en wachten wij op het onbedaarlijke smelten
---------------------------------------------------------------
uit: 'Te voet…
Het is koud op zolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Mijn 70e winter
Het is koud op zolder
Het hout van de vloer kraakt als die krimpt
De vos blaft in de nacht
waar de maan zijn eerste kwartier vindt
Ik warm mij tussen twee dikke dekken
Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in
Wil met gedachten nog wat tijd rekken
Maar de slaap heeft het gewin.…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot……
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Zwarte paarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Hoeven op de Ring rond Simonshaven
Zijn het die de stille rust verbreken
Warm is het onder mijn wollen deken
Nu jij kortgeleden bent begraven
Kan ik me aan het verleden laven
Blijf ik in herinneringen steken
Hoeven op de Ring rond Simonhaven
Aan mijn voeten zitten zwarte raven
Rouw gebiedend; aan de wand een teken
Kans op vreugde vooralsnog…
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd op uwe schoot...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 De grond onder mijn voeten voelen,
maar dit alles was er niet meer.
Weggevoerd langs onbekende wegen,
waar ik met een kompas niet kon komen.
Gesluierd in een zwart gat,
begraven onder onbegrip.
Het stof verstikte mij,
de adem werd mij ontzegt.
Ik trok aan de noodrem.
Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.…
wij zijn een rekbaar begrip fluisterde je.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
676 je zou nog een vlieger voor me maken
van latjes, papier en lijm
en heel veel touw
zoals vroeger mijn vader
op het strand zouden wij
weer uitgelaten kinderen zijn
rennen zouden we - op blote voeten
met wind en vlieger mee
ik weet dat je nooit wilde geloven
aan wederopstanding
maar toen ik je vroeg
een vlinder te zijn
liet je niet lang…
Lichaamsdelen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 Wij volgden elkaar op de voet
Wij zaten op mekaars lippen
Wij namen de woorden uit elkaars mond
Wij waren scherp van tong
Wij hielden niet meer ons hoofd erbij
Wij tikten elkaar op de vingers
Wij werden 2 handen op 1 buik
Wij vlogen in mekaars armen
Wij hadden het niet meer in handen
Wij eindigden tussen elkaars benen…
ziek griep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 onze ziek wil niet
bedlegerig wezen, doch
zijn voeten smallen
bij iedere tree naar benéé
hoe de dag zal voort gaan
is als een reizende waterkoker
die zich gedraagt als een traag
voortgaande plaag
al weken is het belopen
asfalt de teer die ziek
vertraagt en onbeholpen als
een stumper aan de almachtige
om beterschap vraagt
ziek is…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 misschien liet je
het verlangen los
was je alle
angsten voorbij
zochten je voeten
naar vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als…
vuurduvel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 eenmaal daar, de voeten gestrekt
tot aan het warmste gedeelte
gedachten staren slechts
de vlammen geven ze
een eigen leven
ze gaan spoorslags
op de loop voor knopen
in je buik en vaste vormen
door een oververmoeid
bestaan
eenmaal daar gegaan
sluiten ogen zonder slaap
de warmte trekt
een gapend gat tot
proportioneel verlangen
...…
Zelfstandig blond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 onhoorbaar
dansten voeten
dichterbij op
bewegingsmuziek
van het samenspel
door spieren en pezen
die uit herinnering
van vloersegmenten
ons de ruimte wezen
een update had
de plaats gevonden
toen wij wisten waar
wij ons bevonden
niet tussen wal
en schip maar wel
als breukeling
zoekend naar een
veilige steigerkling
levensblokken…
Minnedicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap
grote voeten tot aan opgehoogde dijken
zijn mooie hoofd met haren wilde struiken
zijn onderbroek een meter naar beneden
stoere benen slank tot aan onstuimige zee
en in mijn denken is zijn wil onverdroten
woest zijn beestenblik maar toch gedwee
zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten
vanavond…
Wegglijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Helaas lukte het hem niet om het me uit te leggen
Hij gleed weg, langzaam snel
In Rouen zag ik een schilderij
met geel licht: twee jongens
in een boot, een kaars
aan hun voeten
lamgesneden en verbonden
Hun verhaal is een beeld
van sterven geworden:
de overtocht
de geest verliest zijn scherpte
vervluchtigt in nevels over het water…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden
In dit oord van lang geleden
Mijn voeten…
Dit spektakel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
437 geven
zijn kleuren
laten opspatten
in het neerkomen
tegen de rotspartij
er is geen
zacht sissen
maar wel een
opstijgende
warme nevel
die regenbogen
naar aarde trekt
jij hebt de
zon doen schijnen
wiens licht in
zomerdruppels
wordt gesplitst
die watervallend
donderen naar valleien
het is geen
bezweren wat
jij met hand en
voeten…