Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

Niets bijzonders

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Het is een gewone dag vandaag Maar waarom is het zo lekker Wanneer voeten de grond raken?…
Vilija16 september 2014Lees meer >

De uren van geluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
nog zomer ik op vergeten rozenblaadjes tel de wolken als makke schaapjes aan mijn voet voel je adem als een zwoele wind zie en profile de schaduw van een zorgeloos kind speel eindeloos met vingers in het ontdekken van je hand de harde en ook zachte kant je lach en ogen hebben mij betoverd meegenomen in het oogsten van gevoel…
wil melker11 november 2014Lees meer >

Envoi

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.382
Ik wil u aan mijn voeten leggen. Knielende kameel met zachte mond uw droefenis besnuffelend - kom berg u in mijn zand. Des wereld wildernis wil ik verzoenen, lippen drenkende kameel vol bulten zijn, wonden en builen dragend van de reis door brem en kuilen. Reikt het tot zwerk, dit zachte oog dat sap weent van dorst?…

In vleugjes tocht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
het raam is donker maar de deur staat aan in vleugjes tocht laat het huis zijn adem gaan vertelt in geur de kleur van bewoners in een subtiel onderscheid geeft zij hun geheimen prijs het ongewassen raam oogt weinig openheid en orde de deurmat is versleten door generaties voeten vegen toch bel ik aan laat het verleden staan het zo…
wil melker17 november 2014Lees meer >

Langs ongebaande wegen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Op blote voeten Loop ik door De separeer, Kamer met betonnen Bed en zwaar Rubberen matras, Wc-pot waar ik Niets aan vernielen kan, Zelfs mezelf niet - Nog nooit heb ik Me zo geïsoleerd Gevoeld, mens in Een betonnen kooi Opgejaagd door Zijn eigen wanen - Ik moet iets bedenken Om deze hel te overleven, En in mijn gepijnigde…

Electriciteit

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Laatst kreeg ik zo'n kreng op mijn voet: hij snorde en dronk van mijn bloed. ------------------- uit: Tirade, 1974.…

'k Ben eenzaam droef

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.354
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan, en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…

Ogenblik

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
De golven rolden heen en weer tussen mijn blote voeten en mijn opgerolde broek bovenaan mijn kuiten. De zee nam mijn gedachten mee naar onbekende landen. De wind waaide de wandeling in een onverwachte richting toen ik je zag.…

Lachte geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
hij speelde met blokjes in alle vormen en kleur stapelde langzaam tot bouwen in tijdloze aandacht lachte geluk voelde hij warmte en vertrouwen toen kwam het kind speelde met wind danste op hoge voeten haar open gezicht bleek en wat sproeten groette hem stil in voorzichtig kijken begrepen zij beiden dat ieder anders was speelde…
wil melker10 september 2015Lees meer >

Ze is hier geboren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Ze heeft haar natte voeten en slippers al weer jaren achtergelaten. De vrouwen die hier nog wonen hebben haar toen ze klein was zien glimlachen om haar vrolijke grapjes.…

gipskruid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
ergens in de ruimte dwarrelen woorden rond de mal van nieuwe vormen er hoort een glimlach bij een frons en twintig vaste regels onder tafel schuift een voet ze raakt mijn tas vol bundels het genoegen van een hart, het vragen in een hoofd de grond van alle dingen wordt geloofd de geur van bloemen kruist oneindig sluit een pact met wit…
switi lobi11 januari 2016Lees meer >

Binnenwater

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
we komen in onze toekomst aan treden buiten oevers verkennen het land dat zich altijd in vlakte verschool dat zich binnendijks veilig waande voor de bocht in de rivier de stroming houdt voet bij stuk van hoog naar laag beneden wacht de zilte moederzee oneindig gestaag nu we de stal ruiken, horen we de branding ruisen we verlaten…
Iniduo13 februari 2016Lees meer >

Als aan het zand genageld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
(Voor Martine) Terwijl ik hier sta zee als aan zand genageld trek ik dan naar jou of neem jij me mee nu de schelpen kraken wij elkaar naderen weet ik van vaste grond onder mijn voeten voel me intens rijk waarom toch verder willen kijken achter me de plek die zo meebepalend was voor me het nog in damp gehulde wat toekomt wat…
Cor van Vliet14 februari 2016Lees meer >

Paris / Charlie 7 – 1 – 15

gedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.029
nastrevende stof kneed ik een sneeuwbal – haren en kruimels geen probleem – en steek daar een vulpen in tot de sneeuwbal zwart kleurt Dan zet ik het machteloos mooie ‘vogels in bos en duin’ op schenk jou een glas rood in en wachten wij op het onbedaarlijke smelten --------------------------------------------------------------- uit: 'Te voet…
K. Michel26 augustus 2026Lees meer >

Het is koud op zolder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Mijn 70e winter Het is koud op zolder Het hout van de vloer kraakt als die krimpt De vos blaft in de nacht waar de maan zijn eerste kwartier vindt Ik warm mij tussen twee dikke dekken Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in Wil met gedachten nog wat tijd rekken Maar de slaap heeft het gewin.…

Moeder

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten Met mijn hoofd in uwe schoot…… Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen, Bij het ver gegons van de engelenschaar, Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen Op dit oude grijze haar?…

Zwarte paarden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Hoeven op de Ring rond Simonshaven Zijn het die de stille rust verbreken Warm is het onder mijn wollen deken Nu jij kortgeleden bent begraven Kan ik me aan het verleden laven Blijf ik in herinneringen steken Hoeven op de Ring rond Simonhaven Aan mijn voeten zitten zwarte raven Rouw gebiedend; aan de wand een teken Kans op vreugde vooralsnog…

Moeder

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten Met mijn hoofd op uwe schoot... Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen, Bij het ver gegons van de engelenschaar, Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen Op dit oude grijze haar?…

Ik moet het doen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
De grond onder mijn voeten voelen, maar dit alles was er niet meer. Weggevoerd langs onbekende wegen, waar ik met een kompas niet kon komen. Gesluierd in een zwart gat, begraven onder onbegrip. Het stof verstikte mij, de adem werd mij ontzegt. Ik trok aan de noodrem. Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.…

wij zijn een rekbaar begrip fluisterde je.

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
je zou nog een vlieger voor me maken van latjes, papier en lijm en heel veel touw zoals vroeger mijn vader op het strand zouden wij weer uitgelaten kinderen zijn rennen zouden we - op blote voeten met wind en vlieger mee ik weet dat je nooit wilde geloven aan wederopstanding maar toen ik je vroeg een vlinder te zijn liet je niet lang…

Lichaamsdelen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 481
Wij volgden elkaar op de voet Wij zaten op mekaars lippen Wij namen de woorden uit elkaars mond Wij waren scherp van tong Wij hielden niet meer ons hoofd erbij Wij tikten elkaar op de vingers Wij werden 2 handen op 1 buik Wij vlogen in mekaars armen Wij hadden het niet meer in handen Wij eindigden tussen elkaars benen…

ziek griep

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
onze ziek wil niet bedlegerig wezen, doch zijn voeten smallen bij iedere tree naar benéé hoe de dag zal voort gaan is als een reizende waterkoker die zich gedraagt als een traag voortgaande plaag al weken is het belopen asfalt de teer die ziek vertraagt en onbeholpen als een stumper aan de almachtige om beterschap vraagt ziek is…
elze4 februari 2019Lees meer >

ben je daar nu misschien (voor Anja)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
misschien liet je het verlangen los was je alle angsten voorbij zochten je voeten naar vloeibare uitgerekte uren leidde iets je misschien naar de vertraagde tijd waarin alles langzaam maar zeker wegdrijft van het land stuurde de god van de dood zijn gezant misschien die je zag noch hoorde die jou dichtsloeg als…
J.Bakx30 juni 2019Lees meer >

vuurduvel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
eenmaal daar, de voeten gestrekt tot aan het warmste gedeelte gedachten staren slechts de vlammen geven ze een eigen leven ze gaan spoorslags op de loop voor knopen in je buik en vaste vormen door een oververmoeid bestaan eenmaal daar gegaan sluiten ogen zonder slaap de warmte trekt een gapend gat tot proportioneel verlangen ...…
switi lobi14 september 2019Lees meer >

Zelfstandig blond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
onhoorbaar dansten voeten dichterbij op bewegingsmuziek van het samenspel door spieren en pezen die uit herinnering van vloersegmenten ons de ruimte wezen een update had de plaats gevonden toen wij wisten waar wij ons bevonden niet tussen wal en schip maar wel als breukeling zoekend naar een veilige steigerkling levensblokken…
wil melker17 september 2019Lees meer >

Minnedicht

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap grote voeten tot aan opgehoogde dijken zijn mooie hoofd met haren wilde struiken zijn onderbroek een meter naar beneden stoere benen slank tot aan onstuimige zee en in mijn denken is zijn wil onverdroten woest zijn beestenblik maar toch gedwee zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten vanavond…

Wegglijden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Helaas lukte het hem niet om het me uit te leggen Hij gleed weg, langzaam snel In Rouen zag ik een schilderij met geel licht: twee jongens in een boot, een kaars aan hun voeten lamgesneden en verbonden Hun verhaal is een beeld van sterven geworden: de overtocht de geest verliest zijn scherpte vervluchtigt in nevels over het water…
Zywa6 januari 2020Lees meer >

De wandeling

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
landschap van mijn leven Die ik goed had opgeborgen Achter heuvels had verborgen Tot ik laatst achter die heuvels keek Het landschap daar te liggen bleek Ik was heel even in de schrik Toen keek ik om me heen en ik Zag hetzelfde landschap weer Rook het voor de tweede keer Hoorde klanken van verleden In dit oord van lang geleden Mijn voeten…
Isabel E.18 februari 2020Lees meer >

Dit spektakel

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 437
geven zijn kleuren laten opspatten in het neerkomen tegen de rotspartij er is geen zacht sissen maar wel een opstijgende warme nevel die regenbogen naar aarde trekt jij hebt de zon doen schijnen wiens licht in zomerdruppels wordt gesplitst die watervallend donderen naar valleien het is geen bezweren wat jij met hand en voeten…
wil melker9 september 2020Lees meer >