5637 resultaten.
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 ik zag je
donkeren
in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen…
Laten we wachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 Laten we wachten
op de dag van morgen,
op hetzelfde licht als vandaag
en op de onbewogen stenen
in de straat
Laten we wachten op de vogel
die gisteren overvloog,
op tijdloze wolken
in een heldere blauwe lucht
en op de bomen
van eeuwen geleden
Ik zal wachten
op het ogenblik
in jouw ogen
dat nooit voorbij zal gaan…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
537 Geef mij één middag
één middag in de zomer
in de schaduw
onder de bomen
waar alles langzaam is en loom
waaronder een blauwe hemel
de uren lijken stil te staan
met de wolken en de vlinders
de geuren van jasmijn
waar alles wacht
in stilte
op de avond
op de schemering
één middag
één middag in de zomer…
binnenin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 onder wolken van lood
tekende ik sporen in het zand
in smeltende hitte schreef ik
een goddelijk woord
ik vluchtte voor beelden
van de krokodil
doofde de vlam
verbrandde mijn ziel
vouwde een zingende
vogel van papier
fluisterde mijn
traagste gedicht
ik spelde mijn naam
op de schutting
uit de binnenste muren
kwam geen enkel geluid…
droomstart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
400 vandaag draaien boomtoppen met hun wolken mee
het gebergte aan de einder blijkt
een ruwe hemelschets
ontwaken is nog gaande
daglicht is voor vogels
afloop is in hanepoten geschreven, zelden aangenaam
de woorden tuin of straat in de zin zonder punt
overal eenrichtingsverkeer
het gerucht gaat
als de ochtend breekt
zonder slaap te vatten…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
We noemen hem Kees XXII; vers 027
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
283 *027*
de winterwind speelt
met witte wilde haren
en zilverlicht dwingt
als ingewikkeld garen
tussen de bladerloze
ontwortelde dromen
door tot de haarvaten
van ons levensidioom
ook de wolken zijn stil
uit de onwil tot breken
in aanstekelijk huilen
of meesmuilend gejaag
wat de vraag oproept
of dit heden wel bestaat
door een onhandigheid…
Dubbele Paradoxen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
166 omgekeerde schijntegenstellingen
weerkaatsen tegen een reflectieve hemel
berekenen de hoek van leven
met die soscastoa-truc
om gelukkiger te sterven
de wolken blijven hoe dan ook breken
en de zon zinken in de zee
daar zijn geen boeken voor nodig
sowieso zou het beter zijn
als we terug naar de steppe gingen
zoetwatermeren volpissen met…
Het Schotse Hoogland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
105 Vanaf mijn sluimering
tussen leven en nergens
hapert de dag
Alsmaar middag
Opwinding
die aan mij voorbijgaat
Hoog zit ik stil
op mijn paard
De ochtend begint
onherbergzaam
Er rollen wolken aan
Vruchtbaarheid
over woest en ledig
De beek zingt
en de horizon stijgt
met het volle gewicht
van de aarde, schaduw
verdonkeremaant mij…
Nooit zag ik haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
158 nooit zag ik haar
gezicht
haar handen maar
slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier
maar de wolken
breken het licht
op de spiegel…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Een Detail Dat Me Opvalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
137 het ochtenddauw op het gras
het boeket met één dode roos
het geluid van een volle kerk
een detail
een wolk aan de strakblauwe lucht
een windmolen op zee
een vliegtuig tussen de sterren
een detail
de sproeten op je neus als de zon schijnt
de glinstering in je ogen als je naar me lacht
de verborgen lach als je "boos" bent
een detail dat…
Adem mijn adem
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
241 helaas verdwenen zijn
de hennepvreter en de ratelaar
de cypruswolk in hoge stratosferen
ook 't duivenmelkers kleine muizenoor
ging met het bosgeelsterrenmos teloor
En dat - ik druk u nogmaals op het hart
zo zweer ik, drost van Dassenburgh toe Slooten
heeft mij de laatste jaren 't meest verdroten
in 't echt zag ik geen zwaluw in de wolken…
Depressie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.013 De lucht al weer klaar
om verder te regenen
weerspiegelt donker
haar overvolle wolken
in een bodemloze plas
De zon al weer gestopt
met haar verwarming
heeft slechts kortstondig
de wolkenlucht doorbroken
grauwsluiers opgelicht
De wind al weer geluwd
doorblies vergeefs de geest
frisse voorjaarsbries
voorlopig weerstaan
maar de lente…
De geur van liefde
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
1.879 De geur van liefde
Onberispelijk zoet
Als een suikerspin
Prachtige roze gloed
Een strelend gevoel
Zacht en vederlicht
Wonderschone lach
Versiert mijn gezicht
Vlinders van fluweel
Kleuren mijn droom
Zo teder en kwetsbaar
Als duizendschoon…
Lopend op wolken
Begin ik te zweven
Stralend nieuw begin
Doet liefde herleven…
Regen(boog)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 Neerstromende regen,
wolken o zo grauw.
Ik kan hier niet meer tegen,
ik zit helemaal in het nauw.
Was er maar enkel een regenboog,
een beetje regen, een beetje zon.
Maar dat doel reikt te hoog,
het is te lang geleden dat het begon.
Ik blijf altijd steken,
in dit gevoel.
Is het een voorteken,
van een dood o zo koel?…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
907 De wolken spelen hun kiekeboe
Met de zon; een eind'loos spel
De toeschouwer vermoedt het wel
De zon die wint, maar hoe?…
geduld
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
2.117 In pastelkleurige wolken,
verlies ik mijn hart...
...denk ik aan allen,
...vooral aan jou...
die de hemel bevolken...
Ik verloor mijn hart,
Droom mijn dromen...
die helaas nooit uitkomen...
en probeer, steeds weer,
...een nieuwe start...
Mijn hart is verloren,
Bloedeloos en stil...…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Wolken breken,
de regen,
moet het opgeven.
Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
mag ik jouw hart zijn
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.472 mag ik de kus zijn
die eens gegeven
vol passie laat denken
aan die vele momenten
waar ik de droom ben
die jou nooit zal verlaten
laat voelen te zweven
op wolken te leven
zal ik de liefste zijn
in verlangen naar die armen
hunkerend naar een kus
die wondermooie lach
laat mij het hart zijn
gekoesterd door liefde
in ritme verbonden…
Een roze tint
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.932 Drijvend op woeste golven
van vurige passie en verlangen
mijn gevoelens worden bedolven
en mijn hart is erdoor gevangen
Wandelend op gouden paden
mijn ogen worden erdoor verblind
alles wordt nu met liefde overladen
het leven is omvangen met een roze tint
Zwevend op prachtige wolken
met de kleuren van heldere lelies
deze ervaring is niet…
Adembenemend
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.137 De blauwe lucht verstopt zich
in een mantel
van donkere wolken.
Je ruikt de frisse avondlucht
als ware het een parfum
van de fijnste klasse.
De nacht valt
over de aarde
in schemerachtige
geheimzinnigheid.
Ik hoor de stilte
en denk;
Er valt niets
te zeggen.
Maar schrijven
doe ik wel.…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -
en de morgenzinnen
zweren: zolang 't leven schijnt,
't hoogste te beginnen.…
Warm Gevoel
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
2.024 Het is herfst
de hemel ademt zwaar
bomen verliezen
hun laatste stukje zomer
Jachtige wolken
laten af en toe een traan...
Maar als jij glimlacht
stroomt stralend zonlicht
door de spiegels van jouw ziel
mijn hart binnen
Met gloeiende wangen
gevoed door mijn liefde voor jou
voel ik alleen nog maar
... warmte !…
sint , de herinnering (1983)
hartenkreet
2.1 met 65 stemmen
4.012 angst
in de vorm
van ronde lampen
ontwakend uit het ijzer
zich voortbewegend over het asfalt
maakt zich over mij meester
dreiging
verkleed en verscholen
achter donkere wolken
deed mijn angst
nog lichter worden
dan
boven mij
hangen andere lampen
ook rond
ik denk terug
klein kind
verkleden verschuilen
naar Spanje
wat gaat de tijd…
Zomerwolken
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
810 die altijd warme zomer,
zo licht en zo groot,
kinderen die vrolijk spelen,
in het warme avondrood
die altijd warme zomer,
vol bloemen en vol leven,
en een paar witte wolken,
die een klein beetje schaduw geven
die altijd warme zomer,
vol zand en vol strand,
zoveel verliefde stelletjes,
altijd hand in hand...…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
hoe heet jouw strand..
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
837 zij staat daar
in een hoekske
glundert wolken
bruisende bloesem
verstuift liefde
aan haar bezoekers
warm en ongekreukt
staat gij in mijn
schaduw, o uw handen
knijpen verlangend
een moederke staat
gebukt in haar hofke
tussen de akonieten
zij knikt minzaam
als de zeewind, als
de kustlijn van hier
tot ginder, waar gij
zwaait naar…
Suites voor Annemieke XXI
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
505 het is acht uur acht
door de stormachtige nacht
roept de slavink vijf keer
van de overkant
rimpelt het maanlicht
aldoor naar je toe
overvol weekend
en venusschelpen redden
de volgende week
in hoek van holland
liggen in de torpedoloods
twee broodjes haring
wolken voor de maan
bij een gedoofde lantaarn
wachten op wind -…